Moralniak po alkoholu.

Kręcę się i kręcę po tym forum ponad tydzień i nie wiem gdzie to napisać, co napisać i jak napisać..
Otóż..
Mam dopiero 23 lata, wspaniałych rodziców, rewelacyjny kontakt z Tatą, jestem w czteroletnim związku, mam znajomych, w tym roku kończę studia (licencjat), właśnie szukam pracy. Ładna blondynka z wyglądem niewiniątka, a diabeł za skórą. Piję.
Nie, to nie jest picie jakieś nałogowe, bardziej - weekendowe.
Ale umiaru za grosz. Najgorsze jest to, że po alkoholu jestem szaleeeeeeeeeenie agresywna. Budzę się na drugi dzień zalana łzami, że znowu z tym się pokłóciłam, z tamtym, zrobiłam z siebie idiotkę na środku miasta drąc się nie wiedząc czemu i z głupim przeczuciem, że zrobiłam coś jeszcze gorszego. Nawet jeśli nie zrobiłam (chodzi na przykład o zdradę), to i tak tkwi taka wewnętrzna niepewność. Bo sama sobie nie ufam.
To jest tak.. W moim domu się nigdy nie piło i nigdy pić nie będzie. Liceum - Introspect hula po imprezach upijając się i robiąc różne głupie rzeczy (bez wiedzy rodziców, oczywiście). Studia - Introspect spuszczony ze smyczy zamienia się mózgiem z owcą i.. przechodzi samą siebie w skali głupot, które popełnia. Akademik minął, przeprowadziłam się na stancję, trochę się unormowałam. Bo sumienie nie dawało za wygraną. Okej. Chwilowa zmiana.. Potem studia zmieniłam, piję rzadziej, ale i tak umiaru nie mam.
Spotkanie ze znajomymi? Piwo, wódka, melanż, awantura z kimś, moralniak. Randka z moim? Piwo, wódka, melanż, awantura, moralniak, seks. Dziwne, nie? Piję z moim facetem i on patrzy na to, jak zamieniam się w diabła, a pół miasta widzi nasze kłótnie w środku nocy. I tak przez bite cztery lata. Mamy wspólnych znajomych, którzy mają podobny styl bycia. Jednak ja ogólnie jestem cholerykiem, a po alkoholu to wszystko eksploduje. Wszystko. Dziwię się, że do tej pory żaden sympatyczny policjant nie zamknął mnie na wytrzeźwiałce za zakłócanie porządku publicznego.
I teraz tak.. siedzę tutaj i myślę.. Nie chcę tak dalej.
Potem przez tydzień wychodząc do głupiego sklepu rozglądam się niepewnie czy ktoś aby na mnie spod byka nie patrzy, bo może mnie widział kiedyś tam nawaloną jak stodoła kłócącą się ze swoim facetem (równie pijanym) po imprezie. Wstyd.
Żeby to zmienić powinnam.. zmienić faceta, całe grono znajomych, najlepiej całe otoczenia.  Wtedy nie byłoby okazji do picia. Wyciszyłabym się. Jednak.. z drugiej strony nie jestem dzieckiem i muszę zdać sobie sprawę z tego, że przy każdym problemie nie będę nagle wszystkiego rzucać, żeby coś zmienić.
...
Nie wiem co chcę usłyszeć od Was.