problemem jestem ja, czy on?

Czytając ten temat nasunęło mi się pewne pytanie i bynajmniej nie to: "czy to już uzależnienie, czy jeszcze nie" tylko raczej pytanie czy go akceptujesz takim jakim jest? Nikogo nie krzywdzi swoim zachowaniem, a mimo to jest wyliczone, że śmierdzi, że pali, że to się może w nim zmieni, jak zmieni otoczenie, o tamto robiłam już awanturę... Chłopak jest jaki jest, uzależniony od papierosów, czasem lubi sobie zapalić jointa i zamiast Cię zdradzać wyładowuje napięcie seksualne w domu przed zdjęciami. Jeśli trawki nie pali za często, a w łóżku nie macie problemów przez jego masturbację i pornografię, nie wściekałabym się tak. Szczególnie, że chłopak chcąc uniknąć awantury nie powie Ci o wielu rzeczach i jeśli rzeczywiście uzależnionym zostanie - nie będziesz miała o tym pojęcia, bo będzie się z tym krył. Rozmawiajcie o tym otwarcie bez wściekania się i pretensji. Jeśli zachowa zdrowy rozsądek niech robi to, co lubi, a Ty będziesz dzięki temu miała rękę na pulsie. Powiedz mu też o swoich obawach, o co się martwisz w związku z tymi jego czynnościami, to lepiej działa od kłótni i stawiania warunków

... i jeszcze żeby był wyższy i nosił tylko koszule... i tak mozna długo...

Wymieniłaś wady, z którymi widać nie za bardzo chcesz się pogodzić. A teraz odpowiedz sobie na pytania czy on ma jakieś zalety i czy są one wystarczające by przymknąć oko na część wad.
A nastepnie wybierz te rzeczy które koniecznie trzeba u niego zmienić bo inaczej nie wytrzymasz - i walcz.
Pozwól mu jednak zachować część jego "przypadłości" bo pozbycie się ich - wbrew pozorom - zniszczy Wasz związek.

I swoją drogą to chyba papierosy są tu najbardziej szkodliwe - od tego się w końcu umiera.
Masturbacje zostaw w spokoju, przejdzie pewnie jak dojdziecie do takiego etapu związku że będzie miał seks z Tobą częściej niż parę razy w miesiącu. Podnieta na widok zdjęć zwykłych dziewczyn? Jak najbardziej naturalne, nigdy nie rozumiałem poczucia estetyki tych facetów którzy jarają się tymi wszystkimi aktorkami porno które wyglądają zazwyczaj wszystkie tak samo a przy tym bardzo sztucznie... Wiesz, chyba jednak nie chciała byś by najbardziej kręciły go prawie że plastikowe lale o wymiarach 90/60/90, jędrnych D, które jęczą nawet jak robią loda. Wtedy byś miała przekichane życie erotyczne z tym człowiekiem.
Trawa nie szkodzi jakoś znacząco jak się zapali sporadycznie. Byle Cię nie oszukiwał z tym paleniem. No i tu ostatnia kwestia - kłamstwo. Tego w związku być nie powinno... Ale pamiętaj że nikt Ci prawdy nie powie jak nie będziesz wyrozumiała, nie pójdziesz na jakieś ustępstwa itp...

PS. dobrym sposobem na zmiany będzie propozycja że Ty też coś u siebie zmienisz w zamian za to że on się podejmie wysiłku w tym celu. (np. rzucenie palenia). Możecie się nawzajem wspierać (już przez samą świadomość że to drugie tez się z czymś męczy - jest łatwiej).

Dziękuję wam bardzo za otworzenie oczu, kocham go bardzo, dlatego szukałam kogoś kto nie znając nas powie 'na chłodno' co o tym myśli. Rzeczy które wymieniłam w tym poście to tak naprawdę jedyne jego wady z którymi mam problem by się pogodzić, dlatego też mam wrażenie jak napisałam, że czasem czepiam się bez sensu, czy jak wolicie robię coś z niczego... Więc radzicie mi że powinnam trochę wyluzować, porozmawiać z nim o moich obawach i faktycznie, też coś w sobie zmienić. Bardzo mi przeszkadzały te rzeczy u niego nie dlatego że miałam taki kaprys, tylko bałam się że każda z nich doprowadzi do czegoś złego: uzależnienie, zdrada... taka trochę panikara jestem. Moim największym problemem jest nieufność co do jego słów (mówimy cały czas o zapewnieniach o zmianie, obietnicach). Bo zamiast szukać kompromisów i rozmawiać, tylko wymagałam zamian, a wiec stąpałam po cienkim lodzie. Teraz gdy robi coś nie tak jak ustaliliśmy, czy jak go prosiłam, jest mi przykro i robię 'awanturę' nawet jeśli to błahostka, a wtedy on zaczyna mi mówić co raz mniej i tak się koło zacieśnia... Powinnam to przerwać, póki nie jest za późno, na szczęście człowiek uczy się całe życie.
Tylko jak teraz poprowadzić umiejętnie weekendową rozmowę, tak by po prostu nie zaprzepaścić rad które mi daliście... Nie chcę znów popaść w jakąś awanturę, bo to nikomu nie potrzebne

W domu pali jedynie w jednym miejscu - w łazience. Nie wiem skąd wziął się ten głupi nawyk, ale jest od niedawna i jest o tyle męczący, że nie ma tam okien, wiec wywietrzenie pomieszczenia trwa bardzo dużo czasu. A ja się duszę. Za moją prośbą, muszę przyznać, że stara się wychodzić chociaż na balkon, jednak czasem chyba ma za daleko? Bo trafia znów do łazienki.
Z tym rozwlekaniem tematów chyba masz racje, jak za długo jakiś ciągnę i zaczyna go męczyć to zwyczajnie szuka ucieczki w inny temat. Ale nie mam mu tego za złe, wiem że lubię sobie 10 razy wrócić do czegoś myślami i się zastanawiać, natomiast on rozumiejąc moje (pewnie dla niego dziwne upodobania), nie zawsze ze mną o tym pogada, ale zawsze mnie wysłucha. A to bardzo cenie. Przede wszystkim trafną radą jest spokój - bo mam problem z opanowaniem emocji gdy coś mnie bardzo wzrusza, dotyka, martwi, czy mocno denerwuje. Walczę z tym szczególnie dlatego że jestem porywcza w kłótniach, niewiele do niej trzeba, a przecież nie o to chodzi żeby całe życie spędzić na ringu. Może zaproponuję mu rozwiązanie z którego będzie mógł skorzystać ale tym razem bez przymusu? Że jeśli będzie chciał rzucić palenie to będę go wspierać w tym rzecz jasna ale jeśli będzie mu łatwiej to zaproponuję mu że i ja coś zmienię...?

Kasiu powiedz to co nam tylko tak na chłodno po swoich refleksjach, że sama widzisz ile robiłaś mu awantur, że boisz się tego i tego, że postarasz się nabrać dystansu, a jeśli coś z jego nawyków Ci przeszkadza, jak palenie w łazience ustalcie, aby nie palił przy Tobie, czy w domu, a w zamian nie będziesz się czepiać jego papierosów w ogóle.
Nie komplikuj tylko powiedz co czujesz szczerze ale bez złości. Myślę, że wtedy będzie największa szansa byście się dogadali

A dla mnie takie kompromisy to sranie w banie... Są pewne kwestie, które nie podlegają kompromisą... Według Was autorka nie może wymagać nic od partnera, a jeśli chce wymagać to sama powinna się też zmieniać pod niego?  Dojdzie w końcu do tego, że ktoś będzie musiał się zminieć na lepsze np. zacząć gotować aby móc wymagać od partnera aby np. ten nie zdradzał. Kompromis!? Do różnych absurdów można dojść z takim podejściem.

A i jeszcze jedno, to jak partner jest np. egoistą to też powinniśmy to akceptować, no bo w końcu powinniśmy tą drugą osobę do końca akceptować taką jaka jest? To dla mnie kolejny absurd. Oczywiście osobowości, temperamentu partnera nie zmienimy, ani jego wynawanych wartości (nawet nie powinniśmy próbować tego zmieniać) zatem jak nie potrafimy tego akceptować to oznacza, że to zwyczajnie nie partner dla nas. Jednak są pewne sprawy, które według mnie nie podlegają dyskusji i w tych konkretnych kwestiach można zwyczajnie nie akceptować pewnych zachowań co nie oznacza braku akceptacji dla partnera jako osoby.

Do autorki!

Widać, że Cię to wszystko męczy co oznacza, że kwestie, które wymieniłaś są dla Ciebie istotne - wynikają z Twoich światopoglądów jak sama zauważyłaś. I prawda jest taka, że nigdy nie będziesz czuła się dobrze naginając swoje światopoglądy dla "dobra związku", z drugiej zaś strony też nie będziesz czuła się szczęśliwa zmuszając do czegoś partnera, tłumacząc mu coś w kółko, kontrolując go. On też nie będzie czuł się szczęsliwy słysząć w kołko Twoje uwagi, będąc do czegoś przymuszany. To się nie uda.

Co do konkretów. Jeśli związałaś się z nim jak już palił papierosy to w sumie bezsensu się go teraz o to czepiać.  Możesz co najwyżej zwrócić mu uwagę na zalety, korzyści jakie by miał rzucając palenie. Możesz co najwyżej prosić aby nie palił w mieszkaniu itp.

Co do trawy! Wyraźnie widać tu Twoją obawę. Tym razem skoro on od początku wiedział jakie masz poglądy w sprawie palenia trawy i się zgadzał z tymi poglądami, na początku znajomości nie palił. Bądź jeśłi wiedział, że gdyby nie rzucił palenia przed waszą znajomością to w ogóle nie brałabyś go pod uwagę jako faceta to  jak najbardziej masz prawo się czepiać. Wyrażać swoją obawę. Tylko, że czepianiem też nic nie zyskasz. Możesz spokojnie pogadać z nim o swoich obawach. Jeśli mu ufasz i wiesz, że np. traktuje trawę jako coś okazjonalnego przy np. okazji jakiejś imprezy i ma to miejsce naprawdę rzadko to powinnaś mu odpóścić, nie męczyć tematu. Gorzej jeśli już kiedyś były w jego życiu okresy gdzie palenie było dla niego standardem.
Ogólnie częste palenie trawy może bardzo zmienić podejście Twojego faceta do Was, Waszego związku to trochę stąpanie po ciękim lodzie.

Co do masturbacji! Nie dziwię się, że sobie czasem pozwala... Jednak jak dla mnie faceci w tym temacie powinni być nieco ostrożni bo łatwo przekroczyć granicę między "zrelaksowaniem się, ulżeniem sobie bo brakuje mu seksu", a uzależnieniem.
Kolejna rzecz, przyznam, że też przeszkadzałoby mi gdyby facet masturbował się przy jakiś panienkach wyszukanych w portalach itp. Szczególnie, że są to realne osoby, które jak sama piszesz może kiedyś gdzieś spotkać, poznać. Po drugie świadczy to o jakiejś dużej potrzebie różnorodności jeśli chodzi o jego fantazje, bodżce. Codziennie inna...
Dlaczego nie masturbuje się przy Twoich zdjęciach? Dlaczego się nie wysili i nie użyje własnej wyobraźni?

Co do panieniek z porno! Wiadomo, że jeśli facet tam szuka inspiracji na seks to jest to żenada.

Jednak inna jest świadomość kiedy nasz partner np. onanizuje się do jakiejś nierealnej, niedostępnej gwiazdy niż kiedy to robi z myślą o jakiejś dziewczynie z sąsiedztwa!
Tak samo myślę facet woli usłyszeć, że podoba nam się aktor taki i taki bo jest według nas pociągająy niż np. gdybyśmy tak wypowiedziały się o facecie spotkanym w tramwaju.

Jeśli zaś czujesz, ż facet Cię zbywa i okłamuje to cała sytuacja jest bardzo niefajna. Jak masz czuć się go pewna skoro coraz więcej rodzi się zwątpienia, niejasności itp.? Taka jego postawa też może przyczyniać się do tego, że przejmujesz się tym wszystkim dużo bardziej. Czyli ogólnie może masz realne powody aby czuć się jak czujesz, a te obecne problemy to tylko czubek góry lodowej.