Rozstanie po kilku latach

Witam drogie Panie, na wstępie zaznaczę, iż nie jestem kobietą, ale myślę, że Wy lepiej znacie same siebie niż ktokolwiek inny, w związku z tym do Was zwracam się z prośba o pomoc, poradę.
Związek z moją partnerką trwał prawie 4 lata, byliśmy swoimi pierwszymi poważnymi drugimi połówkami. Wiadomo, raz lepiej raz gorzej. Oboje jednak bardzo za sobą byliśmy. Poznaliśmy się ze swoimi "teściami" obie strony bardzo się polubiły i było OK. Od października widywaliśmy się tylko na weekendy (studia), ale co dzień ze sobą pisaliśmy, dzwoniliśmy. Było OK. Dwa tygodnie temu, napisał do niej kolega. Widziałem, że to inna rozmowa niż z kolegą, zależało jej, aby z nim pisać, nie spławiała go. Jak zapytałem o to, dostałem odpowiedź, że to tylko kolega, zwykłe pisanie, że jestem za bardzo zazdrosny. Coś się pokłóciliśmy i ona zerwała (często to robiła w kłótni, ale na drugi dzień przyjeżdżałem i było OK). Jak ją bardziej przycisnąłem to mi powiedziała, że rok temu się poznali, i oboje wpadli sobie w oko. Ale się nie odzywali, ona mnie kochała i to ucichło. Jak do niej napisał to wróciło. Byłem w szoku. Powiedziała, że chyba oboje są sobą zauroczeni. Przez to między nami doszło do kilku spięć. Powiedziałem, żeby wybrała, skoro mnie kocha, to chyba wybór prosty. Przyjechała w piątek, razem wyszliśmy, miło spędziliśmy czas, w sobotę to samo, jednak była trochę nieswoja. Na wieczór powiedziała mi, że napisze mu, żeby do niej nie pisał. Pojechałem do domu. Napisała mu, żeby w niedziele przyszedł do kościoła wcześniej bo muszą porozmawiać. Po kościele przyszła do mnie, uśmiechnięta i w ogóle, nie dopytywałem o niego, bo myślałem że załatwione. Pojechaliśmy później do niej i powiedziała mi, że nie potrafiła mu tego powiedzieć, żeby nie pisał do niej. Nogi mi się ugięły. Oboje płakaliśmy całe popołudnie, przytulaliśmy się, a ona cały czas powtarzała, że jeszcze nie wie itp. itd. że ma egzaminy i musi się zastanowić. To była niedziela i pojechała do szkoły. W poniedziałek rano przez smsy trochę ją przycisnąłem, że nie mogę tak dłużej. No i dostałem odpowiedź, że jeszcze nie wie, ale na razie, żebyśmy nie byli parą, że czas pokaże. Byłem zdruzgotany. Porozmawiałem z jej mamą, żeby mi coś poradziła, w końcu to jej córka i chyba się znają. Jej mama do niej zadzwoniła, ta się wściekła i stało się bardzo nieciekawie. Pojechałem do niej tego samego dnia (100km), nie wzruszyło jej to za bardzo. Wróciłem trochę jak zbity pies. We wtorek pisałem do niej miłe smsy, że kocham itp. nie odpisywała, a jak już to coś w stylu "tak/nie". W środę znowu pojechałem, z kwiatkiem. Prosiłem o szanse? Żeby nie przekreślała tego. Pytałem czy z nim pisze, a ona, że tak, cały dzień, nawet przy mnie ze dwa smsy napisała, chyba że do niej przyjechałem czy coś. Wróciłem do domu. Cały czas pisałem ładne smsy, że ja się poprawię (bo zarzucała mi czasami, że nie złapie ją za rękę, że nie powiem kochanie itp., ale robiłem masę rzeczy których jakby nie widziała). W piątek (wczoraj) jak wróciła, kupiłem bukiet róż i pojechałem do niej do domu. Nie wskórałem nic, nie pozwalała się przytulać, całować. Jej rodzice dali jej do zrozumienia, że tak nie powinna robić, pokłóciła się z nimi o to i ma mi za złe, moje "dziecinne" zachowanie, że im "naskarżyłem". Pojechałem do domu, wieczorem zgodziła się porozmawiać ze mną, powiedziała, żebym odpuścił, nic nie kupował, że ona już nie chce być ze mną. Powiedziałem że będę czekał na jej decyzje. Że dopóki nie zacznie z nim się spotykać, to będzie mogła do mnie wrócić, ale po kimś brał nie będę. Powiedziała, żebym nie pisał, nie dzwonił. Ustaliliśmy, że jeżeli zatęskni czy coś ją tknie to mi napisze, a jeżeli zacznie z nim się to co mówiłem jej, że nas skreśli na dobre, to też da znać.
Szczerze, jeżeli zawsze coś się działo, to ja robiłem ten pierwszy krok, pisałem czy coś, bo z jej strony by to nie wyszło, dlatego teraz się boję, że też nie napisze, mimo, że może będzie chciała.
Dzisiaj widziałem przez przypadek jak rozmawiała ponad pół godziny z siostrą tego kolesia.
Drogie Panie, poradźcie co mam zrobić, żeby ją odzyskać. Porad, że nie warto, że trzeba odpuścić już się naczytałem i nasłuchałem wystarczająco. Nie chcę jej stracić.