Samotność po operacji guza mózgu-szukam pokrewnej duszy we Wrocławiu

Twoje życie się nie skończyło i ma sens. Trochę to przykre, że nie masz oparcia w swoim mężu (Czytałam Twoje inne posty)
Nie jesteś sama bo jesteś na tym forum a tu zawsze znajdzie się ktoś, kto do Ciebie napisze.
Wiem, że szukasz pracy, i wiem, że trudno ją znaleść w dzisiejszych czasach ale nie możesz tracić nadziei.
Pozdrawiam z Wrocławia

Witam,
Dziękuję bardzo za odpowiedź :-). Dostałam prace w banku niestety zaliczyłam upadek już na wewnętrznych szkoleniach. Nie mam absolutnie żadnych pretensji do ludzi z którymi pracowałam (byli na prawdę bardzo mili). To żałosne, ale ja po prostu nie byłam w stanie przyswoić nowych wiadomości, mimo że bardzo się starałam i zarywałam noce. Mój mąż tego nie rozumie...
Bardzo byłoby mi miło umówić się czasami z kimś na kawę, porozmawiać, pośmiać się, móc choć przez chwilę nie myśleć o sobie jak o życiowym balaście...