kim będą nasze dzieci...

chciałabym żeby moja córka była szczęśliwa, nie ważne czy będzie lesbijką czy będzie miała faceta o 20 lat starszego, ważne żeby była szczęśliwa ...

Ja wiem, że nie będę potrafiła przejść obojętnie koło złych wyborów córki i myślę, że większość mam ma to samo.
Zwyczajna troska i chęć uchronienia dziecka przed cierpieniem itp. Bynajmniej tak mi się wydaje.

A tak z cieniem żartu w tle to moja córka będzie chłopaciarą, o.

powiedzmy stereotypowa kobieta:
-chciałaby miec synową i wnuki/zięcia i wnuki
-chcialaby aby jej dzieci pracowaly i mialy swoje życie
-chcialaby tak jak wszyscy(żeby jej dzieci były takie jak inne)
wszystko co jest trudniejsze powoduje to, że nasi rodzice się zawodzą?

do przemyslen zmusił mnie post justyny w temacie"moi rodzice nie akceptują mojego chłopaka", spojrzałam na mojego syna i nie wiem co bym zrobila na miejscu jej rodziców. jak trudno akceptować wybory dzieci. i dlaczego łatwiej zaakceptować byłoby mi taką decyzje córki np 35letniej(z przeszłością) niż beztroskiej 20latki, którą wydaje się byc na początku drogi życiowej.

Zły partner na pewno. Nic równie drastycznego nie wpada mi chwilowo do głowy.

Albo nastoletnia ciąża, złe towarzystwo, używki, brak chęci do nauki itp. itd.
Dużo jest tych obaw o złe wybory. Bo z tego co widzę to dzieci wolą 'przejechać' się na czymś same, niż posłuchać rodziców i tego uniknąć.
'Bo przecież Ty popełniłaś błędy, to mi też daj popełnić...'

może spowoduje nawał negatywnych komentarzy, ale...
bardzo bym przeżyła, gdyby młoda, nie znająca jeszcze życia dziewczyna związała się z dojrzałym, dzieciatym facetem, wiecie jak to jest-każdy chce jak najlepiej, i od razu zaznaczam gdyby moja córka miala 30stkę to bym to przełknęła jako przemyslaną decyzję, ale nie gówniara 18stka rzucająca wszystko z miłości.współczuję rodzicom!o jezu:(

prawda jest taka że nie przeżyjemy życia za nasze dzieci,one pójdą własną drogą ,która nie koniecznie będzie nam się podobać
ja mam 2 synów,mam nadzieję że nie przyjdzie im nigdy w życiu być damskimi bokserami,zrobię wszystko aby byli dobrymi partnerami oczywiście jeśli jakieś dziewczyny przyprowadzą do domu
błędy bedą popełniać,bo niestety tego sie nie da uniknąć w życiu,no ale w koncu po to są błędy żeby się na nich uczyć
ja też trochę ich popełniłam i wyciągnęłam z tego wnioski

Oczekuję od mojego dziecka,że będzie dobrym człowiekiem i że będzie zadowolone ze swojego życia. Aż tyle:)

Ale i wybor zawodu, kraju, w ktorym sie mieszka itd.. I nasuwa sie pytanie - czy dzieci MUSZA uczyc sie na wlasnych bledach, czy moga i czy bedą chcialy skorzystac z naszych doswiadczen. Chcialabym, zeby moje corki wybieraly madrze, i co za tym idzie, byly szczesliwe, ale jednak duzo zalezy od nich samych..