samotna 23 lata

Jojku jak ja Ciebie rozumiem... Tak jakbym słyszała siebie...

YooToo Witamy na Forum męskiego eksperta:D
Autorko postu: ja mam 22 lata i równiez jestem samotna...
Wszyscy mówią ze jestem bardzo atrakcyjna przebojowa i co z tego jak ciągle trafiam na palantów z którymi nie da sie stworzyć zdrowego związku? Jesli juz ktos mis ie spodoba cos zaiskrzy to nagle nie wiadomo dlaczego sie sypie i np. z dnia na dzien kontakt sie urywa?
Zle mi  z tym... cholernie mi zle.. ale co moge zrobic?? nic na siłe ... trzeba to przeczekac i wierzyc ze wszystko sie jakos poukłada- wiem ze cięzko... ja najlepiej sie czuje kiedy robię coś i przestaje myśleć o tym jaka to ja biedna i samotna...
Znajomych mam wielu.... ale co z tego jak brakuje tej jednej najblizszej osoby?:)
Trzymaj sie trzeba byc dobrej mysli

No musze przyznac, że odkad napisalam tego posta forum sprawdzalam co 15 minut prawie... Juz zwątpiłam,że się mną zainteresujecie , ech człowiekiem małej wiary chyba jestem...
Jak to ktoś zauważył, zrobiłam pierwszy krok - odważyłam się napisać o tym co czuję... To już coś... Muszę się pozbierać... i tak zamierzam właśnie zrobić... Nie chce żeby mnie ktoś pocieszał i mówił, że się ułoży... Może trzeba mną potrzasnąć i powiedzieć, że właściwie JUŻ jest dobrze... W końcu jestem zdrowa, wiem, czego mi brakuje i próbuje to naprawić...
Ale pewnie nieraz będę wypłakiwała się jeszcze na tym forum... Mam nadzieję, że kiedyś wypłaczę się tutaj także ze szczęścia ( aj, jakie to naiwne, wiem).
Dziękuję za słowa wsparcia...
Wasza nowa współforumowiczka

No cóż, wywołany do odpowiedzi nie mogę się kryć za stwierdzeniem "oj, jestem dziś nieprzygotowany":)

A tak poważniej to zalogowałem się na forum nie szukając porad. Raczej jak piszesz w celu większego zrozumienia kobiet. Zadałem sobie ten trud i jak widzisz korzystam z wielu źródeł. Ponadto to zawsze miłe dla faceta pobyć w gronie kobiet:)

Lubię wyzwania i robienie rzeczy, nazwijmy to nieco szalonych. Tego forum nie znałem, nie czytałem, za wyjątkiem kilku wątków pojawiających się na stronie głównej. Może to nieco naiwne ale czytając ile smutnych historii przytrafia się ludziom postanowiłem podzielić się nieco moim optymizmem i dobrym słowem. Moja filozofia polega na radykalnych działaniach i takich samych poglądach a nie głaskaniu po głowie i mówieniu, że jakoś się ułoży.

Jestem w ponad 10-letnim związku po przejściach. Z obecną kobietą przeżyłem najwspanialsze chwile uniesień a z drugiej strony spotkało mnie też sporo rozczarowań i smutku. Przeszliśmy ogromną transformację. Jeszcze rok temu byłem innym człowiekiem, wprawdzie towarzyskim i komunikatywnym a jednak w gruncie rzeczy zamkniętym na innych, nie do końca pewnym siebie. Uważałem, że ludzie nie są mi tak bardzo potrzebni, bo przecież mam kobietę, pracę, dom. Moja kobieta szukała we mnie tego zachowawczego, nieco zadziornego faceta, który jej się spodobał w momencie poznania. A ja już taki nie byłem i w pewnym momencie nie zauważyłem jak coś się między nami zmienia na niekorzyść.

Oszczędzając dalszych szczegółów teraz jestem świadomy swoich potrzeb, pasji i wiem czego od życia chcę. A co to takiego? Żyć w zgodzie z samym sobą, bez lęku i co najważniejsze hipokryzji. Tego nie znoszę najbardziej. Rozmawiamy o tym z moją kobietą. Ja znam jej potrzeby i pragnienia, ona moje też. Jeśli chcę wyjść na kawę z koleżanka z pracy mówię o tym mojej kobiecie. Jest nam z tym dobrze. Pozwalamy sobie na to nigdy nie ściemniając, że jest inaczej.

Jestem slinie asertywny, realizuję to czego pragnę. Jeśli chcę powiedzieć obcej dziewczynie komplement na ulicy - robię to, chcę pisać na forum dla kobiet - robię to, chcę iść na ścianke wspinaczkową - robię to, chcę poflirtować przez sms z moją kobietą - robię to. A przede wszystkim już od dawna nie czuję sie zdołowany, zrezygnowany czy nawet wkurzony. Emocje mam pod kontrolą i jak najbardziej trzeźwe:) spojrzenie na życie.

Intryguje mnie wiele rzeczy i lubię się z nimi zmierzyć. Moja kobieta patrzy teraz na mnie z większym żarem i widzi we mnie faceta, jeśli wiecie co mam na myśli.

No rozpisałem się nieco ale tak już ze mna jest, że jak się rozpędzę, to czasem ciężko mnie wyhamować.

Mam nadzieję, że nie zanudziłem i rzuciłem nieco światła na swoja osobę:)

To jest pierwszy i ostatni raz kiedy o sobie powiedziałem tyle na tym forum:) A za ew. offtopowanie bardzo przepraszam, ale nie mogłem tego tak zostawić.

do 23lataInic: ze szczęścia to możesz sobie płakać do woli, akurat nikt Ci głowy za to nie urwie:)

aha, i wyrzuć koniecznie ze swojego słownika słowa takie jak: "kiedyś", "chciałabym", "może". Zacznij mówić: "chcę, żeby...", "już zaraz będzie mi lepiej" itd. Budowanie pewności siebie zaczyna się właśnie od takich małych kroczków:)

Będzie dobrze.

Do Yootoo,
dziękuję

Mam nadzieję, że na tym forum spotkam więcej osób tak nastawionych do życia i życzliwych jak Ty. Pozdrawiam serdecznie.

23 lata ? Jesteś taka młoda... i zapewne zdrowa, atrakcyjna, piękna wręcz. Skąd ta załamka? Mnie los nauczył, że kobieta, która jest podłamana nigdy nie zauważy tego, że ktoś się nią interesuje.. więc cóż Ci pozostaje, wstać rano, zrobić sobie coś dobrego, wyjść na zakupy, posprzątać, ładnie się ubrać, umalować.. poczuj że żyjesz, porozpieszczaj się, jesteś młodą kobietą.. sama nie zauważysz gdy przyjdzie miłość! A może potrzebujesz przypadku ? Może mogę Ci doradzić internet.. tutaj też możesz znaleźć kogoś kto czuje podobnie jak Ty.. lecz uważaj, czai się tutaj wiele osób, które ukrywają swoje prawdziwe "ja". Trzymam kciuki za poprawę samopoczucia.

Hmmm... Dziękuję Wam za wszelkie słowa wsparcia... Nie sądziłam, że napisanie postu tutaj w jakikolwiek sposób mi pomoże, ale myliłam się... Czuje się tak, jakbym swój żal zostawiła , w tej wirtualnej przestrezni... Generalnie macie rację - już robię postępy i staram się wyjść do ludzi... Za pół godziny wybieram się właśnie na spacer z moim psiakiem... To już coś...

Do nieudacznika: tak mężczyźni są wzrokowcami to wiem. Ale w moim przypadku nie to jest chyba problemem... Chociaż możę przeszkadza to,że nie wyglądam na swój wiek - jestem raczej drobna... Od znajomych słyszałam, że mimo, że faceci zwracają na mnie uwagę, to na co dzień jestem "wygadana" i to ich onieśmiela... Ja chyba nie wyglądam na zewnątrz na osobę samotną... Myslę, że osoby, które widzą mnie na co dzień , nie uwierzyłyby, że mam taki problem Zostajecie mi tylko WY...

pozdrawiam mega serdecznie i dziękuję z całego serducha za okazane wsparcie

P.S. zastanawiałam się, czy na ten spacer mam się ubrać w spodnie, czy lepiej w sukienkę... Przekonaliscie mnie, że lepiej w sukience

Czyżby ? Naprawdę chciałabyś by twój facet umawiał się na kawę z koleżankami z pracy , by prawił komplementy napotkanym obcym kobietom, dostawał maile od obcych kobiet z for internetowych ?
:-)
Czytając wasze kobiece posty w różnych wątkach, mam wrażenie, że jest zgoła inaczej. O jakim słówku wspominał pan Yoocoś tam ? Ach, przypomniałem sobie....hipokryzja.....ja to dopiero mam alergię na hipokrytów.

A do pana Yoocoś tam...wejście miałeś na 5.....teksty na "wazelinkę" i postawa na pocieszyciela ala macho to lep na kobiety....:-)....pożyjemy , a może naprawdę zobaczymy tą twoją .....asertywność....LOL.

do 23latainic.....najważniejsze jest prawdziwe uczucie, a nie szukanie faceta za wszelką cenę ,bądź z powodu presji społecznej, bo koleżanki już mają mężów , mają dzieci itp.....Zdziwiłabyś się ile z tych osób pozornie szczęśliwych, za woalką szczęśliwości i sztucznego uśmiechu kryje nie spełnienie i zawód. Śmiem twierdzić, iż część z nich nigdy na prawdę nie zaznała prawdziwej miłość, a za mąż wyszła z błędnego przeświadczenia, iż był już najwyższy czas, by później cierpieć emocjonalne, a często i fizyczne katusze przy boku swych w pośpiechu wybranych partnerów. Przed miłością nie uciekniesz, droga założycielko tematu. Dopadnie cię wcześniej czy później. Najważniejsze by była szczęśliwa i nie roztrzaskała ci serca na drobne kawałki.Dopiero wtedy będzie nomen omen krucho.

No Zbysiu Twoje wejście w ten wątek też masz mocne szkoda, że podszyte cynizmem i złośliwością. Ok, generalnie mi to zwisa. Widziałem tu już tyle wątków gdzie tracono z oczu sens samego wątku z powodu wzajemnych wrzutek użytkowników, że odpuszczę sobie dłuższy komentarz i dalsze potyczki.
I prawo do Twojego zdania jak najbardziej szanuję.

Do 23lataInic: Wygoda, też to słyszałem, ale była też taka wersja, że do założenia spódniczki trzeba mieć nastrój:)

Nie odbieram twojego postu jako atak ale myślę , że to kompletnie nie trafiona analogia....Jeśli za wszelką cenę chcesz znaleźć mężczyznę, to może skorzystaj z sympatii lub tego typu portali. Słyszałem , że wielu ludzi znalazło tam swoje połówki. Poczytaj posty Ansjii, a przekonasz się , że bytują tam także uczciwi i wrażliwi ludzie. Poczytaj także temat "zakazana miłość!!!!!" w dziale "moja niesamowita historia", a przekonasz się , że miłości życia znaleźć też można na internetowych chatach.....
Oczywiście w tego typu miejscach uważać musisz na żigolaków pokroju pana "yoocoś tam" ( i ich "asertywne" słodkie słówka :-) ), którym posiadanie partnerek nie przeszkadza wdzięczyć się do innych kobiet , umawiać się z nimi na kawę ( pewnie na inne rzeczy także :-)) i nie widzą w tym nic złego.

Pozdrawiam

No właśnie, czasem forum może być dobrym miejscem na przełamanie samotności bo to też przecież wyjście do ludzi. I nie chodzi o znajdowanie sobie partnerów w wirtualnym świecie tylko o rodzaj rozmowy albo z osobami z podobnymi problemami albo takimi, które mogą dodać otuchy.

Do Zbysia: dlaczego chcesz robić z tego wątku śmietnik? Nazwałeś mnie żigolakiem, a wiesz co to znaczy? Ten jeden raz podam Ci definicję wg Słownika języka polskiego:   
"1. pogardliwie: płatny tancerz w nocnym lokalu; gigolo; fordanser; żigolo; 2. młody mężczyzna czerpiący korzyści materialne ze stosunków seksualnych z zamożnymi, starszymi od siebie kobietami; żigolo"
Bardzo delikatnie mówiąc pomyliłeś się co do mnie nie znając mnie i oceniając po moich wpisach, które naprawdę nie wiem w których miejscach są tak dwuznaczne, że usprawiedliwiają stawianie mnie w niekorzystnym świetle.  Mam propozycję, jeśli masz mi więcej do powiedzenie użyj opcji e-mail i sobie pogadamy. A w tym wątku daj spokój bo chyba nie o to chodziło 23lataInic żeby czytać tu takie uwagi. Pozdrawiam

To nie ja "pojechałem", taka jest opinia większości kobiet na temat kontaktów ich partnerów
( jakichkolwiek) z innymi ,i obcymi kobietami. Przecież od takich niewinnych kontaktów zaczynają się romanse i dochodzi do zdrad. Myślę także, że skoro masz takie podejście i jesteś tak bardzo tolerancyjna , to już masz odpowiedź dlaczego trafiasz jak to sama napisałaś na "palantów z którymi nie da się stworzyć konkretnego związku". Ten ostatni , może poszedł z jakąś na kawę tylko zapomniał powiedzieć. Kto wie, może jeszcze wróci. :-). Przepraszam za złośliwość, ale tak będzie zawsze jeśli będziesz hołdowała tak otwartym związkom.

Do: 23lataInic....Zaliczam cię do inteligentnych i wrażliwych.Zobaczysz, że za góra 5 lat będziesz już "dzieciata" i "mężata" i o dzisiejszym stanie nie będziesz już pamiętać.

do youtoo.......masz rację, powinienem był napisać : bałamut, bawidamek, lowelas, sądzę , że te rzeczowniki trafniej określają twoją postawę w stosunku do kobiet.

mądrze piszesz. tak czytam sobie twoje posty.Jetseś wolny czy po przejsciach? Skąd masz w sobie tyle madrosci?

Ja po przejściach nie jestem, raczej po kilkunastu małych błędach, które popełniłam, bądź popełnili w stosunku mnie inni, lecz mimo wszystko uważam to za potrzebne, bo kształtuje mnie to jako osobę.. w końcu człowiek uczy się na błędach. Jestem młoda, raczej zdrowa (choć ostatnio okazuje się, że nazbyt często mnie coś boli ^^), zaczynam studia, przeprowadzam się, same nowości.. i pełno okazji do tego by popełniać kolejne błędy i znowu się uczyć. Jestem pozytywnie nastawiona, choć tak nie jest na codzień, hormony wariują.. ale Tobie życzę szczególnie szerokiego uśmiechu na twarzy

Traktuję to forum jako jedyne miejsce, w którym mogę się troszkę wypłakać, może nawet poużalać nad sobą... Aż mi głupio, bo chciałabym być wsparciem dla Was,a  tymczasem coraz częściej proszę Was o dobre słowo... Myślała, że wytrzymam,że zacisnę zęby i łzy przestaną płynać, ale nie udało się, dlatego piszę... Moje życie jest puste i samotne... Mam wrażenie, że w środku nic nie mam... Dookoła wszyscy sparowani ( nawet Ci, którzy jeszcze pół roku temu byli tak samotni jak ja)... Im się udało, dlaczego mnie nie? Jak długo jeszcze będę musiała znosić taką pustkę???

Oj cieszę się, że się odezwałaś... Ostatnio codziennie sprawdzałam maila i już się zaczynałam obawiać, że być może czymś Cię uraziłam. Trzymaj się cieplutko, pozdrawiam serdecznie

Aj znów mnie dopadł melancholijny nastrój... Czy ja kiedykolwiek się od niego uwolnie? Muszę się przyznać, że nie za bardzo wierzę w szukanie partnera przez internet, ale wiecie co? Właśnie przed chwilą założyłam konto na jednym z portali randkowych... Albo zwariowałam albo czuję się zdesperowana...

No i znów spadek nastroju:( Kolejny samotny wieczór, ludziska wspomóżcie dobrym słowem

Od jakiegoś czasu bardzo staram się być dzielna i nawet z drobnymi potknieciami, ale mi się udaje. Dokładnie tak jak napisała Kami90 drobnymi kroczkami staram się coś zmieniać w swoim życiu. I na ogół nawet pojawiła się jakaś iskierka nadziei, że moja samotność będzie kiedyś niemiłym wspomnieniem... Ale te wieczory... Może polecacie jakieś książki?

Nie masz innego wyjścia, jak czekać. Bo jak sie szuka miłości to sie jej nie znajduje. Sama musi Cie znaleźć. A ty porpostu żyj, wychodź ze znajomymi jesli ich masz, poszukaj pracy.

A tak wogóle..to śmieszy mnie jak ktoś sam nie ma takiego problemu, a daje rady typu zrób coś. Jak łatwo powiedzieć jeśli sie tego nie przeżywa,co nie?

Jest różnica miedzy uśmierzaniem bólu w samotnych wieczorach które sie zdażają ale wiesz że kogoś tam masz i komuś zależy na tobie, a faktem,że jest całkowicie pusto i każdy wieczór i dzień jest taki sam..
Taka samotność nie ma nic wspólnego z samotnością o której mówi temat.

Kami90 jestem Ci wdzięczna za rady i osobiscie uważam, że dawać rady może KAŻDA osoba bez względu na sytuację osobistą. Czasem jest tak, że rzeczywiście lepiej nas rozumie osoba, która ma podobny problem jak my, ale czasem, żeby coś się w życiu ruszyło trzeba jednak wysłuchać osoby, która np. ma zupełnie inne doświadczenia, czy znajduje się w diametralnie różnej sytuacji życiowej. Wszystko zależy od charakteru człowieka. Decydujące, moim zdaniem ,jest posiadanie empatii. A zaręczam, że nie każdy to potrafi.
Niemniej  jednak nie zgadzam się z Tobą Kami90, że samotność jako brak kogokolwiek i samotność w związku to jedno i to samo. Jak dla mnie to diametralna różnica. Nie zawsze byłam sama - miałam jeden długi prawie 3 letni związek i naprawdę wiem, o czym mówię. Wydaję mi sie, że będąc w zwiazku więcej się w Twoim życiu zwykle dzieje, choćby przez fakt komunikowania się z partnerem. Być może nie zawsze on jest taki jaki byśmy chciały, ale przynajmniej od czasu do czasu ta osoba zrobi coś pozytywnego, bo w końcu dlatego jesteśmy razem. A taka samotność jak moja, permanentna, - podcina skrzydłą już trwale, i ponieważ nie mam takich bliskich relacji interpersonalnych to brak mi impulsu, który zmotywowałby mnie tak mocno, żeby coś zmienić. Bo znalezienie partnera nie zależy tylko i wyłącznie ode mnie...