Moja partnerka straciła ochotę na seks

Jeżeli nikogo nie ma to może chcieć odejść i stara się to zrobić łagodnie tak, żebyś sam odszedł albo boi się ciąży, która mogłaby jej te plany zepsuć. Spróbuj się oddalić i zobacz co się stanie. Mogła kogoś poznać na tych treningach. To co piszesz zwiastuje zbliżający się koniec. Coś się wypaliło

tomaszek, starałem się niczego nie pominąć i napisać wszystko o czym pamiętam. Poza brakiem seksu jest nawet lepiej niż wcześniej - zero kłótni, latających talerzy itp.

marioosh, raczej nie ma możliwości żeby taką znajomość przede mną ukryła. Wychodzi z domu tylko na zajęcia i treningi, ściśle określone godziny wyjść i powrotów. Chwilowo jesteśmy też skazani na jeden komputer, mam dostęp do jej wszystkich haseł, kont itp, na jej wyraźne życzenie czasem sprawdzam czy nie ma maili od prowadzących, w trakcie wyjazdów na zawody czy nie dostała na fejsiku jakiejś ważnej wiadomości dotyczącej studiów, nie da się tego zrobić tak, żebym nie widział z kim rozmawia.

A, zapomniałem jeszcze o jednym. Mieszkamy razem, bez dodatkowych lokatorów. Ma też do mnie pretensje o to, że lubię sobie czasem obejrzeć porno(też zaczęło jej to przeszkadzać dopiero niedawno) - postawiłem sprawę jasno - nie ma seksu, niech nie ma pretensji że oglądam.

Moim zdaniem, choc ciezko mi to przyznac bo ( znam ten bol) rutyna zabila Wasz zwiazek..niestety ale jak czytam Twoj opis to nasuwam ni sie na mysl, ze Twoja dziewczyna juz jest chyba znudzona tym wszystkim...treningi, normalne zycie, malo atrakcji i mozliwosci poczucia motylkow w brzuchu chyba sprawily, ze czuje sie "spowszedniala"...
nie chce z Toba spac, niestety nie przez Twoja nadwage, bo to zaden problem...po prostu zna Cie juz i mysli, ze nie zmieni sie nic...konczycie studia i to czas na podjecie waznych decyzji...byc moze niedlugo ona odwazy Ci sie powiedziec co mysli...bo przytakiwanie, ze wszysyko jest ok chyba nie bylo do konca szczere...

Blokada może być zarówno pod względem psychicznym jak i fizycznym. W fizycznym znaczeniu chodzi przeważnie o zmęczenie, może też jej sprawiać ból a nie chce o tym mówić by nie urazić. Psychiczna blokada wydaje mi się, że polega przede wszystkim na tym, że czlowiek zyje w stresie, może ma jakiś uraz/obrzydzenie do partnera, ale mimio to go kocha chociaż w danym momencie nie ma ochoty na seks. Często też taką blokadą bywa strach przed niechcianą ciążą, mimo, że są środki antykoncepcyjne ale wiadomo wypadki chodzą po ludziach. A może po prostu spodobał jej się inny mężczyzna i to automatycznie blokuje kobietę. Ja to tak odczuwam i tak myślę. Ale każda kobieta jest inna i ma inne podejście do danej sytuacji.

łee no. blokada blokadą. no jak sobie planujesz nie świętowania Walentynek to możesz być pewny iż to będzie powód na który czeka by odejść i przerzuci winę na Ciebie.

Na pewno nie jestem taki wspaniały jak może wynikać z pierwszego posta Mam trochę wad: jestem leniwy, często niezdecydowany (bardziej na zasadzie "wisi mi to" niż że nie wiem co wybrać), nieśmiały, często postepuję jak stereotypowy facet (skoro powiedziałem, że coś zrobię to nie trzeba mi o tym przypominać co pół roku), nie jestem ani trochę romantyczny czy kreatywny. Na pewno przez pewien okres to ja bardziej zaniedbywałem ten związek. Ale wtedy było wszystko - dużo czasu poświęcałem na realizację swoich pasji, był seks, głośne kłótnie i latające talerze. Jak mi się przypomni na co jeszcze narzekała to dopiszę. Chociaż wiele z tego narzekania wynikało z tego, że nie miałem ochoty rzucić wszystkiego co w danej chwili robię, bo ona nagle czegoś ode mnie chce (sorry, daj mi doczytać akapit, dokończyć, mogę za 5 min). Tak jak wspomniałem na początku, przez ostatnie pół roku pilnowałem się i pracowałem nad poprawą tych wad, wydaje mi się że dość skutecznie.

Ostatnio częściej oglądamy razem filmy, na wspólną kąpiel nie ma warunków.

Czuję się tak, że każde rozwiązanie sytuacji będzie dla mnie lepsze niż czekanie na cud.

Trochę paradoksalne jest to, że ochotę na seks straciła gdy zacząłem się bardziej starać. Nie tak, żebym za nią wszędzie ganiał, ale żeby widziała, że mi na niej zależy.

Nie jest też tak, że jestem 100% kurem domowym - mamy podział obowiązków - ja zmywam gary, ona odkurza itp. Gotuję już w zasadzie tylko dla siebie - wszystko co zrobię jest dla niej zbyt zdrowe i niedobre (korzystając ze swojej fantastycznej przemiany materii, gdyby tylko mogła jej menu wyglądałoby pewnie tak: pizza, frytki, chipsy, czekolada, słodzone soki, frytki, chipsy, pizza; i nie przekracza przy tym 50kg). Strasznie przewróciły jej w głowie wyjazdowe noclegi w hotelach i obiady w restauracjach. Zaczęła narzekać na jedzenie i standard naszego mieszkania, który odbiega od hotelowego.

Dla odmiany ona od początku ma w dupie to, co mnie irytuje - wszystko porozrzucane (jak wyjeżdża na zawody to lubię ogarnąć syf, dzień po powrocie jest tak samo jak przed sprzątaniem), niezdrowy tryb życia, propozycja wizyty u ginekologa czy kosmetyczki zakończyła by się topieniem mnie w wodzie święconej, nigdy nie sprząta od razu, naczynia zazwyczaj ja wynoszę do kuchni..po kilku godzinach, albo następnego dnia rano, bo znowu liczyłem że sprzątnie po sobie. Ma co najmniej lekki syndrom królewny.

Ma syndrom królewny, bo traktujesz ją jak królewne, a ona myśli, że jej się należy Chciałam Ci napisać, że czas się pogodzić z tym, że to może jednak "nie to", ale jeszcze nie napiszę

A może by tak trochę "zchamieć"? XD I tak masz już niewiele do stracenia Zacznij częściej wychodzić gdzieś, mniej dbać o dom. Zacznij być bardziej wesoły i uśmiechnięty z siebie, jakieś wyjścia na imprezy do pubu ze znajomymi. Koniec z przytualniem, całowaniem, nadstkakiwaniem itp. Olej ją mówiąc po ludzku Olej i patrz jak będzie reagować

Ja tego zupełnie nie rozumiem. Jak tak można. Rozumiem, że mogło jej się coś znudzić itd. No, ale to mogłaby powiedzieć, że powiedzmy chce spróbować coś nowego, inaczej, cokolwiek/ Trzeba w związku rozmawiać, zwłaszcza jak są problemy. Jak można po tylu latach kogoś tak potraktować? Mogłaby po ludzku powiedzieć czego chce a nie...

Dorzucę swoje 2 grosze. Moim zdaniem cały problem "seksualności" partnerów jest w głowie. Bardzo duży wpływ ma pod tym względem ludzka psychika. To co mamy w głowie, to o czym myślimy lub nie ma gigantyczny wpływ na nasze życie. Również na nasze życie seksualne. Ja z moją małżonką jesteśmy już razem ponad 15 lat i u nas seksualność  zawsze była ważna. Podpisujemy się razem pod takim postem, że jak w małżeństwie nie ma udanego seksu to tak naprawdę nie ma tego małżeństwa. Koniec kropka. Ale do wszystkiego trzeba dojrzeć, dorosnąć.  Mój seks z żoną był od zawsze dobry. Raz były gorsze czy lepsze momenty ale z seksu zawsze mieliśmy dobrą i dużą satysfakcję. Ale parę lat temu zmieniłem zupełnie nastawienie i postanowiłem aby być w łóżku nie dobry lecz bardzo dobry. Przestałem kombinować, myśleć, planować tylko skupiłem się na całkowitym oddaniu, uniesieniu. Skupiłem się na całkowitym zadowoleniu mojej żony, robiłem wszystkie chwyty, triki, poznałem jej ciało w każdej postaci. Poznałem wszystkie tajniki ciała mojej żony, nie ominąłem żadnego centymetra jej ciała. Nie myślałem jak facet, który chciał szybko i dobrze ale postanowiłem żeby było dłużej i bardzo dobrze. I od ładnych paru lat nasz seks jest boski. Moja żona zawsze szczytuje, chce więcej a ja mam przy tym mega dużą satysfakcję. Bo w życiu nie zawsze chodzi o to aby ciągle brać ale czasem trzeba dawać. I dając coś od siebie też ma się z tego bardzo dużą satysfakcję. Reasumując moją wypowiedź: może powinieneś bardziej poznać ciało swojej dziewczyny? Może pogadaj z nią o jej potrzebach? Może zmień nastawienie w swoim życiu seksualnym? Myślałeś o tym?! Jeśli trafisz w sedno seksualności swojej partnerki to gwarantuje Ci Twoje życie zmieni się diametralnie. Pogadaj z nią o tym szczerze i wyciągnij z tego wnioski. Pamiętaj: móc to chcieć, a chcieć to móc. Powodzenia!

POmijamy już to, że oryginalny post ma 4 lata
Pewnie już się dawno temu rozstali.