(brak) sex po zdradzie, skomplikowna historia - kara, czy obniżenie ..

Witam ... żona nie ma osłabionego libido tylko jest jej ciezko po zdradzie, najwidoczniej musiała czuć się totalnie samotna i nie zrozumiana , coś pękło w niej skoro posunęła się  do tego kroku ,przeanalizuj swoje błędy czy jesteś naprawdę w porządku ,porozmawiaj z nią czy darzy jakimś uczuciem tamtego i czy potrafi wybaczyć sobie bo nie wszystkie kobiety potrafia przejść do porządku dziennego z tym faktem i czują się po prostu brudne .Uwierz że jezeli chce dalej być z tobą , to sama zrobi pierwszy krok .Wiem, bo zdradziłam męza  po 13 latach i dopiero teraz kiedy mineło 2 lata zbliżyłam się do niego .poczułam że on jest na prawdę ze mną ..

Mark, ja nie rozumiem jednej rzeczy...to żona Ciebie zdradziła, to ona powinna pracować nad odzyskaniem Twojego zaufania...nie odwrotnie...dlaczego uważasz, że to ona może Ci nie ufać? dlaczego uważasz, że żona, nie reagując na Twoje zwykłe ludzkie potrzeby, wymierza Ci karę? karę za co? karę za to, że Cię zdradziła (bo zapewne to była Twoja wina)? to ona przygruchała sobie kochanka, a Ty jej kupujesz kwiaty...a co ona robi, żeby ratować Wasz związek po swoim wyczynie, dla którego usprawiedliwienia nie ma? z Twoich słów wynika, że ona nie do końca jest pewna, czy chce próbować odbudowywać Wasze małżeństwo...czas na przemyślenia powinieneś jej dać, ale konkretny, niech nie robi tego w nieskończoność..sam znasz granice swojej cierpliwości..

Tak ona mnie zdradzila, ale to pozniej ja jej wyrzadzilem niezlo pieklo, gdy juz wdawalo sie ze wszystko jest dobrze, mnie odpadala chandra i wypominalem jej ponownie tą zdradę (i tak przez caly rok).
Zresztą zawsze tak się działo, gdy była daleko odemnie, czyli na statku w pracy.
Kwiatów nie kupiłem, nie będę się narzucał.
Teraz wyjeżdża za 5 dni do pracy na statek. Nie będzie jej 4 tygodnie, dać jej ten czas do zastanowienia ?
Moje granicę cierpliwości się wydłużają bo nie chcę jej stracić, ja ją ciągle bardzo kocham, ale nie chcę żyć z osobą która jest tylko ze mną z przyzwyczajenia.
Zresztą sam się obawiam jej wyjazdu,żeby znowu nie dopadł mnie szał zazdrości, zawsze tak było ostatnio gdy wyjeżdżała :-(.
Teraz mam zamiar byc rozsądny.

Zgadzam się z semiramida. To twoja żona powinna walczyc o odbudowanie małżeństwa. Powinna sobie zdawac sprawe jak wdała się w romans z póżniejszych konsekwencji swojej decyzji i tego, że nie pogłaskasz jej po głowie i nieprzytulisz mówiąc no stało się, trudno. A ona wzbudza w tobie poczucie winy i robi z siebie ofiarę...typowe. Walczy i naprawia ten kto zawalił i wywołał całą sytuacje. Nie daj się tak traktowac. To ona powinna posypywac głowe popiołem, a za to stroi fochy.

Ok, może się wytłumaczę.
Po tym jak wykryłem zdradę żony, był ból, płacz, przeprosiny.
Jednak po 3, 4 miesiącach od tego, dalej nie potrafiłem jej zaufać i uwierzyć.
Szpiegowałem jej pocztę (poznałem jej hasła do kont pocztowych) , to co przegląda w komputerze, jej komórkę, itp.
Mimo że już minęło wtedy kilka miesięcy, od jej zdrady.
Sam bym nie wytrzymał ze sobą  i wcale nie jestem dumny ze swojego zachowania.
Naprawdę moja zazdrość była wszystko nieszcząca.

Posunąłem się jeszcze dalej. (od miłości do nienawiści naprawdę jest bliziutko)
Wysłałem maila do jej kolegi na statku z pytaniem i prośbą o potwierdzenie danych kochanka,
oraz z zapytaniem czy czasami nie ma go na statku.
Na dodatek żeby nie być gołosłownym, dołączyłem prywatne maile żony do jej kochanka.

Zagroziłem żonie że ją "zniszczę" jeśli nie wyjawi mi całej prawdy o swoim kochanku, że wyśle
te jej maila do kochanka, do wszystkich jej znajomych oraz do pracodawcy.
To oznaczałoby, że raczej pracy by już nie znalazła.

Napisałem jej, że nic mnie nie obchodzi, chcę tylko znać całą prawdę.

Na szczęscie kolega żony odpisał, że tego faceta nie było na statku już od 12 miesięcy.
Potwierdziły się słowa żony.

Wtedy dopiero zrozumiałem, jak ze mną jest niedobrze.

Teraz rozumiesz/cie dlaczego mam poczucie winy ?
Chyba żona mi nie do końca ufa, a może się mnie boi jeszcze trochę, czuje obrzydzenie do mnie ?

Marku!
Nic dziwnego, że nie ufasz, że kontrolujesz!
To są normalne reakcje zdradzonej osoby!
Trochę dziwna jest postawa Twojej żony, bo niby żałuje, niby chce ratwoać małżeństwo, ale po jej zachowaniu trudno w to uwierzyć!
Rozmawiajcie!!!!

pokręcone to wszystko...

Twoje zachowania po zdradzie mnie wielce nie dziwią. gdyby mnie ktoś tak zranił, to o ile bym wybaczyła, to też prawdopodobnie chciałabym "trzymać rękę na pulsie" i sprawdzić czasem Ukochanego...
ale dlaczego szukasz w tym swojej winy? bo ją zraniłeś słowami? ona Ciebie też zraniła. działałeś pod wpływem emocji, ok, rozumiem. fakt, to nie jest dobre wytłumaczenie, ale zraniony człowiek jest gotów naprawdę wiele zrobić...

Myślę że jedynym ratunkiem dla WAS jest rozmowa. Musisz pogadać z żoną o NIM (kochanku), i dowiedziec się:
co się stało że spojrzała się na innego, co jej sie spodobało w NIM, musicie razem przeanalizowac okres w którym to się wydażyło: co ty wtedy robiłeś, jaki byłeś i ona jaka w tym okresie była. No...  bo coś ją pchnęło do tego by tak postępować.  Oczywiście jej nie tłumacze!!!!!!!!  Broń Boże. Nie czuj sie winny!!! ... ale jak wam zależy to dobrze byłoby znaleźć powód dla którego tak zrobiła i sięgnąć głęboko w daleką przeszłość waszego związku by znaleźć źródło problemu. Dlaczego w ogóle się spojrzała na innego? , może jej czegoś brakowało (może akceptacji z twojej strony, docenienia, starania sie o nią, itd.... można wymieniać i wymieniać..). Co jej się spodobało w NIM? Coś się stało że przy innym poczuła się tak dobrze że posunęła się do zdrady. Przede wszystkim z nią o tym pogadaj i zacznij rozmowę od tego co teraz czujesz: "Wiesz.. gryzie mnie ta sytuacja, i mam mętlik w głwowie - do dziś, chcę o tym pogadać". Powinniście sobie mówić wszystkie myśli, jakie macie do dzisiaj obawy  - mówiąc wprost (chociażby te najgorsze). Bo inaczej nie będzie dobrze.
Bo to że wam zależy i tobie i jej to nie wystarczy. Trzeba jeszcze coś w tym kierunku robić by było dobrze, czyli podstawa to rozmowa. Poza tym powiem ci że to nie dobrze że tak żadko się kochacie bo ona nie chce po prostu. Wytłumacz jej to delikatnie że... seks was przede wszystkim łączy i jest też zajebistą terapią dla związku.
Całkiem możliwe że jeszcze do dzisiaj myśli czasem o nim i żyje wspomieniami, ale pomóż jej z tego wyjść - właśnie poprzez rozmowę - jak ci zależy - No i nie obwiniaj się bo to ona zawaliła przede wszystkim, bo nawet jeśli wam się nie układało wtedy gdy to robiła (przykładowo), to nie miała prawa lecieć w ramiona innego - rzecz jasna.
Powodzenia.