"Zasady dotyczące ubioru według wieku czy figury są głupie"

Moja żona uważa podobnie i to mi się strasznie u niej podoba. Ma swój własny styl i leje na modę.

Lubię dobrze wyglądać i dobrze się czuć w swoim ubraniu. Nie ubiorę tego co noszą gimnazjalistki czy panie z biura po pięćdziesiątce ale zazwyczaj dlatego, że mi się to nie podoba i czułabym się przebrana.
Ze względu na mały biust często do obcisłych ubrań noszę push upy a więc coś niecoś maskuję.
Czasem widuję całkiem ładne kobiety ale tak ubrane, że podkreślają swoje wady i myślę sobie, że gdyby były dobrze ubrane to naprawdę wyglądałyby pięknie.
Aha- nie znam tej Sary i nie oglądam Seksu.

I tak i nie. Trzeba jednak zachowywać pewne kanony.

Ja się właśnie w dużej mierze w nią zgadzam. Może dlatego, że jestem nietypową po tym względem kobietą i mało zwracam uwagę na takie rzeczy. Przede wszystkim ma być mi dobrze. Może nie założę legginsów, które mi podkreślą spore boczki i brzuch, którego teraz mam sporo i chcę się pozbyć, ale też mogę założyć coś, co może pokaże moje niedoskonałości figury, ale czuję się w tym dobrze. No i wtedy jest mi obojętne co inni pomyślą czy, że zobaczą niedoskonałości u mnie. Wtedy mi jest dobrze i jest to najważniejsze A nie zacznę np nosić szpilek, bo wysmuklają, dają wrażenie wyszczuplenia, z prostego powodu, po prostu nie lubię i nie chcę na siłę w nich chodzić i się męczyć. Wolę założyć buty, które może mnie nie wysmuklą, ale podobają mi się i są wygodne. Takie mam podejście

No, ale niektóre rzeczy noszę zgodnie ze swoją pełniejszą figurą teraz, bo ważę ok 75 kg-78 przy 170. Np czasem noszę tuniki, spodnie z wyższym stanem. Biodrówek bym nie założyła niekoniecznie dlatego, że widać by mi byłó brzuch, ale bardziej dlatego, że niewygodnie, jak byłam szczuplejsza też ich nie lubiłam, bo zawsze miałam wrażenie, że spadają mi i nie czułam się wygodnie w nich nawet będąc szczupłą, czyli np ok 60 kg przy 170- w moim przypadku, tak uważam, że wtedy byłam jak najbardziej szczupła, chociaż wiem, kwestia względna.

Zgadzam się całkowicie z tymi słowami z pierwszego postu. Wiem, że jakby wszyscy chodzili ubrani "od linijki" to nie byłoby tylu tematów do miejscowych plotek, albo może mniej kobiet czułaby się dowartościowana swoim "gustownym" wyborem, ale jestem zdecydowanie za tym, by każda osoba chodziła w tym, w czym jej wygodnie, w czym czuje sie dobrze. Nawet jeśli wygląda śmiesznie- czy człowiek ma obowiązek wyglądać poważnie?
Ubrałabym to, co noszą gimnazjalistki, gdybym znalazła coś co by mi się podobało. Nie za bardzo mi się jednak podoba, bo wszystkie wyglądają identycznie- ja nie mam takiego celu by wyglądać tak samo jak 15 moich koleżanek.

Natomiast znać pewną durną zasadę: strojem można coś zyskać i coś stracić. Z lubością wykorzystałam to kilka razy, właśnie dlatego, że ludzie kierują się stereotypami: "W glanach i spodniach 3/4 to pewnie nie ma za dużo kasy" albo "Fiu fiu, taka elegantka to pewnie zostawi u nas fortunę,  trzeba jej nadskakiwać".
Łamię stereotypy

To co z tego że przykładowo dla Ciebie coś jest niesmaczne czy kiczowate?

Cat, no teoretycznie nic z tego- pod warunkiem, że takowa osoba lubi być na świeczniku i odporna jest na niefajnie komentarze czy spojrzenia.

Ja jestem w stanie znieść wiele w kwestii ubrań, ale niektórzy mnie po prostu dobijają.

Chociażby pani po 60 w niemiłosiernych szpilkach, w których ewidentnie nie potrafi chodzić, którą później widziałam w gipsie, albo naprawdę chorobliwie otyła kobieta w bokserce i getrach 3/4, z których to widać było każdy centymetr ciała. Każdy.
I ta plama od potu na dekolcie i plecach...To jest po prostu niesmaczne.

Tylko co starszą panią obchodzi twoje zdanie? Może  starsza pani dostaje mdłości na widok ciebie w dżinsach? I co? Założysz garnitur? Czy uznasz, ze starsza pani się nie zna i dalej będziesz chodził w dżinsach?
No więc starsza pani uznaje, ze ty się nie znasz i dalej chodzi w białych kozaczkach... bo dlaczego twoje widzimisię ma być ważniejsze od jej widzimisię? Hę?

Może w takim razie zakażmy chodzenia w glanach, bo jest mnóstwo osób, którym glany się nie podobają.
Zakażmy chodzenia w garsonkach, bo to zbyt sztywniackie.
Zakażmy chodzenia kobietom w spodniach, bo to zbyt mało kobiece.
Zakażmy chodzić chudym w kusych ubraniach, bo straszą kościami.
Zakażmy grubym odsłaniania ciała, bo to niesmaczne.
Zakażmy tatuaży.
Zakażmy chodzenia bez stanika kobietom z obwisłym biustem.
Z małym biustem.
Z biustem w ogóle.
Zakażmy chodzenia w szpilkach staruszkom.
Zakażmy chodzenia mężczyznom w różowych ubraniach.

A potem wchodźmy na forum i piszmy głupoty o wolności, tolerancji, ze nie wolno nikogo oceniać po wyglądzie i że nie szata zdobi człowieka....

Ale Ty chyba nie zrozumiałaś co napisałam... Nikomu niczego nie zakazuję, ale tak jak wszędzie są pewne normy, granice i "wypadanie" i " niewypadanie ", tak w ubiorze nie wszystko wszystkim pasuje. Tak jak 12latce nie wypada zakładać 15cm szpilek i nosić kg tapety, tak 60letnie staruszce nie pasują białe kozaczki i jeansowa minióweczka. Co nie zmienia faktu, że nikt nikomu nie zabroni ubierania się jak chcemy. Mi i 90% populacji nie podoba się otyła osoba w obcisłych leginsach i uważamy, że powinna ubrać się inaczej, ale otyłej osobie podoba się to co nosi i chociaż dziwi się negatywnym komentarzom na swój temat, to ma prawo do zakładania tego co chce.

Tzn że według ciebie ważniejsze jest to, co się będzie ludziom podobać niż to, co podoba się tobie? Czy ubierając się rano myślisz o tym w czym się bardziej przypodobasz przechodniom?

Dla mnie nieestetycznie wyglądają tipsy i sztuczne rzęsy  - bez znaczenia na kim. Sztuczne rzęsy są dla mnie obrzydliwe i nieestetyczne. Tylko co z tego?

Tobie się otyła osoba w mini nie spodoba, a jej mąż będzie uważał, ze wygląda super seksi. i co? powinna przestać nosić mini bo się jakiejś Kasi nie spodoba? Czy Eileen?

Ok, ty uważasz, ze pewne ubrania na pewnych osobach wyglądają nieestetyczne - ale cytat Parker dotyczy własnie tego, że ważniejsze jest jak ty sama się w ubraniu czujesz niż opinia publiczna. Ty sobie możesz mieć własne zdanie na temat czyjegoś wyglądu, a jej chodzi o to, żeby mieć w d**** opinię innych osób (nie bierz tego osobiście ) bo dlaczego twoja estetyka miałaby być bardziej właściwa od estetyki tej grubej baby?

Iceni, to nie kwestia tolerancji. W ogóle.
Po prostu nie lubię czegoś takiego. Jest to dla mnie niesmaczne, co nie oznacza, że chętnie nie porozmawiałabym z taką osobą, czy poszła na herbatę.

Zgadzam się. Oczywiście można dobrać ubrania tak, by nie były obcisłe, tylko normalnie dopasowane, wtedy to jest inaczej, ale przecież jak osoba z nadwagą założy spódnicę, to też zobaczycie jej grube nogi. Może to być dla Was nieestetyczne, ale ona ma do tego prawo, wiadome, że nie warto, by kisiła się w lato w spodniach, bo jest gruba. To by było dla mnie bez sensu. Dlatego ja byłam nawet otyła i też wiadomo, że ludzie widzieli moje grubsze ciało, ale no życie, życie, nie widzę w tym nic złego. Chociaż fakt, jest różnica między mega obcisłą koszulką, gdzie cały brzuch się wylewa, a T-shirtem, ale dopasowanym, gdzie owszem, nadal widać, że osoba jest gruba, ale nie wyłazi cały brzuch, jak najbardziej fałdki będzie widać, bo i szczupła osoba ma fałdki jak usiądzie często, a co dopiero grubsza. No, ale to chyba mniej "szokuje", bo jest widoczne, ale nie wylewa się tak mega, pewnie o to Wam chodzi? Jak tak, to zgadzam się. Po prostu nie warto zakładać obcisłych rzeczy, bo podkreślą wszystko, lepiej dopasowane. Nie zmienią faktu, że jesteśmy grubi jeśli jesteśmy, ale zawsze trochę lepiej będziemy wyglądać, to fakt.

Zgadzam się też z Tobą Iceni. Dla mnie też najważniejsze, by samemu czuć się dobrze. Warto korzystać czasem z tego co wiemy, dlatego jak pisałam czasem założę tunikę, w której wyglądam fajnie czy założę coś jeszcze innego, ale też jeśli np w czymś się dobrze czuję, to założę to, nawet jak innym nie będzie się podobać. Obcisłych rzeczy mega nie założę, nie tak bardzo  ze względu na to, że bym źle wyglądała, choć to fakt, źle bym wyglądała, ale bardziej dlatego, że by mi było niewygodnie, zbyt obcisło nie lubię po prostu. No, ale jak już pisałam, dla mnie najważniejsze jest, by samemu dobrze się czuć, więc uważam, że jeśli ktoś nawet źle wygląda niby, nawet w oczach wielu, wielu ludzi, to nie ma znaczenia, jeśli sam się w tym dobrze czuje. Ja sama widząc osobę, której ubiór mi się nie podoba czy coś, to czasem zobaczę to, ale nie skupiam tak wzroku, w ogóle raczej nie skupiam wzroku na ludziach na ulicy.

Tak samo jak nie skupiam na ludziach na plaży i na basenie. Mnie to nie interesuje, nawet jak źle wyglądają, to niech oni czują się dobrze Tak samo nie przejmowałam się, jak byłam otyła i na plaży było widać mój duży brzuch itp. Owszem schudłam, bo sama w końcu wzięłam się za to, chcę być szczupła, zdrowsza,, ALE wtedy skoro już byłam otyła, no trudno, wiadomo, że nie czułam się seksownie, ale nie zamierzałam z tego powodu rezygnować z plażowania, mimo tego, że wyglądałam źle. No i myślę, że wielu ludzi też nie obchodziło jak wyglądam, mój duży brzuch i otyłość pewnie nie obchodziła (to był 1 stopień otyłości u mnie, więc tak bliżej dużej nadwagi, ale ogólnie dużo za dużo, wiadomo). A jak kogoś to obchodziło, to mam to w nosie, bo przecież ważne, że ja dobrze się czułam, że popływałam, nie miałam zamiaru się umartwiać i myślę, że to bardzo dobrze No ok, może Wam się coś nie podobać, wiadomo, ale nie ma co tego tak przeżywać, tutaj najważniejszy jest moim zdaniem nasz własny komfort. A jak ktoś będzie chciał się ubierać według jakichś zasad to tak się ubierze, jak nie to nie. Jak pisałam ja do niektórych się stosuję, bo tak mi wygodnie, tak mi się nawet nie podoba, ale nie przejmuję się też, gdy założę coś niby nie takiego. Jest dla mnie ważniejsze to jak ja się w tym poczuję, po prostu Oczywiście inni z Was mogą mieć inne zdanie

Pozdrawiam

Nie widziałam w Polsce osoby grubej w spódniczce a' la chusteczka do nosa, takie widoki widziałam jedynie na zdjęciach z USA albo z Rosji, pomijając kwestię tego że na rozmiar powyżej 44 w większości sklepów nie ma co liczyć, a w tych co jest znajdziemy bezkształtne worki, a nie mini spódniczki.

Identyko sytuacja jest z butami +42 zapomnij że znajdziesz coś na prawdę interesującego, jedynie deichman wprowadził ofertę dla pań z większą stopą, ale modeli na 44 jest mało i zwykle są brzydsze niż te do 42. Szkoda :C nie moja wina że mam girę takiego samego rozmiaru jak mój facet, a wg producentów oznacza to że powinnam chodzić w męskich buciorach, a na operację zmniejszenia stopy nie zamierzam iść

Jeśli zaczniemy pokazywać tylko to co jest ładne "ładne ramiona" to praktycznie 90 % ludzi trzeba by zamknąć w domach bo każdy ma jakieś mankamenty.

No właśnie, Ty byś się czuła niekomfortowo. A co z tymi, którzy tego nie czują?

Ja myślę że każdy ma prawo do założenia tego co chce, ale jednocześnie czy nam się to podoba czy nie każdy ma prawo wyrobić sobie zdanie na nasz temat jak i wyrazić swoją opinię i warto brać to pod uwagę ubierając się pod prąd, czy aby jesteśmy gotowi na nieprzychylność.

To swoją drogą dla mnie też są śmieszne, ale jeśli komuś się podoba to czemu nie.

I tak, i nie. Ważąc parę kilo więcej niż teraz, nie hasałam radośnie w legginsach - bo mimo że legginsy mi się podobały jako takie, nie podobałyby mi się na mnie. Sporadycznie zdarzyło mi się założyć coś nie najlepiej dobranego, ale to był raczej nietypowy ciuch na jakąś tam okazję - typu różowa sukienka wieczorowa, w której mój biust wydawał się monstrualny.

Co do tipsów i sztucznych rzęs - wydaje mi się, że to trochę co innego. Części się podobają, części nie, zazwyczaj niezależnie od tego, kto je ma na sobie. W tym sensie, że to tak, jakby określić jakiś kolor jako zły, farbowanie włosów itd. - rzeczy, które są bardziej związane z gustem niż z estetyką.

Nie napisałam nigdzie, że powinna przestać w tym chodzić, bo mi się nie podoba. Tylko że w wielu przypadkach wyglądałaby o wiele lepiej, gdyby dobrała strój bardziej do wieku, figury.

Nie chodzi o moje zdanie na temat wyglądu, że jest najważniejsze i jedyne prawdziwe, ale porównałabym to (może trochę za ostro, ale ogólnie raczej trafnie) do osoby, która np. ma wiecznie tłuste włosy/obgryzione paznokcie/nie myje się zbyt często. Ten sam efekt, może im się to podobać, ale ciężko oczekiwać, że ludzie pomyślą "a może lubi śmierdzieć".

Ale to jest inna sytuacja. Poza tym też jest różnica, czy taka osoba założy szorty ledwo zakrywające tyłek, z których się wszystko po prostu wylewa, czy luźne krótkie spodenki. Tak samo nikt nie mówi o zakazie mini w ogóle, tylko o tym, że jeśli ta spódniczka nie kończyłaby się centymetr pod pupą, a raczej kilka przed kolanem, byłoby dużo lepiej. Poza tym może być luźna, przewiewna i nie wierzę, że w takiej byłoby gorąco.
To samo dotyczy plaży, nikt przecież nie zabrania osobom otyłym czy starszym tam chodzić. Jednak kostiumy też mają różne kroje, pani lat 80 w stringach i mocno wyciętym staniku czy mocno otyła osoba w takim samym będą wyglądać gorzej niż gdyby wybrały wariant zakrywający trochę więcej ciała.

Ja co prawda krzywych nóżek nie mam, ale w zimie biegam krótkich spódniczkach. Bez kozaków. Jest mi zawsze gorąco, w tym roku na studiach w ogóle w zimie nie grzałam (temp. 11-15 stopni ^^) i nie robi mi różnicy, czy mam na sobie spodnie czy spódnicę. Rajstopy do spódniczek zakładam dopiero w listopadzie (i to nie na początku), bo wcześniej nie ma po co, a nienawidzę rajstop.
Nerki zakrywam, bo krzyczą, że na starość to... ale poza tym latam maksymalnie porozbierana cały rok, nie choruję w ogóle, pod koniec października w tym roku jeszcze pływałam w morzu, gdzie ludzie na plaży spacerowali zakutani w kurtki. Więc argument ze zdrowiem nie zawsze będzie trafiony, niektórzy tak po prostu mają.

Polskie społeczeństwo wydaje mi sią bardzo nietolerancyjne i "wtącjańskie". Co kogo obchodzi, że puszysta kobieta nosi miniówę? Jak się dobrze w takowej czuje, to co komu do tego. Niech nosi i się cieszy.

Owszem, zgadzam się z Tobą w 100%, naprawdę, ale lepiej dla niej samej byłoby, aby miała w sobie odrobinę samokrytycyzmu i przed wyjściem z domu przynajmniej spojrzała w lustro - wtedy przypuszczalnie stwierdzi, że ta miniówka odsłaniająca nóżki jak serdelki, do tego pewnie pokryte solidnym cellulitem, wcale dobrze nie wygląda. Nie zrozum mnie źle, bo tak jak mówię - nam nic do tego, ale to po prostu leży w interesie samej zainteresowanej, która przy okazji nie będzie narażać się na krzywe spojrzenia czy niewybredne komentarze.
Ja po prostu nie wierzę, że są kobiety, które nawet w niewielkim stopniu nie chcą wyglądać dobrze, a przecież właściwie dobranym ubiorem można naprawdę wiele ukryć, równocześnie absolutnie nie pozbywając się komfortu. Tego fizycznego, bo psychiczny, to już zupełnie inna bajka.
Znam zresztą całkiem sporo osób, które pozornie wydają się zupełnie nie swoją nadwagą, a jednak po głębszym poznaniu okazuje się, że mają kompleksy jak stąd do Berlina. I te osoby wiele by dały, aby dobrze czuć się we własnej skórze i z własnym odbiciem, czasem tylko zupełnie nie wiedzą jak się za to zabrać.

Połowicznie zgadzam się z  tym (opieram się na glownym wątku Olinki), ale tylko połowicznie, druga polowa ma już te mniej samowolkowe   strony
Czy nam się to podoba, czy nie w pewnych miejscach obowiązuje  dres code  , nie zawsze można się ubrać tak jak się chce,w to co chce (nie będę tu wymieniać wszystkich miejsc przeróżnych instytucji, bo chyba można się domyśleć, gdzie obowiązuje ODGÓRNIE dres code)  pewne normy wręcz muszą być zachowane i tyle

A ja uważam, że mnie nic do tego co puszysta kobieta chce nosić. Może mi się nie podobać, może mnie odstręczać, mogę mieć własną opinię na ten temat, ale jak mi nie odpowiada, to jest bardzo dobra opcja- NIE PATRZEC.

Bardzo mnie denerwuje kiedy ludzie twierdzą, że wiedzą lepiej co inna osoba powinna nosić. Może wprowadzić jakieś obowiązujące prawo, że będziemy wygwizdywać kobiety rozmiar 44, które leginsy ubrały? Przecież to istny bezsens!

No tak, dress code rozumiem i jak trzeba gdzieś tak się ubrać, to ubieram, jak np rozmowa o pracę czy coś. Na ulicy jednak uważam to zbędne uważać, że wszyscy powinni się ubierać tak, a nie powinni ubierać tak. Warto ubierać się dla siebie, a owszem, ja pewnych rzeczy nie założę, ale nie widzę sensu, by z tego powodu uważać, że ktoś inny nie może. Nawet jak będzie źle w tym wyglądać, to naprawdę, dla mnie to nic strasznego.

Teo, jest to kwestia w dużej mierze względna. Ja jak pisałam nie założę tych legginsów, w których ja akurat bym wyglądała grubo i jakoś źle się czuła, bo niewygodne też dla mnie, ale np założę czasem ładną bluzkę, jeśli ją lubię- nawet jak trochę widać mi w niej brzuch. W sumie mi zawsze idzie w brzuch, więc nawet jak jestem szczupła, to przy siedzeniu i tak chociaż mała fałdka mi się utworzy. Chodzi o to, że nie popadam w paranoję i nawet jeśli coś całkiem do mnie nie pasuje, ale podoba mi się, to założę. Nie odmawiam też tego prawa innym, nawet jeśli to miałyby być legginsy przy grubej sylwetce.

Beyondblackie, dokładnie, zgadzam się z Tobą. Wiadomo, coś może nam się nie podobać, ale nie ma co przesadzać. Niektórzy z Was piszą, że jak to nie widzieć w lustrze jak się wygląda. Tyle, że to jest tak, że dla Was może wyglądać źle, dla wielu ludzi może też, ale jej się podoba. No i jej prawo. Warto się uodpornić na te nieestetyczne widoki, bo na plaży itp też na pewno zobaczymy wiele ciał, które nam się nie spodobają. To życie, nie ma co tak się tym ekscytować i tak przejmować, że ktoś nam się nie podoba i jak to, że godzi w nasze poczucie estetyki No ja nie bardzo to rozumiem. Po prostu lepiej traktować jako to, że każdy jest inny i że ważne, by to on czuł się dobrze. Świat nie będzie dostosowywał się do naszej estetyki Osobiście jak widzę grubszą dziewczynę, to mnie to nie obrzydza, dziewczyna jak dziewczyna, sama byłam grubsza, miałam dużą nadwagę jak pisałam. Dla mnie to normalne, że ludzie są różni, ale nie ma też powodu do obrzydzenia, nawet jak widać każda fałdkę. Po prostu się tak nie ekscytuję. Jak już to bardziej nie podoba mi się jak dziewczyna specjalnie ubiera się, by widać było stringi niż to, że ktoś jest gruby i widać fałdki, bo tak się ubrał. Dla mnie to nic takiego, bym miała się przerazić. Jego czy jej sprawa i tyle.

ciapciek, masz rację, ale wiadomo, grubsza kobieta też ma prawo czuć się kobietą, założyć spódnice, zwykłe bluzki itp. Ja akurat też tak uważam. No, ale po prawdzie, to w zwykłej spódnicy, to i grubsza kobieta nie będzie wyglądać źle, może założyć też obcasy wtedy wysmukli nogę. No, ale nie widzę też nic złego jak po prostu założy spódnicę, przecież to było straszne, jakbyśmy uważali, że grubsza kobieta ma nosić zakryte mocno rzeczy, zakrywać to wszystko   To by było dla mnie   mocno niefajne. Tak jakby to było coś strasznego zobaczyć kawałek grubego ciała, a dla mnie nie jest akurat. No, ale jak piszę, tutaj też na szczęście jest sporo możliwości, jak ktoś jest grubszy i np obawia się zwykłej spódnicy, to może np nosić taką, która wysmukli, z wyższym stanem. Wtedy od razu lepiej się wygląda przy grubszej sylwetce. No, ale jakby miał być zakaz, bo jest się grubszym, to by była tragedia, zupełna głupota dla mnie. A każdy ma prawo nie kisić się w lato, a nie kisić się, bo jest grubszym- bez sensu. Odsłonić ciało w lato, to normalne, jest gorąco i osoba grubsza też ma do tego jak najbardziej prawo, nikt nie powinien chcieć tego odbierać, że tak powiem

No właśnie, bo to wszystko zależy, więc nie ma co mówić, że legginsy to tylko szczupłe, takie to tylko szczupłe, bo nie jest to moim zdaniem fajne, taki kult: "Musisz być taka i taka"....

Zgadzam się, w sumie napisałam, że nie założyłabym legginsów, bo mam jeszcze parę kg więcej. W sumie bym założyła, ale właśnie te lejące, chyba gdzieś mam takie i takie czasem zakładałam. Te z lycrą to faktycznie i pewnie większość miała te na myśli, no i dla mnie też niezbyt wygodne są.

A może właśnie Monica Bellucci jest przykładem kobiety dobrze ubranej, a przede wszystkim właściwie do figury, stąd mamy przed oczami obraz jej atrakcyjnych, kobiecych, choć pełniejszych kształtów. Gdyby ta sama Monica wbijała się legginsy, odsłaniające brzuch bluzeczki albo powyciągane swetrzyska, do tego zakładała źle dobraną bieliznę, to jestem przekonana, że w naszych oczach straciłaby obraz kobiety niemal idealnej.

Nieważne, że wokół Bellucci kręci się mnóstwo stylistów, chodzi o sam fakt, jak bardzo można oszukać złudzenie .

I o to właśnie chodzi, żeby była różnorodność. Nie ma bowiem nic gorszego, jak klony chodzące po ulicy , a czasem niestety mam wrażenie, jakby te młode dziewczyny, bo to głównie o nie chodzi, zeszły z jednej taśmy produkcyjnej . Brrrr...

Małpa, to zależy od wzrostu. Kobieta 1.75m nie jest wcale grubo wyglądająca w rozmiarze 44, ale ktoś 1.58, to już tak. Takie prawa fizyki i percepcji.

Jednak z drugiej strony, każda powinna nosić co jej odpowiada, niezależnie od rozmiaru i wagi. Mam te 1.58m wzrostu i rozmiar 38, a noszę bikini na basenie i nie myślę, że kogokolwiek obraziłam swoim wyglądem, chociaż brzuch mi wystaje.

Z tym się zgadzam. Są kobiety grubsze, które po prostu wyglądają bardzo dobrze. Mam jedną znajomą, przed 40-tką, która teraz co prawda trochę schudła, ale wcześniej była mocno otyła. No może nie tak, żeby się miała w drzwiach nie zmieścić, ale lekką nadwagą tego by nikt nie nazwał. Poza tym była jeszcze wysoka jak na kobietę i po prostu sprawiała wrażenie no... dużej. Ale do tego miała gęste czarne włosy do pasa, duże ciemne oczy, pełne usta - po prostu mimo tuszy można było powiedzieć, że jest piękna. Do tego była tak nieziemsko fotogeniczna, że ją ściągali gdzieś tam na sesje zdjęciowe. Ubierała się dobrze, może nie tak, żeby zatuszować nadwagę, bo to było niemożliwe, ale tak, że no... nie było widać fałdek itd. I powodzenie wśród mężczyzn też miała wielkie.

No ja mam 175 właśnie miałam jakieś tam 5 kilo nadwagi czyli ważyłam te 75- 77 kilo i uważam że wyglądałam dobrze i nie chciałam być szczuplejsza bo gębę miałam zapadniętą, brzuchol mi nie wystawał jedynie zadek jak u kardashianki no ale taki już mam ile bym nie ważyła to i tak biodra mam szerokie. Więc być może to kwestia proporcji, a z zadkiem musiałam się pogodzić ;p

Mi niby się łysi też nie podobają, ale niektórym to jednak pasuje , tak samo nie lubię kiedy facet ma same wąsy, jak broda i wąsy to ok, same wąsy mi się nie podobają i jakoś mi się źle kojarzą, ale jednak pewnym panom to pasuje.

Dokładnie tak.

Ja gwiżdżę na ludzi i modę. Lubie się nieraz bawić strojem, robić jakieś nietypowe zestawienia. Jak się to komuś nie podoba to się może na mnie nie patrzeć, mam gdzieś osobisty komfort starszej pani, która się łapie za głowę jak mnie widzi w glanach i z ćwiekowaną obrożą na szyi, bo taką stylizację sobie na dany dzień przygotowałam.
Nie zakładam natomiast na siłę rzeczy, w które źle na mnie leżą i nie podkreślają moich atutów. Po prostu lubię wyglądać dobrze w tym, co mam na sobie.

Uważam natomiast, że okazja jest ważna - jak już jesteśmy gdzieś zaproszeni, to nie idziemy na przykład w dresie na czyjś ślub, albo w szpilkach na wycieczkę w góry. Co nie zmienia faktu, że na każdą okazję można znaleźć coś oryginalnego i we własnym stylu jednocześnie nie łamiąc pewnych norm.

Vian - jak staję przed lustrem w czymś, co może i w szafie albo zamyśle wyglądało spoko, ale na mnie mi się już kompletnie nie podoba, to zakładam coś, co wygląda lepiej właśnie po to żeby się przez cały dzień czuć jak milion dolców. Muszę się sobie podobać po prostu.
Ja akurat jestem z tych nielicznych, że jak mnie się coś podoba, to reszta może się wypchać, a ja będę w tym chodzić. Poza tym w moim wypadku jest tak, że raczej się gapię w lustro z samozachwytem, niż nie zakładam czegoś z powodu kompleksów.