Polonistyka-Ciężko?

Mam kolegę który studiuje polonistykę ale to w Gdańsku. Łatwo nie jest, bardzo dużo lektur do przeczytanie i nie tylko. Przeróżne zajęcia etc.
Jeżeli ktoś jest pasjonatem to myślę, że da sobie radę, a w przypadku odwrotnym łatwo jest o rezygnację...Tak więc radzę poczytać w necie o tym kierunku, przejrzeć rozkład zajęć, jakie przedmioty są itp. Co do uczelni to często się słyszy o Lublinie, ale to już trzeba raczej poszperać i samemu się dowiedzieć co i jak Może poszukaj jakiegoś studenckiego forum?
Na studiach zawsze się spotka ciekawe persony, ja na to liczę w październiku
Pytasz o pracę po studiach polonistycznych?
No cóż, zależy. Gdzieś czytałam, że szanse są małe ale uzależnione jest to zapewne od specjalizacji. Przy wyborze kierunku trzeba myśleć o tym jak to będzie za 5, 6 lat
Ja sama wielokrotnie zmieniałam zdanie co chcę studiować i to tak, że za mną nie nadążano
Teraz obstawiam b. wewnętrzne i czas pokaże czy się dostałam.

W takim razie poszukaj jakiegoś studenckiego forum lub jeżeli masz facebooka, to możesz poprzez uczelnie znaleźć ludzi, którzy znają wszystko z własnego doświadczenia

Na razie to się boję o wyniki z matury, potem będę się obawiała jak to będzie na I roku
Idę do prywatnej uczelni więc mniej obawiam się tego, że się nie dostanę. Martwię się trochę tym jacy ludzie trafią mi się na roku i czy znajdę wśród z nich fajnych znajomych, nie wiem czy wybrany kierunek mnie nie rozczaruje i czy dam radę, bo ja jestem z tych co mają słomiany zapał
Bardziej niż na studia ciągnie mnie do policealki ze specjalizacją technika weterynarii...ale w końcu fajnie jest mieć to wyższe wykształcenie jak mawiają.

Jestem na IV roku polonistyki w Krakowie. Cóż, te studia to ogrom materiału, nie wystarczy stwierdzenie, że książki to Twoje życie, bo będzie ich tyle, ze starczy Ci na kilka żyć;). Trudna jest gramatyka historyczna, scs, generalnie - przedmioty obciążone wiedzą encyklopedyczną. Jestem na specjalizacji nauczycielskiej, więc oprócz przedmiotów filologicznych mam kierunkowe: różne psychologie, dydaktyki, metodyki... plus praktyki w szkołach, ale to jest jasna strona mocy, pomijając papierkową robotę:).

Z pracą po jest ciężko - trochę ludzi po drodze traci serce do tych studiów, bo pasja to jedno a dziobakowanie tony tekstów to drugie, trochę załapuje się w mediach, wydawnictwach, trochę odpada z lenistwa lub rezygnuje z własnej woli. Do pracy w szkole jest się załapać trudno, dlatego u mnie wprowadzono po dwie specjalizacje, np. nauczycielstwo z logopedią, ja mam nauczycielstwo z oligofrenopedagogiką, które teoretycznie dają większe możliwości. Poza tym, kto sprytniejszy pracuje już w trakcie studiów, wiadomo, że nie w zawodzie, ale w ogóle z dziećmi.

Realizować swoją pasję możesz w wolnym czasie, więc myślę, że warto zastanowić się nad bardziej przyszłościowym kierunkiem. Nie odradzam Ci absolutnie, ale widzę, jak to wygląda "od kuchni", stąd moje praktyczne podejście

Jeśli masz jeszcze jakieś "polonistyczne" pytania - chętnie odpowiem.

Skonczylam polonistyke 6 lat temu i nie pracuje jako polonistka, ale zdobylam uprawnienia nauczyciela jezyka hiszpanskiego, wiec ucze. I nie ma watpliwosci, ze nie pomylilam sie z zawodem. Na moim wydziale powstalo wiele specjalizacji, np: dziennikarstwo, edytorstwo, nauczanie polskiego jako jezyka obcego. Jest zdecydowanie wiecej opcji.

Rzeczywiscie jest duzo ksiazek, lektur y lektury przedmiotu, opracowan. Upewnij sie co do swojego wyboru, ale nie popadaj w histerie, jesli nie bedziesz miala 100% pewnosci. Wszystko wyjdzie w praniu. Powodzenia!

Ja studiowałam polonistykę w Lublinie na UMCS. Miła atmosfera, nauki dużo. Dobrze ,że zrezygnowałam bo to siedzenie w bibliotece już mnie dobijało,ale serdecznie polecam Ci ta uczelnie bo mile ją wspominam. Dzięki polonistyce poznałam fajnych ludzi i nadal z dwiema osobami się przyjaźnie. Jedna koleżanka nadal tam studiuje i gdy przychodzi sesja to siedzi i ryje w książkach. Listy to przerobienia są obszerne ,ale jeśli kogoś pociąga ta dziedzina to z pewnością sobie poradzi. :) te studia dużo dają, ale jeśli chodzi o prace jestem negatywnie nastawiona, ale jak to mówią dla upartego nie ma rzeczy niemożliwych

Filologia polska to inaczej polonistyka

haha, no to się udałam! Ale mam coś na swoje usprawiedliwienie: nie mam wielkiej wiedzy na temat kierunków i w ogóle jak, co i gdzie... masakra, dla mnie to koszmar. Właśnie teraz zaczynam rozumieć słowa rodziców, że po 18 urodzinach to dopiero się zaczyna "życie"... bardzo lubię język polski, mój facet i jego rodzina śmieją się, że czasem wypowiadam się w sposób dla nich niezrozumiały.. Ale czytając to wszystko o polonistyce chyba jednak obiorę inny kierunek.

myślę o teologii ( np praca socjalna, profilaktyka społeczna..). Przeczytałam dziś, że powstał nowy, ciekawy dosyć kierunek: prawo kanoniczne ale na to się chyba nie zdecyduję.
Jeśli z tą teologią się nie uda zosatnę tu gdzieś w pobliżu na jakimś agrobiznesie (też całkiem niegłupi kierunek, etc...).

Ja bym radziła jak już Agrobiznes Po innych kierunkach które wymieniłaś pracy raczej nie będzie, a przynajmniej ciężko o nią. Najważniejsze to zastanowić się co najbardziej interesuje.

Czytam, czytam i nie wierzę w słowa, że polonistyka to trudny kierunek a sesja to istny koszmar. Te studia to przede wszystkim pasja: wystarczy kochać czytać i rozumieć to co się czyta. Siedzenie w bibliotece? Ja do biblioteki chodziłam jedynie po książki, które czytałam w domu, dziennie nie przebywałam tam więcej niż 10 minut. Masa nauki? A na jakich studiach jej nie ma? Ja w porównaniu z moją siostrą, która studiuje technologię chemiczną miałam jej tyle co nic. Śmiało mogę przyznać, że polonistyka to jeden z łatwiejszych i przyjemniejszych kierunków studiów. Ktoś tu pisze, że po niej ciężko z pracą, a ja się spytam a po czym dzisiaj z pracą łatwo? Jeśli ktoś wie co, po tej polonistyce, chce robić to już w trakcie studiów może zdobywać doświadczenie, żeby po zakończeniu studiów móc z czymkolwiek wystartować.
Horna piszesz, że marzysz, aby uczyć w szkole. Na każdej specjalności nauczycielskiej masz sporo praktyk, gdzie warto się wykazać. Zwłaszcza wtedy, gdy będziesz miała do przeprowadzenia lekcje. Zaangażuj się w życie szkoły. Moje cztery znajome z licencjata uczą teraz j. polskiego u siebie w miejscowościach właśnie dzięki temu, że w trakcie praktyk wykazały się ogromnym zaangażowaniem.

Ja i tak mam plany w zupełnie innym kierunku niż to, o czym przeczytałyście. Interesuje mnie bhp ale nie pójdę na samego licencjata, wolę potem zrobić podyplomówkę. Mam trudności z pewnymi przedmiotami jakie znalazłam w składzie tychże studiów, dlatego pozostaję przy jednym roku po uzyskaniu licencjata. Może to się wydać dziwne, ale uważam, że warto zaryzykować. Jeśli by się nie powiodło, zawsze mam jakiś papier, do którego zamierzam dążyć teraz. A co wybiorę, na co się zdecyduję to się okaze. Ważne, abym się utrzymała i się nie poddała!
Wam również życzę powodzenia!

A jak jezt z życiem Towarzyskim, bo wiadomo że studia to nie tylko sama nauka,to ma być tez w pewnym sensie "zabawa", a nie siedzenie tylko z nosem w książkach:)

Myślę że nawet z moim zamiłowaniem do książek nie będę w stanie tego wszystkiego przeczytać,gdyż każdy ma swoje granice:D
Będę oczywiście korzystała ze wspomnianych już przez Ciebie opracowań i streszczeń, da się radę:)

Ja to zawsze trafię w wątek po fakcie... . Jakby ktoś miał jakieś pytania to chętnie odpowiem - filologia polska UMCS Lublin

Ja kończyłam polonistykę na AHE w Łodzi. Było mega ciężko, bo lista lektur była grubości nowelek Orzeszkowej... ale podobało mi się, bo to moja pasja. Jeśli chodzi jednak o pracę to nie jest łatwo o coś dobrego. Ja miałam akurat trochę praktyk, więc szybko załapałam się w jednej z firm gdzie robiłam staż, ale wielu moich znajomych do tej pory robi rzeczy nie związane z zawodem.