netkobietyWszystkie działy
Relacje z przyjaciółmi, relacje w rodzinie

Rehabilitacja po udarze mózgu

80 odpowiedzi63 770 wyświetleńzałożony przez Rebeca1982, 12.09.2013

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » RELACJE Z PRZYJACIÓŁMI, RELACJE W RODZINIE » Rehabilitacja po udarze mózgu

Strony 1 2 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 1 do 65 z 81 ]

1

Temat: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam,

nie wiem czy piszę w dobrym dziale lecz nie mogłam znaleźć odpowiedniego (jeśli to zły dział proszę o przeniesienie)

--------------------------------

Witam wszystkich,

mam pytanie, a raczej chciałbym poznać wasze zdanie na pewien temat.

Mam w domu tatę po udarze mózgu niedokrwiennym. Udar był tego roku początek lutego, 3 tygodnie leżał w szpitalu potem prosto ze szpitala przewieziono go do ośrodka rehabilitacyjnego - niestety wtedy się nie udało. Nie kwalifikował się na rehabilitację, nie chciał spożywać płynów, nie chciał jeść, a na dodatek skoczył mu puls przewieźli go do szpitala, a ze szpitala od razu do domu.

Myślę, że może było mu wtedy za wcześnie.....

Po udarze tata miał sparaliżowaną prawą stroną, nie ruszał ręką, a prawą nogą potrafił trochę poruszyć. Ćwiczyłam z nim w domu każdego dnia i ćwiczę do dziś niestety ostatnimi czasy nie mam za wiele czasu, a wiem, że rehabilitacja systematyczna jest bardzo ważna. 

Dziś gdy minęło już 8 miesięcy po udarze jest poprawa miedzy tym co było. Tata powoli chodzi raz dziennie, nie mam czasu aby wykonywać z nim tą czynność kilka razy dziennie (trzeba pomóc mu wstać z łóżka) chodzi bez laski, nawet potrafi pokonywać schody w zależności jak danego dnia się czuje (też oczywiście trzeba go podtrzymywać ale tylko tak profilaktycznie na wypadek zachwiania równowagi) zdrową ręką trzyma się poręczy.

Odnośnie ręki, potrafi delikatnie ścisnąć dłoń drugiej osoby, nawet potrafi już unieść chorą rękę nie wyśmienicie dokładnie lecz zawsze to trochę - może nawet kiedyś odzyska sprawność? Wierzę w to - muszę wierzyć bo to mi daje siłę. Nie może tylko chorą ręką jeść czy pić gdyż nie potrafi dobrze utrzymać czy to butelki czy innej rzeczy ...

Podjęliśmy decyzję aby ponownie spróbować z rehabilitacją dla taty w placówce stacjonarnej gdyż widzimy poprawę i mamy nadzieję, że po takiej fachowej rehabilitacji tata będzie bardziej sprawniejszy. (Obecnie czekamy w kolejce)
Problem niestety jest taki, że tata ma migotanie przedsionków i POHp - nie wiemy więc czy da radę chodź jak na razie zapał do ćwiczeń ma. Ma oczywiście czasem duszności ale to w zależności od dnia czasem są większe czasem mniejsze - wiadomo, młody i zdrowy to nie jest (ma 70 lat)

I tu pytanie do was moi drodzy. Jaką decyzję wy byście podjęli gdybyście byli w podobnej sytuacji? U nas w rodzinie jedni są za inni przeciw - ja nie ukrywam chciałbym spróbować gdyż obawiam się, że jeśli nie spróbuję nigdy sobie tego nie wybaczę, będę się zastanawiać, że może taka rehabilitacja by pomogła.... 

Tylko martwią mnie jego choroby.... Ale chyba w takim ośrodku rehabilitacyjnym nie stosują indywidualne etapy ćwiczeń w zależności do osoby i stanu zdrowia??? i chyba krzywdy mu nie zrobią....

2

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Nie mam pojęcia o udarach, więc mam nadzieję, że czegoś nie palnę, ale... ja bym wypośrodkowała. Z jednej strony tata w domu, brak rehabilitacji i powolne postępy, z drugiej pobyt w placówce, gdzie nie wiadomo kto i jak będzie się ojcem zajmował i czy tata da radę. Proponuję Ci zatrudnienie rehabilitanta prywatnie, z dojazdem do domu, na początek raz w tygodniu - będziesz mogła patrzeć rehabilitantowi na ręce, podpowiadać coś, reagować, gdy będziesz widziała, że tata się przemęczył/źle się czuje.

3

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
BabaOsiadła napisał/a:

Nie mam pojęcia o udarach, więc mam nadzieję, że czegoś nie palnę, ale... ja bym wypośrodkowała. Z jednej strony tata w domu, brak rehabilitacji i powolne postępy, z drugiej pobyt w placówce, gdzie nie wiadomo kto i jak będzie się ojcem zajmował i czy tata da radę. Proponuję Ci zatrudnienie rehabilitanta prywatnie, z dojazdem do domu, na początek raz w tygodniu - będziesz mogła patrzeć rehabilitantowi na ręce, podpowiadać coś, reagować, gdy będziesz widziała, że tata się przemęczył/źle się czuje.

Niestety nie stać mnie na prywatną rehabilitację sad

4

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Rebeca1982 napisał/a:
BabaOsiadła napisał/a:

Nie mam pojęcia o udarach, więc mam nadzieję, że czegoś nie palnę, ale... ja bym wypośrodkowała. Z jednej strony tata w domu, brak rehabilitacji i powolne postępy, z drugiej pobyt w placówce, gdzie nie wiadomo kto i jak będzie się ojcem zajmował i czy tata da radę. Proponuję Ci zatrudnienie rehabilitanta prywatnie, z dojazdem do domu, na początek raz w tygodniu - będziesz mogła patrzeć rehabilitantowi na ręce, podpowiadać coś, reagować, gdy będziesz widziała, że tata się przemęczył/źle się czuje.

Niestety nie stać mnie na prywatną rehabilitację sad

Mysle ,ze tu lekarz moze tylko zaopiniowac na jaka rehabilitacje moze skierowac twojego tate.....zawsze  trzeba walczyc......bo to jest zycie chorego, ktory nie chcialby byc "ciezarem "dla rodziny.....ale i trzeba  mysle o samym chorym ,bo walka z kalectwem  to walka ze samym soba  i jesli mozna to trzeba zrobic wszystko!pozdrawiam

5

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Wiele rzeczy można robić w domu.Tylko trzeba wiedzieć jak.Są specjalne piłeczki do ściskania - ale  może je zastąpić woreczek z kaszą.Warto się wspomagać ćwiczeniami dla dzieciaków niepełnosprawnych, a w sklepach rehabilitacyjnych jest sprzęt - kubki , talerze dla osób mało sprawnych manualnie.Dobrym ćwiczeniem jest nawlekanie dużych korali czy jakiś przedmiotów z dziurką na sznurowadło.Kąpiele w gęstym krochmalu i  przelewanie z miski do kubka , dzbanka.Wałkowanie ciasta na kopytka, darcie kartek, przenoszenie pensetą czy szczypcami przedmiotów do pudełek.Byle tylko ćwiczyć.Posługiwanie się komputerem też ćwiczy dłoń.A jak z mową?

6

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Wiele rzeczy można robić w domu.Tylko trzeba wiedzieć jak.Są specjalne piłeczki do ściskania - ale  może je zastąpić woreczek z kaszą.Warto się wspomagać ćwiczeniami dla dzieciaków niepełnosprawnych, a w sklepach rehabilitacyjnych jest sprzęt - kubki , talerze dla osób mało sprawnych manualnie.Dobrym ćwiczeniem jest nawlekanie dużych korali czy jakiś przedmiotów z dziurką na sznurowadło.Kąpiele w gęstym krochmalu i  przelewanie z miski do kubka , dzbanka.Wałkowanie ciasta na kopytka, darcie kartek, przenoszenie pensetą czy szczypcami przedmiotów do pudełek.Byle tylko ćwiczyć.Posługiwanie się komputerem też ćwiczy dłoń.A jak z mową?

7

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Asterka10 napisał/a:

Wiele rzeczy można robić w domu.Tylko trzeba wiedzieć jak.Są specjalne piłeczki do ściskania - ale  może je zastąpić woreczek z kaszą.Warto się wspomagać ćwiczeniami dla dzieciaków niepełnosprawnych, a w sklepach rehabilitacyjnych jest sprzęt - kubki , talerze dla osób mało sprawnych manualnie.Dobrym ćwiczeniem jest nawlekanie dużych korali czy jakiś przedmiotów z dziurką na sznurowadło.Kąpiele w gęstym krochmalu i  przelewanie z miski do kubka , dzbanka.Wałkowanie ciasta na kopytka, darcie kartek, przenoszenie pensetą czy szczypcami przedmiotów do pudełek.Byle tylko ćwiczyć.Posługiwanie się komputerem też ćwiczy dłoń.A jak z mową?

Z mową bardzo słabo niestety, oczywiście wszystko rozumie co się do niego mówi lecz zrozumieć go jest ciężko szczególnie gdy mówi dłuższe zdania, a na dodatek mówi szybko smile Mylą mu się słowa jak np. chce za potrzebą to np. na basen mówi "koło" smile na kaczkę inaczej - różnie, my oczywiście wiemy o co mu chodzi...

Dlatego myślę i mam nadzieję, że może chodź trochę ta rehabilitacja mu pomoże, będą też tam zapewne ćwiczenia z logopedą. Lekarz rodzinny powiedział, że warto spróbować tym bardziej, że teraz jest poprawa bo gdy pomoże mu się wstać z łózka to powolutku chodzi - więc szansa jest i boję się, że jak nie spróbuję to się nie dowiem czy mogłoby mu to co pomóc. W domu takiej opieki, a raczej takich ćwiczeń mu nie zapewnię gdyż nawet nie mam do tego warunków....

W ośrodku rehabilitacyjnym sami ocenią czy pacjent się nadaje na rehabilitację czy nie - nóż widelec może się uda. Wierzę. Muszę w coś wierzyć...

Spróbuję (obecnie czekamy w kolejce na wolne miejsce) może już po niedzieli się coś zwolni...

8

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Moim zdaniem Wasza decyzja była słuszna. Jeśli ten ośrodek cieszy się renomą, to tym bardziej. Powiedzcie mi, jak dalibyście sobie radę, gdyby tata miał duże kłopoty z pracą serca w domu?
Żeby rehabilitacja była skuteczna, musi byc prowadzona fachowo. Chocby najlepszy rehabilitant był, ale raz w tygodniu, to za mało. Niektóre placówki mają tak dobre wyniki, że dostanie się tam graniczy z cudem.

Do kontrolowania, odwiedzania, udzielania dobrych rad - tak, takich znajdziemy tabuny w każdej rodzinie. Natomiast merytorycznej, fizycznej pomocy nie udzielą. Żeby tylko wsparli dobrym słowem, dodali otuchy, to już coś.

9 Ostatnio edytowany przez Asterka10 (2013-09-15 00:08:17)

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Najlepiej zamknąć usta prosząc o konkretną pomoc.Np przy nauce chodzenia, spacerach, zakupach.
Jeśli o mowę chodzi jest wiele książek o afazji - bo tak nazywa się  utrata  mowy wskutek uszkodzeń neurologicznych.
Warto ponalepiać kartki z nazwami przedmiotów , zadawać pytania, mobilizować do mówienia.Masować okolice ust np.szczoteczką elektryczną.Im szybciej bedzie rehabilitacja tym lepiej.Mózg jest plastyczny wiele funkcji da się odtworzyć lub nauczyć na nowo.Najgorsze co można zrobić to zostawić taką osobę bez rehabilitacji i pomocy.

10

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
chaber05 napisał/a:

Moim zdaniem Wasza decyzja była słuszna. Jeśli ten ośrodek cieszy się renomą, to tym bardziej. Powiedzcie mi, jak dalibyście sobie radę, gdyby tata miał duże kłopoty z pracą serca w domu?
Żeby rehabilitacja była skuteczna, musi byc prowadzona fachowo. Chocby najlepszy rehabilitant był, ale raz w tygodniu, to za mało. Niektóre placówki mają tak dobre wyniki, że dostanie się tam graniczy z cudem.

Do kontrolowania, odwiedzania, udzielania dobrych rad - tak, takich znajdziemy tabuny w każdej rodzinie. Natomiast merytorycznej, fizycznej pomocy nie udzielą. Żeby tylko wsparli dobrym słowem, dodali otuchy, to już coś.

Czy cieszy się renomą, nie wiem. Jest to jedyny ośrodek rehabilitacyjny najbliższy naszej miejscowości (50 km). W tym mieście jest też rodzeństwo także mam nadzieję, że będą częściej odwiedzać i doglądać, gdyż ja nie mogę tam być codziennie. 

Gdyby tata miał kłopot z sercem w domu to nie pozostaje nam nic innego jak od razu wezwać karetkę z tym, że trochę też trzeba czekać gdyż szpital jest oddalony od nas o 40 km. (wszędzie jest daleko - mieszkamy na wsi).

Jak jakiś czas temu słyszałam od kogoś, że w tym ośrodku gdzie tata będzie są tam nastawieni na rehabilitację "intensywną". Jednak przecież nie mogą stosować takiego samego wysiłku dla wszystkich pacjentów gdyż jedna osoba jest silniejsza, inna słabsza i nie powinno się w ten sposób dyskwalifikować...

11

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Asterka10 napisał/a:

Najlepiej zamknąć usta prosząc o konkretną pomoc.Np przy nauce chodzenia, spacerach, zakupach.
Jeśli o mowę chodzi jest wiele książek o afazji - bo tak nazywa się  utrata  mowy wskutek uszkodzeń neurologicznych.
Warto ponalepiać kartki z nazwami przedmiotów , zadawać pytania, mobilizować do mówienia.Masować okolice ust np.szczoteczką elektryczną.Im szybciej bedzie rehabilitacja tym lepiej.Mózg jest plastyczny wiele funkcji da się odtworzyć lub nauczyć na nowo.Najgorsze co można zrobić to zostawić taką osobę bez rehabilitacji i pomocy.

Tak właśnie ćwiczę z nim, robię wszystko co mogę lecz nie na wszystko starcza mi czasu niestety...

12

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
chaber05 napisał/a:

Moim zdaniem Wasza decyzja była słuszna. Jeśli ten ośrodek cieszy się renomą, to tym bardziej. Powiedzcie mi, jak dalibyście sobie radę, gdyby tata miał duże kłopoty z pracą serca w domu?
Żeby rehabilitacja była skuteczna, musi byc prowadzona fachowo. Chocby najlepszy rehabilitant był, ale raz w tygodniu, to za mało. Niektóre placówki mają tak dobre wyniki, że dostanie się tam graniczy z cudem.

Do kontrolowania, odwiedzania, udzielania dobrych rad - tak, takich znajdziemy tabuny w każdej rodzinie. Natomiast merytorycznej, fizycznej pomocy nie udzielą. Żeby tylko wsparli dobrym słowem, dodali otuchy, to już coś.

To prawda, że do kontrolowania i udzielania dobrych rad wszyscy chętni lecz to nie oni spędzają cały czas z chorą osobą. Z boku wszystko wydaje im się takie łatwe. Prawdę powiedziawszy to część rodzeństwa szczególnie siostra (nie mam z nią dobrych kontaktów, nigdy nie miałam), czasem mam wrażenie, że jesteśmy z innej planety albo ktoś się pomylił w szpitalu smile jak już przyjedzie (a odwiedza rodziców bardzo rzadko) to posiedzi tylko chwilę i zaraz ucieka do teściów oj, tam to lubi przesiadywać ....

Najgorsze w tym jest to, że jak przyjedzie to traktuje tatę jak kompletne warzywo, nie mówi do niego, nie próbuje z nim rozmawiać, a zabawia się ze swoim małym synkiem. A tata naprawdę wszystko doskonale rozumie tylko ciężko jest mu powiedzieć dłuższe zdania tak abyśmy go zrozumieli...

13

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Współczuję Ci Rebeko. Takie zachowanie rodziny jest częste. Twój ojciec potrzebuje właśnie intensywnej rehabilitacji. Będzie lepiej, bo wierzę, ze będzie, później Wy przejmiecie pałeczkę. Na razie zrobilibyście więcej szkody, niż pożytku. 70 lat, nie jest źle, mój dziadek w tym wieku przeszedł pierwszy wylew i wyszedł na prostą, bo miał świetnych rehabilitantów ( jak na tamte czasy) i współpracował.

Asterka ma racje - proście o pomoc, zobaczycie czy rodzina nadaje się tylko do zdjęcia, czy coś z siebie da. Co do afazji, nawet teraz gdy na rynku pracy jest aż nadto logopedow, rzadko który specjalizuje się w rehabilitacji ludzi po udarze.
Pozdrawiam i siły życzę.

14

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco wiem co czujesz i z czym się zmagasz. Od wielu lat zmagam się ze skutkami po-udarowymi u swojego męża.
Udar był ciężki, niedokrwienny, który pozostawił niedowład prawej strony ciała, poszła również mowa, mąż stał się inwalidą niezdolnym do samodzielnego życia (szczegółów Wam oszczędzę). Też się zmagam sama z tym wszystkim.
Z tego co piszesz, u Twojego ojca następuje bardzo szybka poprawa.......bo co to jest kilka miesięcy, w takich przypadkach powrót do, w miarę normalnego życia trwa latami........pod warunkiem, że chory chce ćwiczyć i poddawać się rehabilitacji - zazwyczaj jest niechętny.
Rehabilitacja poszpitalna, nie dała oczekiwanego rezultatu, bo dać nie mogła, skoro ojciec nie poddawał się zaleceniom lekarskim, często tak się dzieje - ja też przez to przechodziłam ze swoim mężem.
Ze spokojnym sumieniem oddaj ojca na rehabilitację stacjonarną - jest to jedyne miejsce gdzie może dojść do siebie. Nie martw się, że zabiegi będą zbyt intensywne. Wszystkie zabiegi zaleca lekarz - neurolog, a rehabilitanci tylko je wykonują. Ćwiczenia są dostosowane do stanu zdrowia chorego z uwzględnieniem wszystkich schorzeń - podobnie jest w sanatorium.
Oprócz placówek stacjonarnych, jest również możliwość dowożenia chorego na zabiegi - codziennie, ale w Twoim przypadku jest to zbyt duża odległość.
Wszystko się uda jeśli tylko ojciec będzie chciał ćwiczyć - silna wola jest tu niezwykle ważna.
Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę duuuuużooooo cierpliwości.

15

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Dziękuję wszystkim za miłe słowa i wsparcie. Bardzo mi to pomogło.

O tyle dobrze, że tata chce ćwiczyć oczywiście na tyle na ile mu zdrowie pozwala. Jak np. leży w łóżku to ćwiczy tą niesprawną rękę, zgina palce, podnosi całą rękę do góry, ściska piłeczkę itp. Oby tylko miał taki sam zapał w ośrodku rehabilitacyjnym...

Zobaczymy jak to będzie, szkoda mi go oddawać w obce ręce ale jest to jedyna szansa dla niego. A czy się uda? jeśli nie spróbujemy to się raczej nie dowiemy.

Dziękuję jeszcze raz.

16

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Raja napisał/a:

Rebeco wiem co czujesz i z czym się zmagasz. Od wielu lat zmagam się ze skutkami po-udarowymi u swojego męża.
Udar był ciężki, niedokrwienny, który pozostawił niedowład prawej strony ciała, poszła również mowa, mąż stał się inwalidą niezdolnym do samodzielnego życia (szczegółów Wam oszczędzę). Też się zmagam sama z tym wszystkim.
Z tego co piszesz, u Twojego ojca następuje bardzo szybka poprawa.......bo co to jest kilka miesięcy, w takich przypadkach powrót do, w miarę normalnego życia trwa latami........pod warunkiem, że chory chce ćwiczyć i poddawać się rehabilitacji - zazwyczaj jest niechętny.
Rehabilitacja poszpitalna, nie dała oczekiwanego rezultatu, bo dać nie mogła, skoro ojciec nie poddawał się zaleceniom lekarskim, często tak się dzieje - ja też przez to przechodziłam ze swoim mężem.
Ze spokojnym sumieniem oddaj ojca na rehabilitację stacjonarną - jest to jedyne miejsce gdzie może dojść do siebie. Nie martw się, że zabiegi będą zbyt intensywne. Wszystkie zabiegi zaleca lekarz - neurolog, a rehabilitanci tylko je wykonują. Ćwiczenia są dostosowane do stanu zdrowia chorego z uwzględnieniem wszystkich schorzeń - podobnie jest w sanatorium.
Oprócz placówek stacjonarnych, jest również możliwość dowożenia chorego na zabiegi - codziennie, ale w Twoim przypadku jest to zbyt duża odległość.
Wszystko się uda jeśli tylko ojciec będzie chciał ćwiczyć - silna wola jest tu niezwykle ważna.
Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę duuuuużooooo cierpliwości.

Współczuje. Wyobrażam sobie jak się czujesz. Jak rozumiem twój mąż nie chodzi? Ile czasu minęło od udaru?

17

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeca
dziękuję Ci za miłe słowa.
Mój mąż chodzi -  na szczęście  - u niego akurat była bardzo silna wola chodzenia, ale jeśli chodzi o mowę i ćwiczenia ręki - to jest porażka.
Od udaru upłynęło 14 lat........sama nie mogę w to uwierzyć. W początkowych latach przez dom przewinęły się rehabilitantki, logopedka, woziłam Go na masaże przez dwa lata - po 3 razy w tygodniu. Był na rehabilitacji po-szpitalnej, a na stacjonarnej - po 3 dniach musiałam zabierać do domu ponieważ stan psychiczny bardzo się pogarszał.......nie chciał tam zostawać.
W pobliżu mojego miejsca zamieszkania, zakonnice prowadzą stacjonarny Ośrodek Rehab. i mogłabym, tam Go umieścić, ale co z tego, nawet nie da sobie wspomnieć, jedyne co wydębiłam - to zabiegi na dojazdy - oczywiście za skierowaniem przez lekarza.

Jeżeli Twój Ojciec chętnie ćwiczy - to jestem pewna, że wszystko będzie dobrze.

18

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Raja napisał/a:

Rebeca
dziękuję Ci za miłe słowa.
Mój mąż chodzi -  na szczęście  - u niego akurat była bardzo silna wola chodzenia, ale jeśli chodzi o mowę i ćwiczenia ręki - to jest porażka.
Od udaru upłynęło 14 lat........sama nie mogę w to uwierzyć. W początkowych latach przez dom przewinęły się rehabilitantki, logopedka, woziłam Go na masaże przez dwa lata - po 3 razy w tygodniu. Był na rehabilitacji po-szpitalnej, a na stacjonarnej - po 3 dniach musiałam zabierać do domu ponieważ stan psychiczny bardzo się pogarszał.......nie chciał tam zostawać.
W pobliżu mojego miejsca zamieszkania, zakonnice prowadzą stacjonarny Ośrodek Rehab. i mogłabym, tam Go umieścić, ale co z tego, nawet nie da sobie wspomnieć, jedyne co wydębiłam - to zabiegi na dojazdy - oczywiście za skierowaniem przez lekarza.

Jeżeli Twój Ojciec chętnie ćwiczy - to jestem pewna, że wszystko będzie dobrze.

To dobrze, że chociaż chodzi. Tata chodzi powoli ale trzeba mu pomóc wstać z łóżka i iść przy nim tak na wszelki wypadek. Może gdybym miała więcej czasu to zapewne bym ćwiczyła z nim dłużej - teraz obecnie, raz dziennie chodzi i wieczorem ćwiczę samą rękę. Na rehabilitacji (jeśli się uda) będą ćwiczenia systematycznie więc liczę na to, że będzie poprawa...

Gdyby nie te jego choroby migotanie przedsionków i POhP to zapewne już chodził dobrze oczywiście po odpowiedniej rehabilitacji. Zobaczymy jak to będzie, na ile mu siła i zdrowie pozwoli ćwiczyć...

19

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Raja, wielka szkoda, że mąż tak nierozsądnie postąpił. Nie było nikogo kto by na niego wpłynął? Być może stracił szansę na lepsze funkcjonowanie.

Jak czytam o takim średniowieczu w myśleniu, o pseudo życzliwych krewnych, nóż mi się w kieszeni otwiera. Nie wiem co ludzie mają z tego powtarzania głupot w stylu: tam jak trafisz, to już nie wrócisz, dogorywalnia, męczarnia. Fakt, nikt się nad rehabilitowanym nie użala, zwyczajnie czasu nie ma na to, tam się ćwiczy. Stare babinki u mnie w miejscowości również twierdzą, że tam ludzi męczą i dręczą. Najlepiej niech rodzina otoczy troską, niech doczeka śmierci w godnych warunkach, z kochającymi u boku. Generalnie wszystko co się wiąże z pobytem gdziekolwiek, budzi u ludzi jakąś niezrozumiałą niechęć i strach.

Może dzięki temu, że tacie Rebeki się polepszy, ludzie zmienią podejście do kwestii ośrodków stacjonarnych. Byłoby też miło, gdyby reszta rodziny ruszyła z pomocą po tym pobycie. Ćwiczenia są czasochłonne, a wymienianie się, pozwoliłoby Wam na oddech.

Rebeko zapytaj siostrę czy może zaglądać do ojca, ale bez dziecka. Maluch sam w sobie jest absorbujący i nic dziwnego, że jest wtedy niechętna, nie rozdwoi się. Możliwe, że ona myśli tak: dają sobie radę świetnie, nie proszą, to ja tylko co jakiś czas odwiedzę ojca i gra gitara.

20

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Chaber po tak ciężkim udarze, jaki przeszedł mój mąż, trudno mówić o jakimkolwiek rozsądku. To był zupełnie inny człowiek, nawet głos miał nie podobny. Lekarze uważali, że zdarzył się cud iż wyszedł z życiem i w dodatku chodzi.   Pomimo, że upłynęło wiele lat, nie mogę o tym wszystkim mówić.
Wszyscy stawali na głowie, żeby podstawowe funkcje życiowe powróciły. Jeśli chodzi o mowę, to wymawiał tylko: tapapa......cokolwiek to miało znaczyć - poszła całkowita afazja. Z biegiem czasu było coraz lepiej, jednak rehabilitacja robiła swoje. Główny problem polegał na tym, że wszystkie zalecenia traktował tak, jak małe dziecko traktuje zadaną lekcję.........odrobić i dadzą święty spokój.
Jeśli nie ma współpracy chorego z rehabilitantem - nic się nie zrobi.
A teraz odnośnie stacjonarnych ośrodków rehab. - nie wiem czy my mówimy o tych samych ośrodkach. Ja mam na myśli ośrodek, w którym chory przebywa 3 lub 2 tygodnie i korzysta z zabiegów, zleconych przez lekarza. Właśnie takie są na naszym terenie.
Wiem, że są jeszcze inne ośrodki, w których można przebywać kilka miesięcy - może właśnie tych ośrodków chorzy się boją, bo utożsamiają je z Domami Opieki Społecznej.

21

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
chaber05 napisał/a:

Raja, wielka szkoda, że mąż tak nierozsądnie postąpił. Nie było nikogo kto by na niego wpłynął? Być może stracił szansę na lepsze funkcjonowanie.

Jak czytam o takim średniowieczu w myśleniu, o pseudo życzliwych krewnych, nóż mi się w kieszeni otwiera. Nie wiem co ludzie mają z tego powtarzania głupot w stylu: tam jak trafisz, to już nie wrócisz, dogorywalnia, męczarnia. Fakt, nikt się nad rehabilitowanym nie użala, zwyczajnie czasu nie ma na to, tam się ćwiczy. Stare babinki u mnie w miejscowości również twierdzą, że tam ludzi męczą i dręczą. Najlepiej niech rodzina otoczy troską, niech doczeka śmierci w godnych warunkach, z kochającymi u boku. Generalnie wszystko co się wiąże z pobytem gdziekolwiek, budzi u ludzi jakąś niezrozumiałą niechęć i strach.

Może dzięki temu, że tacie Rebeki się polepszy, ludzie zmienią podejście do kwestii ośrodków stacjonarnych. Byłoby też miło, gdyby reszta rodziny ruszyła z pomocą po tym pobycie. Ćwiczenia są czasochłonne, a wymienianie się, pozwoliłoby Wam na oddech.

Rebeko zapytaj siostrę czy może zaglądać do ojca, ale bez dziecka. Maluch sam w sobie jest absorbujący i nic dziwnego, że jest wtedy niechętna, nie rozdwoi się. Możliwe, że ona myśli tak: dają sobie radę świetnie, nie proszą, to ja tylko co jakiś czas odwiedzę ojca i gra gitara.

Powiem szczerze, że pomimo tego iż może nie minął długi okres od udaru taty, to czasem już nie miałam siły naprawdę. Nie wyrabiałam się po prostu. Praca, ćwiczenia, praca, ćwiczenia. Jest jeszcze mama oczywiście lecz też ma swoje choroby i nie ma siły aby z nim ćwiczyć.
Dużo daje mi to, że widzę poprawę bo gdyby tej poprawy nie było chyba nie miałabym siły aby dalej z nim ćwiczyć. To, że widzę poprawę, że widzę jak tata sam np. ćwiczy rękę jak mnie nie ma (podglądam czasem przed dziurkę od klucza) smile Dodaje mi siły i teraz dodatkowo ta nadzieja, że może coś będzie z tej rehabilitacji....

Ciężko będzie mi go tam oddać bo wiem, że będzie mu smutno, momentami boję się, że sobie sam nie poradzi bez mojej  pomocy, że będzie źle traktowany itp. Lecz takie myślenie mi nic nie pomoże. Jeśli nie spróbuję to skrzywdzę siebie i jego bo nigdy się nie dowiemy, czy ta rehabilitacja będzie pomocna, a może właśnie dzięki rehabilitacji będzie mógł samodzielnie wstać z łóżka i skorzystać np. z WC.

Odnośnie siostry to jest to typ człowieka myślący tylko o sobie, klejący się do innych gdy widzą jakąś korzyść. Mieszka w mieście i jest Panią z miasta smile Żałosne. Kiedyś była taka sytuacja (odbiegnę od tematu trochę):

Był u niej brat cioteczny (brat ma problemy z ciśnieniem) był u siostry i się źle poczuł - zastanawiał się czy nie będzie koniecznym wezwanie karetki. Wiecie co na to siostra:

powiedziała, żeby jej mąż odwiózł (był wtedy w domu) odwiózł brata do siostry która mieszka niedaleko niej (jakieś pół km) i żeby stamtąd wezwać karetkę bo jak wezwie się karetkę na jej adres i przyjadą sanitariusze czy lekarz to mały się przestraszy tego widoku (mają tylko jeden pokój)

Dla mnie taki tok rozumowania jest chory, może ze mną jest coś nie tak? zawsze się od siebie różniłyśmy i każdy nam to mówił.

22

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Każdy ma swoje życie, swoje problemy - wiadomo. Lecz ja czasem myślę, że innych nie bardzo obchodzi co się z tatą dzieje.

Ja jestem najmłodsza wśród rodzeństwa (mam jedną siostrę i trzech braci) przed udarem miałam się przeprowadzać jak na razie jestem w domu chciałam zostać z mamą aby pomóc jej przy tacie chodź w tym początkowym okresie, żal było mi ich zostawić więc zostałam.

Tak naprawdę dzięki mnie u taty widać poprawę, zaczęło się od małych kroczków o których ja decydowałam:

1. Tata po udarze miał cewnik, miał go ok. 2 miesięcy. Po tym czasie zdecydowałam (za na mową lekarza rodzinnego),  że podejmiemy próbę rozcewnikowania go. Myślałam, po co ma się męczyć? może będzie w stanie samodzielnie oddawać mocz. Radziłam się też neurologa który powiedział, że jeśli się uda to pierwszy tydzień może być trudny gdyż nie będzie miał czucia i niestety będzie to robił w pampersy.

Niektórzy z rodziny mówili, że nie jest to dobry pomysł. Mówili, że jak nie będzie miał czucia to zaraz zrobią się odparzenia i będzie potem trudno to zagoić. Uparłam się jednak przy swoim, jeśli miałby problemy z oddawaniem moczu nic nie stało na przeszkodzie aby potem go zecewnikować ponownie.

UDAŁO SIĘ ku mojemu zaskoczeniu, tata już pierwszego dnia prosił, że chce siku (dwa razy tylko nie miał czucia i poszło do pampersa). Naprawdę  byłam szczęśliwa i widać to było również po nim, że cieszył się iż nie ma tej rurki. Mógł się spokojnie obracać na drugą stronę kiedy chce.

2. Gdy przyjechał do domu, mógł delikatnie poruszać porażoną nogą, ręka nie dawała żadnych sygnałów. Po jakimś czasie ćwiczeń nogi jak i ręka powoli wracały do siebie. Jeśli chodzi o rękę najpierw potrafił delikatnie ścisnąć drugą dłoń, a teraz potrafi już delikatnie unieść tą chorą rękę z tym, że nie może za bardzo utrzymać przedmiotów w tej ręce - jednak ćwiczę dalej...

Dużo mogłabym bym pisać lecz nie chcę was zanudzać. Prawdę powiedziawszy czuję się trochę lżej jeśli mogę się tak wygadać smile

Podsumowując. Nie usłyszałam żadnego słowa o rodziny, że "to dzięki tobie"  pytań "jak się czujesz" czy "radzisz sobie" itp. Szczerze powiedziawszy nie oczekuję tego, lecz miło byłoby  to usłyszeć i odczuć, że ktoś to docenia. To, że ja mieszkałam z rodzicami nie znaczy, że to był tylko mój obowiązek - tak przynajmniej uważam.

23

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco
Nie usłyszałaś od rodziny żadnego dobrego słowa, pomimo, że tyle wysiłku włożyłaś w opiekę nad ojcem, nikt się nie zapytał: jak sobie radzisz - przygotuj się na to, że nie usłyszysz. W tak ciężkich przypadkach - wszyscy wolą nie wiedzieć i nie zadawać pytań, bo tak jest dla nich łatwiej.

Kiedyś, podczas kolędy - ksiądz mi opowiedział, że miał przyjaciela, który doznał ciężkiego udaru. Odwiedził go - ale  był tak zakłopotany, tym, w jakim stanie zastał swego przyjaciela iż nie potrafił z nim rozmawiać.......nie wiedział co można w takiej sytuacji powiedzieć.
Rebeco, widzisz efekty swojej ciężkiej pracy, z każdym dniem będzie lepiej.

24

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco
zapomniałam Ci powiedzieć o czymś ważnym. Zwróć się do lekarza rodzinnego o pomoc. W sytuacji gdy chory jest leżący może przychodzić pielęgniarka do pomocy w opiece, oczywiście nie na cały dzień, ale nawet jeśli to będzie godzina - to też odczujesz
dużą ulgę. Zwróć się również do MOPS-u  - ludzie obcy zawsze Ci pomogą, nie krępuj się prosić o taką pomoc, bo na dłuższą metę sama nie dasz rady, ani fizycznie, ani psychicznie.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

25

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Raja napisał/a:

Rebeco
zapomniałam Ci powiedzieć o czymś ważnym. Zwróć się do lekarza rodzinnego o pomoc. W sytuacji gdy chory jest leżący może przychodzić pielęgniarka do pomocy w opiece, oczywiście nie na cały dzień, ale nawet jeśli to będzie godzina - to też odczujesz
dużą ulgę. Zwróć się również do MOPS-u  - ludzie obcy zawsze Ci pomogą, nie krępuj się prosić o taką pomoc, bo na dłuższą metę sama nie dasz rady, ani fizycznie, ani psychicznie.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

Niestety na pomoc pielęgniarki niestety liczyć nie mogę. Wszystko odbija się o odległość bo są to odległości albo 40 km albo 48. Dowiadywałam się już o tym. Dowiadywałam się również o rehabilitacji domowej wcześniej czyli, że rehabilitant może dojeżdżać do pacjenta - niestety problemem jest ta odległość właśnie...

A w Mopsie na jaką pomoc mogę liczyć?

26

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Dziś dzwonili do mnie z ośrodka rehabilitacyjnego. W ten czwartek mamy przywieść tatę na rehabilitację. Trochę się boję smile

Jutro muszę powoli go przygotowywać, przygotować ubrania, środki higieniczne itp.

Będę was informować o postępach. Tutaj przynajmniej mogę się wygadać. Dziękuję wszystkim.

27

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Opiekunka z MOPS może zostac Wam przyznana. Pomoc jest odpłatna i zależy od dochodu. Na stronie gminy powinny byc wyszczególnione kryteria. Cżesto jednak ludzie sami opłacają kogoś, bo ta urzędowa opiekunka kosztuje drogo i taniej jest poszukac na własną rękę.

Pomoc społeczna moze też przyznac zasiłek celowy. Generalnie musisz pytac.

Raja, właśnie o takich ośrodkach pisałam, pobyt 6 m-cy. Przy rozległym udarze te dwa tygodnie, to naprawdę niewiele, muśnięcie rehabilitacją zaledwie.

Ojciec Rebeki zadziwiająco dobrze sobie radzi. Jestem dobrej myśli, zwłaszcza, że chce. Teraz tylko jak najczęściej go odwiedzac, jak najwięcej osób niech widuje, żeby nie miał poczucia opuszczenia. Rebeko, ale Ty masz też braci, oni podlegają tym samym prawom co kobiety. Czemu facetom się odpuszcza?

Wątek bardzo potrzebny, wygadujcie się kobiety. Kiedyś każdego tu piszącego i czytającego moze dotyczyc. Może byc pomocny, a zarazem uświadamiający.

28

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco
Chaber już Ci powiedziała, na jaką pomoc możesz liczyć z MOPS-u. Dodam jeszcze, że mogą dofinansować zakup sprzętu rehabilitacyjnego, zakup pampersów,  przystosowanie np łazienki do potrzeb chorego - oczywiście wszystko zależy od progu dochodowego i możliwości finansowych gminy. Należy popytać. Z MOPS-u może także być skierowana opiekunka - bezpłatnie, ale tylko w przypadku gdy chory zamieszkuje sam.
W Centrum Pomocy Rodzinie można skorzystać z dofinansowania pobytu w sanatorium.

Chaber - święta prawda, nigdy nie wiadomo kogo i kiedy może spotkać udar.........nie ma reguły, że tylko ludzi starszych.

Rebeco będę na wątek codziennie zaglądała  - temat ten jest mi bardzo bliski, a szczerze mówiąc to nigdy dotychczas nie miałam możliwości porozmawiać o tym.
Chaber, Rebeco pozdrawiam Was serdecznie

29

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco Jeszcze raz tu zaglądam ponieważ bardzo mnie interesuje, jak sobie radzisz z tą trudną sytuacją psychicznie.
Dla najbliższych chorego - udar jest wielkim szokiem, cierpią razem z nim, cały świat się wali, zmienia się hierarchia wartości.
Przed laty, nie było pomocy psychologa - może teraz to lepiej wygląda.

30

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Raja napisał/a:

Rebeco
Chaber już Ci powiedziała, na jaką pomoc możesz liczyć z MOPS-u. Dodam jeszcze, że mogą dofinansować zakup sprzętu rehabilitacyjnego, zakup pampersów,  przystosowanie np łazienki do potrzeb chorego - oczywiście wszystko zależy od progu dochodowego i możliwości finansowych gminy. Należy popytać. Z MOPS-u może także być skierowana opiekunka - bezpłatnie, ale tylko w przypadku gdy chory zamieszkuje sam.
W Centrum Pomocy Rodzinie można skorzystać z dofinansowania pobytu w sanatorium.

Chaber - święta prawda, nigdy nie wiadomo kogo i kiedy może spotkać udar.........nie ma reguły, że tylko ludzi starszych.

Rebeco będę na wątek codziennie zaglądała  - temat ten jest mi bardzo bliski, a szczerze mówiąc to nigdy dotychczas nie miałam możliwości porozmawiać o tym.
Chaber, Rebeco pozdrawiam Was serdecznie

Jak będę miała czas to udam się do Mopsu i zapytam na jaką pomoc mogę liczyć. Zwrot za zakup pampersów tata miał na początku zwracany lecz teraz już nie korzysta z pampersów (teraz jest basen albo kaczka).

Pani ordynator z Ośrodka Rehabilitacyjnego powiedziała, żeby zapakować mu też pampersy i na wszelki wypadek będzie w pampersach przynajmniej na początku dopóki nie poznają jego znaków kiedy chce siku, a kiedy coś innego. Tak jak pisałam my go rozumiemy pod tym względem lecz tam na rehabilitacji będzie bardzo ciężko im zrozumieć o co mu chodzi - mam nadzieję, że szybko zrozumieją jego znaki bo sikanie w pampers przez dłuższy czas może doprowadzić do odparzeń...

31

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Raja napisał/a:

Rebeco
Chaber już Ci powiedziała, na jaką pomoc możesz liczyć z MOPS-u. Dodam jeszcze, że mogą dofinansować zakup sprzętu rehabilitacyjnego, zakup pampersów,  przystosowanie np łazienki do potrzeb chorego - oczywiście wszystko zależy od progu dochodowego i możliwości finansowych gminy. Należy popytać. Z MOPS-u może także być skierowana opiekunka - bezpłatnie, ale tylko w przypadku gdy chory zamieszkuje sam.
W Centrum Pomocy Rodzinie można skorzystać z dofinansowania pobytu w sanatorium.

Chaber - święta prawda, nigdy nie wiadomo kogo i kiedy może spotkać udar.........nie ma reguły, że tylko ludzi starszych.

Rebeco będę na wątek codziennie zaglądała  - temat ten jest mi bardzo bliski, a szczerze mówiąc to nigdy dotychczas nie miałam możliwości porozmawiać o tym.
Chaber, Rebeco pozdrawiam Was serdecznie

To prawda, nigdy nie wiadomo kiedy kogo może spotkać udar. Nie zauważyliśmy żadnych objawów, a może je zignorowaliśmy? Tatę pobolewała lekko głowa, ale często się na to uskarżał bo jest niskociśnieniowcem i jego ciśnienie to na ogół (skurczowe: 80 rozkurczowe: 55 - 60) czasem nawet niższe więc nic dziwnego, że bolała mu głowa przy tak niskim ciśnieniu.

Nad ranem ok. 2 poszedł jeszcze do łazienki za potrzebą i potem za jakieś pół godziny mama usłyszała jakieś dziwne pomrukiwanie, majaczenie? Od razu przyszła do mnie do pokoju, obudziła mnie i gdy poszłam do taty do pokoju zauważyłam, że nie reaguje, ręka była dziwnie podkurczona. Nie zastanawiając się wezwałam pogotowie. Trochę trzeba było czekać bo tak jak pisałam wszędzie mamy daleko sad Karetka przyjechała po ok. 45 min (drogi były koszmarne bo to styczeń, zamiecie itp.) Jeszcze wcześniej, przeprowadziłam rozmowę z osobą odbierającą telefon która trwała ok. 10 min jak nie dłużej:

- pytania co się stało, czy mogę dać osobę do telefonu, a ja wyraźnie mówiłam, że jest w stanie agonalnym, jak więc ma rozmawiać przez telefon - szkoda słów.

Potem przyjechała karetka, musieli tatę zbadać, zauważyli, że ma wykrzywiony kącik ust i zaraz zabrali do szpitala który znajduje ok. 50 km ode mnie.

Gdyby mama nie zareagowała na objawy to najprawdopodobniej już rano byłoby bardzo źle. A gdyby jeszcze szpital był bliżej to może byłoby mniejsze uszkodzeni mózgu...

No ale cóż, nie mamy na to wpływu ...

32

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam wszystkich ponownie.

Niestety nie poszło tak "gładko" jak przypuszczałam. Straszne cyrki wyszły z tą rehabilitacją. Jutro postaram się wam to opisać - będziecie zdziwieni. Mnie do teraz nosi (jutro muszę wykonać telefon do NFZ)

Jutro wieczorem postaram się opisać.

33

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witaj Rebeco
Poszło coś nie tak z umieszczeniem ojca w Ośrodku Rehab.? Oj, domyślam się, że jesteś mocno zdenerwowana, ochłoń dziewczyno.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

34

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Przepraszam, że dopiero odpisuję lecz wcześniej nie miałam czasu aby się zebrać i wszystko opisać.

Więc tak:

Jak wiecie tata miał w czwartek na rehabilitację. Przyjechała karetka (lekarz rodzinny wypisał transport na karetkę) miało być wszystko tak pięknie i ..... niestety tak nie było.

Zajechaliśmy do ośrodka rehabilitacyjnego (z wszystkimi potrzebnymi rzeczami) bo wcześniej jak dzwonili do mnie aby we czwartek przywieść do ośrodka, mówili aby mieć przygotowane leki na 6 tygodni, ubrania i inne potrzebne rzeczy. Gdy byliśmy na miejscu (ogólnie był wielki chaos) kazali pokazać kartę leczenia szpitalnego, pokazać jakie leki bierze itp.  Przy biurku siedziało kilka osób po czym po jakiejś chwili zamknęli drzwi od pokoju. Po wyjściu zmierzyli mi mu ciśnienie, zerknęli w źrenice osłuchali, zrobili echo serca czy ekg (zawsze mi się to myli). Tata akurat w pewnym momencie kaszlnął, a Pani z oddziału na to ze zdziwieniem "on tak często kaszle" ? (nie, nie kaszle, nie oddycha nic kompletnie - szlak by to trafił) No to chyba normalne. ?

i co od nich dalej usłyszałam?

PACJENT W TEJ CHWILI NIE KWALIFIKUJE SIĘ NA REHABILITACJĘ I ŻE ONI MOGĄ MU TYLKO ZASZKODZIĆ NIŻ POLEPSZYĆ I ŻE SKORO JEST JUŻ W TAKIM NIEZŁYM STANIE TO POWINNAM DALEJ ĆWICZYĆ Z NIM W DOMU. 

Po tym wszystkim co tam usłyszałam byłam zszokowana. Nie spodziewałam się tego. Pomimo tego postanowiłam zachować zimną krew i nie wdawać się w kłótnie bo u mnie to jest tak, że jak zacznę to ciężko jest mnie potem uciszyć. Nie chciałam powiedzieć za dużo, uznałam, że jest od tego inne miejsce

Zapytałam więc ponownie, kiedy się w takim razie nada? Odpowiedź była taka:
- w tej chwili nie!

Może ciężko mi to teraz ubrać dokładnie w słowa, ale będąc tam miałam wrażenie jakby nad zwyczajniej w świecie chcieli nas spławić bo być może potrzebne było im nagle miejsce? może ktoś dał w "łapę"? A takiego pacjenta jak tata uznali, że można odesłać skoro ma PoHp i migotanie przedsionków i jakby co są kryci (przecież pacjent jest bardzo schorowany)????

Jedno co nie daje mi spokoju i kompletnie tego nie rozumiem to:

Tata już był tam na rehabilitacji prosto po wypisie ze szpitala gdy miał ten udar. Fakt, wtedy się nie udało. Po dwóch dniach go wypisali - rozumiem. Był wtedy załamany, nie chciał spożywać płynów i pokarmów do tego skoczył mu puls, że musieli wezwać karetkę i w tamtej chwili się nie nadawał. Widocznie było mu wtedy za wcześnie. Wszystko to rozumiem.

Dziwi mnie to, że przecież przed rehabilitacją byłam w tym ośrodku rehabilitacyjnym kilka razy. Raz wizyta była przekładana, jeździłam tam osobiście rozmawiać z Panią Ordynator pamiętam jak pierwszy raz byłam tam gdy tata zaczynał dopiero uczyć się chodzić, gdy jeśli udało mu się zrobić parę kroków to było to chodzenie przy lasce. Wiedzieli przecież, że ma POhP, migotanie przedsionków bo już tam był, ale i sama przecież nie raz mówiłam dla przypomnienia. Informowałam o postępach, o zmianie leków i o tym, że jest poprawa. Nie usłyszałam żadnego słowa, że może być problem z przyjęciem do ośrodka. ŻADNEGO!!! Przecież oni doskonale wiedzą, że POhp jest raczej chorobą niewyleczalną, a tata nie nabawił się tej choroby po udarze, tak samo jak przetrwałego migotania przedsionków... Naprawdę, przez ten czas co jeździłam tam do ośrodka nie usłyszałam jakiejś niechęci czy zwątpienia, że będą małe szanse, że go przyjmą - wręcz przeciwnie!!!

TA SYTUACJA WŁAŚNIE NIE DAJE MI SPOKOJU!

Co było dalej:

Dali skierowanie na szpital i powiedzieli aby zrobić tacie dodatkowe badania. Zajechaliśmy więc do szpitala, lekarz też za bardzo nie wiedział co zrobić - no bo co można było zrobić? dodatkowe badania? Po co? Skoro czuł się dobrze? Lecz po chwili namysłu zaproponował pewne rozwiązanie i może chodź jedna rzecz się uda się pomyślnie.

- Lekarz zaproponował kardiowersję na migotanie przedsionków aby umiarowić pracę serca. Wczoraj tata miał zabieg i być może jutro najpóźniej we wtorek wypiszą go już do domu. Na razie jest wszystko w porządku, najważniejsze, że nie było żadnych komplikacji.


Po niedzieli planuję zadzwonić do NFZ, miałam to zrobić w piątek lecz cały dzień bolała mi głowa i nie czułam się najlepiej. Jednak tak czy tak muszę tam zadzwonić i zadzwonię z zapytaniem czy taka sytuacja jest dla nich normalna? Czy tata nie ma szansy na żadną rehabilitację pomimo tego iż jest poprawa? że są chęci z jego strony itp? Z tego co mi wiadomo w takich ośrodkach pacjenci mają dobierane indywidualne zestawy ćwiczeń do stanu zdrowia więc jak do cholery można pacjentowi zaszkodzić stosując wszystko z umiarem???

NIE ROZUMIEM TEGO KOMPLETNIE!!!

35

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

A co tu Rebecca rozumieć.Mam dziecko niepełnosprawne i gdyby nie prywatna , droga jak cholera rehabilitacja nie wiem co z synem by było.I w poradniach PP i na NFZ rehabilitacja to pomyłka.Szczerze?Jedyne wyjście to rodzinna ściepa i prywatny rehabilitant.Ewentualnie przeprowadzka ojca tam, gdzie rehabilitacja będzie na miejscu i ktoś będzie jej pilnował.Sądzę, że innego wyjścia nie ma.

36 Ostatnio edytowany przez chaber05 (2013-09-23 12:25:25)

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Tak mi przykro Rebeco, nie wiem jak Cię pocieszyc. A już myślałam, że gdzieś jest normalnie. Asterka prawdę pisze, niemiłą, ale prawdę.

Może zrób inaczej. Któryś z lekarzy rahabilitantów, taka decyzyjna figura przyjmuje prywatnie? Znajdź numer do gabinetu, zacznijcie u niego/niej leczenie. Prywatna rehabilitacja to spore pieniądze, zwłaszcza, że za dojazd wam policzą.

Moja matka też już nie jest okazem zdrowia, z dziadkami swoje przeszłam, nie wspomnę o jednym ze synów i jednego się nauczyłam: lekarze czują respekt przed swoimi znanymi lub uznanymi kolegami. Tak więc szukam na "znany lekarz" lub "dobry lekarz" takiego o jak najwyższej liczbie pochwał, sprawdzam jakie stanowisko zajmuje, czy będzie cokolwiek "mógł" i do dzieła. Trafia mnie, nie powiem, ale liczy się efekt końcowy. Widzę niejednokrotnie niezadowolenie, ociąganie, jednak nazwisko np. wojewódzkiego konsultanta robi swoje.

Przejdziesz Rebeco poligon, ale doświadczenie zostanie. Nie zrażaj się, wchodzisz drzwiami - wyrzucają, to wejdź oknem.

37

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Słuchaj Rebecco, a nie ma kogoś w rodzinie kto nie pracuje i przeszedłby na świadczenie pielęgnacyjne i zajął Twoim  ojcem?
Bo to praca na 24 h na dobę.Jak zaczynałam diagnostykę i rehabilitację o syna moje życie prywatne nie istniało.Z pracą były problemy bo część rzeczy udawało się załatwić, albo w godzinach mojej pracy, albo po za moim miejscem zamieszkania np. 150 km.

38

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Asterka10 napisał/a:

A co tu Rebecca rozumieć.Mam dziecko niepełnosprawne i gdyby nie prywatna , droga jak cholera rehabilitacja nie wiem co z synem by było.I w poradniach PP i na NFZ rehabilitacja to pomyłka.Szczerze?Jedyne wyjście to rodzinna ściepa i prywatny rehabilitant.Ewentualnie przeprowadzka ojca tam, gdzie rehabilitacja będzie na miejscu i ktoś będzie jej pilnował.Sądzę, że innego wyjścia nie ma.

Dopóki człowiek nie ma konieczności stykania się z takimi problemami nie widzi całego bajzlu. Jednak gdy chcąc nie chcąc musi o coś zawalczyć, chce coś załatwić widzi jak u nas wszystko działa - szkoda słów.

Odnośnie prywatnej rehabilitacji - trzeba mieć na to pieniądze niestety. Nie stać nas na to. sad

39

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
chaber05 napisał/a:

Tak mi przykro Rebeco, nie wiem jak Cię pocieszyc. A już myślałam, że gdzieś jest normalnie. Asterka prawdę pisze, niemiłą, ale prawdę.

Może zrób inaczej. Któryś z lekarzy rahabilitantów, taka decyzyjna figura przyjmuje prywatnie? Znajdź numer do gabinetu, zacznijcie u niego/niej leczenie. Prywatna rehabilitacja to spore pieniądze, zwłaszcza, że za dojazd wam policzą.

Moja matka też już nie jest okazem zdrowia, z dziadkami swoje przeszłam, nie wspomnę o jednym ze synów i jednego się nauczyłam: lekarze czują respekt przed swoimi znanymi lub uznanymi kolegami. Tak więc szukam na "znany lekarz" lub "dobry lekarz" takiego o jak najwyższej liczbie pochwał, sprawdzam jakie stanowisko zajmuje, czy będzie cokolwiek "mógł" i do dzieła. Trafia mnie, nie powiem, ale liczy się efekt końcowy. Widzę niejednokrotnie niezadowolenie, ociąganie, jednak nazwisko np. wojewódzkiego konsultanta robi swoje.

Przejdziesz Rebeco poligon, ale doświadczenie zostanie. Nie zrażaj się, wchodzisz drzwiami - wyrzucają, to wejdź oknem.

Nie zrażam się. Czasem tylko mi już nerwy puszczają. Jutro zadzwonię do NFZ dziś nie mogłam bo jeździłam do szpitala (tatę dziś wypisali) kardiowersja poszła pomyślnie. Jak na razie puls ma super bo 57, góra 60 co wcześniej było 80, często ponad 90. Cieszę się bardzo, że chociaż to się udało.

Tak jak pisałam wcześniej, jutro zadzwonię do NFZ, odczekam parę tygodni i potem ponownie zapiszę tatę tam na rehabilitację i zobaczę co tym razem usłyszę....

40

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Asterka10 napisał/a:

Słuchaj Rebecco, a nie ma kogoś w rodzinie kto nie pracuje i przeszedłby na świadczenie pielęgnacyjne i zajął Twoim  ojcem?
Bo to praca na 24 h na dobę.Jak zaczynałam diagnostykę i rehabilitację o syna moje życie prywatne nie istniało.Z pracą były problemy bo część rzeczy udawało się załatwić, albo w godzinach mojej pracy, albo po za moim miejscem zamieszkania np. 150 km.

Niestety nie ma takiej opcji. Nikt z rodziny nie zrezygnuje z pracy zarabiając np. ponad 1000 PLN, aby przejść na świadczeni pielęgnacyjne które wynosi 500 czy 600 złotych. Tym bardziej, że teraz zmieniły się przepisy i trzeba zrezygnować fizycznie z pracy aby otrzymać taki zasiłek.

41

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco
Nawet nie wiem co Ci powiedzieć. Wcześniej dzwonili do Ciebie z Ośrodka i wyznaczyli termin przyjęcia Ojca, to pewnie mieli rozeznanie w jakim stanie jest pacjent. To wszystko jest nie do zrozumienia, a już myślałam, że gdzieś......istnieją ośrodki, które mają na uwadze dobro pacjenta.
Zanim mojego męża przyjęli na rehabilitację po-szpitalną, to nogi uchodziłam, a w dniu przyjęcia - trzymali nas cały dzień w poczekalni, co jakiś czas wychodził ktoś z personelu i mówił: "za chwilę".
Przez te wszystkie lata, rehabilitacja męża prowadzona była prywatnie, albo 3-tygodniowa dojazdowa.
Rebeco nie daj się spławić, zwróć się do lekarza prowadzącego, NFZ - bo w końcu, kto ma korzystać z rehabilitacji, jak nie chory?

42

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Rebeca1982 napisał/a:
Asterka10 napisał/a:

A co tu Rebecca rozumieć.Mam dziecko niepełnosprawne i gdyby nie prywatna , droga jak cholera rehabilitacja nie wiem co z synem by było.I w poradniach PP i na NFZ rehabilitacja to pomyłka.Szczerze?Jedyne wyjście to rodzinna ściepa i prywatny rehabilitant.Ewentualnie przeprowadzka ojca tam, gdzie rehabilitacja będzie na miejscu i ktoś będzie jej pilnował.Sądzę, że innego wyjścia nie ma.

Dopóki człowiek nie ma konieczności stykania się z takimi problemami nie widzi całego bajzlu. Jednak gdy chcąc nie chcąc musi o coś zawalczyć, chce coś załatwić widzi jak u nas wszystko działa - szkoda słów.

Odnośnie prywatnej rehabilitacji - trzeba mieć na to pieniądze niestety. Nie stać nas na to. sad

Tak jest.Setki tysięcy marnotrawione na pensje bonzów z NFZ, a dla biedaka figa z makiem jak zachoruje.
Wiesz co, wpadłam na pewien pomysł - poproś lekarza kardiologa o zaświadczenie, że stan pacjenta nie przeszkadza go rehabilitować.Niech napisze czego trzeba unikać, jaki rodzaj wysiłku nie jest wskazany i z tymi papierami na rehabilitację.Nie podważą decyzji specjalisty.

43

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Raja napisał/a:

Rebeco
Nawet nie wiem co Ci powiedzieć. Wcześniej dzwonili do Ciebie z Ośrodka i wyznaczyli termin przyjęcia Ojca, to pewnie mieli rozeznanie w jakim stanie jest pacjent. To wszystko jest nie do zrozumienia, a już myślałam, że gdzieś......istnieją ośrodki, które mają na uwadze dobro pacjenta.
Zanim mojego męża przyjęli na rehabilitację po-szpitalną, to nogi uchodziłam, a w dniu przyjęcia - trzymali nas cały dzień w poczekalni, co jakiś czas wychodził ktoś z personelu i mówił: "za chwilę".
Przez te wszystkie lata, rehabilitacja męża prowadzona była prywatnie, albo 3-tygodniowa dojazdowa.
Rebeco nie daj się spławić, zwróć się do lekarza prowadzącego, NFZ - bo w końcu, kto ma korzystać z rehabilitacji, jak nie chory?

Niestety u nas to się dzieją cyrki w służbie zdrowie. Zresztą ogólnie Polska to moim zdaniem chory kraj wszędzie gdzie człowiek nie pójdzie to same problemy...

44

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Ja mam mamę po 3 udarach. Mama jest typową choleryczką i na swoją chorobę zareagowała wściekłością. Nienawidzi lekarzy, lekarstw i nie uznaje żadnej dyscypliny. Miałam z nią krzyż pański, ale z perspektywy czasu widzę, że to jej podejście wyszło nam wszystkim na dobre. Po 1 udarze mama stwierdziła, że w szpitalu nie zamierza gnić i już po tygodniu się wypisała, a po 2 tygodniach funkcjonowała w miarę normalnie. Oczywiście ani myślała chodzić do lekarzy, czy przyjmować leki no i po kilku latach dopadł ją 2 udar. Byłam wtedy akurat z nią i dzięki błyskawicznej akcji lekarzy jeszcze szybciej wróciła do formy. Niestety za nic nie można jej było przekonać do regularnego zażywania leków.. Dopiero 3 udar, po którym również się podniosła spowodował, że wreszcie te najważniejsze lekarstwa zażywa regularnie. Dodatkowym efektem ostatniego udaru jest niezbyt wyraźna mowa. W każdym razie uważam, że gdyby nie jej podejście do zażywania leków, nie dopadłyby jej te pozostałe 2 udary, a co do wyzdrowienia, to trzeba po prostu cholernie silnej woli, bez oglądania się na czyjąkolwiek pomoc. Myślę że wściekłość w tym wypadku jest atutem.

45

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Co myślicie o staranie się np. zbiórki pieniężnej poprzez jakąś fundację? czy to na prywatną rehabilitację czy inne rzeczy?

Próbował ktoś może?

Pozdrawiam.

46

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco
na temat fundacji wiem tylko tyle, że istnieje ich bardzo wiele.....ale czy którakolwiek zajmuje się pomocą dla osób po udarze mózgu? Przyznam, że nigdy o tym nie słyszałam, zazwyczaj wszystkie maja na celu pomoc dla dzieci z ciężkimi schorzeniami, zbiórki pieniędzy na kosztowne operacje - ratujące dzieciom życie.
Osoby, po przebytym udarze mózgu są zdani na swoje własne dochody, ewentualnie rodziny załatwiają sprawy finansowe związane z rehabilitacją - we własnym zakresie.
Np jeden z moich znajomych zajmuje się 80-letnią matką, nie chodzącą- po udarze. Jest ich troje rodzeństwa - wszyscy co miesiąc przekazują po 500 zł + emerytura chorej i to pozwala zatrudnić opiekunkę na 8 godzin dziennie i co jakiś czas na 3-miesięczny pobyt w Ośrodku.
Inna znajoma, która od 2 miesięcy przeżywa ten koszmar związany z udarem jej męża - zdana jest tylko na pomoc finansową swoich dzieci........martwi się bardzo ponieważ mąż jej pracował dorywczo i nie ma żadnych świadczeń rentowych.
Ja osobiście nie miałam  takich problemów - mąż pracował, kiedy dopadł go udar, ja pracowałam także, a więc wszystkie pieniądze szły na leczenie.

Rebeco może chociaż doraźna  zapomoga ze strony byłego zakładu pracy ojca (zdarzają się takie zakłady pracy), lub doraźna z MOPS-u  chociaż trochę rozładowałyby problem finansowy rehabilitacji.

[delio[/b] udar - udarowi, nierówny. Zależy jak jest rozległy i jaka część mózgu obumrze. Mama Twoja miała szczęście, że udary były lekkie, ale to, że nie chciała systematycznie zażywać leków i słuchać zaleceń lekarzy - to raczej lekkomyślne.......
może faktycznie, nie doszłoby do kolejnych udarów. Jeżeli ma opory w zażywaniu leków - to można to wykorzystać, tłumacząc, że naraża nie tylko siebie, ale również całą rodzinę na cierpienie.

47

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Rebeca1982 napisał/a:

Co myślicie o staranie się np. zbiórki pieniężnej poprzez jakąś fundację? czy to na prywatną rehabilitację czy inne rzeczy?

Próbował ktoś może?

Pozdrawiam.

Rebeca1982 mam założone subkonto w fundacji.To niestety  nie jest tak jak Ci się wydaje.Pieniądze zbierasz sama - piszesz do firm, zakładów pracy , co przynosi teraz mierne efekty.Moje koleżanki wysyłały czasem po 200 listów, a pieniądze były z 2 , 3.Teraz pewnie i tego nie ma - mamy straszny kryzys.Inny sposób to 1% - ale tu też Ty się musisz wystarać by pieniądze trafiły do Taty.Ja daję subkonto wszystkim znajomym, znajomej księgowej  i mam z tego 1000-1300 zł rocznie.Na miesiąc rehabilitacji...Przykro mi to mówić - jedyne wyjście to Twoje rodzeństwo i rodzina.Nawet jeśli dziedziczysz dom po rodzicach, to nie zwalnia to Twoich braci z obowiązku alimentacyjnego względem ojca.Nie zwalnia z pomocy w rehabilitacji i opiece.Nie ma co grać bohatera trzeba powiedzieć - POMÓŻCIE.

48

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Asterko
Jeżeli masz założone konto do przekazywania 1% z podatku - podaj numer, przecież niedługo będą wyliczane PIT-y.........
swoje procenty przekazuję komuś corocznie..........nie jest tego wiele......ale zawsze coś.

49

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Dziękuję wam kochane za podpowiedzi.

50

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam,

ostatnio założyłam tutaj wątek z prośbą o pomoc http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php? … 7#p1787907

Będę wdzięczna jeśli ktoś zechce nam pomóc - oczywiście w miarę swoich możliwości. Każda najdrobniejsza wpłata nam pomoże. Grosz do grosza ...

51 Ostatnio edytowany przez Rebeca1982 (2013-12-21 23:22:38)

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witajcie ponownie.

Na początku przypomnę (bo akurat sprawa dotyczy tej samej sytuacji). Jak pamiętacie jakiś czas temu założyłam wątek odnośnie taty po udarze http://www.netkobiety.pl/t59287.html

Po jakimś czasie założyłam również na tym forum wątek z prośbą o pomoc (ponieważ założyłam subkonto w fundacji) http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php? ? 7#p1787907

Teraz napiszę o co chodzi po założeniu subkonta w fundacji zaczęłam zamieszczać apele na różnych stronach, forach (oczywiście za wcześniejszą zgodą administratora) i na żadnym z serwisów nie było żadnego problemu, fakt odpowiedzi praktycznie nie było, a tylko duża ilość odsłon... Umieszczałam apele na serwisach tematycznych i nietematycznych (administratorzy się zgadzali życząc wszystkiego dobrego ) Aż do dziś ....

Zamieściłam swój apel na jednym z forum nietematycznym. Odpowiedzi które usłyszałam szczególnie od jednej z użytkowniczek bardzo, ale to bardzo mnie zabolały. Jestem osobą mocno uczuciową, nie potrafię puszczać czegoś mimo uszu i się tym nie przejmować szczególnie jeśli to co ktoś pisze / mówi, wiem, że jest nieprawdą ...

Odpowiedzi min. odnośnie mojej sytuacji to: Odpowiedzi od jednej i tej samej osoby.

-----------------------------------------------------
1.

ja mam piatke dzieci a rehabilitacja mojego męza jeszcze nie doszła do skutku bo nie ma miejsc
tez sama rehabilituje mu rękę.... czy pani ma fobię?
jest tu dużo ludzi , którzy nie pracują, którzy sami nie maja pieniędzy
moim zdaniem troche nie na miejscu to ogłoszenie....
sama mam nie łatwa sytuację ale nikogo o pomoc nie proszę

2.

ależ My Cie rozumiemy
a ja sama potrafie sobie pomóc , a nie naciągać fobików.

3.

No własnie , trudno.......
takich trudno już widziałam w zyciu trochę
jeden wspólczuje i daje sie oszukać, drugi potem z usmiechem mówi trudno big_smile

kwestia wiarygodności to pojecie względne
nie wiem komu cięzej , fobikowi czy Pani......
byłabym skłonna stwierdzic ,że fobikowi

ilośc naprodukowanych tu postów mnie na przykład nie przekonuje
mam dziwne wrażenie ,że sztuke tłumaczen i manipulacji opanowała Pani do perfekcji.

-----------------------------------------------------------------

I szczególnie ta ostatnia z tą sztuką do manipulacji zabolała mnie najmocniej. Nie rozumiem jak można wypowiadać tak ostre słowa nie znając drugiej osoby. Ja rozumiem, że w sieci są naciągacze ale, żeby rzucać takie słowa?

CZY MOJE APELE SĄ WŁASNIE TAK ODBIERANE??? CZY JA ŹLE PISZĘ? czy po prostu trafiłam na nieodpowiednie forum....

Zaczynam mieć wątpliwości, czy zakładanie subkonta w fundacji było dobrym pomysłem. Po pierwsze odzew praktycznie żaden po drugie jeśli moje apele tak właśnie są odbierane to nie chcę tracić już nerwów na tłumaczenia się, nie chcę się już stresować bo i tak jestem już kłębkiem nerwów...

Proszę was o ocenę - jak wy to widzicie. Dziękuję.

52

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Jak minęła wam wigilia?

Mnie było trochę smutno ponieważ to nasza pierwsza wigilia odkąd tata miał udar - nie było już tak jak kiedyś, jednak ważne, że razem.

Prawdę powiedziawszy nie czułam takiej atmosfery wigilijnej jak kiedyś, gdzie czekało się na nią z utęsknieniem, kiedy człowiek się wyciszał, relaksował się przy filiżance kawy wpatrując się w ustrojoną choinkę ...

Tak jak przed wigilią, w wigilię i teraz jestem przybita, nie wiem dlaczego ale chce mi się płakać, nic się nie udaje, problem goni problem. Próbuję dźwigać głaz na szczyt i jak już jestem niby blisko ..... z powrotem spadam w dół...

Dobra, nie będę was zanudzać swymi problemami, bo każdy ma swoje - jednak dobrze jest czasem "wyrzucić" z siebie co leży na wątrobie ...

Pozdrawiam wszystkich i szczęśliwego Nowego Roku życzę.

53

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
delia napisał/a:

Ja mam mamę po 3 udarach. Mama jest typową choleryczką i na swoją chorobę zareagowała wściekłością. Nienawidzi lekarzy, lekarstw i nie uznaje żadnej dyscypliny. Miałam z nią krzyż pański, ale z perspektywy czasu widzę, że to jej podejście wyszło nam wszystkim na dobre. Po 1 udarze mama stwierdziła, że w szpitalu nie zamierza gnić i już po tygodniu się wypisała, a po 2 tygodniach funkcjonowała w miarę normalnie. Oczywiście ani myślała chodzić do lekarzy, czy przyjmować leki no i po kilku latach dopadł ją 2 udar. Byłam wtedy akurat z nią i dzięki błyskawicznej akcji lekarzy jeszcze szybciej wróciła do formy. Niestety za nic nie można jej było przekonać do regularnego zażywania leków.. Dopiero 3 udar, po którym również się podniosła spowodował, że wreszcie te najważniejsze lekarstwa zażywa regularnie. Dodatkowym efektem ostatniego udaru jest niezbyt wyraźna mowa. W każdym razie uważam, że gdyby nie jej podejście do zażywania leków, nie dopadłyby jej te pozostałe 2 udary, a co do wyzdrowienia, to trzeba po prostu cholernie silnej woli, bez oglądania się na czyjąkolwiek pomoc. Myślę że wściekłość w tym wypadku jest atutem.

zgadzam się z Tobą Delia że do wyjścia z udaru potrzeba jest ogrooomna siła woli, ale też wsparcie najbliższych, bez tego nie da rady. moja mama też jest po wylewie, zaczęło się od zawrotów plus silne bóle głowy, a potem wylew. przez miesiąc leżała i się nie podnosiła, lekarze zalecili tak zalecili, krwiaka ściągali farmakologicznie. i tak szybko doszła do siebie, bo teraz niedawno minął rok od udaru (miała w sierpniu w zeszłe wakacje) a już chodzi, pracuje normalnie, ma trochę problem z chodzeniem, musi chodzić o kulach szczególnie po mieście. od początku woziliśmy ją z bratem na rehabilitacje, z polecenia mojej koleżanki z pracy załatwiliśmy mamie zabiegi w Centrum Alpejska w Warszawie. Nadal chodzi na ćwiczenia. Na szczęscie ona bardzo chce dojść do siebie, współpracuje z lekarzem, ćwiczy też sama w domu, chociaż czasem na nią krzyczymy, bo nie chcemy by się przeciążyła smile

54

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
kontrastowa2 napisał/a:
delia napisał/a:

Ja mam mamę po 3 udarach. Mama jest typową choleryczką i na swoją chorobę zareagowała wściekłością. Nienawidzi lekarzy, lekarstw i nie uznaje żadnej dyscypliny. Miałam z nią krzyż pański, ale z perspektywy czasu widzę, że to jej podejście wyszło nam wszystkim na dobre. Po 1 udarze mama stwierdziła, że w szpitalu nie zamierza gnić i już po tygodniu się wypisała, a po 2 tygodniach funkcjonowała w miarę normalnie. Oczywiście ani myślała chodzić do lekarzy, czy przyjmować leki no i po kilku latach dopadł ją 2 udar. Byłam wtedy akurat z nią i dzięki błyskawicznej akcji lekarzy jeszcze szybciej wróciła do formy. Niestety za nic nie można jej było przekonać do regularnego zażywania leków.. Dopiero 3 udar, po którym również się podniosła spowodował, że wreszcie te najważniejsze lekarstwa zażywa regularnie. Dodatkowym efektem ostatniego udaru jest niezbyt wyraźna mowa. W każdym razie uważam, że gdyby nie jej podejście do zażywania leków, nie dopadłyby jej te pozostałe 2 udary, a co do wyzdrowienia, to trzeba po prostu cholernie silnej woli, bez oglądania się na czyjąkolwiek pomoc. Myślę że wściekłość w tym wypadku jest atutem.

zgadzam się z Tobą Delia że do wyjścia z udaru potrzeba jest ogrooomna siła woli, ale też wsparcie najbliższych, bez tego nie da rady. moja mama też jest po wylewie, zaczęło się od zawrotów plus silne bóle głowy, a potem wylew. przez miesiąc leżała i się nie podnosiła, lekarze zalecili tak zalecili, krwiaka ściągali farmakologicznie. i tak szybko doszła do siebie, bo teraz niedawno minął rok od udaru (miała w sierpniu w zeszłe wakacje) a już chodzi, pracuje normalnie, ma trochę problem z chodzeniem, musi chodzić o kulach szczególnie po mieście. od początku woziliśmy ją z bratem na rehabilitacje, z polecenia mojej koleżanki z pracy załatwiliśmy mamie zabiegi w Centrum Alpejska w Warszawie. Nadal chodzi na ćwiczenia. Na szczęscie ona bardzo chce dojść do siebie, współpracuje z lekarzem, ćwiczy też sama w domu, chociaż czasem na nią krzyczymy, bo nie chcemy by się przeciążyła smile

Rehabilitacja jest bardzo ważna i im wcześniejsza tym lepiej. Nam się chyba jednak nie uda z tą rehabilitacją z uwagi na brak funduszy bo liczne apele i prośby odbiły się echem.

Była tylko jedna wpłata i to własnie od osoby z tego forum (busiu) i jestem jej bardzo wdzięczna jednak o rehabilitacji możemy zapomnieć...

Pozdrawiam.

55

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam. Dołączę się do dyskusji z moim pytaniem. Otóż mój tata niedawno przeszedł udar mózgu i jest połowicznie sparaliżowany. Słyszałem o klinice w Koszalinie, która oferuje turnusy rehabilitacyjne pomagające przywrócić sprawność po chorobie. Jest to Centrum Rehabilitacyjne Norman - czy ktoś korzystał z usług tego Centrum? Podobno klinika posiada urządzenie do rehabilitacji o nazwie "pająk", które bardzo dobrze sprawdza się przy rehabilitacji zaburzeń motorycznych narządów ruchu. Bardzo proszę o opinię - pozdrawiam Michał

56

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam wszystkich mam na imię Teresa i jestem jak widać świeżynką na tym forum. Zgadzam się w 100%, że terapia im wcześniej tym lepiej. Mój ojciec także miał wylew i trafił do dobrego ośrodka, gdzie po 1 turnusie czterotygodniowym paraliż ustąpił, tato może chodzić i poruszać ręką. Po wylewie jeździł na wózku. Co prawda, za turnus zapłaciliśmy 10 tyś. , które niestety trzeba było pożyczyć, ale bez wątpienia zrobiłabym to samo drugi raz.

57

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rehabilitacja jest oczywiście droga, ale istnieją bezpłatne serwisy gdzie można znaleźć podpowiedzi jak sobie samemu radzić. Jeśli ćwiczy Pani z Tatą w domu sama, to może warto zajrzeć na stronę:
cwiczeniarehabilitacyjne .pl
lub
graktywnosc .pl 

pozdrawiam,
Ewa

58

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam ponownie smile

No i byliśmy na rehabilitacji w Koszalińskim Centrum i myślę, że czas najwyższy się podzielić wrażeniami. Do ośrodka mój tata trafił na początku sierpnia, pojechał tam z moją mamą, więc opiszę efekty jakie zauważyłem po powrocie z rehabilitacji. Otóż tak jak wspomniałem tata był jednostronnie sparaliżowany po wylewie, miał problemy z wykonywaniem prostych czynności jak chwytanie, czy choćby unoszenie ręki, oraz mówieniem i zrozumieniem prostych zdań. Będąc w ośrodku rodzice trzymali mnie w wielkiej niepewności nie zdradzając postępów rehabilitacji mówiąc, że w ten sposób lepiej zauważę efekty - i tak też było smile
Po powrocie tata stanął o własnych siłach w drzwiach, uśmiechnął się i uścisnął mi rękę na przywitanie. Nawet nie wyobrażacie sobie mojego zaskoczenia, ponieważ nie spodziewałem się tak dobrych efektów i to zaledwie po dwutygodniowym turnusie!
Dziś ślady po udarze są minimalne, pozostało jeszcze lekkie sparaliżowanie twarzy oraz osłabienie mięśni. Niedługo postaram się namówić tatę, aby samodzielnie napisał swoje wrażenia po chorobie - z pewnością komuś się to przyda, a na pewno doda nadziei i otuchy tym co ją przechodzą.

59

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Rebeco
jeśli czegoś nie doczytałam to przepraszam.
Dlaczego nie starasz się o rehabilitację domową na NFZ?
Każda przychodnia się tym zajmie bo rehabilitacja domowa jest wysoko punktowana.
Gdzie mieszkasz? I jak u Was z terminami? Długo trzeba czekać?

60 Ostatnio edytowany przez Olinka (2014-11-26 13:22:35)

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Osoby po udarze łączmy się.... Poza rehabilitacją warto wykonywać bezpłatnie badania... Jako osoby dotknięte udarem możemy taki pakiet badań wykonać za darmo w ramach ogólnopolskiej akcji profilaktycznej w [spam] mój mąż już skorzystał.

61

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Witam wszystkich ponownie smile u mojego taty już praktycznie niema śladu po udarze z czego ja i cała rodzina się bardzo cieszymy big_smile warto walczyć bo jest jeszcze życie po udarze! w dalszym ciagu też jesteśmy w kontakcie z panem Normanem, który ciagle dba o tate i o to żeby ciągle ćwiczył smile i ostatnio otrzymaliśmy filmik z historią pani Stanisławy jego ostatniej pacjentki. linku nie mogę wrzucić ale znajdziecie na YouTube jak wpiszecie - historia pani Stanisławy. naprawde warto zobaczyć ten film, daje dużo nadziei tym co ją utracili po udarze.

62 Ostatnio edytowany przez Natajka01 (2015-06-24 13:13:33)

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Po udarze bardzo ważna jest rehabilitacja, bez niej można praktycznie zapomnieć o powrocie do sprawności. Należy to zrobić jak najszybciej i taką systematyczna pracą można wiele zdziałać. Mój dziadek przeszedł udar mózgu całe szczęście okazało się, że był dość łagody, ale miał problem z mową i czuciem po prawej stronie ciała, przed udarem był pełnym życia mężczyzną, a po prawie się załamał z powodu niedowładu ręki. Na szczęście trafiliśmy na wspaniałych fachowców i odpowiednią pomoc w Tabicie w Konstancinie pod Warszawą. Przebywał tam miesiąc, gdzie codziennie ćwiczył z rehabilitantami, miał pomoc psychologiczną. Teraz co prawda nie odzyskał 100% sprawności, ale jest o wiele lepiej i myśle, że bez takiej fachowej pomocy sami byśmy tego nie osiągneli.

63

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu

Fatalnie wszystko działa w tym kraju ;( Rebeco nie poddawaj się i walcz. Czasem trzeba ostro zadziałać bo inaczej się nie da.

64

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
benn napisał/a:

Fatalnie wszystko działa w tym kraju ;( Rebeco nie poddawaj się i walcz. Czasem trzeba ostro zadziałać bo inaczej się nie da.

Taka prawda, niestety bez pieniędzy i znajomości to często próby ratowania zdrowia naszego czy bliskich bywają o wiele cięższe nić kiedy możemy Pozwolić sobie na to, aby zapłacić za leczenie, dodatkową rehabilitację. My gdybyśmy czekali i liczyli tylko na pomoc państwową w przypadku naszego dziadka myślę, że nie osiągnęlibyśmy tego co mamy teraz. Całe szczęście mogliśmy pozwolić sobie na prywatny ośrodek, gdzie otrzymaliśmy dla dziadka natychmiastową pomoc. Jak przypominam sobie nasze próby batalii z NFZtem i próbą załatwiania rehabilitacji w domu, to nóż mi sie w kieszeni otwiera...

65

Odp: Rehabilitacja po udarze mózgu
Natajka01 napisał/a:
benn napisał/a:

Fatalnie wszystko działa w tym kraju ;( Rebeco nie poddawaj się i walcz. Czasem trzeba ostro zadziałać bo inaczej się nie da.

Taka prawda, niestety bez pieniędzy i znajomości to często próby ratowania zdrowia naszego czy bliskich bywają o wiele cięższe nić kiedy możemy Pozwolić sobie na to, aby zapłacić za leczenie, dodatkową rehabilitację. My gdybyśmy czekali i liczyli tylko na pomoc państwową w przypadku naszego dziadka myślę, że nie osiągnęlibyśmy tego co mamy teraz. Całe szczęście mogliśmy pozwolić sobie na prywatny ośrodek, gdzie otrzymaliśmy dla dziadka natychmiastową pomoc. Jak przypominam sobie nasze próby batalii z NFZtem i próbą załatwiania rehabilitacji w domu, to nóż mi sie w kieszeni otwiera...

walka o zdrowie w naszym kraju nigdy nie jest prosta i przyjemna. nie wspominając już o samych skutkach ubocznych chorób, to jeszcze służba zdrowia musi zawsze dołożyć swoje 5groszy i dobić leżącego. mam ciocię po udarze i też rodzinnie zdecydowaliśmy się na poszukiwanie ośrodka rehabilitacyjnego, bo stwierdziliśmy że poza karmieniem i pielęgnacją taką podstawową jaką potrafimy zaoferować, no to w sumie nic więcej nie umiemy pomóc

Posty [ 1 do 65 z 81 ]

Strony 1 2 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » RELACJE Z PRZYJACIÓŁMI, RELACJE W RODZINIE » Rehabilitacja po udarze mózgu

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026