Dziwne zachowania i zaskakujące (dla mnie rozstanie)

Myślę, że ona nie dojrzała do związku, nie wie jeszcze, czego chce.
Tylko Ty się starasz.

Daj jej czas, nie odzywaj się, nie pisz, nie dzwoń. Jeśli jej zależy, to o Ciebie zawalczy.

Może inaczej - pół roku prawie nie było problemów, ja (moim zdaniem oraz osób z którymi rozmawiam codziennie i wiedzą co się dzieje) zachowywałem się fair, traktowałem ją w pełni poważnie i gadałem sobie bo gadałem, że za 4 lata najwcześniej można myśleć o zaręczynach ale tak na prawdę chciałbym wcześniej... Ogólnie nie było problemem to, że siedzieliśmy w domu cały weekend, z resztą zawsze coś tam robiliśmy czy na rower, czy jezioro czy z moimi znajomymi, czy do galerii, czy gdzieś coś zobaczyć w dzień, czasem też faktycznie nie wychodziliśmy nigdzie. Było, że 3x proponowała kino bo jej kuzynka szła, ale wtedy raz byłem totalnie padnięty, raz film mega nieciekawy a raz po porostu nie chciało mi się, po tej przerwie pierwsze co to do kina poszliśmy. Na wyjeździe bylem marudny i lubiłem wszystko krytykować niekoniecznie tak uważając, ale powiedziałem, że to taka była samoistna reakcja organizmu.. Wcześniej jak pisałem brak problemów, pisała dzwoniła, było naprawdę dla mnie super. Tylko później się posypało... Przy rozstaniu powiedziałem, że jeszcze na wyjeździe powiedziała że bardzo mocno jej na mnie zleży. Zapytała kiedy i powiedziała "nie że jakoś super mocno". W SMSie mi zarzuciła, że za bardzo się różnimy, i... że zna swoją wartość i nie pozwoli się tak traktować." Aż zgłupiałem, dziewczyny kumpli powiedziały, że jak już to byłem dla niej za dobry bo one by tak chciały...
Skąd ta nagła zmiana? Było super i nagle...;/ Boję się, żeby kogoś innego nie poznała, strasznie mi na niej zależy... Jak na nikim innym.

Pomysł z odezwaniem się i powiedzeniem o zaręczynach chyba średni? Też nigdy nie powiedziała o problemach wprost na zasadzie nie lubię tego i tego albo zmień to i to jak już to tak między zdaniami, że tego nie odbierałem na poważnie.

Jak to jest taka księżniczka to pewnie nawet jakby chciała to się dla zasady sama nie odezwie.. Jakie są szanse, że za miesiąc, dwa będzie chciała wrócić? Jak jest czas po którym, jeżeli ma wrócić to powinna zrobić ten krok?

Proponowałem, żebyśmy spróbowali jeszcze raz, że będziemy się spotykać w mieście itd, że spać może u kuzynki nie będę naciskał, żeby u mnie, że wtedy naciskałem bo było dla mnie za wcześnie i nie miałem siły, że nie chce jej opowiadać co będzie tylko, że chciałbym jej pokazać, że znów może być super...

Co robić... ((
Kontaktu (przynajmniej na razie) chyba nie chce utrzymywać z tego wynika (no chyba, że tylko tak pisze), a nie mogę pozwolić, żeby stracić ją na zawsze... Najpierw byłoby dobrze jakoś kontakt nawiązać wydaje mi się, siedzieć cicho przez jakiś czas czy pokazywać wytrwale, że na niej mi zależy?

Nie pros sie... To chore. Ona zachowuje sie jak rozpieszczona corunia tatusia, taka ą, ę... Ty sie starasz, a ona ma to gdzies. Prawda jest taka, ze jakby jej zalezalo to sama by sie starala.

Nie wiem. Pieska, podnóżka, chłopca na posyłki...  W każdym razie kogoś, kto będzie spełniał ich zachcianki, ale nie daj boże, miał własne zdanie i oczekiwania.
Póki co wszystko, co piszesz zdaje się to potwierdzać. Tak z ciekawości, ile macie lat? Jej postawa jest skrajnie niedojrzała.

Może jak dojrzeje, to doceni. Ale ty tego nie sprawisz.

Więc miałam rację. No wybacz, takie zachowanie można by darować 13-latce... może 16-latce, ale to już chyba maksymalny wiek, gdy się z takich rzeczy wyrasta.

Co może pomóc: Darowanie sobie królewny i poszukiwanie dojrzalszej emocjonalnie kobiety, która doceni twoje starania i zamiast wiecznie wymagać, da coś w zamian (bez skojarzeń, proszę).
Co może zaszkodzić: Dalsze wzdychanie do królewny.

Niech zgadnę - yorka z "rÓSzofFą :*;*:*" kokardką (Wybacz, nie mogłam się powstrzymać, to było silniejsze ode mnie )

Znów się zaśmiałem czytając to bo.... DOKŁADNIE TAK...!!   To rozumiem, jakaś przypadłość dla takich osób? Jak do nich dotrzeć, żeby to naprawić?

Sytuacja jest mega ciężka, czuję, że pierwszy raz kogoś tak pokochałem i tak mi zależy...
Ogólnie, przyznam, że możliwości odpuszczenia jej zupełnego nie dopuszczam - jedynie "zniknięcie" jako etap jej odzyskiwania, na pewno chciałbym jeszcze raz spróbować i będę do tego dążył Chyba nie mogło pójść o byłą skoro mówiłem otwarcie o tym, miało nie przeszkadzać, jak dowiedziałem się, że ją to denerwuje to przez ten cały czas nie było słowa na jej temat...
No i czy w 1,5 dnia (kiedy się nie widzieliśmy można tak po prostu stwierdzić, że jednak się nie chce walczyć i zerwać SMSem?!
Może wystraszyły ją te żarty, że za 4 lata można zacząć najszybciej myśleć o zaręczynach jak Ona chciałaby za 2 mieć dzieci? Pare razy tak powiedziałem, może należy to jakoś delikatnie sprostować?

Czy to moja wina, że się to rozpadło? Czy ze mną coś nie tak? Czy to typ osoby, który zawsze będzie tak robił i nie jest to moja wina? Czy jednak ja spierniczyłem, że się tak zaczęła zachowywać? Wcześniej tak nie było, będąc z mamą w okolicy potrafiła napisać, żeby podjechać na jednego buziaczka, czy sama o mnie zahaczyła... Po 3 - 4 miesiącach to się zaczęło tak nasilać właśnie, a ostatni miesiąc to...

Aaa, czy mogło ją wnerwiać to że w ciągu tygodnia (kiedy i tak się nie widzimy, weekendy całe z góry zarezerwowane dla niej) wyskoczyłem do kumpla do domu na jedno piwko? Czy coś w tym złego? Oczywiście dało się wyczuć, że wg niej to wypiliśmy 100 piw i to z jakimiś dziewczynami i nie wiadomo co robiąc... Dzień przed SMSem zrywającym zadzwoniłem co tam słychać u niej na 2-3 min (zawsze gadaliśmy dłużej) i pytała 3 razy czy gdzieś wychodzę, a ja mówiłem, że nie i chciałem szybko dość kończyć bo miałem 2% baterii a szedłem do sklepu - pewnie pomyślała, że nie wiadomo co robię, bo akurat była zupełna cisza dookoła...

Zrobiłem tak, jeszcze trochę jestem nie w stanie... oczywiście spotkałem ją wczoraj koło 3 w nocy w klubie...
Udawała jakby mnie nie było, jakbym nie istniał, w ogóle wszystko normalnie jakby mnie nie było... Podszedłem przy barze do niej to powiedziałem cześć i zapytałem czy możemy porozmawiać to stwierdziła, że nie mamy o czym i jej koleżanki naskoczyły na mnie i zaczeły się wtrącać, że ona jest znimi itd. później dalej jak poszedłem jakbym nie istniał... CO TO MA BYĆ?
Przepraszam, ale udawanie, że się kogoś nie zna z kim miesiąc temu się chodziło za rękę, całowało itd i spędziło się z nim ponad pół roku to trochę co najmniej dziwne...
Może czasu potrzeba, żeby mogła zacząć utrzymywać znajomość? Myślałem, żeby spróbować wznowić utrzymywanie kontaktu i w ten sposób... Sam nie wiem... POMOCY (

jeżeli stałeś się jej podnóżkiem to nie licz na więcej niż dostałeś.
My lubimy wyzwania, a nie faceta na każde zawołanie!

Moja rada poszukaj nowej dziewczyny zamiast się dołować

Jeszcze inna sprawa, miałem na fb usawione wolny przez prawie pół roku, ją to denerwowało - później zmieniłem na w związku to znów ona nie chciała potwierdzić itd...
Chciała też żeby odblokować jej znajomych, żeby mogła widzieć i tego nie robiłem, ona twierdziła, że specjalnie ją tylko zablokowałem itd. Później po tej kłótni pierwszej miesiąc przed zerwałem odblokował mi kolega wszystko - miałem dla wszystkich nie tylko dla niej, a ona wcześniej powiedziała, "to Cie też zablokuje" i zablokowała mnie jak się okazało - mam ustawione ograniczenie dostępu - może to było jakoś powodem, może to należy sprostować? tak czy siak po tej wojnie jednak wszystko odblokował mi kumpel, ustawił, że w związku z nią itd
Już 1,5 m-ca nie śpię po nocach - pomóżcie jak to uratować? A przynajmniej najbardziej zwiększyć szansę na uratowanie tego?

Ja tego facebooka miałem gdzieś ogólnie brzydko mówiąc cały czas, ale dla niej widzę, że jest to ważne i ogólnie próbuję szukać powodów i dalej znaleźć rozwiązanie...
Ja też strzeliłem niefortunnie o tym, że o zaręczynach można myśleć najwcześniej za 4 lata, może wzięła to dosłownie i ją przeraziło...
Cholera wie, ok rozumiem wszystko, tylko problem jest w tym, że pokochałem tą jedną konkretną z tym co mi w niej odpowiadało i mimo tego co mi w niej przeszkadzało i myślałem dużo o tym i doszedłem do wniosku, że nie ma możliwości, żebym ją odpuścił - po prostu nie ma!
Może coś z dziecinnego zachowania, zadzwonić mimo wszystko do jej siostry, powiedzieć co jak na prawdę wygląda, zapewne jakby się udało ona mi nic nie powie, ale może jakoś to przepnie do mojej (chociaż powiedziała mi żebym nie dzwonił do siostry), czy jakoś z nią pogada...
Ewentualnie SMS w stylu rozumiem, że nie będziemy razem bla bla bla, ale cenie Cie i może zostańmy przyjaciółmi czy coś?
To co jej przeszkadzało to są pierdoły typu nie chodziliśmy do kina, ok, lubi mogę chodzić też - tylko, żeby dała mi szansę pokazać, że zmieniłem to co jej przeszkadzało.. Jak nawiązać kontakt?

Może powiedzieć, że mówiłem o byłej bo chciałem, żeby była troszkę zazdrosna czy coś takiego...? Żeby pokazać/udowodnić, że ja z nią TYLKO rozmawiałem i nic więcej i NIE MA MOWY o żadnym kręceniu czy coś takiego... To mogło być powodem? Tylko, że o wszystkim wiedziała... powiedziała jej siostra, że lepiej jakbym z byłą nie gadał i tak zrobiłem, ani słowa o niej przez miesiąc nie usłyszała. Jedynie zadzwoniłem 2tydz po zerwaniu teraz, zapytać czy też uważa, że ją źle traktowałem.. powiedziałem to jej siostrze (moja wiec pewnie też wie), ale to było 2 tydz po zerwaniu kiedy tak na prawdę mogłem robić co chce...

Coś chyba musi dać się zrobić.... Błagam o pomoc!

Byłeś już w tym monopolu, kolego?

Stary, poważnie, weź się w garść, bo płaczesz jak baba Będzie następna i jeszcze będziesz robił popisowego facepalma jak sobie przypomnisz, co tu wypisywałeś Masz 25 lat, jesteś młody, całe życie przed tobą... rozumiem, że mój współlokator ma doła, bo przez 40 lat miał cholernego pecha do kobiet, ale myślę, że i jemu się powiedzie. Mało to rybek w morzu? Jest ich full, ino złowić trzeba

Boooshe... Ty po prostu chcesz się pławić w swoim cierpieniu chyba...
Nie Ona jedyna chodzi po tym świecie - uparłeś się jak osioł za przeproszeniem, na Kogoś kto ma Cię ewidentnie w nosie!
Tak, wykasowała Cię ze znajomych... Dziwię się, że jeszcze nie stoisz pod jej blokiem z kwiatami i przeprosinami za całe zło tego świata.
Miej trochę szacunku do samego siebie.

Hy hy hy, miałam to samo

Nie, stary, to nie jest normalne. Chociaż nie, chyba jest - dla dzieci w gimnazjum.
Żadna tam złota, z pirytu jak już (piryt - tzw. "złoto głupców", bez urazy, rzecz jasna ).
Nic nie wysyłaj ani z nią nie gadaj. Pokaż, że masz jaja. <- nie, żeby ją odzyskać, tylko dla własnego zdrowia psychicznego. Bo inaczej się wykończysz, mówię ci.

Powiem ci moją historię, bo widzę, że ewidentnie nie wierzysz, że można się pozbierać i po czymś takim: Nie wdając się w szczegóły, poszło o totalną bzdurę. Przepraszałam, błagałam dosłownie na kolanach, ekipa też robiła wszystko, żebyśmy się zeszli, bo w ich granicach pojmowania rzeczywistości też się to nie mieściło. Efekt? Żaden. Rozmawiałam z wieloma osobami, większość mi mówiła, żebym odpuściła, bo czy naprawdę chcę spędzić życie z kimś takim? Oczywiście byłam tak jak ty w negacji, że nie, na pewno się dogadamy, na pewno się uda, myśli samobójcze, te sprawy, jak próbowałam z nim gadać, to mnie traktowal tak, że lepiej nie mówić... Aż w końcu przyszło olśnienie - oni mają rację! Nie warto i teraz się wstydzę na samo wspomnienie o tym. Nie wrócił i zapewne już tego nie zrobi, bo się przeprowadza nie wiadomo gdzie. A ja wciąż żyję i miewam się dobrze.
Dodam, że jestem od ciebie sporo młodsza

Napisz napisz. Znowu Cię zgnoi i taki będzie finał. Ty nie rozumiesz fundamentalnej sprawy - w tej chwili ona nie chce Ciebie w swoim życiu, a Ty się do niego ładujesz na siłę. Postaw się w jej sytuacji a być może zrozumiesz. Was już nie ma. Jesteś tylko Ty i ona, oboje niezależnie. I tak już pozostanie. A Ty możesz wyjść z tego na kolanach, jak baba, albo z czołem podniesionym jak stuprocentowy facet. Już jej dałeś ogromną przewagę swoim utyskiwaniem i próbami "porozmawiania" i z każdym takim krokiem będziesz ją powiększał. Miałeś swoje 5 minut w walce o utrzymanie związku i koniec. Ona z tego nie skorzystała, bo NIE CHCIAŁA. Odchodząc wiedziała, że ją kochasz, ale miała to w dupie, bo nie było jej to do niczego potrzebne. Zaakceptuj ten fakt. Zacznij żyć dla siebie, bo jak będziesz szczęśliwy sam ze sobą, to ona na pewno to zauważy i jej animusz ostro opadnie. tego możesz być pewien. Ona wie w jakim bagnie emocjonalnym Ciebie zostawiła. Tym się żywi. Z tego czerpie siłę do obecnego pajacowania z koleżaneczkami i cholera wie kim jeszcze. Dawaj jej nadal tą pożywkę, to niedługo będziesz strzępem człowieka, a ona będzie promieniała. Nie chcesz odwrócić ról, żeby to ona z kolei zaczęła rwać sobie włosy z głowy z powodu, że zostawiła fajnego faceta? To zacznij być tym fajnym facetem. A zacznij od pracy nad charakterem. Później zabierz się za sport i spotkania towarzyskie. Idź do ludzi i żyj. Ale nie udawaj że jesteś szczęśliwy. Ty MASZ być szczęśliwy. Zobaczysz, że za jakiś czas to Ty będziesz z góry patrzeć na Waszą przeszłość i teraźniejszość i nie będziesz chciał Waszego zejścia się. A jeśli nadal będziesz chciał, to znaczy, że za mało wpierdzielu od niej dostałeś. To znaczy, że za mało informacji o niej uzyskałeś, o tym, co i z kim naprawdę robiła, gdy Ty gryzłeś ściany i miotałeś się z żalu jak dziki wilk. Dobrze radzę - odpuść, postaw ścianę przed nią, nie pisz, nie reaguj, a zobaczysz, że za kilka miesięcy efekty Ciebie zadziwią.

Czy mógłbym komuś wysłać list do sprawdzenia, czasem gdzieś tam wystarczy troszkę zmienić i brzmi to wiarygodniej, ładniej, romantyczniej itp
Chodzi o to, żeby był napisany tak,  żeby wiedziała, że traci szczerą miłość z mojej strony i pełne zaangażowanie w związek co w dzisiejszych czasach nie jest moim zdaniem proste i żeby nawet jak nie teraz to za jakiś czas pomyślała i wiedziała co miała i, że mogła być tego pewna.. Teraz pewnie oleje to i tyle, ale za jakiś czas może wspomni i stwierdzi, że miała tak dużo a teraz... i może zmądrzeje i podejmie kroki w celu odzyskania tego...

PLIS:)

Człowieku, przestań się ośmieszać, takie zachowanie uwłacza ludzkiej godności, i osobiście wątpię, by przyniosło oczekiwany rezultat, raczej ją zirytuje, a ciebie w końcu zacznie uważać, za zdesperowanego frajera, jeśli już nie ma takowego zdania na twój temat, a chyba żadna dziewczyna nie chciałaby być z kimś, kogo ma za wspomnianego wcześniej frajera, lub prześladowce... Zrozum w końcu, że cię nie kocha i prawdopodobnie nigdy nie kochała, kiedy odpowiadał jej związek z tobą, to była z tobą, gdy przestał, to zerwała, proste, nie zmusisz nikogo do miłości...

Miałem sie już nie udzielać na tym forum, ale postanowiłem zajrzeć i znalazłem perełkę w postaci twojego problemu Protus. Wszystko, co za chwilę przeczytasz już napisałem przy okazji innych wątków.

1. Obserwuję od dłuższego czasu dramatyczny deficyt męskości. Ty mógłbyś być chodzącą definicją uprzedmiotowienia i braku instynktu samozachowawczego.

2. Włóż obie ręce do kieszeni spodni i zacznij intensywnie szukać jaj! Jak je już znajdziesz, albo jeśli je znajdziesz (po tym, co przeczytałem mogą już być w fazie zaniku i przypominać bardziej rodzynki) weź długi rozpęd i pi.erdolnij z impetem łbem w ścianę.

Może jeszcze nie jest dla ciebie za późno...może... Jak na razie sugeruję byś porzucił myśli o zakładaniu rodziny. Więcej takich, jak ty zagraża przyszłości gatunku.