Być nudnym/nudną w dzisiejszym świecie?

słonecznik30 wiesz zależy co rozumiesz pod pojęciem nuda. Dla mnie nuda to związek i to totalna, ani nie zginiesz, ani o nic nie walczysz, zero adrenaliny;D

Poza tym życie z definicji jest nudne, albo inaczej nudne nam się wydaje. Niestety to taki skutek uboczny telewizji.

Jak kogoś spotkasz i przez 15 min ciągniesz na siłę rozmowę lub prowadzisz monolog, bo ta druga osoba nie jest w stanie zaciekawić cię jakimś wydarzeniem z jej życia to chyba jest nudna... Żeby nie być nudnym trzeba wychodzić z domu, uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych... Nudnym jest ten kto niczym się nie interesuje

Twierdzę,że jest dobra i potrzebna niekiedy:)

Jednak granica jest trudna do uchwycenia:) nudnymi są dla mnie również malkontenci,osoby wiecznie narzekające,coś okropnego.

A może dziś w tym pędzie nie należy żyć bez pośpiechu bo wypada się z obiegu?staje szarym,niewidocznym czyli nudnym?

Dla mnie w każdych czasach można być nudnym, bo nudność siedzi w człowieku.
Nudny człowiek jest dla mnie sztampowy - z nudnymi nieprzemyślanymi poglądami, które ma, bo "tak jest", który nie potrafi się jakoś sensownie wypowiedzieć, nie jest ciekawy świata, nie ma żadnej pasji. I nie chodzi mi absolutnie o to, żeby podróżował po dżungli brazylijskiej czy poświęcał się bez reszty skokom ze spadochronem - niech COKOLWIEK robi z pasją. Niech z pasją pije herbatę, słucha muzyki albo czyta książki. Ale jak usłyszałam jakiś czas temu od jednej dziewczyny, że jej pasją jest czytanie, po czym na pytanie, jakie książki przeczytała, odpowiedziała, że Pottera, Coelho, Graya i Zmierzch, to dosłownie śmiechem buchnęłam. To tak jak ja bym powiedziała, że moją pasją jest wizaż bo nakładam na twarz jakiś podkład, tusz na rzęsy i noszę jakieś ciuchy.

Z drugiej strony nie cierpię snobów, ludzi kreujących się na ciekawych. Obrzydzają mnie np. do siebie hipsterzy słuchający niszowej muzyki nie dlatego, że im się podoba, ale dlatego, że jest niszowa. Albo wzgardzający znanymi muzykami tylko dlatego, że są znani, przecież to jakiś skrajny debilizm jest.

Z ciekawym człowiekiem mogę z domu nie wychodzić i się nie nudzę nawet 5 minut, a z kolei sztampowy nudziarz potrafi popsuć najbardziej ekscytującą rzecz.

Vian - masz niemal całkowitą rację jest tylko jedno małe ale. Mówisz, pasją dziewczyny jest czytanie a śmiejesz się, że czyta Pottera, Coelho, Graya i Zmierzch. Potem piszesz, że nie cierpisz ludzi, którzy słuchają niszowej muzyki nie dlatego, że im się podoba, ale dlatego, że jest niszowa. Oraz, że pogardzają znanymi muzykami tylko dlatego, że są znani. Nie potraktuj tego jako atak na siebie ale, czy ty tutaj nie robisz dokładnie tego samego? Czy ta dziewczyna wydała by ci się większą pasjonatką, gdyby czytała bo ja wiem Tołstoja czy Puszkina? Bo jeśli śmieszy cię to, że czyta co czyta to na to wychodzi. Czy w tym wypadku ty nie pogardzasz znanymi autorami tylko dlatego, że są znani? Może to nie jest literatura zbyt ambitna, ale czyta się to lekko, łatwo i przyjemnie a przecież czytamy głównie dla przyjemności prawda? Powiem więcej. Piszesz, że człowiek z pasją nie musi chodzić po dżungli czy skakać ze spadochronem, ale niejako tego wymagasz w kontekście książkowym od tej dziewczyny. Weź pod uwagę jeszcze jedną rzecz. Wchodzi jako 20-25 letnia np osoba do biblioteki i mówisz bibliotekarce, że chciałabyś coś przeczytać ale nie wiesz co. Bibliotekarka w tym momencie zrobi wszystko, żeby wybrać ci coś przyjemnego, co się łatwo i szybko czyta, co cię popchnie do dalszego obcowania z literaturą i w tym momencie BUM i lądujesz w domu właśnie z Grayem czy Zmierzchem.

Z resztą twojego postu w 100% się zgadzam. 5 minut rozmowy z osobą mającą jakąś pasję jest o niebo lepsze, od całego dnia z nudziarzem.

Nie spotkałam osoby, która byłaby nudna. Każdy człowiek jest na swój sposób fascynujący.
Choć z tą definicją ''pasji'' Vian bym się nie zgodziła. Kiedyś na warsztatach z rozwoju osobistego rozmawialiśmy w grupie o pasjach i prowadząca (trenerka/psycholog, jak zwał tak zwał), określiła, że pasją nie musi być coś czemu poświęcamy dużo czasu czy mamy o tym dużą wiedzę. To czynności, które wykonujemy z wielką chęcią, pewnym dreszczykiem emocji, zaangażowaniem, nawet jak robimy to rzadko. I możemy się bez tego obejść w życiu, ale nie chcemy, bo sprawia nam to przyjemność. Ja mam wiele takich spraw, ale żadnej z nich nie oddaje się nałogowo, bo wtedy nie miałabym czasu na inne, równie przyjemne dla mnie. Oczywiście są ludzie, którzy oddają się jednej pasji, ale to wcale nie znaczy, że inni, którzy tego nie robią, są nudni. Dla mnie osobiście są ciekawsi, bo łatwiej znaleźć mi z takimi osobami tematy do rozmów.

a czy nie odnosicie wrażenie,że dziś koniecznie trzeba "mieć pasję","robić coś z pasją" i to najlepiej "coś wyjątkowego"bo inaczej jest się z góry uznanym za nudną/nudnego? To tak jakby z góry narzucony konformizm? Czyli populizm,idąc dalej skoro wszyscy to i ja muszę coś robić,więc stajemy się jak wszyscy modni,inaczej szarzy=nudni?:)

wiem:)

Świetnie to ująłeś:)

Już nie wystarczy,że z pasją może być choćby praca,która pokrywa się z naszymi zainteresowaniami:)że z pasją można rozmawiać:)-wkładając przysłowiowy kijek do mrowiska,pobudzając dyskusję:),że z pasją można spać;)wtedy już nie ma czasu na nudę;)

Uwielbiam przyjmować pozycję obserwatora:) i widzę,że teraz wszyscy mają pasję:),gdyż wstyd pozostać w tyle i przyznać się,że czas ucieka nam przez palce-koniecznie trzeba coś robić:)choćby kiedyś cała Polska tańczyła,fotografowała,teraz biega:)-i bardzo dobrze bo sport to zdrowie,ale no właśnie czy jest jakieś ale?:)

Może receptą na " nie być nudną/ym" jest tzw.złoty środek czyli np.stawianie sobie wyzwań:)m.in.nie zakładać nic z góry np.zmierzyć się z Greyem,Zmierzchem,Tołstojem,Czechowem itd.aby mieć wiedzę na dany temat, w myśl zasady "ten kto głosował może krytykować",tak więc czytałam/em mogę wypowiadać się.Może człowiek ciekawy to ten,który żyje,interesuje się,nie ocenia,jest kompromisowy?"nie chce umrzeć będąc głupim"?:)

Więc może powinnam zarejestrować się na takim portalu:)byłabym fenomenem;)albo nudna:D

Vian, ja oparłam swój post o to zdanie.

Fakt słoneczniku30, nieraz odniosłam takie wrażenie, że posiadanie wielkiej pasji, jest mile widziane. Tylko właśnie, przez kogo?

No tak, pasja to jednak coś czemu poświęcamy się praktycznie w pełni, a jeśli poświęcamy temu dużo, ale nie pełnię, to bardziej hobby. Dlatego ja uwielbiam książki, czytam je praktycznie codziennie, z tym, że bardziej wybrane gatunki, więc to bardziej w tym słowa znaczeniu hobby. Po ,prostu po niektóre typy literatury nie sięgam, np czytam bardziej te lżejsze książki, że tak ujmę i różne gatunki z nich, więc to też kwestia względna czy lżejsze są, ale coś ambitniejszego czasem też, ale nie wszystko ambitniejsze mi podchodzi, a na siłę czytać nie chcę.

Jeśli chodzi o uczucie, to oddaję się temu co czytam z "pasją", bo uwielbiam czytać książki, ale jeśli uznać, że pasja to właśnie obeznanie w każdym gatunku, poświęcanie całego czasu, to nie mam tej pasji. No bo owszem, dużo czytam, praktycznie codziennie, ale też chętnie robię inne rzeczy i też nie czytam każdego gatunku, nie czytam wszystkich ważnych pozycji z klasyki itp, więc bardziej to hobby, jedna z ulubionych rzeczy, które lubię robić No przynajmniej w tym tego słowa znaczeniu, przyjmując definicję Vian. Czytam po prostu to co lubię, pewien obręb książek   Jakby była definicja "pasji", że coś co uwielbiamy robić, to wtedy mogłabym jak najbardziej zaliczyć moje czytanie książek do tego. No, ale rozumiem, że może nie jest to dobra definicja, więc pasjonatką aż nie jestem, ale czytanie to po prostu jedno z moich ulubionych hobby

Kim jest człowiek nudny? Hmm, ciężko mi o taką definicję, bo moim zdaniem, ktoś kto dla mnie będzie nudny i będę źle się czuła w towarzystwie tej osoby, to ktoś inny może z Tobą osobą dobrze się czuć. To zależy od człowieka i od jego potrzeb. Dla mnie koleżanka czy koleżanka nie musi mieć pasji, samo hobby wystarczy, sama nie jestem człowiekiem, który miałby jakąś pasję, która zabiera dosłownie cały czas. Jednak wiem, że są ludzie, którzy mają ogromną pasję i dla nich osoba z hobby, to mogłaby być może nudna osoba, a przynajmniej nie dla nich, być może nie mieliby wspólnego języka.

Oczywiście teraz tak upraszczam, bo nie musiałoby tak być, ale taki przykład. Tak samo z partnerem: dla kogoś partner z pasją będzie pożądany, dla mnie np niezbyt, bo hobby ok, ale jeśli miałby pasję, która zajmowałaby tak dużo czasu, że nasz związek zawsze na dalszym miejscu, to ten związek nie jest dla mnie. Może to być bardzo wartościowy człowiek, ale takiego związku po prostu bym nie chciała. Na pewno jednak jego pasję zaakceptowałaby inna dziewczyna z pasją i mogliby pewnie stworzyć udany związek. Często dobieramy się po prostu na zasadzie podobieństw, dlatego ja dziewczyna bez pasji, ale z hobby wolałam zawsze faceta z hobby, a nie z pasją

Słoneczniku30, też czasem odnoszę takie wrażenie, że to takie ocenianie człowieka i że jeśli okaże się, że "tylko" bardzo lubi słuchać muzyki, poczytać książkę to myślą niektórzy "nuda". Moim zdaniem właśnie to jest nieważne, bo warto porozmawiać z człowiekiem, a to, że nie ma wielkiej pasji czy ma "zwyczajne" hobby, to nie znaczy, że będzie się nam z nim źle rozmawiać. Niektórzy za szybko oceniają- po pozorach, po jakichś stereotypach itp.

Słoneczniku, to o czym mówisz na początku tego wątku dla mnie nie jest nudą. To jest zatrzymanie się, refleksja, wyciszenie. Bardzo potrzebne i...kreatywne. Nie ma nic wspólnego z nudzeniem się czy byciem nudną osobą.

Wprawdzie nie trenuję sztuk walki, ale zawsze o tym marzyłam. Nie przejawiam tendencji do agresji, nie cierpię konfliktów. Nie używam przesadnie wulgarnego słownictwa w codziennej komunikacji.
Dodatkowo przez długi czas byłam zarejestrowana na portalach randkowych. Ponieważ w kręgu moich zainteresowań byli faceci, więc przynajmniej o tej części mogę powiedzieć, że ubóstwa zainteresowań nie przejawiają. Bardzo wielu interesuje się perwersyjnym seksem A tak serio - właśnie na portalu randkowym poznałam dwóch fanatyków rowerowych, miłośnika muzyki (teoretycznego i praktycznego), wielbiciela filozofii i...specjalistę od mostów (pasjonata ). Tam są tacy sami ludzie jak ci mijani na ulicy. Od przeciętnego przechodnia trudno oczekiwać, że akurat będzie pasjonatem fotografii - wiec dlaczego takie wymagania mieć w stosunku do przypadkowej dziewczyny z portalu randkowego? Pasjonatów szuka się na stronach dla pasjonatów
Aaa, w wieku nastoletnim ciągle czytałam. Przynajmniej jedną książkę dziennie. Do tego uwielbiałam grzebanie w ogródku. A ze spokojnej domatorki mam tyle co z zakonnicy (którą, swoją drogą, na pewnym etapie życia też chciałam być ). Ech, stereotypy.

Wydaje mi się, że pasja jest przereklamowana. Na co dzień nie dostrzegam w otoczeniu takiej jej wartości jaka jest podkreślana w tym wątku. Dla mnie osobiście ludzie z pasją przeważnie są...nudni. Może dlatego, że jeśli czymś się pasjonują tak bardzo jak opisała Vian, to nie poświęcają zbyt wiele uwagi na inne rzeczy i najchętniej mówiliby tylko o swojej pasji. Nie lubię też rozmów o pasjach, nie przepadam za ludźmi, który podkreślają swoją dogłębną wiedzę w jakimś temacie - ponieważ ja takiej wiedzy nie posiadam to nie mam o czym z takim człowiekiem rozmawiać.
Można być ekspertem w jakiejś dziedzinie, można żyć swoją pasją i być koszmarnie nudnym człowiekiem dla świata. Bo bycie nudną/nudnym to dla mnie sposób wyrażania myśli, umiejętność prowadzenia rozmowy i odnajdywania się w relacjach z różnymi ludźmi.

Dziękuję za Waszą dyskusję w temacie.Z Waszych wypowiedzi wyniosłam wiele mądrych refleksji i utwiedziłam się w przekonaniu,że mój tok myślenia,postrzegania nie jest odmienny:)Śmiem twierdzić,iż zapewne wielu z nas jest indywiudualistami to jednak niektóre aspekty życia mamy zbieżne:)