On nie chce dziewczyny z dzieckiem

No i wyjaśniło się była rozmowa szczera. I nasz związek "chory" tak teraz mogę go nazwać zakończył się. Powiedział to samo tylko teraz jak mam to powiedzieć synowi on tak bardzo go kocha to takie ciężkie

Z pewnością to będzie trudne dla was obojga, jednak żadna sytuacja nie jest sytuacją bez wyjścia. Synek jest już dużym chłopcem. Oczywiście nie powinnaś mu mówić, że "pan X" nie chce już dłużej być z Tobą "bo masz dziecko". Tego 7 letni chłopiec raczej nie zrozumie jeszcze. Wytłumacz mu, że dorośli rozstają się z różnych powodów, po prostu czasami nie zgadzają się ze sobą, nie potrafią się dogadać, a wtedy niestety nie mogą być razem.

Bardzo przykre, bo zdecydował się na związek, nie przyjmując za bardzo do siebie tego, z czym to się wiąże. Nie pomyślał też o konsekwencjach. Aż dziw bierze, że przez dwa lata nie przyjął do wiadomości, że "dziecko ma w bonusie" do Ciebie i to już się nie zmieni, ot tak, gdy się raptem rozmyśli, albo gdy pokrzyżuje mu to plany.
Wiesz co? Może lepiej, że stało się to po dwóch latach, a nie zmarnował Ci więcej czasu. Dziecku jakoś wytłumaczysz, bo szkoda marnować życie, na niedojrzałego bubka.

czasami się zastanawiam co tacy ludzie mają w głowach...

ja jestem dziwny, ale od razu wiedziałem ze wiązanie się z kobieta z dzieckiem będzie dla mnie problemem i zrezygnowałem z tej znajomości zanim cokolwiek się zaczęło.

To nie tak, że sobie zrobi. Wkońcu to ty też to robisz i jesteś świadoma swojego czynu, a że z tego są dzieci to normalne.
To że on idzie, i zostawia kobietę z tym problemem to znaczy albo jest nieodpowiedzialny, albo doszedł do wniosku, że i tak z tobą życia nie spędzi, a może twoje zachowanie doprwadziło, że odszedł.
Jak by nie nazwać, kobieta z dzieckiem ma problem poznania stałego partnera, ale przyszły partner, też może mieć obawy. Zresztą to obowiązek wychowywania czyjegoś dziecka, wzięcia odpowiedzialności a czy to dziecko będzie szanować takiego człowieka.
Ja uważam że dziecko nie jest problemem, tylko partner. Jest dużo też ojców, którzy wychowują sami dzieci i też szukają partnerki i nie mogą znaleźć.

Paulo71 dobrze napisał, oboje uprawiając seks macie świadomość jak się to może skończyć...

podobno kobietę z dzieckiem łatwiej poderwać bo ona nie szuka faceta dla siebie tylko kogoś kto zadba o jej dziecko... wiec może on po prostu Cie wykorzystał? poużywał i zostawił bo znalazł kogoś?

Rozumiem Cię bardzo, że każda kobieta chce mieć partnera nawet mając dziecko. Tylko właśnie facet dochodzi do wniosku, że to nie to. Raczej to nie dziecko mu przeszkadzało tylko coś innego, tylko wszystko zgonił na dziecko. NIe koniecznie sobie szybko taki facet kogoś znajdzie, no chyba, że ukrywa fakt dziecka swojego. Ale jak się wyda, to automatycznie facet może stracić to co znalazł. Większość kobiet nie chce faceta z dzieckiem, nawet które znim nie mieszka.

Jak mam to zrozumieć "nawet złamanego grosza nie da".
Przecież jak już nie wracał do domu na noce, zabawy itd, to trzeba było go wyrąbać odręki z chaty.
Co to za dupek.

przykre to jest ze takie rzeczy się dzieją tak często(chodzi o ilość samotnych matek), związek z samotną matka jest trudniejszy i mniej pewny niż związek z kobieta bez dziecka i być może dlatego faceci nie chcą się w to "pakować"

wiek nie ma nic do tego... raczej podejście do pewnych spraw...

ja stary nie jestem(25l.), pochodzę z takiej rodziny gdzie ja i moja siostra mamy innych ojców ale sam bym nie poszedł na takie coś... Nie potrafiłbym np. być z kimś kto ma dziecko, przyzwyczaić dziecko do siebie i gdyby się wszystko popsuło odejść... sumienie by mi pewnie nie pozwoliło na to...

Pod wpływem alkoholu rozne rzeczy się mowi nie brałabym tego na poważnei

Czasem tak bywa, ale w takim razie one sobie robią źle.
Jeśli chcesz napisz do mnie na pocztę , to coś Ci opowiem, tutaj nie będę tego pisał.
Postaram Ci się doradzić,

Masz rację, ale podejście ewoluuje z wiekiem.

Zależy jak do tego podchodzą. Jeżeli na zasadzie - dajmy sobie szansę, poznamy się, a później zobaczymy co z tego będzie to jest w porządku. Czasem po kilku spotkaniach może sama uznać, że ktoś się nie nadaje dla niej, a mówiąc od razu o dziecku może odstraszyć kogoś wartościowego dla kogo po prostu ta sytuacja jest nowa, a jeszcze nie wie, że warto.

Z dwojga złego lepiej, żeby to spotkało chłopaka niż dziecko...

Gdybym został tak potraktowany to pewnie w pierwszej chwili nie byłbym zadowolony, ale na pewno zrozumiałbym dziewczynę i zaakceptował to co zrobiła.

Zgadza się, każdy ma inny charakter, a najważniejsze to czuć się szczęśliwym nawet przy nieszczęścu.
Inaczej człowiek przeżywa rozstanie jak są poważne problemy, przemoc, a inaczej jak wszystko myślimy że ok. a tu jebudu, nie wiadomo skąd nam to przyszło.
Większości to przez nasze nieświadome myślenie, strach przed czymś, można było by wymieniać wiele przyczyn, ale zawsze trzeba te przyczyny poszukać w sobie, spewnością w 50% będzie nasza wina. Oczywiście nie trzeba się zbytnio obwiniać.
Po prostu trzeba się uśmiechnąć, powiedzieć sobie, spotkam tą osobę , która mnie pokocha na całe życie.