Złośliwość czy zwyczajna głupota ?

sarenka1990 nic odkrywczego chyba nie powiem, ale albo trafiłaś na wyjątkowo podłe dziewuchy albo sama się nakręcasz i doszukujesz złośliwych podtekstów.

Jak blisko z nimi jesteś? Nie jest możliwe zakupienie piwka, ciasteczek i zorganizowanie wieczorku podczas którego wprost zapytasz koleżanki o ich intencje?

Cynicznahipo - wiesz, one właśnie nie wydają się być zmieszane, one praktycznie codziennie nawijają o takich moim zdaniem pierdołach typu "mój tatuś powiedział mamie,że super zupe ugotowała, a moja mamusia to najlepsza kucharka na świecie", albo "mama najlepiej gotuje, bożż co ja zrobię że w sobote ominie mnie rodzinny obiadek, uwielbiam jak wszyscy zasiadaja do stołu"

k.a.p  -one są przyjaciółkami,znają się dłużej, raz próbowałam znów nadmienić im o sytuacji typu, że nie przepadam za świętami bo u mnie rodzina podzielona, na co one zaczęły znów opowiadać jak pieką ciasta, wspólnie na zakupy jezdzą etc...

Moja siostra powiedziała mi ,że one nawijają o swoich rodzicach, domach itd. bo same o sobie nie mają nic ciekawego do powiedzenia,dlatego gadają aby gadać, a ludzie uwielbiają się chwalić tym nawet jaką zupę mieli na obiad, więc nic nie poradzę.

Męczy mnie ta sytuacja, ale akurat od stycznia zmieniam mieszkanie  (nie tylko z tego powodu, inne czynniki wpłynęły na moją decyzję;))więc z nimi już nie będę mieszkać.

Nie rozumiem dlaczego przebywasz wśród ludzi  przy których czujesz dyskomfort. Czy spotykasz się z nimi tylko ze względów mieszkaniowo-studenckich?  Czy nie można  tego zmienić? Ja omijam szerokim lukiem ludzi złośliwych, przy których czuje sie źle.

na początku mieszkania (od października) wydawało mi się że wszystko jest ok, jednak teraz niektóre kwestie mi zaczynają przeszkadzać ,stąd decyzja o przeprowadzce.

PodPseudonimem - jestem od domu pond 300 km, naprawde nie podchodzę już jakoś specjalnie  emocjonalnie do tego, co mam w domu, bo mam swoje własne życie które chcę ułożyć po swojemu. Ja nie wiem, mieszkałam z różnymi osobami (zmieniałam miasto studiowania po studiach licencjackich) i dla mnie jest po prostu to dziwne,że moje poprzednie współlokatorki aż tak intensywnie i namiętnie nie dyskutowały i rozwodziły się nad tym, co jedna a co druga ma w domu, czy która miała schabowego w niedziele na obiad....

Chyba że to normalne a ze mną coś jest nie tak -bo osobiście    odpowiedzi   typu "ja jestem taka córeczka mamusi że nie wyobrażam sobie życia z dala od rodziny" z początku powodowały  u mnie tylko uśmiech jednak na dłuższą metę staje się to trochę męczące zwłaszcza dla mnie-osoby któa chce wyjechac z tego kraju .

Może przesadza, a może nie. Ja np.  takim gadaniem nie przejmowałabym się - ale ja to ja, a Sarenka to Sarenka. Widać jest bardzie wrażliwa. One gadają, ją to denerwuje, efekt jest taki ze jest jej źle. A ponieważ świata nie naprawi, a koleżanki są za stare na wychowanie, musi ich unikać.

Przecież wszyscy paplaja o rodzinie, znajomych itp. Chyba musialaby się zaprzyjaźnić z jakąś mimozą...

Dziękuję Ci za te słowa.
Naprawdę mam wielu znajomych, jestem osobą która jest towarzyska i wydaje mi się że lubiana. nie chce w tym momencie wyjść na osobę która będzie cały czas krytycznie oceniać moje współlokatorki, ale one są typami raczej samotniczek -poza sobą nie spotykają się z nikim , nie zapraszają nikogo, jedna z nich nawet stwierdziła że "nie ma czasem nawet do kogo się odezwać w grupie na zajęciach", co chyba samo w sobie o czymś świadczy. Ja i one  wyznajemy troche inne wartości i zasady, i to chyba jest przyczyna wszystkiego, a te ich teksty potęgują wszystko to,co sprowadza się do jednego - nie pasujemy do siebie jako nawet znajome, a wspólne mieszkanie  staje się na dłuższą metę męczące.