rozstanie - jak zapomnieć???

Witam!
2,5 roku temu poznałam mężczyznę i wydawało mi się że to facet mojego życia!
Przez pierwszy rok było cudownie! Tom mieszkał w Niemczech a ja w Polsce. Przyjeżdżał do mnie w każdy weekend pokonując ok 800km! Spędzaliśmy razem cudowne chwile.
Po roku postanowiliśmy że zamieszkamy razem w Niemczech. Wynajęliśmy mieszkanie. Zabrałam dzieci i wyjechałam do ukochanego. Po miesiącu zaczęly się problemy. Mój ukochany budował między nami mur którego nie mogłam przebić. Mówił że ma problemy i potrzebuje czasu. Przez pół roku kochaliśmy sie zaledwie 4 ? 5 razy! Po 8 miesiącach rozstaliśmy się. On poznał inną kobietę, ja innego faceta, którego wcale nie kochałam, ale chciałam zostać w Niemczech i być bliżej ukochanego bo być moze kiedyś znów będzie chciał wrócić? No i tak było... po 3 miesiącach naszego rozstania napisał do mnie że chce być ze mną. Wróciłam do niego nie zastanawiając sie... znów było cudownie jak kiedyś. Tak... 2 tygodnie później już nie miał ochoty na sex, ani nawet na spacery ze mną.
Postanowiłam że wrócę do Polski i zamieszkam u mamy. Po 2 dnich w Polsce mój ukochany już tęsknił za mną. Przyjechał po mnie i zabrał mnie do siebie. Znów było super 2 tygodnie!
Próbowałam ratować nasz związek jak mogłam, ale nie udało się. Facet ma humory jak małe kapryśne dziecko.
Po miesiącu znów wróciłam do Polski. Miałam nadzięję że znów zatęskni i będziemy razem.
Po tygodniu znów mi powiedział że zabierze mnie do siebie, ale juz na zawsze. Pobierzemy się i będziemy żyć jak rodzina. Ale chce jeszcze trochę czasu...Cieszyłam się jak małe dziecko. Z dnia na dzien żyłam nadzieją ze to będzie już niedługo... Niestety   po paru dniach myślał znów inaczej.
Zakończył nasz związek juz definitywnie. Powiedział że ma do mnie uczucie, ale nie potrafi żyć w związku. Mówi że sam nie wie czego naprawdę chce i czego oczekuje od partnera. Że teraz chce być sam i sprawdzić siebie. Że długo nie będzie miał innej kobiety! Potrzebuje czasu żeby sam siebie poznać bo nie wie kim jest! Facet ma 40 lat! Nie wiem jak to możliwe? Czasami się zastanawiam co ja robię? Jestem jego zabawką, którą odstawia na półkę jak mu sie znudzi.
Mieszkam teraz w Polsce i bardzo za nim tęsknię
Nie wiem czy uda mi się o nim zapomnieć. Ja mam do niego uczucie bardzo wielkie. Pomimo tego jak mnie traktował nic się w moim sercu nie zmieniło. Kocham faceta i nie jestem kochana! Jak zapomnieć o nim i zacząć normalnie żyć?