Potrzebuję ciepłego słowa

Witaj Gusi89 Wszystkie przyszłe mamy martwią się jak to będzie po urodzeniu dziecka Ja rodzę w styczniu i też tylko chodzę i myślę... Nie przejmuj się na zapas bo to nic nie daje oprócz bezsennych nocy i nerwowych dni. Co do pieniążków... Też się zastanawiam jak to będzie... A mieszkasz na wsi czy w mieście? Jeśli to drugie to zawsze możesz ( jak już się ogarniesz z maluchem) dać ogłoszenie że u siebie w domu zajmiesz się drugim dzieckiem za opłatą. Moja koleżanka w kryzysowej sytuacji tak zrobiła ale łatwo nie było.... Wersja dla odważnych raczej.
A jak Ci się z teściami układa? Pomagają? A Twoi rodzice? Jaką macie sytuację finansową? Wiesz, często jest tak że samo wszystko się układa jakoś. Nie nastawiaj się że jak będziesz miała małe dziecko to nikt Cię nie zatrudni. Wszystko zależy od pracodawcy i Twojego nastawienia. Generalnie po ludziach widać kto chce pracować a kto przychodzi na rozmowę bo go coś do tego zmusza. Jak się pokażesz jako osoba gotowa do pracy, podejmowania wyzwań to i dziecko przeszkodą nie będzie. Ale do tego momentu postaraj się nie zadręczać... Dbaj o siebie i maluszka.
Pozdrawiam

Gusia będzie dobrze.... ja nie mam pracy, przez problemy zdrowotne miałam problem ze znalezieniem pracy, pod koniec I trymestru ciąży w pracy męża pojawiły się kłopoty, przez co jesteśmy w dołku finansowym do teraz. Mieszkaliśmy z moim Tatą i tylko to nas tak naprawdę wtedy ratowało. Niespełna 3 tyg po narodzinach córki mój Tata odszedł, niestety musiałam się zapożyczyć żeby zapłacić zobowiązania pogrzebowe, skończyła się również finansowa pomoc Taty, ale najgorsze było i jest nadal to jak czuję się psychicznie...ale wracając do kwestii finansowych. Jakoś wiążemy koniec z końcem. Mam nadzieję, że będzie lepiej. Mamy cudowną córeczkę, dla niej warto się starać.
Nie martw się bo w Twoim stanie nie możesz się denerwować. Może to zaszkodzić dzieciątku a wam Twoje nerwy nie pomogą. Dacie radę zobaczysz. Głowa do góry.

Gusia, ja również jestem w ciązy. Termin porodu mam na sobotę więc myślę, że na dniach maluch będzie z nami. Niestety ja również nie pracuje i nie posiadam żadnych dochodów. Odbywałam staż, ale z powodu ciązy zostałam z niego wyrzucona. Pracuje tylko narzeczony, mamy kredyt na głowie ale nie jest tak źle choć kokosów nie zarabia. Na pewno sobie poradzicie, najważniejsze, żeby mieć wsparcie, umieć się dogadać. Ja tez bardzo martwiłam się o kwestie finansową, zresztą do tej pory mam obawy ale nie my pierwsi i nie ostatni, damy radę wystarczy z głową robić zakupy, zarządzać pieniędzmi a na pewno wszystko będzie ok. Mimo iż żyjemy tylko z jeden pensji i z kredytem na głowie, to co miesiąc udaje nam się oszczędzić parę groszy i odłożyć je na czarną godzinę

Gusia, ja nie będę Ci pisać, że dziecko to cudowny dar i wszystko się ułoży. Bo życie to nie jest bajka.
Ja też nie pracuję, mam termin na styczeń. Bardzo bym chciała pracować. Niestety życie potoczyło się tak, że jeszcze na studiach byłam w ciąży. Miałam fajną pracę, niestety umowa zlecenie. Teraz nie pracuję. Nic mi się nie należy. Mój facet pracuje. My nawet nie mamy ślubu i go nie planujemy.
Jest mi ciężko, bo nie mam powoli już własnego grosza. A mój chłopak? On nie jest moim mężem jakie on ma zobowiązania względem mnie? Żadne. Fakt, nie wyrzuci mnie z domu, ale całe życie się uczyłam żeby nigdy nie być na czyjejś łasce. I właśnie tak skończyłam
Na dziś nie mam żadnych perspektyw na przyszłość. Pracy w zawodzie pewnie nigdy nie znajdę.
Każdego dnia widzę na fb jak moje koleżanki się realizują, jak podróżują. A ja co mam? Przez ciążę problemy ze zdrowiem.
Wiem że dziecko nie jest niczemu winne. Jedyne co dziś wiem, to, to że nie dopuszczę żeby ona była kiedyś w takiej sytuacji.

Też na rodziców nie mogę liczyć, bo uważają, że ich zawiodłam, że oni tak się starali, żebym była kimś, a ja wszystko zmarnowałam. Mieszkają 700 km ode mnie.
Niestety życie to nie jest piękny film. I zawsze są jakieś problemy. Rozumiem, finanse są ważne, jednak jak wasze dziecko ma się urodzić w marcu, to jest okres gdzie zatrudnienie się zwiększa, więc może twój mąż coś dorywczego podłapie.
W Polsce ciężko o pracę, wiem, sama jestem tego dobrym przykładem. Jednak kolega mojego brata, z tego samego woj. co Ty mając 19 lat sam pojechał do UK bo dziecko musi coś jeść. Wiesz ja nie będę zachwalać naszej sytuacji gospodarczej, ale serio na przeżycie da się zarobić, jak nie w Pl, to w Niemczech czy gdzieś indziej, więc uszy do góry

Gusia a skąd dokładnie jesteś?

Bardzo dziękuje za miłe słowa
pozdrawiam