Znieczulenie ogólne (narkoza) podczas operacji -proszę o opinie i rady

witam,
także miałam znieczulenie ogólne, jednak w moim przypadku nie było żadnych rewolucji
za pierwszym razem obudziłam się na łóżku na sali szpitalnej
za drugim razem także
jesli chodzi o wymioty to nie miałam tej ,,przyjemności''
za drugim razem jednak, jak opowiadał mi mój znajomy sanitariusz w czasie powrotu z bloku na salę gadałam głupoty w narkozie i mięli ubaw:)
jesli chodzi o liczenie to zdążyłam doliczyć do trzech i koniec

nie jest tak źle, jak to biadeł pisze, każdy organizm reaguje inaczej, ale jestem pewna, że wszystkie opowieści są zabarwiane- mi także robiono stracha przed zabiegiem:)
będzie dobrze, nie martw się, że jest to znieczulenie ogólne, w niektórych przypadkach jest ono lepsze od miejscowego
ja miałam mieć w drugim przypadku miejscowe, ale potem dziękowałam lekarzowi, że wybrał ogólne
wolę spać, jak mnie męczą i nie widzieć niczego

Dziękuję kobietki, na Was zawsze można liczyć . Wczoraj, kiedy wieczorem położyłam się do łóżka, to jakoś mimowolnie myśli uciekały w tę stronę, aż mnie dreszcz przeszedł ze strachu. I nie wiem co w tym jest, bo na ból jestem odporna, nawet lekarze czasem dziwią się, że tak bardzo, trochę w życiu już przeszłam, mam też jakieś doświadczenia ze szpitalami, ale ta narkoza wywołuje u mnie panikę. Może to tylko strach przed nieznanym??? Ale właśnie takie opinie jak Wasze niesamowicie mnie uspokajają. Tak więc dzięki, dzięki, dzięki. I proszę o więcej .

Nie miałam nigdy znieczulenia ogólnego, ale wypowiem się, ponieważ miałam 2 razy znieczulenie oponowo-rdzeniowe. Więc powiem Ci, Olinko, że wolałabym całkowitą narkozę. Wizja wbijania igły w kręgosłup była dla mnie tak masakryczna, że bardzo chciałam, żeby wybrali całkowite znieczulenie. Za drugim razem dostałam najpierw jakiego oszoloma w zastrzyku, ponieważ anestezjolog obawiał się, ze mu ucieknę (mimo, ze operacja miała być na kolanie). Nie boj się - lepiej zaufać lekarzom niż sensacyjnym opowieściom - wiadomo, ze zawsze jest jakieś ryzyko, ale zazwyczaj jest ono naprawdę mikroskopijne....

Nie martw się   Podczas znieczulenia, zostaniesz podłączona do monitora czynności życiowych. Sen zostanie wywołany farmakologicznie przez podanie specjalnych środków medycznych albo przez układ oddechowy za pomocą maski twarzowej i specjalnie skonstruowanej rurki umieszczonej w tchawicy. Ja miałam tą przyjemność, że mi wprowadzili kaniule do żyły (wenflon). Nawet nie mam pojecia, w którym momencie odpłynęłam Po wybudzeniu, bolała mnie jedynie głowa, po 30 min było już okay

ja miałam takie znieczulenie i osobiscie dla mnie to nic strasznego , nie czułam sie xle po nim
najwazniejsze to zebys powiedziała wszystko dokładnie na wywiadzie z anasteziologiem- ja taki miałam, przyszedł i wszystko chciał wiedziec o chorobach itp.
ja miałam powazna operację i wszystko sie udało
zyczę Ci tego smego!!

Pierwsze słyszę że ktoś musiał zdjać żelowe paznokcie, to wymysł jakiś nie daj sobie tego wmówić.
Chyba że zabieg masz na palcu .
Co do bycia na czczo to jest kilka wyjaśnień.
Po pierwsze odczyt cukru we krwi i poziom  różnych związków zmienia się gdy jesteśmy najedzeni a po zabiegu przecież lekarz chce by wyniki nie były zafałszowane .

Po drugie gdybyś miała pełen żołądek a  po zakładaniu rurki do gardła od narkozy i po wybudzaniu jeszcze nie świadoma, mogła byś się zadławić  zwracając treść żołądka.

Po trzecie po zabiegach np wyrostek  po otwarciu brzucha i jak zaszyją  uwierz gdybyś musiała iść po operacji zaraz na kibelek i zmuszać jelita do pracy to ból był by okropny.

Po za tym zawartość jelita gdy długo po operacji leżymy może powodować w nas stan zapalny i gorączkę a to fałszuje objawy po operacyjne.

Mnie odkładali operacje trzy dni pod rząd i dawali mi śniadanie potem kazali nie jeść i tak trzy razy.
Wiec żyłam na śniadaniu tylko każdego dnia i musiałam wytrzymać.

Wracam do tematu po kilku miesiącach od doświadczenia jakim jest znieczulenie ogólne.

Po pierwsze rozwiewam wszelkie wątpliwości- żele na paznokciach mogą zostać , tak więc sprzeczne z tym informacje odkładam na półkę z napisem ,,nieprawdziwe" i niech tam sobie leżą .

A tak na poważnie... Samą narkozę wspominam bardzo dobrze, powiedziałabym, że świetnie nawet i z perspektywy czasu nie wyobrażam sobie, że moja operacja miałaby być wykonana w znieczuleniu miejscowym. Anestezjolog fantastycznie się mną zaopiekował, wyjaśnił, że ten rodzaj znieczulenia da mi komfort psychiczny, nie będę bowiem musiała patrzeć na to wszystko, co będzie się ze mną działo. Dziś wiem, że to była naprawdę najlepsza decyzja, choć muszę też przyznać, że do samego końca miałam ogromne wątpliwości.  W dniu operacji lekarz raz jeszcze ze mną porozmawiał, uspokoił, wyjaśnił wszelkie wątpliwości, a na pół godziny przed zabiegiem podał jakiś lek przeciwwymiotny, który miał zapobiec ewentualnemu zachłyśnięciu się. Pan doktor ma doskonałe podejście do pacjentów, zapytał jeszcze czy się boję, ale doprawdy wtedy strach był mi już obcy, po prostu czułam, że trafiłam w naprawdę dobre ręce.

Położono mnie na stół, podłączono do aparatury, podano tlen, jeden wdech pamiętam, a po drugim chyba już zasnęłam. Tak czy inaczej chyba nic mi się nie śniło, a w każdym razie zupełnie sobie tego nie przypominam. Straszono mnie, że po przebudzeniu jest przeraźliwie zimno, często mdli, a nawet ma się wymioty, boli gardło (od rurki intubacyjnej), że ogólnie bywa ciężko. Nic takiego się ze mną jednak nie działo, co więcej, pamiętając o tym wszystkim przebudziłam się i od razu  pomyślałam ,,miało być zimno, a jest cieplutko (miałam na sobie jakiś kocyk czy cienką kołderkę)?, nie było mi niedobrze, nic nie bolało, leżałam sobie tylko cichutko i słyszałam głos anestezjologa ,,czy pani wie, że już jest po operacji??. Wtedy dotarło do mnie, że ,,żyję...? . Przez cały dzień byłam jednak osłabiona i senna, dlatego nie wyobrażam sobie, że miałabym w tym samym dniu wyjść do domu, choć prawdopodobnie, po zabiegu takim jak mój, dosyć często tak właśnie się praktykuje, ale w klinice, w której leżałam obowiązkowo co najmniej jedną dobę przebywa się na oddziale na obserwacji, dzięki czemu ja czułam się zupełnie spokojna i bezpieczna. 

Tak więc dziś mogę śmiało powiedzieć, że strach ma wielkie oczy, a w konfrontacji z rzeczywistością okazuje się, że zdecydowanie zbyt duże.

Oczywiście, że zdarzają się przypadki powikłań, skutków ubocznych, czasem coś wymknie się spod kontroli, jakiś ułamek ryzyka zawsze więc istnieje, niemniej zdarza się to tak naprawdę niezwykle rzadko i nie należy wpadać w panikę. A wszystkim, których czeka narkoza chciałabym przekazać, że jest to całkiem miłe przeżycie, ważne, aby trafić w dobre ręce . Ja w każdym razie całkiem nieźle to przeżycie wspominam...

Ja również przeszłam kilka operacji w znieczuleniu ogólnym. Nie wiem, czy to objaw narkozy, ale po pierwszej zaczęły mi się kręcić włosy i dostałam skazy białkowej. Ponoć trzeba zwymiotować, ale mi nikt nie kazał. Od ostatniej natomiast, kolejne zabiegi miałam przy znieczuleniu miejscowym, nic przyjemnego, bo akurat chodziło o wyciągnięcie drutów z kości. Ból straszny, ale na ostatnią narkozę źle zareagowałam. Tak to w skrócie u mnie wyglądało. Życzę zdrówka, bo to najważniejsze. Pozdrawiam