Relacje z dorosłymi dziećmi.

O matko! Szok! Corka przyjezdza zza granicy i jeszcze wymaga, by po nia wyjechac! Kobieto, widzicie sie zapewne rzadko z racji tego, ze dzieci pracuja za granica. A Tobie szkoda wydac pare zlotych na paliwo? Skoro tak Ci szkoda tych pieniedzy to trzeba bylo powiedziec corce, ze owszem, wyjedziesz, ale paliwo ona sponsoruje. Chociaz ja tego nie ogarniam. Moi rodzice mieszkaja w Anglii. Przewaznie przyjezdzaja wlasnym samochodem, ale zdaza sie, ze niekiedy przyleca samolotem. Nie mam problemu z tym, by wyjechac na lotnisko. Malo tego- nie biore od nich za to pieniedzy! A droga w jedna strone to przeszlo 100 km... Teraz mam blizej, co prawda, bo w Lublinie jest lotnisko (jestem z okolic). Moi rodzice, gdy ich odwiedzamy rowniez po nas na lotnisko wyjezdzaja i nie ma zadnego klopotu. A musza wyjezdzac duzo duzo dalej. Dziwisz sie, ze ludzie posadzaja Cie o to, ze tylko pieniadze sie dla Ciebie licza? Ja nie. Pytasz, co jest wazniejszego od pieniedzy? Rodzina. Krotka, prosta odpowiedz. Ale to juz Ty sama musisz sobie przemyslec priorytety w Twoim zyciu. Corka liczla zapewne na to, ze sie ucieszysz z jej przyjazdu. Ale Ty chyba zwyczajnie nie lubisz, gdy dzieci Cie odwiedzaja. Wynika to z pierwszej czesci Twojego postu- piszesz, ze wiecej zmartwien Ci to przysparza niz zadowolenia. Kobieto, ogarnij sie i nie przekladaj pieniedzy nad rodzine, bo zanim sie obejrzysz, stracisz dzieci.

Tutaj jest całe "podsumowanie" tematu, jesteś nieszczęśliwa w związku, jesteś nieszczęśliwą matką, jesteś nieszczęśliwym człowiekiem. Nie cieszysz się ze spotkania z córką, upatrujesz w nim tylko problemy. Nie oceniam czy powinnaś pojechać czy nie, kto powinien płacić za paliwo (to kwesta również do ustalenia). Wiem, że powinnaś chyba nad sobą popracować, nie dlatego żeby naprawić wasze relacje - które z pewnością są kiepskie ale dlatego, żeby nauczyć się jak być szczęśliwym człowiekiem.

tyle to mój partner jezdzil 8razy w wakacje i odwozil. 300w jedna...

PRZEPRASZam bardzo 300 km ,razy dwa 600 razy koszt paliwa ,uważasz ,ze to pare groszy ,to jakie ty masz docghody ,bo ja mam 1400 zl  na caly miesiac życia, i nie nie mów ,ze rodzina  jest ważniejsza od  pieniedzy ,ja jej nie sprzedaję  ,żebym miała wybierać. Natomiast uważam ,że transport publiczny jest na tyle zorganizowany,że można skorzystać.

I dalej sie tego trzymam- ze rodzina wazniejsza. I nie jestem mega bogata, tylko dlatego, ze mi nie byloby szkoda dac na paliwo. Jeszcze powinnas obliczyc, ile wyniesie Cie pobyt corki i przedstawic rachunek przed odjazdem. Zebys tylko czasem stratna nie byla. I jezeli naprawde tych pieniedzy na paliwo nie masz, to ok, rozumiem, ale co innego przykulo moja uwage w Twoim poscie: to, ze twierdzisz, ze zalujesz iz sie, jak to okreslilas, wychylilas. Czyli tak naprawde nie chodzi tylko o pieniadze, ale o to, ze Ci sie najzwyczajniej w swiecie nie chce jechac po corke. Jakby to maz mial pojechac to by bylo wszystko ok, bo to on musialby tylek ruszyc i w dodatku to z jego konta poszlyby pieniadze na benzyne... Joga ma racje. Jestes nieszczesliwa, a ja dodam, ze zgorzkniala. Swiadcza o tym Twoje relacje z mezem (osobne konta, zimna kalkulacja- niektorzy maja osobne konta, ale w Twoim poscie jest cos takiego, co kaze sadzic, ze nie jestescie szczesliwym malzenstwem) oraz samo Twoje podejscie do dzieci. Naprawde ta corka przyjezdza tak czesto, ze nie mozesz sie podstosowac i nie robic zimnych rachunkow, ile bedziesz stratna na tych odwiedzinach....?

Zreszta chyba nie na darmo ludzie zarzucaja Ci, ze tylko pieniadze sie dla Ciebie licza? Sama na stwierdzenie, ze pieniadze to nie wszystko reagujesz pytaniem: a co jest wszystko?

Ot, to to! Cyniczna

Bedac corką pewnie bym pojechala do domu pociągiem,po co ma ktos po mnie jechac skoro polaczenie jest

Będąc matką leciałabym po corke na skrzydlach

Co mnie razi w poscie autorki?
To ze przyjazd dzieci ktorych sie zapewne dlugo nie widzialo to wielki problem dla niej
A pienidze na paliwo bym pożyczyla gdybym nie miala

Temat postu: RELACJE Z DOROSLYMI DZIECMI

Trzeba czegos wiecej? Naprawde chodzi o te nieszczesne pieniadze na paliwo? Autorko, wszystko napisalas w tych kilku zdaniach na poczatku.

Nie lubię wdawać się w nic nie wnoszące pyskówki.Na świecie jest miliony ludzi i można z nich wybrać osoby z którymi chce się przebywać, a te kontakty wnoszą coś pozytywnego do naszego życia. Nie będę się wybielać  i udawać radość tam gdzie jej nie widzę. Wyrosłam już z przekonania ,że mój entuzjazm przeleje sie na innych. Powiem więcej aby mi było dobrze -ja muszę o to zadbać.Nie chcę sie rozczulać nad moim nie udanym życiem,bo nie uważam ,ze takie ono jest.Potrafię dostrzec jego dobre strony,a moje dzieci kocham ,te starsze szczególnie jak są daleko ode mnie. Z każdego z nich jestem dumna,a najbardziej z tego jak potrafią sobie poradzić bez mojej pomocy,gdy trzeba wyciągam pomocną dłoń. Ciągłe trwanie na posterunku pomocy,nadwątliło już moje zdrowie,dlatego potrzebuję odpocząć psychicznie. Jeśli chodzi o priorytety dla mnie nie ma jeden ważnej rzeczy ,wszystko jest potrzebne w mniejszej lub większej ilości.Potrafię też obserwować innych i to utwierdza mnie w przekonaniu,że aby wszystko funkcjonowało ,musi zazębiać się wiele trybików. Nię będę tu szukać zrozumienia,bo takiego nie znajdę,może dlatego ,ze trudno w kilku słowach przekazać intencje.Posty ,które przeczytałam( oprócz jednego ),pokazują ,że inni zachowali by się na moim miejscu inaczej ,( a ja lubię swoje miejsce) co nie znaczy ,że ja zmienię zdanie i będę funkcjonować pod dyktando,bo taka nie jestem pozdrawiam wszystkie idealne matki i tatusiów też
PS. nie wierzę w ideały
PS 2 . komentarz -Beznadzieja. Jak Ci tak szkoda pieniędzy, to trzeba  było dzieci nie robić.
Adam Krystian vel Cryspinek Tibor, 22.05.2013, 13:45 :-))))
proponuję opatentować .  jak żle z dziećmi , trzeba było ich nie mieć ,żle z mężem  , po wychodzić  za maż,praca nie taka  ,nie trzeba było sie zatrudniać ,itd
ale po co ja sie wdaję w takie rozmowy?

rozumiem ciebie Elu
masz rację,
córka już nie nastolatka, mogłaby przyjechać sama a ty byś czekała z ciepłym obiadem
jedno jest pewne
całe zycie drzymy o nasze dzieci, jesteśmy w pogotowiu, ciagle z troską ale jak dochodzi do nadużyć to zaczynamy sie irytować
ja mam jeszcze małe dzieciaki syn urwis 7-latek i nastolatkę 15 lat, ale powiem ci że  znią nie jest też kolorowo.. poza grzecznością w stylu nie pali nie szlaja sie zawsze wiem gdzie jest to sa momenty że zastanawiam sie czy bycie na tym posterunku to taki lekki chleb?
dlaczego jak przechodze obok ona siedzi na kanapie nie odsunie się żebym mogła przejść?
dlaczego nie odniesie talerza? po sobie
dlaczego nie domysli się  i nie zaproponuje że zrobi mi herbatę?
myslę że od tego sie zaczyna, że staramy się, tłumaczymy dzieciaki a pózniej wyrastają na zimnych snobów..
ja rozmawiam bardzo duzo z dzieciakami, po rozmowach jest troche poprawy a pózniej apiac od nowa
myslę że powinnaś porozmawiac z dziećmi, powiedzieć szczerze o tym co cuzjesz
bo ja pod tymi tekstami o pieniadzach widze twoje wołanie o uwagę dzieci, żeby też o ciebie sie zatroszczyły, żeby były czułe bo tak to powinno wyglądac.. na starośc role nieco się odwracają my chcielibysmy czuć troskę o siebie..

A ja uwazam ,ze  Elzbieta jest barzo osoba nieszczesliwa,ze jest bardzo samotna,ze w zyciu miala pod gorke i to mocno!Tu nie chodzi pewnie tak naprawde  o kase.....bo to tak jest ,ze  dzieciom daje sie z siebie wszystko...a pozniej bywa duzo rozczarowan ,ze  dziecko nie zauwaza problemow w rodzinie.........myslicie ,ze 1400zl to takie wielkie pieniadze ,ze autorka moze sie rozrzucac,a z czegos trzeba zyc,oplacic rachunki.uwazam,ze dobrze zaproponowala corce ,ze ma pociag i wtedy jest tylko 50km zeby ja odebrac,a nie 600km....nie wiecie jakie ma autorka relacje z corka,albo corka z matka.Tylko osadzacie ja jako materialistke! tak mysle!!!!

Powinno się to opatentować. Bo to szczera prawda.

Moja mama mieszka we Francji, ja na śląsku. Za każdym razem, gdy przyjeżdża, ja opłacam ten przyjazd.
Dlaczego? Bo nie widuję jej często, tęsknię za nią i pieniądze w związku z tym nie są dla mnie przeszkodą.
Z mamą moje relacje bywały trudne. Obie dużo przeszłyśmy.
Pieniądze to naprawdę nie wszystko. Cokolwiek to dla Ciebie znaczy.

Bo rozchodzi się właśnie o kasę za paliwo na te 600km.
Ile to kasy? I czy równa się Twojemu uczuciu do córki? Zastanów się, serio.

Twoja postawa jest po prostu przykra. Ja bym była niesamowicie rozczarowana, gdyby moja mama się tak zachowała.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ewiko, bardzo mądry post.

Kryst, ale jej nikt nie odbiera prawa do posiadania trudnego życia... Każdy nosi swój krzyż.
Mnie osobiście nie podoba się jej postawa, uważam, że matka nie powinna dzieciom pieniędzy liczyć w sytuacji, kiedy one przyjeżdżają do domu rodzinnego po x czasu. No proszę Cię. Może jeszcze niech podliczy, ile zjadły sera, szynki, wody ile zużyły i rachunek wystawi...

no to ja nie wiem gdzie są rodzice którzy zbierają po groszu pod tesco na operacje dla chorej córeczki, chodza i proszą od ludzi dla chorego dziecka...

Dziekuje Cyniczna . Ja wiem, moze te moje posty swiadcza o tym, ze sie wymadrzam, ale nie o to mi chodzi. Ja swoich rodzicow widze 2 razy do roku. Od ponad 7 lat mieszkaja w UK. Ja mialam wtedy lat 16, gdy wyjechali. I za kazdym razem ciesze sie, ze przyjada, ze sie zobaczymy, ze porozmawiamy. Gdy odjezdzaja to zawsze mam lzy w oczach, ale te lzy widzi tylko moj maz. Moja babcia rowniez zawsze wtedy placze. Czasami placze moj ojciec. I naprawde nie rozumiem autorki. Nie widze, zeby gdzies napisala, ze jej relacje sa bardzo zle z dziecmi. Jej sie rozchodzi o pieniadze.  No ok, moze nie miec, bo 1400 zl to naprawde nie jest duzo do przezycia. Ale wtedy ujelaby swoj post troche inaczej-raczej krotko i na temat: corka przyjezdza, chce bym wyjechala 300 km w jedna strone, ja nie mam pieniedzy, a ona obrazila sie, ze kazalam jej jechac pociagiem. Co o tym sadzicie?- ja to bym tak ujela, ale autorka pisze cos o samych zmartwieniach zwiazanych z pobytem dzieci, o mezu, ktory moglby wyjechac zamiast autorki. Mysle wiec, ze nie jest ona zadowolona z tej wizyty. I troche mnie ten post zdziwil. Bo wiem, co to znaczy rodzina na odleglosc. Wiem, co to tesknota i nie pojmuje, jak matka moze nie chciec by dzieci ja odwiedzily, widzac w tym same zmartwienia...

Dokladnie cyniczna

zauwaz że autorka zaproponowała rozwiązanie , że pojedzie 50 km ,  to corka uniosła się honorem i jak mama nie zrobiła tak jak coreczka chce to wyszło jak wyszło...

córka miała połączenie komunikacją miejską wynika to z postu, a córka poczuła się obrazona bo mama nie zareagowała tak jak córeczka by tego oczekiwała
nadal uważacie że tutaj jest problem finansowy mamy ktora w waszych oczach jest dusigroszem czy moze problem jest w córce / przypuszczam ze dorosłej z bagażem własnych doświadczeń/ która postapiła jak egoista??

Kobietki, i o to chodzi! By sobie zwyczajnie porozmawialy. Jak matka z corka. Przyjazdu corki nie nalezy traktowac jak zlo konieczne, a mozna sprobowac potraktowac jako okazje do naprawienia wzajemnych relacji. Autorko, gdybys napisala cos wiecej, to i nam by bylo latwiej spojrzec inaczej na Twoja sprawe. A tak napisalas to w taki sposob, jakby Ci nie zalezalo na dzieciach.

Elżbieto, trochę mało napisałaś o tych relacjach z dziećmi. Najwięcej o tych nieszczęsnych pieniądzach, do których większość się przyczepiła Opisując, czego to oni nie robią dla swoich rodzin, matek, dzieci i pisząc jak powinnaś napisać tego posta
Wygrali są od Ciebie lepsi Ode mnie też, bo mnie by do głowy nie przyszło jechać po córkę na lotnisko 300 km i nie chodzi o pieniądze, tylko o czas i bezsens takiej wycieczki, skoro ma pociąg. Znając moją córkę, nawet by tego ode mnie nie wymagała. Szanujemy się i swoje decyzje, czas, możliwości również.
Ty podjęłaś taką decyzję i masz do niej prawo przecież

Z Twojego postu wynika, że Twoje relacje z dziećmi nie są najlepsze. Piszesz "mało radości, dużo problemów".
No, a niespełnione nadzieje? Jak to mówią "oczekiwania przyczyną rozczarowania". Dzieci raczej rzadko spełniają nasze oczekiwania, lepiej ich wobec nich nie mieć, tylko cieszyć się tym, że sobie radzą, że zyją jak chcą, jak potrafią i spełniają, nie nasze ale swoje nadzieje
Pozdrawiam!

To miej syna i córkę centralnie w d..ie , one tez ciebie będą mieć z wzajemnością, co za tym idzie będziecie mieć wszyscy święty spokój z daleka od siebie nawzajem ,bez zawracania sobie d..py żyjąc długo i szczęśliwie i bez wysłuchiwania żadnych fochów z żadnej strony. Jak tobie źle z nimi  i dzieciakom źle  z tobą  tak więc nikt nie musi się zmuszać do utrzymywania z sobą kontaktów .

gadacie pierdoły
to że autorka napisała tutaj posta świadczy o tym że nie ma tej sytuacji w d..e prawda?po co nakręcac jeszcze bardziej atmosferę?
widocznie nie jest patologia a jedynie kobietą która doświadcza trudnej sytuacjimoże obie są trudne i cięzko im iśc na kompromis?
jakkolwiek by nie było rozmowa to podstawa i jesli jej nie będzie to będziecie jeszcze bardziej się oddalać  a wtedy nie będzie już co ratować..

chociaz moje zdanie jest dośc odmienne i tak
zawsze uważałam że dziecko ma większe prawo do błedów.. ale tez musi umieć wyciagac wnioski aby tych błędów sie wystrzegać

Ona1977 zauwaz, ze autorka nie odpisuje juz od dluzszego czasu. Takie gdybanie: a moze jest trudna, a moze ma ciezka sytuacje, a moze to, a moze tamto... Na nic sie zda. Dlaczego nie chce wyjasnic sytuacji? Czyzbysmy jednak mialy racje? Na pewno bysmy inaczej spojrzaly na to wszystko, gdyby autorka opisala relacje z dziecmi. A tak wiekszosc z nas bazuje na poscie, w ktorym autorka wyraza swe niezadowolenie z powodu przyjazdu dziecka. Gdyby chciala zebysmy spojrzaly na druga strone medalu, to by napisala cos wiecej. My stwierdzamy, jak jest, Ty jak BYC MOZE jest... Po co gdybac? Jezeli autorka by nie chciala byc tak postrzegana, jak jest w tej chwili to by sprostowala. Nie rozmiem, dlaczego ma z nami nie podyskutowac o swojej sytuacji? Piszac tego posta na pewno liczyla na zrozumienie i pochwalenie jej zachowania. A ze mialysmy inne zdanie, niz ona by sobie zyczyla to strzelila focha i stwierdzila, ze nie bedzie sie wdawac w pyskowki. Tyle ze ja nikomu nie pyskuje i nie ublizam. Nie ponosza mnie emocje. Jedynie widze suche fakty i na nich bazuje. Nie moge powiedziec, ze autorka mnie denerwuje, bo tak nie jest. Jaki sens jest w tym, ze osadze Elzbietke? Ja jej po prostu nie rozumiem. Owszem, napisalam ze zalezy jej na pieniadzach bardziej niz na rodzinie, ale nie zastanowilas sie, dlaczego ludzie z jej otoczenia jej to zarzucaja? Sama autorka tak napisala. Nie mowie, ze dorosle dzieci nalezy wyreczac i sponsorowac. Co to, to nie. Ale o to podejscie do nich... A skoro mowa o gdybaniu: a moze autorka ma zal do dzieci, bo uwaza, ze skoro pracuja za granica to powinni ja sponsorowac? Moze wymaga od nich za wiele, a oni nie maja i stad pretensje Elzbietki? Nie wiadomo po ktorej stronie lezy wina w zwiazku ze zlymi relacjami miedzy nimi. Rownie dobrze moze byc po stronie autorki.

Volver... dokladnie!!!!

Ewka99,zastanawiasz sie czemu nie wyjaśniam,ponieważ nie  lubię się wyzewnętrzniać przed osobami,których jedynym celem jest wylać komuś na głowę wiadro pomyj,tylko dlatego ,ze napisalo 3 lub 4 zdania ze swojego 47 letniego życia.Nie mówię o wszystkich,ale forum czytają wszyscy ,nie  ma możliwości wyjąsnienia tylko tym co by się chciało. Cynicznahipo,twoja rada z poprzedniego postu już mi wszystko wyjaśniła, (Chciałaś matka mieć dzieci to siedż cicho , płać nie narzekaj.).
Ps. przeczytałam dzisiaj cele forum,co prawda nie pisze nic o kółku wzajemnej adoracji ,ale  pisze o wsparciu.Poczytałam też  tematy innych osób,i może jestem przewrażliwiona ,ale wiele z nich bije jadu,tych wspierających.

Moze sie dolacze.Jako corka mojej mamy ,nie napisze wszystkiego naraz wiec postaram sie dozowac posty.Bylam w zlej sytuacji ,ale to moze pozniej ,jak pisalam bede po trochu dozowac wiadomosci otoz ,gdy sprawy finansowe a co sie sklada brak pracy bo moj byly maz wtedy stracil a ja nie mogla pracowac bo  musialam sie zajac malutkimi dziecmi teraz sa troszke duze ,maja po 5 i lat.Mimo to nadal sie nimi opiekuje.Grozila nam eksmisja co tak sie stalo.ale zanim tak sie stalo to dzwonilam do mojej mamy i opowiedzialam jej ze trace dach nad glowa i czy moze mi pomoc ,by przyjac mnie pod swoj dach i wiecie co uslyszalam?Ze nie ma mnie jak zdziecmi ulokowac gdyz  nie ma jak.Zaznaczam ze moi rodzice mieszkaja w bloku 4 pokoje kuchnia i no lazienka.Moja siostra ktora obecnie ejst ciazy ma swoj pokoj ,w drugim ojciec,sam sypia(rzekomo bo rodzice chrapia wiec spia osobno)owszem moze i chrapia ale to jest wymowka.Bo klotnie rpzez lata to byla codziennosc wiec reszte mozna sie domyslec.W trzecim moj brat wtedy obca baba ktora ja przyjeli,bo dla niej sie miejsce znalazlo a dla mnie nie z dziecmi.Gdzie ona ma swoje meiszkanie.Dzisiaj sa malzenstwem.A w ostatnim mama.Gdyby dalo sie jakos przemyslec na miejscu mojej matki wszystko by sie dalo by dziecko sie nigdzie nie tulalo .Ja bym sie martwila czy zyje i czy ma sie gdzie podziac.Ja bym przygarnela swoje dziecko niewazne jaki ejst metraz meiswzkania.Niestety zimne serce matki odmowilo i ja z dziecmi trafilam do domu samotnej matki.Pomogla mi obca osoba.Dzis jestesmy razem.Mieszkam u niego z dziecmi i ma sie dobrze.Mam dobrze,cieplo w miare ejst ,i glodna tez nie chodze.Jestem wdzieczna tym ludziom ktorzy mi pomogli nie tylko w sprawie zamieszkania ale i innych rzeczy.Z rodzina sie dobrze wychodzi na zdjeciach jak mawiaja a czasem nawet i obok.Predzej mozesz liczyc na pomoc obcych osob niz na rodzinie,Pisala mi listy ,moja matka jak ja skryzwdzilam i zranilam,nie moglam tego czytac wiec je utylizowalam,nie moglam pomimo tylu lat cierpien.W toksycznej rodzinei nie da sie zyc .Ale dopiero teraz ,mija 2 rok gdzie nie chcez nimic znimi kontaktu.Przyjechali teraz do dzieci ale ja bylam nie wzruszona i nie wyszlam do nich.Moj partner tez sie na nich poznal i jego matka ale to pozniej.
Jak napisalam wczesniej ze  moja matka ze nie miala gdzie mnie ulokowac a pozniej pisala by musiala by wszystki uslugiwac..Kiedy jeszcze z nimi mieszkalam to  matka zawsze mowila ze mamy sie wynosic zkuchni i to nie jedno krotnie a pozniej czemu nie pomagamy..Wiec uwazam jej wypowiedz za dwulicosc..

Ewka99,ty myślisz,że ja czekam na podpowiedz na tym forum co zrobić z przyjazdem mojej córki? Gdzie coś takiego napisałam ? Moje życie toczy się nadal ,nie zawiesiło się.Byłam w danej chwili zła i wylałam to na forum,traktując to jako autoterepia. Moja dewiza jest prosta jak jest problem trzeba go rozwiązać,a tu zauważyłam,co niektórzy szukają drugiego ,trzeciego dna. Więcej empatii,a może wystarczy odrobina.Dostałam na pocztę maila od kobiety z tego forum,pisze,ze nie chce pisać na ogólnym forum o swoich problemach ,a ma potrzebę komuś o tym powiedzieć.Pytanie do tych atakujących ,dlaczego strach wypowiedzieć się"na ogóle",czyżby te " złote" rady,były tylko tombakiem ?

Elżbietka niestety forum ma to do siebie że nie zawsze i nie wszuscy będą Cie tu głaskac po głowce,czasem własnie trzeba tego kubla zimnej wod na głowe zeby cos zrozumiec
Mnie tez oberwalo sie czasem tutaj ale jakies wnioski wyciągnelam
Zatem nie ma co sie obrazac

Co do sytuacji w twoim zwiazku coz jak wybralas tak masz,rozstania ci nie doradzę bo cie nie znam ani nie znam historii calego twojego zwiazku

Relacje z dziecmi taki tytul jest,to wiec jakie masz te relacje? Pizesz ze dzieci kochasz na odleglosc,że z nimi to problemy większe masz niż radosci
Wiec skąd to sie wzielo? Bo przeciez nie od tak sobie

Nie zmienia to faktu, że tkwiąc w tym związku dokonała wyboru, więc jak pisze Lena co wybrała tak ma. Nasze błędy to nasze wybory.
Każdy się zmienia, na lepsze, na gorsze, w życiu bywa różnie ale trzeba pracować nad sobą i związkiem, żeby to wspólne życie nie zamieniło się w wyrok dożywocia

Czy moze ktos widzial moj wpis.Bo mam wrazenie ze chyba nie..Chcialam sie dolaczyc po prostu do tego watku..

Joga, racja! Skoro autorka ma takie zle zycie, to dlaczego nie chce go zmienic? Ja, gdy napisalam w swoim watku o wlasnym zyciu, to dostalam rady (i to takie dosadne, bez owijania w bawelne), ze zamiast narzekac to powinnam dzialac. No i juz nie narzekam. Tylko wzielam sie za zmienianie rzeczy, ktore mi sie nie podobaja. Szczera prawda- co wybralas, to masz. Ale mozesz tez starac sie to zmienic. Ale cos czuje, ze cokolwiek bysmy nie napisaly, to bedzie zle, bo Elzbietka nie chce zadnych rad, krytyki, nic. Przyklasnijmy wiec i bedzie ok. Ale zaraz autorka napisze, ze przyklasniecia tez nie chce ani naszego wspolczucia. Autorko, to czego Ty oczekujesz? Od nas jako od osob obcych? Przede wszystkim odpowiedz sobie na pytanie, czego oczekujesz od wlasnych dzieci?

Otoz to. Ja ze swej strony temat uwazam za zamkniety