partner mnie nie szanuje

"skonczylam"
odpowiedź: jem obiad, przyjedz autobusem.

mamy dziecko, mieszkamy razem

Taki dialog?
Tak samo go poprosiłaś o odebranie, jak on Ciebie nie szanuje
...a Twój post został wygenerowany przez zmarznięte stopy, a nie zranione serce ani mozg:)

autobusu nie bylo, akurat trzeba bylo stac i marznac.
wiecie jaka pogoda byla w sobote...
nie szanuje -jak sie zwraca
ja ładniej do psa mówie

Oj ja bym ogromnego focha walneła,ale wiem z autopsji,że to żadne rozwiązanie.

Masz męza egoiste.

oj, tez by mnie takie potraktowanie bolalo po szesciu kilometrach marszu w zlym humorze , ale jak to mowia* kto ma auto ten ma wladze*
Nastepnym razem samochod zabierasz Ty:)
A jesli nie zrobilas jeszcze prawa jazdy , to masz teraz super motywacje do tego, wiadomo podobne odmowy w przyszlosci moga sie zdarzac coraz czesciej...

Niedawno słyszałem, że ludzie traktują lepiej swoje psy lub koty, a partnera z buta.

Gdzie ten opieprz, o którym piszesz w pierwszym poście? Nie mogłaś mu zwrócić uwagi, że mróz? Może niekumaty, albo nie zauważył, że zima?
Z tym brakiem szacunku to trochę jak z belką w oku.

nie joga, nie jednorazowa.
w kazdym razie : na bacznosc stal nie bede, bo ty sobie skonczylas, jedz autobusem.

Nokia w sumie nie wiadomo jak to było bo nie opisałaś całej sytuacji od początku do konca
w każdym bądz razie w/g mnie każdy facet który kocha swoją żonę,kobietę itp nie pozwoliłby na to aby szła na piechotę w taką pogodę,podkreślam w taką pogodę (duży mróz itd) bo co innego latem,można się przejść dla przyjemności

umawialam sie.

Nokiaa, weź napisz dokładnie co i jak bo z tych Twoich półsłówek nic nie wynika.
Jeśli tak się porozumiewasz z mężem jak tu, aż dziwne ze to jeszcze mąż.

no dobra nokia,ale mogłaś zadzwonić pół godziny wcześniej i powiedzieć że niedługo konczysz,
przyszłaś do domu i co twój mąż na to że zasuwałaś 6 km w taką pogodę?

Hm jak dla mnie dziwna komunikacja. U mnie wyglądało by tak, że i jedno i drugie przyjechałoby trochę wcześniej, żeby druga osoba nie zmarzła...

efekt to trzydniowa kłotnia.
ciezko mi napisac cos konkretnego, moze boje sie prawdy;(

Jakiej prawdy?! Nie umiesz napisać nic konkretnego, bo nic konkretnego się nie stało, taka prawda. Kiepska komunikacja z mężem i nieporozumienia z tym związane, tyle. Prawda jest taka, że jak nie zaczniesz wyraźnie umawiać się ze swoim mężem to będziesz dryłowała te 6 km za każdym razem.

I zacznij pisać całymi zdaniami i składnie, bo na razie to tą aulę chyba sprzątałaś, a nie na zajęciach byłaś, bo nie wydajesz się zbytnio piśmienna...

zajęcia nie zawsze muszą być studiami, może to być nawet kółko wioślarskie:) sposób wypowiedzi nie zawsze świadczy o poziomie, wśród moich znajomych 3osoby z dysleksją i wyższym wykształceniem, a wiesz teo że chcialabym sprzątać, a nawet takiej pracy nie ma:(
kłotnia trwa tydzien, sobota to takie podsumowanie, umawialismy sie juz pare dni temu ze po mnie przyjezdza. mnie to nawet nie dziwi:(
zle sie odnosi, ignoruje, wyzywa. mowilam ze to mój charakter jest tego powodem.

juz wiecej  nie zadzwonilam, gdy uslyszalam pretensjonalny glos w słuchawce, odechcialo się:(

oj sama się unoszę honorem, a to ciężka sztuka iść na kompromisy.

E tam, rękę. Ona gotowa do przerębla skoczyć! XD

Nie wiem, co w dzisiejszych czasach ma wyższe wykształcenie do dysleksji i odwrotnie. Dla mnie dysleksja nie jest wytłumaczeniem czegokolwiek

Chciałabyś sprzątać, a nie ma nawet takiej pracy? No co jak co, ale TO to nie uwierzę za skarby świata XD ZAWSZE jest gdzie sprzątać, zawsze. Chyba że mieszkasz we wsi, która liczy sobie 4 domy. Ale tam u Ciebie jakiś autobus jeździ więc do cywilizacji nie jest tak daleko

Ale 6 km to Ci się chciało w mróz iść XD Znaczy, wcale tak bardzo tej podwózki nie potrzebowałaś.

I ciągle nie rozumiem o co chodzi z tymi wstawkami o Twoim charakterze?

no ja z tych co co czasem są upierdliwe,czyli dzwoniłaby i dzwoniła aby po mnie przyjechał (przez wzgląd na pogodę)
a jak nie to bym sobie załatwiła inny środek transportu ale z pewnością nie drałowałabym na piechotę

co się dajesz ?
a tak na serio no umawialiście się że przyjedzie po ciebie,to więc z jakiego powodu oprócz tego że akurat jadł ten obiad nie przyjechał?

Nie rozumiem!
Nie rozumiem co znaczą słowa

Tak tłumaczył się facet, który twierdził że, żona którą zabił sama się na nóż przewróciła raz a później drugi raz i tak aż dwanaście razy, więc on winien nie jest

Twoje zachowanie też mnie dziwi, co znaczy nie warto się wykłócać? To znaczy, że normalnie nie rozmawiacie w ogóle?
Nie możesz odpuszczać dla jego świętego spokoju, bo tym samym uczysz go, że on niczego nie musi, bo ze wszystkim sobie poradzisz nawet zasuwając 6km na piechotę
To chore! On ma ci pomagać i ułatwiać życie bo na tym polega związek dwojga ludzi. Pomagamy sobie na wzajem. Życie jest wystarczająco do doopy i najbliżsi nam ludzie nie powinni go dodatkowo komplikować.
Nie znaczy, to że masz o wszystko walczyć, po prostu ustalcie zasady a jak się nie da to znaczy, że wasze drogi cholernie się rozjechały.

Nie ma. Może.
Zasadnicza różnica.

Pitagoras miałam na myśli to, że w trudnych sytuacjach mam 100% pewność, że mogę na mojego męża liczyć. Jak pojechałam służbowo na drugi koniec Polski 500km i zabłądziłam , to gdybym tylko poprosiła, przyjechałby po mnie na pewno.
W podobnej do Nokii sytuacji wiem, że na pewno by po mnie przyjechał. To wynika z troski o mnie, uczucia jakie nas łączy. To pomaganie sobie na wzajem, jest też przyjemne przecież, bo możemy pomóc komuś, kogoś kogo kochamy. Dla mnie rzecz oczywista.
Faktem jest, że jeśli się do takich gestów musi zmuszać to znaczy, że mu nie zależy i tyle.
Wiesz ja mam fajnego męża i świetne małżeństwo, dogadujemy się, mamy takie same priorytety, nie ma kłótni o pierdoły typu skarpety na biurku a nie w łazience. Nie znaczy to, że jesteśmy idealni ale są rzeczy ważne i duperele, nie robimy sobie dodatkowych problemów. Może to kwestia dojrzałości albo poprzednich związków, które dały nam w doope Sytuacje, o których piszą na forum dziewczyny są mi nieznane i dziwne, bo mam wrażenie, że obie strony postanowiły z jakichś dziwnych powodów być razem do śmierci, żeby sobie utruć życie i w ramach rekompensaty dostąpić szczęścia w niebie

No jeśli zadzwoniła i oznajmiła "skończyłam" naburmuszona, to facet zachował się na podobnym poziomie i oznajmił, że właśnie je i radź sobie babo sama. Kurcze trudno ocenić, bo normalnie Nokia pisze więcej a teraz się zacięła, nie wiem czy boi się, że powiemy, że jest zołzą?
Szacunek to podstawa każdej relacji ludzkiej. Tutaj chyba go brakuje, tylko nie wiem komu bardziej.

forumowy skarbie
humor mi poprawiłeś.
dużo pisać, może masz joga rację:)
"może?"
nie musi
powinien chciec.

Zaszczuta... sama się szczujesz jak po mrozie 6 km latasz.

Mi to się wydaje, że to nokiaa nabroiła dlatego nic konstruktywnego nie piszę, żeby nie wyszło szydło z worka. Ale brnie w ten temat bo się nie przyzna i szuka dla siebie usprawiedliwienia.

Ja zrozumialam tylko tyle, ze Twoje malzenstwo nie jest do konca szczesliwe i ze jestes zaszczuta. Mysle, ze to nie chodzi tylko o te jedna sytuacje, a o cos wiecej. Wiesz, ze macie klopoty w zwiazku, ze komunikacja szwankuje. Nokia, zdaje mi sie, ze wyczuwam u Ciebie poczucie porazki- porazki malzenskiej. Mam racje? Pisalas, ze maz Cie wyzywa. Opisz cos wiecej. Cos mi sie zdaje, ze tytul watku, o braku szacunku ze strony meza, nie jest na wyrost. Tylko napisz cos wiecej o Waszym malzenstwie. Czy "cos" sie wypalilo? Czy moze "tego" nigdy nie bylo? Mam wrazenie, ze nie mozesz liczyc na meza w takich codziennych sprawach. Nie wiem, moze sie myle, bo wnioskuje tak na podstawie Twoich, powiedzmy, mocno okrojonych wpisow...

Halohalo wiec jestem.
Moderatorzy mnie tu przyslali.

Nokia napisałaś wcześniej, że Cię nie szanuje i znęca się psychicznie. Czemu tak sądzisz? Co się stało?

Wiesz co? Stara wyjadaczka na tym forum jesteś a piszesz jak małe rozkapryszone dziecko. Piszesz na forum więc myślałam, że chcesz się albo wygadać albo poradzić. A tobie się nawet nie chce odpowiedzieć na pytanie czy wcisnąć shift, aby napisać dużą literę. Może troche szacunku do forumowiczów? Jeśli tak samo traktujesz męża, zaczynam go rozumieć.

Myślę, że czujesz się podobnie jak ja: wypalona, nie kochana, zawiedziona, zdana tylko na siebie. Z tym, że to nasza decyzja co z tym zrobimy. Ja kłóciłam się, krzyczałam, płakałam, ostatnio kilkukrotnie rozmawiałam a teraz tylko patrzę. Zdecydowaliśmy się walczyć o nasz związek chociaż sama nie wiem, czy jeszcze tego chcę bo po co? Żeby za dwa miesiące czuć to co teraz bo poprawa była chwilowa? Powiedziałam, że daję nam czas do czerwca. I wtedy podejmę decyzję. Koniec jego łez, mojego strachu. trzeba iść w tę, albo w inną stronę, bo nie mozna zyć w takiej pustce. Będę podwójną rozwódką? Trudno
Ty o kłopotach z mężem pisałaś już dawno. Dlaczego zatem nic z tym nie zrobisz? Skoro rozmowy odbierane są jako atak masz dwa wyjścia. Zostać i za rok, pół roku znów pisać na forum o swoim nieszczęściu, albo kopnąć faceta w tyłek i zacząć szukać prawdziwego szczęścia.
Mój usłyszał ode mnie, że będe szczęśliwa z nim czy bez niego. Pochowałam ślubne zdjęcia, odnowiłam kontakty ze znajomymi. Niech teraz on powalczy, a nie tylko ja. A co ty zrobisz?