Jaka kara dla dziecka?????

@lumturi, poczytaj o feedback' u kanapkowym. Myślę, że to może pomóc. Dawaj jej informacje zwrotne, ale z pozytywnymi emocjami, a nie strachem i poczuciem winy.

Macie rację ,w przypadku mojej córki nie mogę sobie pozwolic na impulsywne wyrażanie niezadowolenia. Wszystko muszę przemyśleć zanim zwrócę jej uwagę.
   Feedback kanapkowy -fajna sprawa w tym przypadku. GENIALNIE !!!
   Tylko ,że ja jestem spontaniczna ,może nie obrażam, nie krzyczę ,ale zdaję sobię sprawę ,że potrafię mimo to "dowalić ".
   Napewno nad tym popracuję  ,dla niej warto .
   Dzięki.

A czy to są u dziecka faktycznie aż tak duze przewinienia ,ktore koniecznie zaslugują na kare?? Bo jak małe to wg mnie slowna reprymenda u tak delikatnego dziecka wystarczy często. Rzeczowych kar nie zawsze trzeba nakladac jesli to  nie jest nic skrajne przesadnego. Sama piszesz ,że upomnienie ,zwrocenie uwagi często jest to dla dziecka już dosyc dużym przezyciem.
Podkreslaj ,ze twoja reakcja na jej jakies tam "ja" nie miala celu mszczenia sie ,ani poniżenia, tylko to jest wyznacznik konsekwencji jej zachowań.Powtarzaj ,że kochasz ją,ale nie zawsze lubisz jej foszki.Ty sie nie zloscisz na nią jako tako na jej osobe, ale czasami na jej jakies zachowanie ,czyn.
Jest róznica miedzy nie lubieniem kogos, a czegoś w zachowaniu.Przyklad jakich wiele: dziecko bałagani i nie spieszno mu ten syf ogarnać po sobie mimoże powtarzasz setny raz i po  101 razie  proszenia krzykniesz - wtedy denerwujesz sie  tylkoi wyłącznie za te jej w tym momencie lenistwo, tylko do tego nawiązujesz swoje niezadowolenie, ale i tak ją kochasz pomomo tej sytuacji ,w ktorej sie zirytowalaś  .Postaraj wyjasnic dziecku tą roznice. Ja zawsze mlodej powtarzam,że jak już sie wściekne na nią to za jej złosliowsci w tym momencie jakie wykazuje ,a tak  poza nimi i tymi incydentami wredniackimi jest git dziewczynka
No ale to co napisalam to napewno nie bylo celem podważania tw.met. wych

Wydaje mi się, że dziecko jest dzieckiem i nawet najwrażliwsze nie jesteśmy w stanie wychować bez systemu kar i nagród. Kary powinny być zawsze adekwatne do przewinień, ale też takie, żeby dziecko odczuło je odpowiednio a nie od razu w złości rzucamy szlabanami na miesiąc. W Twoim przypadku nic się nie stało myślę, jak sama odrobiła lekcje i musiała się do tego przyłożyć, bo następnym razem jak zaoferujesz swoją pomoc nie będzie miała takich dąsań.

Zgadzam się z w 100%   z Wielokropkiem kocha się bez "ale" jest się fajnym bez "ale"
Ja myślę, że skoro mała jest wrażliwa i odpowiedzialna to należałoby zacząć od ustalenia reguł. Ustal kiedy i z kim odrabia lekcje, myślę że nawet jak nie będzie miała ochoty na odrabianie to przypomnienie, że tak wspólnie uzgodniłyście będzie motywujące.
A dlaczego mała nie chciała odrabiać tych lekcji? Pytałaś? Może to nie tylko lenistwo?

Gadki moralizatorskie wkurzają nawet dorosłych, do dzieci lepiej mówić krótko i konkretnie. Moja córka kiedy mąż jej strzelił taką pogadankę powiedziała zupełnie niewinnie i bez odrobiny złośliwości "tatusiu ja zaraz usnę, bo się zmęczyłam tym słuchaniem"

Postaraj się nakreślić problem "nie odrobiłaś lekcji, co dalej?" konsekwencje będą takie i takie i niech sama zaproponuje rozwiązanie. Karanie nie motywuje do działania.

Aż mi się skojarzyło, pamiętaj dając dziecku klapsa nie robisz mu krzywdy tylko je wychowujesz
Nie chce mi się analizować za bardzo sytuacji, ale z tego co przeczytałam - rodzina mieszka w Niemczech, mama jej pomaga w odrabianiu lekcji, czyli niedawno się wprowadzili do nowego miejsca. Skoro dorosłym ludziom ciężko jest się odnaleźć od razu na obczyźnie, czemu dziecko ma się w mig czuć jak ryba w wodzie. Sądzę, że kłopoty w odrabianiu lekcji były wynikiem złego samopoczucia właśnie w szkole, a nie chęcią manipulacji jaką podajesz za przyczynę oporu dziewczynki. Sam fakt, że dziecko czuje się jeszcze gorzej oznacza, że kara była za mocna do przewinienia, co czuje matka. Co ja bym zrobiła, rozmawiała z córką o tym, że lęk który teraz czuje jest chwilowy i jak tylko nauczy się języka, co osiągnie przez odrabianie lekcji, na pewno poczuje się pewniej.
Karzemy adekwatnie do przewinienia i okoliczności. Nie ma na to złotej reguły. Jak zresztą we wszystkim co nas otacza.