Na życiowym skrzyżowaniu

O jakiej rodzinie mowa? On Cię zdradza i okłamuje i to w ciąży myślisz,że coś się zmieni?
Nie powiem Ci co masz zrobić bo to Twoja decyzja,są kobiety ktore potrafiły wybaczyć zdradę ja do nich nie należę...

Witaj,
współczuję sytuacji, z deszczu pod rynnę? szkoda ładnej blondynki, swego czasu marzyła mi się ładna blondynka, jedni dostają inni marzą do końca życia,
jak to się mówi łatwo przyszło łatwo poszło, takim to się dobrze żyje, inni walczą całe życie a inni dostają ot tak, no to jest ta sprawiedliwość, tylko czyja?

nie doczytałem się lub nie rozumiem, ojciec, czy ojciec-mąż? pierwszy był mężem, czy tylko ojcem, i czy w drugim przypadku też tak?

jeśli faktycznie bzyka na boku, no to nie wystarczasz mu, tzn że masz jakąś skazę ? może do końca nie jesteś ładna?
ale to taki żarcik, bez obrazy

wracając, jeśli mu nie wystarczasz, to się mu znudzisz, a jak się mu znudzisz, to znajdzie sobie inną, albo ucieka do innej bo nie dajesz mu tego czego on chce,
jeśli tylko pisze to nie jest grzech, ale tego nigdy się nie jest pewnym, i ta niepewność to wszystko sprawia, jeśli tematu nie zgłębisz to nie podejmiesz decyzji
masz kasę wynajmij detektywa, i się przekonasz, wtedy będziesz wiedzieć czy iść w lewo czy w prawo

będziesz chciała szczęścia dzieci, tylko żyjąc z nim sama nie wytrzymasz, nie dasz rady, Ty będziesz nieszczęśliwa, a jeśli odejdziesz, to sama też wychowasz dzieci, dawałaś sobie radę do tej pory dasz i do samego końca
każde jego wyjście z domu, Ty już będziesz nabuzowana, jakiś telefon od kobiety, nabuzowana, chyba raczej tego nie przetrzymasz

szkoda takie zaradnej blondyneczki, ale powtórzę, dużo ludzi żyje z mottem, łatwo przyszło łatwo poszło, a niejedni pozostają z marzeniami
życzę wytrwałości i trafnej decyzji

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi. Właśnie o to chodzi, że samemu łatwo coś przeoczyć i po to właśnie potrzebuje spojrzenia kogoś z boku na całą tą sytuację żeby podjąć jakąś mądrą decyzję.
do Mariusz :Ojciec mojego pierwszego dziecka nie był moim mężem- po tym jak wyjechał do Stanów nie widzieliśmy się z nim a on też nie kontaktuje się z nami. Co do obecnego partnera ślub był w planach w tym roku ale w obecnej sytuacji nawet o nim nie myślę. Fakt, jeżeli chodzi o kwestie finansowe na tym etapie mojego życia poradziłabym sobie bez problemu. Gdybym nie była w ciązy i dowiedziała się wtedy tego co wiem teraz sprawa byłaby prosta.Nie chce skupiać się na problemie ale na tym jak go rozwiązać.
do sluuu - masz rację :
" No gdyby jeszcze finał był taki, że stara Ci się udowodnić, że zrobi wszystko żebyś mu zaufała, a tu  piszesz o hasłach do wszystkiego, bo ma swoją prywatność... czytaj, "jaki ja głupi, że wszystko miałem niezakodowane" zamiast "oprzytomniałem, mogłem ją stracić".
Też jego zachowanie postrzegam w ten sposób, nie widzę w nim skruchy, tylko chęć życia dalej wg jego zasad, tak żeby mu było wygodnie. Przez te wszystkie lata powtarzał i dalej powtarza mi jak bardzo mnie kocha, jaka jestem dla niego ważna, piękna itd.- tak, daje mi to odczuć. Tylko w tym jego zachowaniu jest taki cholerny dysonans. Po to wszystko robi, mówi skoro nie potrafi być tylko ze mną. Może po tylu latach czuje on potrzebę romansowania z kimś innym, żeby się dowartościować, nie dlatego, że ktoś jest ładniejszy, mądrzejszy ale dlatego, że jest poprostu inny i daje mu inny rodzaj doznań, emocji. Nie wiem, może tak jest. Partner jest przystojnym i inteligentnym facetem, teraz jak w związku z naszą przeprowadzką i nowym stanowiskiem dyrektorskim może poczuł się jak młody bóg i może stwierdził, że jedna kobieta na całę życie to trochę mało. Nie wiem. Różne myśli przychodzą mi do głowy. W przeciągu ostatnich 3 miesięcy pakowałam się już może z 50 razy i mówiłam, że się wyprowadzam ale tego nie zrobiłam. Może on myśli, że tego nigdy nie zrobię, że jakoś wyprę ze świadomości ten element naszego związku i będziemy dalej bawić się w szczęśliwą rodzinę. Wkurza mnie najbardziej to, że on się wszystkiego wypiera. Kiedy dowiedziałam się o tym romansie z mężatką postanowiłam do niej napisać. Ona odpisała, że nie ma i nie miała nigdy  żadnego męża( co nie wynikało z korepondencji jej i mojego partnera i że nic ich nie łączy tylko koleżeństwo. Wtedy żeby udowodnić sobie, że nie jestem wielbładem postanowilam napisać do jej domniemanego męża i nie wdając się w szczegóły zapytałam tylko czy zna tą i tą osobę i w jakiej relacji są. On odpisał wtedy, że jest jej mężem ale że złożył pozew rozwodowy właśnie z powodu romansu mojego partnera z jego żoną. Powiedział również, że ich romans się już skończył ale to nie ma dla niego już zadnego znaczenia. Oprócz tej historii dochodzą jeszcze smsy, maile od innych kobiet które przeczytałam. Wszystko to działa na jego niekorzyść a on dalej -mimo tych wszystkich dowodów uparcie twierdzi, że nie ma sobie nic do zarzucenia i to wszystko to moja chora wyobraźnia. Myslalam o wynajeciu detektywa, jakiegos gps w samochodzie ale doszlam do wniosku, że wystarczająco uwłaczającym dla mnie faktem jest już to, że kiedy wraca wącham mu ubranie, sprawdzam kieszenie i go obserwuje dlatego postawiłam tego nie robić. Dzisiaj rano wysłałam mu smsa, że jest tchórzem i boi się stanąć twarzą w twarz z prawdą i że go nigdy tak naprawdę chyba nie znałam i że mi przykro że w taki sposób traktuje mnie tym bardziej, że jestem w ciązy. Po czym on odpisał, że meczy go związek z kobietą która jest tak zazdrosna i na kazdym rogu widzi problemy. No cholera, jeszcze 3 miesiące temu nawet nie przeszłoby mi przez myśl, żeby zaglądać mu w telefon w poszukiwaniu czegokolwiek a kiedy jakaś dziewczyna uśmiechała się do niego w knajpie nawet mi się to podobało bo wiedziałam ( teraz mogłabym napisać: wydawało mi się) że jest tylko mój. Tak samo kiedy jakiś mężczyzna probował mnie poderwać lub zliżyć się do mnie - on też może lekko ale zdrowo zazdrosny wiedział, że i tak nic z tego nie będzie. A teraz oskarża mnie o zazdrość i próbuje obarczyć odpowiedzialnością za swoje postępowanie.
W sobotę wyjeżdzam z dzieckiem do swojego rodzinnego miasta- ma 2 tyg. ferii a dziadkowie ( rodzicie jego ojca) zabierają go w góry więc to idealny moment dla mnie żeby tam zostać i pobyć sama ze sobą i zastanowić się nad tym wszystkim i co najwazniejsze nie kontaktowac się w tym czasie z moim partnerem. Swoje mieszkanie wynajmuje - umowa jest podpisana jeszcze na rok czasu. Zresztą gdybym wróciła do swojego miasta to chyba wolałabym sprzedać to mieszkanie, kupić nowe i jakby zacząć wszystko do nowa. Zmiana szkoły w trakcie roku dla dziecka też jest trochę problematyczna, niedlugo urodzi mu się siostra, nowa szkoła, mieszkanie, koledzy i brak mojego partnera któego traktuje jak ojca- obawiam się że mogłoby to być dla niego zbyt dużym szokiem. Najmniej kolizyjnym rozwiązaniem wydaje mi się więc przeprowadzka ale w wakacje. Z drugiej strony nie wiem czy do tego czasu moja frustracja patrząc na zachowanie mojego partnera i jego poczucie bezkarności mnie nie wykończy. Bo mam też świadomość, że zostając tutaj i nic nie robiąc daje jakoby przyzwolenia na jego zachowanie. Problem sam się nie rozwiąże więc jeżeli są tutaj mądrzy ludzie, mamy które mają dzieci chętnie skorzystam z ich rad i oceny tej sytuacji.

"W przeciągu ostatnich 3 miesięcy pakowałam się już może z 50 razy i mówiłam, że się wyprowadzam ale tego nie zrobiłam. Może on myśli, że tego nigdy nie zrobię, że jakoś wyprę ze świadomości ten element naszego związku i będziemy dalej bawić się w szczęśliwą rodzinę. " NO TAK BRAK KONSEKWENCJI, może rzeczywiście zrobić to co planujesz i wtedy zobaczyć czy walczy.
"On odpisał wtedy, że jest jej mężem ale że złożył pozew rozwodowy właśnie z powodu romansu mojego partnera z jego żoną. Powiedział również, że ich romans się już skończył ale to nie ma dla niego już zadnego znaczenia. Oprócz tej historii dochodzą jeszcze smsy, maile od innych kobiet które przeczytałam." TUTAJ CZARNO NA BIAŁYM- Wielbiciel związku OTWARTEGO oczywiście TYLKO DLA NIEGO.

Niestety fakty nie zostawiają tutaj dużego pola na obronę jego.
Cieszę się że jesteś silna i jakoś wiem że sobie poradzisz

Witaj,
domyślałem się że to wolny związek, no kolejny błąd, miejmy nadzieję że być może kiedyś ten 3 będzie już normalnie zalegalizowany, albo i nie będzie, albo już żadnego nie będzie
ale ustawianie od samego początku wolnego związku samo mówi za siebie, dałaś mu wolną rękę, plany na ślub? po pierwszym wolnym związku? uważam , że to błąd, ale to nie moje decyzje,
ja po pierwszym najpierw starałbym się o ślub, tak jak to powinno być, ale jak to się mówi, serce nie sługa, mając pieniądze, potężne pieniądze, uważam że najpierw trzeba było zrobić to po kolei a nie, dziecko, kasa i ślub, no ale dzisiaj jest taka nowomoda, PARTNERSTWO i po partnerstwie, chociaż i tak nie ma na to reguły, moje małżeństwo też się sypnęło, bo mam kochającą teściową

co do iluzji, przecież każdy ma marzenia, i ma prawo do nich, nikomu nie powinno się ich odbierać, natomiast ja nie żyję w iluzji jak inni, i nie powtarzam sobie już, że kiedyś żona do mnie przyjdzie

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

W kwestii małżeństwa to nawet cieszę się, że nie jestem jego żoną. Czy myślisz Mariusz, że posiadanie obrączki na palcu działa jak jakieś magiczne zaklęcie? że wtedy ludzie sie nie zdradzają i nie rozstają? że obrączka daje monopol na miłość i szcześliwe życie?
Pewnie, że nie i assassin ma tutaj rację.
A co do mojej historii to wczorajszy dzień był dla mnie przełomowy. I tak planowałam rano jechać, zawieść dziecko na ferie i spakowałam tez swoje rzeczy wiedząc, że szybko tam nie wrócę. Zrobiłam śniadanie, a co mi tam, jak zawsze było miło i sympatycznie,pobawił się trochę z dzieckiem a  potem mój cudowny mężczyzna zaczął sprzatać, troskliwie pytajac się czy może jego samochodem ma nas zawieść.
A ja dzień wcześniej miałam wrażenie, że zobaczyłam jaki pin wpisuje do telefonu i kiedy sobie tak odkurzał postanowiłam sprawdzić czy działa. Bingo. Przeczytałam wszystkie smsy, korespondował z mnóstwem lasek, i tym razem to nie było moje słowo ani kogoś innego przeciwko jego słowom tylko autentyczny dówód i opisy ile to komuś zrobił razy dobrze itd. itd. Kiedy skończył odkurzać zawołałam go i ze spokojem powiedziałam (pokazując telefon), że to jednak on jest wielbładem, a nie ja jestem przewrażliwiona i wymyślam urojone zdrady i że  życzę mu takiego zakończenia ak co najmniej Wilk z Wall street.
Bez wyzwisk, bez wrzasków wyjechałam.
Dziecko już z dziadkami w górach.
Dzisiaj przyjechał on do naszego miasta i pytał w smsie czy się z nim spotkam żeby porozmawiać. Czemu nie. Powiedział, że nas kocha, że to nie ma żadnego znaczenia, że to co robi jest NORMALNE, ze to czysta FIZJOLOGIA, że prawie kazdy facet tak ma. Dupa. Ze ja jestem najwazniejsza blablabla i najsmieszniejsze czy się z nim ożenię? że pojdzie na psychoterapie jak bede chciala, ze zrozumial ze chce miec rodzine, że nie chce stracic dzieci itd. itd. On płakał ( tak, wielki poważny rekin biznesu, pan prezes płakał), ja płakałam.
I wiecie co? tak bardzo mi ta rozmowa pomogła.
gdyby to było tak, że mnie zdradzil tylko w czasie ciazy bo uznalby ze to nienaturalne sypiac z kobieta w ciazy- pewnie bym wybaczyla. Ale zdradzal tez kiedy nie byłam w ciązy. A fizycznie niczego mi nie brakuje. A przyczyna jego zdrad jest to , że on poprostu potrzebuje wielu bodzcow z roznych stron tylko czemu mi tego nie powiedzial zanim swiadomie zrobil sobie dziecko.... Wiem, że na jakiś czas byłoby w porzadku, może wyrzuty sumienia ale pozniej by to do niego wróciło, lepiej by sie kamuflował, ja byłabym ciagle zazdrosna bo po tym wszystkim nie da sie zaufać.
Seks z nim byłby dla mnie obrzydliwy i nie potrafilabym z niego czerpać radości.Może i nawet zastanawiałabym się czyw trakcie mysli o mnie czy o kims innym. Pewnie jak dzieci by dorosły z nudów i wtedy już bez żadnych barier znalazlby sobie żone 20 lat młodszą- bo przecież ma pieniądze a wielu kobietom orgazm daje nowe futro i szelest pieniedzy. A ja wtedy byłabym starą, zgorzkniałą kobietą, która nie miałaby nawet z kim napić się herbaty przy kominku.
I jak te wszystkie myśli do mnie dzisiaj dotarły po tej rozmowie z nim stwierdzilam, ze dam szanse sobie. Bo będac z nim dalej scenariusz juz znam a teraz moze byc tylko lepiej, dziecko urośnie, pewnie nie jutro i pewnie nie szybko, nie nastawiam się na to, ale wiem, że kiedyś czeka mnie jak nie fajny zwiazek z kims to przynajmniej dobry seks z ktorego bede czerpac satysfakcje i zycie w prawdzie.
Trzeba wierzyc przede wszystkim w siebie.
Pozdrawiam:)

Witaj Kochana jestem pełna podziwu dla Twojej osoby i decyzji jaką podjełaś i mam nadzieje że bedzie ona konsekwentna. W końcu już tak wiele dokonałaś, wiec pozostało mi tylko czerpać siły od Ciebie bo jestem w sumie w podobnej sytuacji. W 3 m-cu ciąży zostawił mnie facet tak z dnia na dzień. Tyle że on już wczesniej dawał symptomy tego że jest coś z nim nie tak, ale ja chyba starałam się to wyprzeć z głowy, bo przecież jak się kocha to trzeba rozwiązywac problemy. Związek trwał jakieś 5 lat gdzie on bardzo czesto mowil jakim to bedzie wspaniałym ojcem co się okazało, w chwili obecnej jestem w 6 m-cu po studiach i bez pracy. Co mnie tylko ratuje, kochani rodzice na których jak narazie moge liczyć. Myśle że nie opłaca się być w życiu tą dobra wybaczającą samarytanką bo tylko na tym tracimy. Co do ślubu nic by on nie zmienił więc całe szczescie że jeszcze o rozwód nie masz sie co martwić. Chwilami jest mi smutno bo wydaje mi się że nie zasluzylam na cos takiego, ale wiem że moj Synuś wynagrodzi mi to wszystko. a Ty kochana się trzymaj bo z tego co piszesz doskonale sobie radzisz

oczywiście, że w tym przypadku małżeństwo nic już nie zmienia, może zmieniło by tylko tyle że należałoby Ci się połowę majątku, a tak to tylko alimenty dla dzieci,
ale to właściwie po jaką cholerę kobiety dążą do małżeństwa i pięknego jedynego w swoim rodzaju ślubu, skoro twierdzicie że jest właściwie nie potrzebne według Was?
dobry przykład dla innych, bzykajmy dowoli, bo dostajemy na to przyzwolenie

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

no widzisz Enigmo, to mąż musiałby jej oddać połowę majątku, a jeśli nie jej to dzieciom,
a co do bzykania, to niestety nie jestem z tego nowego pokolenia i nie bzykam, co popadnie, mam swoje zasady, jeśli z kimś jestem to z nim, jeśli mam to zrobić z kimś innym, to pierwszy związek musi być definitywnie skończony, to może głupie zasady, ale to nie wychodzi z zasad, nie potrafię kogoś oszukiwać, okłamywać

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

Ja podziwiam, Chatonek, za odwagę, za wytrwałość, za to ze dała sobie SAMA radę,
ale w pierwszej i drugiej historii z facetem dostrzegłem to samo, żadnej zmiany, żadnej naprawy, i odniosłem wrażenie że to błąd, czy z ślubem czy bez, skutek ten sam, tylko może finansowy inny

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

a czy Twoj ex nie jest przypadkiem seksoholikiem (patrzac na opis jego poczynan i az tak liczne przygody, i ten przymus szukania nowych bodzcow)? Oczywiscie, to nic nie zmienia w Twojej decyzji  i gratuluje Ci z calego serca sily i hartu ducha, bo niejedna by sie 20 razy zdazyla zalamac i nie podniesc. sily i szczescia

zgadzam się z Tobą Chatonek,
szanuj to co już masz, bo inni mogą tego nie mieć
a czy popełniłaś jakieś błędy czy nie to już nie ważne

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

Chatonek,

Twoj partner, procz tego, ze jest seksoholikiem, jest tez narcyzem, patologicznym klamca, manipulatorem i - prawdopodobnie ma osobowosc o cechach psychopatycznych.
Ktos taki zawsze bedzie sie wypieral swojej winy, odwracal kota ogonem i obarczal innych odpowiedzialnoscia za swoje postepowanie. Dlatego dyskusja z taka osoba jest jak rzucanie grochem o sciane.
Narcyz jest mistrzem w robieniu pozytywnego wrazenia, w manipulowaniu innymi, uwodzeniu, klamstwach w zywe oczy. Ma malo empatii - stad brak wyrzutow sumienia kiedy zdradza, czy oklamuje bliska osobe.
Nie wierze, ze ktos taki potrafi sie zmienic.

Uciekaj od niego, ratuj siebie i swoje dzieci.