Mają być języki obce, taniec, sztuki walki, a co z wychowaniem?

Własnych doświadczeń z przedszkolem nie mam, natomiast w rodzinie trochę młodszych dzieciaków mam, więc na tej podstawie napiszę.

Nie wszyscy u mnie szukają czegoś pod kątem "jak najwięcej" - poza jedną ciotką, która ma chyba jakiś kompleks niespełnienia i chce to sobie odbić na dziecku, ale to tylko moje przypuszczenia. Natomiast rzeczywiście, większość patrzy, czy jest chociaż "cokolwiek" dodatkowego, żeby dziecko od razu się czegoś nauczyło.

Wydaje mi się, że to nie tak, że rodzice nie przejmują się podejściem do dziecka czy wychowawcami. Po prostu dodatki takie jak języki obce, basen, taniec są czymś, co jest łatwe do określenia. Podejście nauczycieli? Każdy (dyrektor, wychowawca itd.) będzie o nim mówił pozytywnie, ale nie jest to coś, co można zweryfikować przed posłaniem tam dziecka, chyba że rodzic zacznie się bawić w wizytacje, o ile takie coś jest w ogóle możliwe. Z kolei zajęcia dodatkowe określić prosto, łatwo sprawdzić później, czy rzeczywiście jest tak, jak podane itd.
Druga sprawa to to, że część rodziców może wychodzić z założenia, że wykształcenie (co może śmiesznie brzmieć w połączeniu z przedszkolem) jest ważniejsze niż metody wychowawcze pań w przedszkolu, tzn. że dziecku bardziej się przyda znać angielski, niż mieć ciepłe, przyjemne panie przedszkolanki.

Dla mnie to o tyle niezrozumiałe, że można przecież znaleźć przedszkole z sympatycznymi opiekunkami, a na zajęcia dodatkowe posłać dziecko... dodatkowo. Sama chodziłam do całkowicie zwykłego przedszkola, w którym jedynym bonusem był właśnie angielski, za to chodziłam popołudniami do tzw. przedszkola muzycznego, które było przy szkole muzycznej u mnie w mieście i - jakże snobistycznie - na balet połączony z akrobatyką. Moim zdaniem takie rozwiązanie jest dużo lepsze, bo to rodzice wybierają dziecku te zajęcia i nie mają żadnej gwarancji, że ono je będzie lubiło. Łatwiej później zabrać ewentualnie dziecko z baletu i wysłać na basen, niż zmieniać przedszkole.

Jak najwięcej zwykle chcą ci bogatsi rodzice, tacy światowi, którzy niby (a często calkiem serio) chcą jak najlepiej dla dziecka i kojarzą to ze wszechstronnym rozwojem i jak najefektywniejszym zagospodarowaniem czasu. Jest w tym nieco słusznosci, ale własnie - musi być też czas na relacje miedzyludzkie, na wyciszenie i pobycie z samym sobą, nawet ponudzenie się, bo wtedy przychodzą do glowy kreatywne pomysły
Moja córa jest jako sześciolatek w pierwszej klasie i trochę mi brakuje zajęć po lekcjach, bo i tak musi zostawać do ok. 15 na świetlicy. Zapisaliśmy ja na angielski do FCE- porazka, po 2 miesiącach zrezygnowaliśmy, mała się nudzila, głownie robili ćwiczenia w ksiazkach - 6 latki!! I za to płacić? W szkole jest teakwondoo i gimnastyka artystyczna, na gimnastykę nie bylo za bardzo nas stac we wrześniu, poza tym zajęcia są późno i młoda jakoś się bała. W sumie duża zmiana nie chcieliśmy jej tez przeciażać, nie było wiadomo jak prace domowe itp. W przedszkolu uczęszczała na tańce, angielski i jakiś gimnastykę - każde były po 2 razy. Przez pół roku jeżdzila na zajęca vinci w sobotę  - to uwielbiała, ale nie było już mowy o jakiś dodatkwoych poza przedszkolem - bo zmęczenie, a to co było w przedszkolu wystarczało. W szkole juz tak nie jest... Teraz szukam dla niej tańców gdzieś blisko domu.