Partner nie chce dziecka..

Okazał się egoista bo nie chce dziecka?
Chyba sobie żartujesz...
Są ludzie którzy chcą dzieci i Ci którzy nie chcą.

Jeżeli chcesz dziecka,nie usuwaj.Jeżeli zależy Ci na związku z tym "egoistą" to usuń.
Wybór należy do Ciebie,Ty poniesiesz tego największe konsekwencje.
Chyba zdajesz sobie również sprawę z Tego że ojca w życiu Twojego dziecka nie będzie.

Zastanów się tylko czy naprawdę tego chcesz .. Kobiety latami starają się o dziecko ... zrobiły by wszystko by zamienić się miejscem z Tobą ..zastanów się czy będziesz mogła dalej z tym żyć.. z tym że usunęłaś ciążę..

nie usuwaj ciąży jeśli nie będziesz pewna w 100% bo potem będziesz żałować.

A co do szansy poznania wartościowego faceta mając dwójkę dzieci, to myślę że wartościowemu nie będzie to przeszkadzać

Nie ja tylko sugeruje że może tego bardzo żałować ! Taka decyzja jest nieodwracalna ,na zawsze jej skutki pozostaną w niej .. To jest jak najbardziej jej decyzja , ja jej nic nie narzucam -dobrze by było gdybyś czytała posty ze zrozumieniem .

Droga autorko musisz zastanowić się i przemyśleć wszystkie za i przeciw,ja jakiś czas temu miałam podobne przemyślenia  i wiem , że podjełam słuszną decyzje , która była tylko i wyłącznie moja

to jest dużo bardziej pokręcone..nie che mieć dziecka teraz i ze mną..bo twierdzi, że mnie nie kocha i to "spieprzyło by" jego życie, byliśmy ze sobą już dość długo, jak wspominałam wcześniej, że chciałabym mieć dziecko, to mówił, że nie kiedyś też by chciał, ale nie teraz..

Usunięcie nie oznacza, bycie z nim dalej w związku, bo po tym wszystkim co się podziało i jego reakcji to niemożliwe. Jak zakomunikowałam mu, że jeśli przerwę ciąże to definitywnie kończę tą znajomość, to powiedział, że nie chce się ze mną rozstawać. Po prostu odpowiadało mu takie spotykanie bez zobowiązań i planów na przyszłość..dlatego nazwałam go egoistą.

Najbardziej się boję, że z dwójką dzieci stracę szansę na normalną przyszłość z innym facetem.

O swoje zdrowie psychiczne, w razie usunięcia mimo wątpliwości sie nie obawiam, przecierpię i sie pozbieram, wiele w życiu przeszłam, więc trzeba dawać sobie rade..

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi!

Czyli byłabyś gotowa zostać z facetem, który Cię nie kocha, byle tylko zaakceptował Twoją ciążę?
Dla mnie to poniżanie się i żebranie o miłość, której i tak nie dostaniesz.

Lepiej być "samemu" z dwójką dzieci (dlatego " ") niż z takim dupkiem.

Nie usuwaj . Kochana , widzę że nie jesteś pewna na 100% więc nie rób tego . A tego dupka kopnij w dupę . Bo zachował się jak kretyn . Na pewno znajdziesz kiedyś faceta który pokocha Ciebie i twoje dzieci jak własne . Tylko to kwestia czasu . Przemyśl to ale ja bym nie usunęła . Wolałabym sama wychować niż z kimś takim . A jego bym wysłała na drzewo i nie wróciła do niego . Bo mówi Ci że nie chce się z Tb rozstawać , tak? To dlaczego chce z Tb być a dziecka nie chce ? To chore , i taki związek bez zobowiązań również jest dla mnie chory.

moim zdaniem bedziesz zalowac ze usunelas. lepiej urodzic i wychowac bez ojca, zaloz sprawe o alimenty a egoiste miej w tylku. on kiedys przyjdzie i bedzie prosil na kolanach zeby moc zobaczyc sie ze swoim dzieckiem.pamietaj ze to tez twoja krew. ja zaszlam w ciaze w wieku 16 lat(tez mi bylo ciezko bo podobno stracilam najlpsze lata swojego zycia,nie prawda!), ojciec mojego syna tez mnie zostawil od razu po tym jak sie dowiedzial ode mnie o ciazy i nawet przez mysl mi nie przeszlo zeby odebrac dziecku zycie. znalazlam wspanialego faceta z ktorym jestem  nie cale 2 lata i moj syn mowi do niego tato. na pewno znajdziesz jeszcze odpowiedniego faceta,nie usuwaj ciazy.wszystko sie ulozy,zaufaj zyciu

Dżoana nie sądzę, że na jakimkolwiek forum znajdziesz konkretną odpowiedź na Twoje pytanie.
To jest decyzja, którą musisz podjąć sama bo przecież żadnej z nas nie będziesz mogła później za nią obwiniać tylko samą siebie.
Fakt jest taki, że Twój "facet" Cię nie kocha i nie nadaje sie do wspólnego życia. Więc nawet jesli zdecydujesz sie urodzić to kopnęłabym go na Twoim miejscu u d...
Zastanów się, czy poradzisz sobie nie tyle z wychowaniem co z ewentualnym usunięciem. Nie wiem jaką osobą jesteś i nie wiem jak wpłynęłoby na Ciebie usunięcie dziecka. Jakiej decyzji nie podejmiesz będzie ona na całe życie. Sama musisz zdecydować co dla Was będzie lepsze.

Sarcia napisała, ze ma takie zdanie, tak przypuszcza, a nie, ze wie

mnie najbardziej uderzyło to zdanie "Boje się, że wychowując samotnie 2 dzieci, każde z innym ojcem, przekresle sobie szanse na poznanie w przyszłości normalnego faceta."

A co dziecko jest winne, ze ma nieodpowiedzialna matkę, która dla seksu dwa razy w tygodniu poświęca siebie , a w konsekwencji także i zycie dziecka. i co najważniejsze. Jeżeli szukasz normalnego faceta, to normalny facet prędzej zaakceptuje normalna i mądrą kobietę z dwójką dzieci, niż kobietę, która usunęła dziecko dla kaprysu bycia z facetem

Ewelinka ma rację, (nie tylko dlatego, ze popiera moją wypowiedź ) aborcja jest wyjściem w kilku sytuacjach  i sama np gdybym zaszła w ciążę w wyniku gwałtu, bym na 80% się zdecydowała się na sunięcie. Aborcję toleruję jeszcze w sytuacji, gdyby dziecoko miało urodzić się na tyle upośledzone, ze nie mogłoby się samo sobą zajmować, nie mówię tutaj o braku kończyn, czy zespole Downa, ale o byciu podłączonym non stop pod aparaturę, bądź nie rozumieniu niczego, nie mówieniu (nie chodzi mi o osoby nieme) o jakimkolwiek braku kontaktu z otoczeniem. I ostatnia sytuacja: zagrożenie życia matki. Matka może być "bohaterka we własnym domu" i dać się zabić, żeby urodzić dziecko, ja osobiście bym tego nie zrobiła, tym bardziej jakbym już miała dzieci, na pewno bym ich nie zostawiła (Sprawa Alicji Tysiąc, jak najbardziej rozumiem tę kobietę)

Ok, po tych nudnych wywodach dotyczących mojego stosunku do aborcji. Kobieta, która usuwa dziecko bo ma taki kaprys to nie człowiek. A już na pewno nieinteligentny człowiek. Argumentem dodatkowym jest fakt "łapania na dziecko" , a jak przynęta, czyli dziecko nie zdaje rezultatu, to się przynętę wyrzuca. Żal.

Witam,
podjęłam ostateczną decyzję.. że nie będzie teraz 2 dziecka. Wiem, jakie to egoistyczne-takie załatwianie problemu, uciekanie od odpowiedzialności, że dziecko sie nie prosiło na świat..
Czuje sie winna, bo powinnam zakończyć ten związek dawno temu, kochałam za bardzo, byłam ( i chyba nadal) jestem uzalezniona od niego. Zazdroszę każdej silnej kobiecie, która potrafi na 1 miejscu postawić własne dobro i nie żebrać o miłośc, tak jak ja to robiłam.. Wahałam się, czy urodzić, bo gdzies w duchu miałam nadzieję, że miedzy nami sie ułoży..
W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, jak destrukcyjny dla mnie to był związek ( on był chorobliwie zazdrosny i jego zachowanie w stosunku do mnie mogłabym śmiało okreslić mianem przemocy psychicznej) i urodzenie tego dziecka wiązałoby się z posiadaniem z nim kontaktu jeszcze przez długi czas, a postanowałam się z tego całkowicie wyzwolić.. i radykalnie zmienic swoje zycie..
Wiele z Was, może powiedzieć "gdzie ty miałas oczy", że trzeba do było dawno temu "kopnąć go w tyłek".. Wiem, miałam taka swiadomość, a jednoczesnie kochałam i cierpiałam przy nim.
Pochodzę z rozbitej rodziny i nie poznałąm nigdy pozytywnego wzorca, a on miał wiele cech mojego ojca...
Chodze od jakiegoś czasu na terapię, jadnak zmiany, wieksza samoświadomość i pewnośc siebie przychodzą powoli. Jednak ta sytuacja to jest dla mnie taki wstrząs, że juz nie pozwolę nigdy żadnemu facetowi mnie skrzywdzić..
Czuje się w tym wszystkim beznadziejnie, jak mała dziewczynka, ale wiem dokąd chce teraz zmierzać.
Dziekuję Wam wszystkim za rady, wsparcie oraz krytykę, każde słowo miało znaczenie

Serdecznie Was pozdrawiam

No, jakby się już urodziło, to ufam, że ona by się nim zaopiekowała. Matka która ma "karierę która ją pochłania" co własne urodzone dziecko zagłodzi/zaziębi to suka jest zwyczajna a nie matka. A taka, co "ma karierę, która ją pochłania", świadomie seksuje i zabija dziecko to nie powiem kto.

Angel- Ty podajesz przykłady ludzi głupich. To nie o to chodzi, żeby pokazywać "co zrobić, jak się zrobiło głupotę", tylko najpierw mówić "co zrobić, żeby tej głupoty nie zrobić". Nie można tak robić jak robią obydwie strony związku w Twoim opisie tej pożal się Boże rodziny. Chociaż w sumie teraz odpowiedzialność za to co się robi nie jest w modzie, a za samą głupotę nie wsadzają. (A powinni.)

Co do Twoich "argumentów" o kasie, inwestycjach w piękno "bo ciąża" to nie będę komentował.

Poczytaj o zygocie.

W takim też kontekście napisałem.

Ale może ktoś z podobnymi "dylematami"  przeczyta i się zreflektuje.