Dalej ciężko się pozbierać..

Dobry wieczór wszystkim. Może pisząc to troszkę mi ulży. A więc dziś spotkałam swojego byłego, minął już prawie rok od naszego rozstania. A ja spotkałam go dziś 'znów'. Mieszkamy od siebie nie daleko, a jednak dalej ciągle o nim myśle. On ma już żone,dziecko a ja widząc go nie potrafię wgl zapomnieć. I jest mi co raz ciężej. Bardzo go kochałam,a może i kocham dalej. Sama nie wiem co się ze mną stało, nie potrafię spojrzeć na nikogo innego tak jak patrzyłam na niego. Byliśmy razem, jednak pewnego dnia się pokłociliśmy ponieważ moi rodzice do końca go nie akceptowali..a on znalazl sobie powód by mnie zdradzić(przynajmniej ja tak czuję). Po miesiącu się odezwał, i wróciliśmy do siebie. Kiedy dowiedział się,że jego wtedy jeszcze 'była' zaszła w ciąże zostawił mnie bez żadnego słowa.Przyjamniej stworzył temu dziecku rodzinę.Jednak ja czułam się podle-oszukana i wykorzystana, wszyscy nas znają bo mieszkamy w jednej miejscowości. Ciągle zadaję sobie pytanie dlaczego on to zrobił, ciągle twierdził,że jestem 'tą,którą zawsze chciał mieć' . Z tego co słyszałam ona ciągle powtarzała,że on będzie z nią, nie ze mną! i słowa dotrzymala. Jest już tylko jej, mają dziecko a ja na jego widok mam łzy w oczach. Mimo tego co się stało, chciałabym się do niego przytulić i zapytać 'dlaczego mi to zrobiłeś'?
Nie potrafi już nawet na mnie spojrzeć,ani ja na niego. Nie wiem z czego to wynika. Przechodząc obok mnie boi się nawet dotkąć kawałkiem materiału kurtki.