Ciężko dla kobiety być zbyt atrakcyjną

Hmm... dosc ciekawe! ja chyba tez naleze do dosc atrakcyjnych, widze, ze faceci czasami ogladaja sie na mna, jednakze nigdy nie czulam czegos takiego ze ktos mialby na mysli sex. jest gorzej.... bo jak juz z kims sie umawiam to najczesciej konczy sie na jednym spotkaniu. glupią  osobą nie jestem, mam o czym rozmawiac, usmiecham sie, staram sie byc mila i slucham ich z zainteresowaniem i na tym koniec. czasami sie zastanawiam  co jest ze mna nie tak?! pozdrawiam

Witajcie.Ciekawy temat.Przyznaje ze w oczach innych ponoc jestem bardzo atrakcyjną kobieta,tak tez uwazaja kobiety.Przyznaje ze mimo tego mam ogromne kompleksy.To ze taka jestem to nie jest mi łatwo,mimo ze faceci ze slinia sie na mój widok,chca sie spotkac,ale takze dostrzegam jedno---sex.Zadko który facet patrzy inaczej,ale nauczyłam ich jednego.Pracuje w branzy gdzie mam ogromny kontakt z ludzmi,wiekszoci mezczyznami.Z poczatku mysla ale za....bista blondynka,przyznaje z miejsca daje kazdemu kosza.Z reguły jestem usmiechnieta,rozmowna,ale jest umiar we mnie.Faceci którzy podchodza do mnie jak do blondynki z chwila jednak przekonuja sie ze zwykła blondynka nie jestem-------oceniaja mnie po czasie jaka konkretną,przesympatyczną dziewczyne z ktora mozna porozmawiac i wrezszcie dostrzgaja inne zalety niz to ze jestem atrakcyjna---ale przyznam ze to jeszcze bardziej ich to ciaganie ze jestem dla nich niedostepna.Jest to meczace momentami,ale przyznam sie ze naprawde mam z niktórych ubaw,jak robia z siebie pacanów,nawet zonaci mezczyzni.Czasem zle sie czuje w towarzystwie małzenstw,widze jak kobieta reaguje,potem dowiaduje jaka zona jest zazdrosna i wiecej nie przyjdzie.Moje zycie osobiste jest nie udane,czasem sobie mysle ze lepiej by było gdybym była zwykła nie widoczna dziewczyna,alebardziej szczesliwą.Patrze wokół siebie na inne kobiety,okragłe zwykłe nie rzucajace sie w oczy i im zazdroszcze jak widze  je z partnerami usmiechniete----ja tego nie mam.Ja czuje sie zle ze soba ze swoim wygladem,mam niskie poczucie wartosci,porównuje sie z innymi kobietami zazdroszcze im wygladu,ale jak mi mówia mezczyzni,masz w sobie cos co ciagnie,czego nie maja piekne zgrabne kobiety.Masz w sobie cos czego nie potrafia ocenic,przyciagam ich,do tego uwielbieja rozmawiac,byc przy mnie------i co najwazniejsze szanuja mnie bo sama sie szanuje jako kobieta.Prawdą jest ze piekne,zgrabne kobiety wcale nie sa szczesliwe.Przykład Merlin Monroe-------była piekna,ciagle wokół mezczyzn,ale jak powiedziała w wywiadzie brakuje jej miłosci i czułosci.

Ja nie jestem atrakcyjna i z politowaniem patrzę na śliczne, jędzowate koleżanki Moje odbicie w lustrze nie musi mnie oślepiać - wystarczy mi świadomość, że "coś" we mnie przyciąga ludzi - zarówno facetów, jak i kobiety. I nawet na ulicy się za mną faceci oglądają - nie dlatego, że takie cudo się przemieszcza, tylko dlatego, że rzadko można zobaczyć dziewczynę, która idzie ulicą i się cieszy sama do siebie

Czasem mam wrażenie, że największy talent ludzie mają do szukania dziur w całym. W zyciu nie spotkalam dziewczyny (czy faceta), ktora uwazalaby sie za 'zbyt atrkakcyjna'. Co to w ogole znaczy?

Do brzydkich nie nalezę, ale ludzie traktuja mnie tak, jak pozwalam im mnie traktowac. Faceci, nawet jesli w glowie maja 'nieczyste mysli', trzymaja je dla siebie bo sa w stanie wyczuc na ile moga sobie pozwolic. Jasne, sa tacy, ktorych wzrok i zainteresowanie nie siegaja glebiej niz pod bluzke, ale niby dlaczego mialabym sie przejmowac zdaniem cymbałów, ktorzy zatrzymali sie na poziomie 15-latka? Poza tym to jest porażająca mniejszosc. Moze się mylę, a może w takich kręgach się akurat obracam, ale wydaje mi sie, że faceci to nie zwierzeta, ktore nie sa w stanie zapanowac nad swoimi chuciami i zainteresowac czyms wiecej niz tylko kobiecym dekoltem. Nie rozumiem tez, na czym mialby polegac problem kumplowania sie z facetami. Umowmy sie - w przypadku atrakcyjnych kobiet, to one wyznaczaja granice relacji z facetami. I rzadko ktory facet decyduje sie te granice przekroczyc.

Nie wiem, czy to ten sam film, o ktorym pisze autor watku, ale widzialam jeden i smiac mi sie chcialo na widok typowej blondyny - doskonaly makijaz, wlosy nad ktorymi spedzila chyba caly poranek, dzinsy o numer za male, dekolt po sam pepek i placze, ze faceci widza ja tylko jako obiekt seksualny. Na litosc boska, jak ci to przeszkadza - ubierz sie jak czlowiek, zmyj tapete, zwiaz wlosy i bedziesz miala spokoj.

Vinnga,...albo mysla,ze jak sa ladne,to moga zgrywac damulki.

Poniekąd zgadzam się z Kendy. Patrząc choćby po ulicach, jest mnóstwo dziewczyn, które bez względu na urodę, aurę pogodową swoim strojem (skąpym, bardzo obcisłym)  rzucają się w oczy. Oczywiście, każdy ma prawo do takiego wyglądu - ubioru jak chce, jednakże gdy te kobiety potem się użalają, że faceci traktują je jak ...wiadomo, nie poważnie, to jest hipokryzja. Faceci widząc nadmiernie odkryte ciało myślą bardzo prostym schematem - skoro pokazuje piersi, to znaczy, że ma ochotę na sex (pewne części ciała rezerwuje się zazwyczaj dla oczu ukochanego co jest związane z sexem, a jak ktoś publicznie je wystawia tzn ze sexu szuka). Tu troszkę nie rozumiem dziewczyn, obawiają się stracić ze swojej atrakcyjności zakładając do pracy czy w mieście spódnicę dłuższą niż do pół uda? Myślę, że to jakaś taka mentalność - wielka chęć zwracania na siebie uwagi za wszelką cenę, czuja się wtedy lepsze, dowartościowane (na krótko ale zawsze).

To jedna strona medalu - druga to ogólnie podejście wielu mężczyzn do kobiet w dzisiejszych czasach. Niestety to też mnie dotknęło. Ma to swoje skutki w relacjach z mężczyznami, aż śmieszne czasem - z góry uprzedzam, że nie pójdę z nimi do łóżka. Sparzyłam się nie raz, ostatnio dałam sobie w ogóle spokój z facetami, bo za każdym razem jak kogoś poznawałam to kończyło się tak samo - chcieli się pobzykać niezobowiązująco, niektórzy się nie kryli z tym więc od razu miałam szansę powiedzieć, że nie to mnie interesuje, a Ci którzy się kamuflowali - zdobywali, niby poznawali, interesowali, przekonywali, rozmawiali. - dopiero po fakcie mówili, że chodziło im o to jedno, ale pewnie bym się nie zgodziła gdyby byli ze mną szczerzy ....porażka.
I to różni mężczyźni, a wychodziło na końcu - że wszyscy tacy sami. Jeżeli chodzi o moją osobę to dbam o siebie, o zdrowie, pewnie przekłada się to też na wygląd, wolę wyglądać lepiej, ładniej niż źle, natomiast nie ma to nic wspólnego z koniecznością wystawienia się za wszelką cenę i perfekcyjnie wyczesanymi włosami, makijażem jak z reklamy. Uważam się za zupełnie normalną a też mam kłopot z podejściem facetów, czasem mam wrażenie, że nawet dresy i brak makijażu to dla nich bodziec seksualny. Najgorsze że ta ich chuć przesłania wszystko, nie interesuje ich jak się kobieta będzie czuła, gdy powiedzą jej że to był tylko numerek, ważne że oni zostaną zaspokojeni.
Wiem, że to jest okropne co piszę, chciałabym poznać kogoś dla kogo będzie ważne co mam do powiedzenia, co robię, kim jestem - ale tak naprawdę a nie tylko po to aby zamydlić oczy bo chcę to słyszeć i czuć.

żonkil, najprostszy sposob to przytyc, poznac kogos takiego, zwiazac sie z nim, a potem schudnac

Gdzie ty poznajesz takich facetow? Na dyskotekach? Nie wierze, zeby kazdemu w twoim otoczeniu chodzi tylko o seks, przeciez oni tez chca byc kochani.

vinnga, akurat tak się złożyło że jak pisałam swojego posta, to Twojego jeszcze nie czytałam. Wypadło tak, jakbym pisała nawiązując do Ciebie, a tak na prawdę myślałam bardzo ogólnie, również pod kątem wypowiedzi jakie pojawiają się na tym forum.
A swoją wypowiedzią chciałam podsumować to, co nie raz czytam. Ale muszę przyznać że im więcej osób napisało tym bardziej zastanawiam się o jakim typie dziewczyn mówimy. Ja pod kątem atrakcyjna myślę: szczupła, wysoka (choć niekoniecznie, czasami małe jest przepiękne), ładne rysy twarzy... Taka że nie potrzebuje tony makijażu żeby być ładną. Taka farciara z cyklu ładnych kobiet, modelek jakie czasami oglądamy w TV w mniejszym lub większym stopniu. Widzę jednak że sporo osób myśli o tych typach "eta silikon"... Ktoś mi kiedyś powiedział "modelką się nie staje, modelką trzeba się urodzić". I to prawda. Śmiać mi się chciało z jednej dziewczyny u mnie na wydziale której dużo brakowało do tego "kanonu piękna" (że tak to nazwę). Ale ona się tym nie przejmowała. Blond łeb, drogie ciuchy... Co z tego że nieproporcjonalna, krótkie nóżki i garbaty nos. Pchała się do foto modelingu na siłę . I przy tym strasznie zadzierała nosa. Oczywiście faceci szaleli... I gdyby taka zaczęła marudzić, to podsumowałabym ja tak jak kendy, lub żonkil...

Pocieszyć Cię . Mój ex miał zawsze straszne kompleksy jak był ze mną. A mi się serce rozdzierało. Mówiłam mu, że go kocham takiego, jaki jest. Że jest wspaniały i że jestem z niego dumna. O dziwo jak grochem o ścianę! Mówił, że czuł się strasznie szaro przy mnie... Nie dość że zerwał ze mną to w końcowej dyskusji stwierdził "Nie wiem, może nie byłem zbyt dobry dla Ciebie...". Nie mówię że nie popełniałam błędów, ale raczej uroda do tego nic nie miała. Fakt, to facet miał problem. To prawda że na początku mi się nie podobał, ale pokochałam bardzo. Wiem że gdyby tylko miał inny charakter (nie robił sobie problemów na tle urody), tylko był dla mnie taki jak na początku związku to miałabym jego wygląd "gdzieś" do dnia dzisiejszego. A tak... Wiecie co, wkurzyłam się i też stwierdziłam, "teraz będę szukała w kręgach tych atrakcyjniejszych". Może nie mówię "modelach", ale facetach z ładną buzią, przystojnych... Także mechanizmy zachowań są przeróżne... I TAK ŹLE I TAK NIEDOBRZE ...

Cóż 'generalizować' to chyba normalna sprawa. W końcu każda z nas mieszka w swoim ciele. Mnie jest łatwo powiedzieć osobie z nadwagą "schudnij! A tej z nadwagą "czego jęczysz"... To samo z facetami...

A koniec końców, wszystkie jesteśmy na swój sposób piękne... ;D

A zdarzyło wam się poznać super dobraną parę, i stwierdzić "jacy oni są podobni do siebie z wyglądu?", normalnie brat i siostra. Ja wierze że ludzie również i pod tym kątem dobierają się w fazie końcowej. Że gdy trafi swój na swego to kobieta nie myśli "założę się że on chce tylko seksu", lub "czy ja czasem nie jestem za mało atrakcyjna?". Nawet jak mają jakieś "ułomności", to mają je jako para, więc nie wytykają się nawzajem... Uczciwi faceci istnieją, nie przesadzajmy... Są dupki i są ci wartościowi. Kwestia trafienia na siebie...

Nawet najbardziej atrakcyjna kobieta musi mieć w sobie jeszcze coś takiego jak klasę, a wielki dekolt, wyzywający makijaż, odzież, która więcej odsłania niż zakrywa, jak również pewien specyficzny sposób zachowania, czy nawet mówienia- tej klasy ją niestety pozbawia. I powiem Wam, że kobieta, która naprawdę się szanuje i zachowuje pewną powściągliwość jest dla mężczyzn bardziej tajemnicza i pociągająca, a oni doskonale to wyczuwają i wówczas jednak czują respekt i raczej już nie mają odwagi przekraczać pewnych granic. Tak więc dla mnie stwierdzenie, że jestem zbyt atrakcyjna, a przez to nieszczęśliwa jest po prostu jakimś jednym wielkim nieporozumieniem.

Rozumiem, że mnie dotyczy Twoja uwaga, u mnie problem polega nie na wizerunku tylko na podejściu mężczyzn do mojej osoby. Chciałabym mieć normalny związek a nie spotykać mężczyzn, którzy proponują mi sex bez zobowiązań. Nie wiem, czy propozycje mają coś wspólnego z moim brakiem szacunku do siebie, chyba nie, nigdy nie godzę się na nie bo jak powiedziałam, chciałabym z kimś być a nie tylko seksić się.
Mam już tego dosyć, szukam odpowiedzi dlaczego tak jest. Wygląd nie ma tu znaczenia, przynajmniej nie w moim przypadku. Wiem co to umiar i klasa w ubiorze i makijażu, bo zajmowałam się długo zawodowo wizażem i stylizacją.
Ale tu chodzi o inny temat - więc żałuję że się wtrąciłam.
Pozdrawiam

Żonkil, dokładnie tak jak pisze Yvette, to było ogólne stwierdzenie. Ja zresztą również Cię przecież nie znam, więc nie wiem jak się zachowujesz, jak wyglądasz, więc nie mogę wypowiadać się o Twojej osobie. Spróbuj spojrzeć na te wypowiedzi obiektywnie, nie bierz tego do siebie, bo sądzę, że nie taki był ich cel.

Wracając do tematu... Generalnie jest coś takiego, że atrakcyjne kobiety są tej atrakcyjności bardzo świadome, więc często nawet podświadomie emanują pewnego rodzaju pewnością siebie i, jak napisałam wcześniej, zaczynają zachowywać się inaczej, mówić inaczej i jest to dla nich tak bardzo naturalne, że zupełnie nie zdają sobie nawet z tego sprawy. I to właśnie ten ich sposób bycia przyciąga uwagę mężczyzn. Szara myszka się chowa, jest niemal ,,niewidzialna", więc trzeba wiele spostrzegawczości, aby ją dostrzec, zauważyć, a przez to się nią zainteresować. Kobiety atrakcyjne niejako mechanicznie skupiają na sobie uwagę i czyjeś zainteresowanie. Choć z drugiej strony często jest to taki odruch bezwarunkowy- ktoś się rzuca w oczy to na niego patrzysz.

I wreszcie ciągnąc temat klasy u kobiet. Moja opinia opiera się przede wszystkim na obserwacji. I tak dla przykładu... Jakiś czas temu pracowałam w biurze m. in. z dwiema pięknymi i porównywalnymi co do swojej atrakcyjności dziewczynami. Porównanie jest tu o tyle łatwe, że to mniej więcej ten sam typ urody, który mógł potencjalnie przyciągać ten sam typ mężczyzn. Przez naszą salę przewijało się codziennie mnóstwo panów. Praca wymagała ,,urzędowego? stroju, więc nie było mowy o żadnych zwracających uwagę detalach, łącznie z makijażem i uczesaniem. Jedna z dziewczyn miała jednak w sobie taką prowokacyjną naturę zwracania na siebie uwagi- głośna, roześmiana, chętnie do wszystkich zgadywała, taki typ kobietki- kokietki. Ludzie lubili jej towarzystwo, ale w tym wszystkim właśnie brakowało jej jakiejś powściągliwości. Mężczyźni byli nią zainteresowani, ale nie traktowali jej poważnie, więc wciąż trafiała na jakichś palantów, którzy łamali jej serce, a po zdobyciu porzucali jak niepotrzebną zabawkę. Druga natomiast  była bardzo kompetentna, uprzejma i miła, ale nie robiła wokół własnej osoby hałasu i nie starała się skupiać uwagi innych osób, przy czym miała taki ujmujący sposób bycia. I tą interesowali się zupełnie inni mężczyźni. Była adorowana, ale w taki, powiedziałabym, wyrafinowany sposób. Nikt jej nie usiłował ,,zaliczyć", nie miała problemu z facetami- półgłówkami. I nieraz obserwując te dziewczyny zastanawiałam się w czym tkwi różnica, bo przyznacie, że coś w tym jednak musi być. I z czasem doszłam do wniosku, że tu o tę klasę właśnie chodzi. Po prostu jedna ją miała, a druga nie.

A może ładne dziewczyny, same prowokują facetow, ze zwracaja na nie uwagę?
kiedyś nawet wtedy, gdy byłam niewyspana i bez makijażu, z przekrwionymi oczami i roztrzepanymi włosami mogłam "zarwać" najfajniejszego faceta, jak to się mówi "z palcem w nosie" nawet w starych łachach:D Dopiero teraz widzę, że mój charakter, moje zachowanie też miało na to wielki wpływ. Niektóre kobiety mają to "coś", co od razu rzuca się w oczy i niestety faceci uwazają, że taka panienka będzie bardzo łatwa i chętna, nawet gdy nie to ona ma na myśli. Minęly 4 lata, a pewien gosc wciąż się do mnie odzywa i prosi, żebyśmy "byli ze sobą"... Prawda jest taka, że kobiecie adoracja mężczyzn bardzo imponuje i trudno z tego zrezygnować...
Ale czasem warto się sobie przyjrzeć... Jak można być zbyt atrakcyjnym? Napewno jest coś, co ma się "niedorobione":D Powiedzmy za długi nos, zbyt małe oczy, brzydka mimika twarzy, jakaś blizna...czy pieprzyk... Coś, co innym niekoniecznie się podoba:D
Ludzie!!!! Trochę samokrytyki!!!
Wiem, że kazdy o nas dobrze nie powie, dlatego musimy sami o sobie dobrze mowic:D
No i ze zycie nas nie piesci, wiec musimy piescic sie sami...:D
Ale bez przesady... Przerośnięte ego... Zadarty nos... Przesadna pewnosc siebie... Jeden cos w tym zobaczy, a drugi nawet nie zwroci uwagi
Pozdrawiam wszystkie egocentryczki;)

Odnośnie tematu. Ja czasami czuję się zawstydzona. Należę do kobiet atrakcyjnych i przez pracę, także eleganckich. Nie jestem jednak zbyt pewna siebie, przez co np. jadąc metrem czy tramwajem, czuję się skrępowana gdy zauważam, że ktoś się na mnie nachalnie patrzy. Tak samo w relacjach damsko-męskich (mam narzeczonego) czuję skrępowanie. Nawet gdy mężczyzna nie grzeszy urodą, to ja jestem na tyle nieśmiała przez to jak postrzegają mnie ludzie, że krępuję się tego. Byc może wielu uzna to za absurd, ale tak jest, tak mam. Może rzeczywiście osoby atrakcyjne mają prościej dostać pracę, gdyż poprzez swoją urodę ludzie przypisują im szereg innych pozytywnych cech - w tym cech charakteru np. miły, pomocny. Jednak zdarza sie tez tak, że przez to ludzie odbierają takie osoby jako "puste", "głupiutkie" etc. Często mężczyźni rzucają w moją stronę aluzje z podtekstem seksualnym, co nie jest miłe, ale świata nie zmienimy...

Ja tam myślę, że jednak atrakcyjni ludzie mają w życiu lepiej nie oszukujmy się łatwiej jest im znaleźć prace, (jak pracodawca ma do wyboru piękność równie dobrze wykształcona jak  ubiegającą się o to samo stanowisko brzydulę to wiadomo kogo wybierze) faceta/kobietę (zależy od płci no i preferencji ), (to logiczne faceci to wzrokowcy dopiero później ważny jest charakter jeśli chodzi o babeczki ma się to różnie  ) może i są pewne wyjątki  nieszczęśliwych przez swa urodę kobiet (faceci raczej chyba przez to nie wylewają rzewnie łez ) ale nikt mnie nie przekona, że uroda nie pomaga w życiu
pozdrawiam

Paulinka:
"A jakie bylo twoje zachowanie i charakter?"
Po prostu widzę, że byłam zbyt otwarta.... zbyt naiwna i zbyt radosna. To taka dziecinada, prawda? A na facetów jak to działa? Tak, że myślą, że to jakaś zachęta.. Mimo, że dziewczyna jest ich dobrym kumplem, z którym mogą o wszystkim pogadać, oni cały czas mają ochotę na więcej... Ja po prostu kiedyś wierzyłam w przyjaźń między kobietą a mężczyzną... I to sprawiało, że pozwalałam sobie na "bliższe" relacje z facetem, na rozmowy o życiu, na wspólne picie piwa, na "przyjaźń"... Byłam sobą, zupełnie swobodna, jak gdybym właśnie miała spotkanie z przyjaciółką z dawnych lat... Ale to takie sztuczne u facetów... Oni myślą, że to tylko klucz do celu... Zaprzyjaźnić się z dziewczyną, sprawić, żeby jej zależało, nie ważne, że jak na przyjacielu - a potem szantaż emocjonalny i tylko o seks im chodzi. Uogólniając. Dlatego teraz... nie przyjaźnię się z facetami. Bo tak sie nie da. Nie ufam im do końca i staram się zachować dystans i powściągliwość. Kiedyś byłam młodsza, więc bardziej naiwna i otwarta, szczera, kochająca świat i wierząca w cuda. Teraz wiem, że cudów nie ma:) A faceci mnie nie interesują:P

Ja niestety nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że atrakcyjniejsi ludzie mają w życiu łatwiej. Ja miałam sporo przykrych doświadczeń w związku ze swoją aparycją i to właśnie były chwile, w których przeklinałam swoją urodę. Na stronach fotograficznych, gdzie umieszczałam mnóstwo swoich prac, w tym także swoje autoportrety, wielu mężczyzn na siłę próbowało znaleźć sobie we mnie "przyjaciółkę". Już nie liczyły się moje prace, talent, ale mój wygląd- zawsze spotykałam się z komentarzami w typie: "przecież taka piękna dziewczyna nie mogłaby zrobić złych zdjęć!". Może i pustej lali połechtałoby to ego, ale mnie to wybitnie frustrowało i sprawiało ogromną przykrość. Jeśli jakikolwiek fotograf zgłaszał się z prośbą o współpracę, to był, rzecz jasna, zainteresowany li i wyłącznie aktami. Spotykałam się także z otwartymi i bezpośrednimi wiadomościami z zaproszeniami na seks, co już w ogóle było katastrofą do kwadratu. Starałam się jednak zawsze prostować takich palantów ciętą ripostą .

Oczywiście, nie chciałabym się zmienić. Jestem świadoma tego, jak wyglądam i skłamałabym pisząc, że wolałabym być mniej atrakcyjna, ale wolałabym na pewno, aby to właśnie pewna część mężczyzn zmieniła swoje podejście do mnie- tego właśnie oczekuję od panów. Niemniej chcę zaznaczyć, ze samokrytyki także mi nie brak, wręcz przeciwnie- czasami zbyt często mówię o sobie źle.   

Bardzo podoba mi się wypowiedź Oliny, w której stwierdziła, że piękne kobiety nieraz po prostu podświadomie przyciągają uwagę mężczyzn. Myślę, że jest to prawda. Są w pełni świadome swojej atrakcyjności, wiedzą, że podobają się mężczyznom i właśnie dlatego nie potrafią po prostu się schować, ukryć jak "szare myszki". Posiadanie klasy jest jednak tutaj kluczowym elementem. Bez niej nawet najwybitniejsza uroda zostanie przyćmiona.

Pamiętam do dziś koleżankę ze studiów - chuda, nieproporcjonalna, z odstającymi uszami, małymi, rozbieganymi oczkami, włosami wiecznie spalonymi prostownicą do włosów i górnymi jedynkami przebarwionymi po leczeniu kanałowym. Do tego strasznie hałaśliwa - zawsze w centrum uwagi. Jej śmiech - zbyt często nienaturalny i wymuszony, a przypominający rżenie konia - słychać było zawsze w promieniu stu metrów. Nie znosiłam jej od pierwszego wejrzenia jakąś taką dziwną, podświadomą niechęcią. Takiej kumulacji braku klasy, umiaru, charakteru, inteligencji i urody wymieszanej z tysiąckrotnie przerośniętym ego i wyobrażeniem o samej sobie, nie spotkałam nigdy - ani przed, ani po. Nie wiem, skąd jej się to wzięło (może z domu - jest jedynaczką), ale uważała się za ideał kobiecej urody okraszony zabójczą inteligencją i wykwintym poczuciem humoru. Nic nie było w stanie zachwiać jej wyobrażeniem o samej sobie. Nic! Do dziś jest dla mnie zupełnie niezrozumiałym, niewytłumaczalnym ewenementem totalnego przerostu ego.
Skąd się to niektórym bierze - bij, zabij, nie wiem. Ale wywołuje to we mnie - taka mieszanka cech ewidentnie negatywnych z ego rozmiaru lotniskowca - wręcz podziw (choć ze sporą domieszką niechęci).

Też mam paru dobrych kumpli, najczęściej tych, którzy mają swoje dziewczyny, albo znamy się od dzieciństwa. Nie mogę więc powiedzieć, że wszyscy faceci są tacy i że spotykałam samych "pustaków". to jedno, chodziło o mój konkretny przykład nic nie podejrzewających dziewczyn, które swoim naturalnym i swobodnym zachowaniem mogą w jakiś sposób prowokować adorację mężczyzn. Teraz widzę, że "pustaki" mogli w ten właśnie sposób odbierać moje zachowanie. Opisałam więc konkretne przykłady, których nie było dużo.
Wierzę, że mężczyźni mają na tyle klasy i poczucia własnej wartości, że nie będą chcieli za wszelką cenę zaciągnąć dziewczyny do łóżka, jeśli ona nie ma na to ochoty. Opisane przeze mnie przykłady kończą się różnie. Niektórzy, tak jak ty opisujesz, mimo "kosza" nadal kumplują się ze mną, pozostajemy w jakimś kontakcie, a tamto albo idzie w niepamięć albo wspominamy ze śmiechem. Ale niektórzy, rzeczywiście przykre doświadczenie - po nieudanym "romansie" teraz widząc mnie na ulicy, nawet nie mówią mi "cześć":D

Lata mojej młodości i szaleństwa:D Cieszę się, że zdobyłam na tyle doświadczenia, żeby unikać takich sytuacji. Zresztą teraz już nie poznaję ciągle nowych facetów... Bez przesady... Ja myślę, że każdy w wirze życia, w natłoku codziennych spraw, studiów, pracy, domu, samodzielności etc. nie ma czasu na rozmyślania czy jest zbyt atrakcyjny czy nie... Jak się gdzieś spieszę i idę ulicą - do głowy mi nie przyjdzie żeby przypadkiem sprawdzać czy faceci się za mną oglądaja czy nie... Więc jeśli ktoś sprawdza i przeżywa to - to chyba po części jest problem tej atrakcyjnej osoby, a nie tylko adoratorów/ adoratorek:D
Pozdrawiam

Nie przekilinaj
Bo to jest tak. Faceci to dzielą się dwie odmiany główne (bo takie malutkie gałązki poboczne to towar bardzo deficytowy).  Pierwsza to ta o której wspomniałaś. Takie patafian jeden z drugim myśli że >a co mi tam, przecież jestem spox a ona zapewne spragniona.  No i myśli jak myśli, a własciwie to nie myśli tylko hormony mu klepy ustawiają.
Z drugiej zaś strony, uroda często jest kojarzona z kontynuacją dzieciństwa. Stąd takie zagrywki jakbyś miała 3-latka. Można by pisać o tym całe elaboraty.

Druga połowa. To powiem ci że boi się urodziwych kobiet,  mając gdzieś tam w swoich zakamarkach prześwaidczenie że one to są jakieś inne jakby.
Że wymagają nieziemskich poświęceń itd.... Szkoda gadać nawet. Tak że zabraknie im odwagi żeby się odezwać.
Takie życie.

Ps.  Dawno nie widziano ciebie na pokładzie. Tak właściwie to tą łajbę całkiem mi we władanie oddali a ja za bardzo nie mam pomysłu co z nią robić. Hahahahahahaha

no i przepraszam za najście bez pytania. Ale zaistniała potrzeba pilna zaczepić ... Wiatr   Masz wiadość, pomyśl o niej chwilkę
Hey

Edit:
youngwind
Takie zdjęcie, jedno z pierwszych na świecie zrobionych w autochrome. Ma zdaje się 102 lata.

Myślę że fajne.
Ciekawe jaki był czerwony kiedyś.
hmmmmm

Tak to już jest, że w dobie "ciągłego braku czasu" wszystko się skraca, obcina, uogólnia, żeby się zmieściło. To co wczoraj bylo nowe to dzisiaj już nudzi, i szybciej i więcej ...

Kobieta zbyt atrakcyjna?

Jak można być KOBIETĄ ZBYT ATRAKCYJNĄ ?

Można być atrakcyjną BARDZO, MAŁO, WIĘCEJ, MNIEJ, NIEZIEMSKO, NIEBIAŃSKO, SUPER, WCIĄŻ, POMIMO WSZYSTKO, NA PRZEKÓR INNYM, W DOMU, PRZY DZIECIACH, W PRACY, W TRAMWAJU, W TYM WIEKU, W MŁODOŚCI, DLA KAŻDEGO, TYLKO DLA NIEGO, itd. Ale nie ZBYT !!!

Zapewne chodzi tylko o wygląd. A przecież to nie wszystko !

Według mnie nie ma takiej w dosłownym znaczeniu. Jeżeli już, to są zakompleksieni faceci i zazdrosne koleżanki. Że jak taka ładna to: no właśnie... cała ideologia.

Najważniejsze, żeby czuć, że z tą dziewczyną można "KONIE KRAŚĆ"  !
Jeżeli jest do tego atrakcyjna to dla mężczyzny oznacza zdrowsze serce i bardziej wydajny uład krwionośny a to się udziela. Samo zdrowie !

Głowa do góry NIEZBYT atrakcyjne Panie !

O!! I w tym cały pies pogrzebany:D Czy jak to tam się mówi;)))

Ale ja już z doświadczenia myślę, że niektóre osoby rzeczywiście uważają się za jakiś "ponad" innymi i "zbyt atrakcyjne"...
Ostatnio na pewnym festynie miałam okazję przyjrzeć się czemuś takiemu.... Kobieta, może pod 30... Ubrana moim zdaniem strasznie (ale bądź co bądź prowokacyjnie dla mężczyzn), wbita w za ciasne o co najmniej dwa numery spodnie, chyba z działu dziecięcego, krótki, wydekoltowany top i niebotycznie wysokie szpilki... Włosy, jak z reklamy, do pośladków długie, wyobrażam sobie ile kasy wydaje na ich pielęgnację, rysy twarzy no cóż - z takim makijażem napewno atrakcyjne, ale nie chciałabym jej widzieć po przebudzeniu - i ona się kłóciła ze swoim mężczyzną, że chce pójść do domu, bo jej się inni "narzucają" i "zarywają" ją:D Ludzie błagam.... Przecież taka kobieta swoim wyglądem sama się o to prosi:D Zaznaczę, że było zimno i mi kuzyn przyniósł swoją wieeeelką bluzę, w której siedziałam bez obaw, że komuś sie spodobam:D

Z atrakcyjnością jest jak z awansem. Miło czuć, że się jest "dobrym, ładnym, wyjątkowym" .... Miło mieć zdrowe poczucie własnej wartości. Ale najgorzej jak komuś odbije do głowy... Znam ludzi, którzy byli świetnymi pracownikami, świetnymi kumplami... Ale  po awansie... całkowicie się zmieniali... Dziewczyny, które były ładne, ale nie obnosiły się z tym - po kilkudziesięciu komplementach też mogą stać się księżniczkami dla których ładny wygląd to powołanie życiowe...:D

A zresztą... Dziwi mnie, że można mieć taki problem.
Pozdrawiam

Czuje się atrkacyjna ale nigdy nie czułam sie jak maszyna. Nie kipię seksapilem lecz....przyjaznią. Jestem osoba , która wdrapie sie na drzewo i napije sie piwa z butelki. Jednak nie jesztem typowa chłopczycą. Potrafię chodzić w szpiłkach i kokietować.

Jesli ktos ciagle zachowuje się jak lalunia to jak maja ją traktowac. Nawet mądra osoba moze miec zle nawyki zachowania.

Nawet brzydka osoba moze miec tłumy wielbicieli bo potrafi zachowywac sie odpowiednio do sytuacji.

NIe miałam nigdy problemów ani ze swoja uroda ani z jej odbieraniem.

a czym dla Ciebie jest seksualność? bo piękno jest pociągające gdy jest ukryte, jeżeli coś nad-akcentujemy to jest ono rażące i facet zamiast pomyśleć o kobiecie jako przyjaznej i sympatycznej osobie o wielu dobrych cechach zwraca uwagę na odsłonięty dekolt i zbyt obcisłą seksualność

Hmm na mnie blondyni nie robią wielkiego wrażenia(do autora wątku)
natomiast co do atrakcyjności , to raczej uważam się za taką ;] ale nie dostawałam wielu propozycji seksualnych ;] tzn myślę ,że faceci widzą jednak we mnie więcej niż ładną kobietę.

Kami mogę powiedzieć z ręką na sercu, że miałam większe powodzenie jak osobnik płci męskiej dowiedział się, że kocham motoryzację i jeździectwo. Każdy od razu myślał, że pewnie mam jędrny tyłek. Co jest oczywiście prawdą no i że mają o czym ze mną rozmawiać.  
Ja również jakaś przygłupia nie jestem, mam świetną sylwetkę piękne nogi ładną twarz. Mogę stwierdzić sama po sobie, że łatwiej mi przez to w życiu.

Za to ja na przyjaźni damsko- męskiej nigdy się nie przejechałam, co więcej te do dzisiaj najmilej wspominam. Był nawet czas, że w moim otoczeniu więcej było facetów niż dziewczyn. Fajnie się z nimi dogadywałam, rozmawiać szczerze aż do bólu mogliśmy naprawdę o wszystkim (co zresztą obydwie strony bardzo sobie ceniły, bo różnice między nami i odmienne spojrzenie najlepiej poznawać u źródła), chętnie do mnie wpadali na ciacho lub coś tam jeszcze innego, wyciągali z domu, razem się bawiliśmy, chodziliśmy do kina, zdarzało się nawet wypić tanie winko w parku , spędzaliśmy ze sobą naprawdę dużo, dużo czasu, a mimo to nigdy żaden nie przekroczył pewnej granicy, bo ta była jasno ustalona. To od nas zależy jak inni będą nas postrzegać. Chyba, że ja po prostu miałam to szczęście i intuicję, że wybierałam właściwych facetów na taką damsko- męską przyjaźń.

Mnie już czasami denerwuje ta pogoń za pięknym wyglądem.Jeszcze trochę i pomyślę,że nic innego się nie liczy.
Jeśli chodzi o minusy bycia ładną, to chyba taki,że trudniej znaleźć sobie wartościowego faceta,nie wiem czy się zgadzacie.

NotAgirlNotYetAwoman a on jaki jest dla ciebie zbyt atrakcyjny czy przeciętny?

morfeuszu73 on jest dla mnie raczej atrakcyjny. ma ciemniejsza karnacje, mocne rysy, no taki raczej, co sie dzewczyna moze podobac.... ja jestem urody slowianskiej i sobie wkrecilam kiedys, ze pary sie raczej dobieraja na zasadzie podobienstwa, ze jak chlopak jest mulaty to raczej mulatke, ze takiemu chlopakowi mulatemu w koncu sie znudzi malo wyrazista w rysach dziewczyna... no tak sobie wkrecilam eh i to jest tak, na moje nieszczescie, ze wydaje mi sie ze oboje jestesmy atrakcyjni, ale on jak na faceta jest bardziej niz ja na kobiete... eh

w ogole mam chyba taki problem, ze zawsze mialam chlopakow raczej mniej atrakcyjnych od siebie... jakos najlatwiej bylo mi sie wtedy odnalezc, bo ja bylam "gora". tylko, ze mi sie wtedy taki chlopak nie podobal i zle mi bylo z osoba, ktora mnie nie pociaga. a jak teraz jest tak, to tez nie potrafie sie odnalezc...

Nie pisz, proszę, posta pod postem, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi pkt 11 naszego Regulaminu. (Moderatorka Olina)

Marfeuszu no to ładnie mnie rozgryzłeś - ale cos w tym jest zapewne masz racje... faktycznie, zauważyłam, że od jakiegoś czasu zaczęłam się skupiać na wyglądzie fizycznym. Niby nigdy mi tego rodzice nie przekazywali, bo oni się fajnie dobrali, wiele ze soba rozmawiali, robili fajne wspólne rzeczy razem jeszcze za czasów narzeczeństwa i teraz 25 lat po ślubie. A ja? Patrzę na wygląd.... To przecież straszne Rzeczywiscie trudno mi sie dogadac z moim chlopakiem, on ma calkiem inny charakter, no ale jest jeszcze miedzy nami ta chemia, ktora powoduje, ze jestesmy w stanie sie szybko pogodzic i caly czas nas ciagnie do siebie, ale on wciaz mi ostratnio mowi, ze ja wciaz mam o cos do niego pretensje, ze caly czas jest cos nie tak. Ale co do tego wygladu...to chyba problem jest jakis glebszy. Mialam w przeszlosci 2 chlopakow, i bylo mi zle z nimi, bo mnie nie pociagali za bardzo, wciaz sie bilam z myslalmi, ze oni mi sie nie podobaja z wygladu. tzn jeden jeszcze na poczatku mi sie podobal, a potem doszukalam sie wielu rzeczy, ktore mi nie odpowiadaly. Tylko, zemysle ze to bylo na tej zasadzie, ze nie odpowiadal mi ich charakter i po prostu zrzucilam to na wyglad, cechy charakteru zamienily sie w zbyt dlugie rece, w za duze usta it... tak mysle:( A teraz z tym chlopakiem jest inaczej, naprawde nie czepiam sie jego wygladu (choc przeciez nie ejst idealem, nawet wiem, jakie ma niedoskonalosci), ale po prostu mi to nie przeszkadza, za to charakter ma strasznie trudny jak dla mnie. Sam czesto powtarza, ze jest juz taki "dziwny", co znaczy, ze nie boi sie ludziom mowic prosto z mostu roznych rzeczy, ze czasem ma nieciekawe zagrania.... i nie wiem juz, byc moze taki charakter mi odpowiada u faceta, bo juz sie tego wygladu nie czepiam. A tamci chlopacy byli w stosunku do mnie bardzo delikatni, czesto czulam sie tą gorszą w zwiazku z nimi. Jak widac - complicated.

Znam ten ból......rozumiem co czują kobiety atrakcyjne...
Może nie jestem jakąś super pięknością,ale mam charakterystyczną urodę która przyciąga facetów.
Poza tym kobiece kształty, ogromny biust....
Wszystko byłoby okej,gdyby nie fakt,że faceci traktowali mnie kiedyś jak panienkę z którą można iść do łóżka.

Raz nawet spotykając się z chłopakiem,wyraźnie dał mi do zrozumienia,że jeżeli z nim będę to tylko po to,by spełniać jego zachcianki łóżkowe i chodzić z nim na różne imprezy,aby mógł się 'pochwalić' mną przed kolegami,kumplami z pracy, etc.
Chciał chyba podbudować swojego ego.

Dzięki Bogu znalazłam narzeczonego,dla którego wygląd jest drugorzędny i nie patrzył mi na początku w biust,tylko w oczy.Szanuje i kocha taką jaką jestem - i to chyba najważniejsze.