chlopak tyran

Na takich typów jest tylko jedna metoda: ultimatum a jak je złamią to wyprowadzka.

Samaniekochana, gdyby mi chłopak choć raz powiedział, że "mam się dostosować, albo wyper..." To dostosowanie się zajęło by mi 5 minut. Dostał by w twarz i tyle by mnie widział. To dla mnie miłość...owszem... ale chyba nie do Ciebie.

Skoro kilka razy najpierw mówi być wyp........., a potem przeprasza to coś jest nie tak. Nie sądzisz?
Zrób coś albo powiedz tak, by zdał sobie sprawę z tego co robi, że nie żartujesz i nie chcesz tak żyć. Że chcesz szacunku, blablabla. Ale wiesz co? Jeżeli mam być szczera to... nie ma co żebrać o miłość. Sam powinien czuć to i wiedzieć, że Ciebie rani i zdawać sobie sprawę z Twoich uczuć i przejmować się nimi. Raz "może" się zdarzyć powiedzieć coś brzydkiego, ale potem przeprosić, wyjaśnić i starać się tego nie powtarzać, a z tego co zrozumiałam to Twój chłopak robi to notorycznie.

On nie "popala". On jest uzależniony.

Sorry, ale jak Ci z takimi tekstami wyjeżdża to nie ma co się bawić, należy faceta zostawić w cholerę, bo szkoda Twojego czasu i nerwów. Może jak sam zostanie to się ogarnie, chociaż z takim podejściem to wątpię.

Nie no nie przesadzajmy.
Ale ja nie mam na plecach wycieraczki przyczepionej zeby sie na takie traktowanie zgadzac.

On na pewno marihuanę pali?

Ten człowiek jest po prostu uzależniony.
Ale decyzja, czy z nim zostać, należy tylko do Ciebie.

Wiedz, że jeśli mu pasuje obecna sytuacja, a najwyraźniej tak jest, to on się nie zmieni.
Nawet jeśli go zaszantażujesz odejściem - tylko go to rozbawi, bo już traktuje Cię jak szmatę i mam wrażenie, że nie zależy mu na Tobie.

Także może pora zacząć na nowo bez niego?

W takim razie czemu szukasz pomocy u innych, skoro sama nie chcesz sobie pomóc?

Zrobil to jak probowal nie palic, wytrzymal 3 godziny bez tego ale nie do konca uwazam ze to jaranie mysle ze ten czlowiek ma problem

Agresja u Twojego faceta jest spowodowana brakiem jarania niestety
Skoro mówił do Ciebie tak jak nie jarał to samo mówi za siebie,chyba że ma inne problemy o których tu nie piszesz.
A ile jesteście razem?

ja mam identyczny problem co ty. Mój facet też pali i to bardzo dużo, szczerze wole nie podliczać ile hajsu na to idzie ale nie mniej niż u was. Przez co mamy problemy finansowe, a to jest kolejny powód dla niego do palenia bo chce o tym zapomnieć. Niestety na początku nie widziałam w tym nic złego paliłam razem z nim bo wydawało mi się to fajne, po za tym o trawce jest zdanie że ona uspokaja i człowiek jest po niej oazą spokoju po dość dużym doświadczeniu wiem że to gówno prawda. Owszem po zapaleniu człowiek jest spokojniejszy ale jak już ktoś jest tak uzależniony to po kilku godzinach bez palenia już go roznosi w środku, jakoś się rozładować musi. Kłócimy się o wszystko i zawsze jest wina zwalana na mnie. Albo coś za wolno robie albo nie tak albo coś nie tu odłożyłam lub mam nie taką mine jak by chciał, albo coś źle powiedziałam lub nic nie mówie. Od jakiegoś roku jest agresywny. Zawsze jest coś do czego można się przyczepić. Już kilka mebli zostało przez niego rozwalonych i ja też już nie raz oberwałam. Jak tylko skończy mu się palenie wpada w furię i to już nie ważne co robie zawsze znajdzie sobie coś do czego może się przyczepić. Od wakacji chodzi na terapię candis podaje link do strony [link usunięty ze względu na naruszenie regulaminu forum] spróbuj porozmawiać na ten temat z chłopakiem uważam że warto. U nas jakieś minimalne efekty widać może ciut stara się opanować ale awantury i tak są  na pożądku dziennym. Od samego początku terapi ma ustalony termin a jest to za kilka kiedy przestaje palić, więc czekam jak to będzie wyglądało z niecierpliwością chociaż nie ukrywam że ten dzień mnie przeraża bo wiem do czego jest zdolny. Codziennie zastanawiam się jak długo jeszcze wytrzymam. Też przy kłotniach słysze żebym wyp... lub mnie wyzywa od najróżniejszych. Kilka razy wyszłam w środku nocy bo nie chciałam żeby kolejne rzeczy ucierpiały co go jeszcze bardziej podkur....ło. Nie poradze Ci co masz robić bo sama nie wiem jak mam się zachować w tej sytuacji ja jak chce odejśc to jest jeszcze gorzej. Mówi że ma ciężko że jest uzależniony i on by mnie w takiej sytuacji nie zostawił. Czasem mam wrażenie że mną manipuluje. Czekam na dalsze efekty terapi ostatnio powiedziałam sobie że daje sobie czas do końca roku jak się nic nie zmieni to odejde. Dla mnie moja praca jest oderwaniem od tego bagna w które się wplątałam a każdy weekend to koszmar. Ja narazie nie chce chować głowy w piasek i uciekać chociaż ostatnio zmieniam swoje zdanie i zaczynam twierdzić że tylko szok w postaci mojego odejścia może postawić go na nogi. Czas pokaże.

Jej gagatek z Twoim facetem na prawdę jest ciężko Tobie zapewne tym bardziej.Z tym odejściem może masz rację,jeżeli na prawdę mu na Tobie zależy to jeśli odejdziesz weźmie się w garść,ale jest też druga możliwość,że kiedy Ciebie zabraknie może go to jeszcze bardziej dobić i już nie tylko będzie jarał,a np zacznie w nocha brać Nie wiem co Ci poradzić,na prawdę ciężka sytuacja.A długo jesteście razem? Po tym jak Cie uderzył nie myślałaś żeby to przekreślić?Ja bym na takie poniewieranie mną w życiu nie pozwoliła.

xYxAngelxYx jesteśmy ze sobą już kilka lat przeżyliśmy razem bardzo dużo złego i dobrego. Kiedy pierwszy raz podniósł na mnie ręke to był naprawdę w złym stanie psychicznym właśnie dlatego z nim jestem bo boje się że już całkiem upadnie. Nie ukrywam jest mi ciężko na codzień nie mam wsparcia w niki bo nawet nikt nie wie jak nasza codzienność wygląda, więc często chodze zdołowana lub zapłakana co go jeszcze bardziej drażni w tej chwili nasze błędne koło się zamyka i nie wiem co mam robić. Cały czas wierze że jeszcze sobie życie ułożymy i będzie dobrze.

Gagatek pewnie rozmawiać próbowałaś wielokrotnie?To może teraz ustal jasno zasady,jeżeli zrobi coś co Ci nie odpowiada,powiedz mu że po prostu odejdziesz.Wiem jakie to może być dla Ciebie trudne A z jakiej miejscowości jesteś?

Rozmawiamy na ten temat sporo on wie że tak względem mnie zachowywać się nie może ale jak sam mówi czasem przychodzi moment że coś w nim pęka że on sam siebie nie kontroluje. On nie chce taki być ale to go już przerosło i niedaje sobie rady ja moge go teraz tylko wspierać i odciągać jego byśli od blantów i starać sie uważać na jego zachowanie. Od pewnego czasu mamy pewien schemat kiedy widze że w nim napięcie rośnie proszę żeby wyszedł i trochę ochłoną chociaż to nie zawsze działa. Widze że on też się stara ale jeszcze mamy dużo pracy nad sobą

Oboje się kochacie. Wyobrażasz sobie swoje życie bez niego? Podziwiam Cię że tak przy nim trwasz,w końcu prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie-a kto powiedział że partner nie może być właśnie tym najlepszym przyjacielem ;)Nie łatwo jest doradzić,ale wiem że gdybym była na Twoim miejscu,trwałabym przy nim,wspierała   Pamiętaj też że niczyje szczęście nie jest więcej warte niż Twoje własne - nie pozwól na rękoczyny.A ile lat ma Twój facet?

Masz racje kochamy się oboje i chociaż się krzywdzimy to nie chcemy przekreślać całego naszego wspólnego życia narazie walczymy i mam nadzieje że tą walkę wygramy inaczej nie wiem jak to będzie. Nie umiem sobie wyobrazić życia bez niego ale też nie umiem sobie wyobrazić życia z nim siedząc wspólnie w tym bagnie. Więc jeśli przegram będe musiała odejść.

Tak, tak, najbezpieczniej samemu siebie zdiagnozować. Wtedy jest pewność, że wynik zawsze wyjdzie dla nas pozytywny...
Obca osoba, jeszcze by powiedziała, że to on do "nieporadnych osób" należy, bo nie radzi sobie z sobą samym i swoim nałogiem.
Pamiętaj autorko, ZWIĄZEK to zaufanie, zrozumienie, szacunek, skłonność do kompromisów. Czy Twój chłopak wykazuje te cechy?

samaniekochona skoro twój facet sam się diagnozuje pokaż mu tą strone którą Ci podałam tam jest test do rozwiązania, sporo porad do czytania, będzie chciał to zrobi co będzie chciał ale poczytać nie zaszkodzi.

A tak szczerze mówiąc to wątpie żebyś sobie tak świetnie dawała radę skoro jest jak pisałaś to wiem że Tobie jest też mega cięzko. On Cię może nazywa nieporadną bo liczył na to że mu pomożesz. i nie chodzi tu o zakazy kłótnie czy wypominanie bo to ciągnie jeszcze bardziej do uzależnienia, ułatwa zapomnieć, pozwala się oderwać od rzeczywistości. Niewiem dlaczego Twój facet zaczą jarać, mój zawsze pokazuje że jest taki twardy że go nic złamać nie może, nikt kto go i mnie zna nie pomyślałby nawet że mamy takie problemy. NIe widać tego po nas. Oboje pochodzimy z tak zwanych "dobrych rodzin" Sami długo siebie oszukiwaliśmy na wzajem że jest wszystko ok ale nie jest.

Radze i Tobie przestać się okłamywać że jest dobrze i że sobie ze wszystkim świetnie dajesz rade. Zaakceptuj fakt że jest fatalnie i spróbuj z tego wyjść bo póki będziecie się oszukiwać to na pewno nic nie zmienicie.

Jak ktoś jara takie ilości nie poradzi sobie sam. A ty tak samo jak i ja jesteś współuzależniona nawet jeśli nie jarasz to jesteś uzależniona od niego i jego humorów.

xYxAngelxYx my też na początku paliliśmy bo lubiliśmy a to do seksu bo przecież trawka jest niesamowitym afrodyzjakiem a to do filmu dawała dodatkowe doznania, czasem na imprezach. I wydaje mi się że tak by zostało gdyby nie problemy, gdzie trawka dawała w pewien sposób ukojenie pozwalała się odpręzyć i choć przez chwile zapomnieć. Mam dużo znajomych którzy jarają i nie widze w tym nic złego, ale we wszystkim trzeba znać umiar. Tak samo jak z alkoholem możesz wypić piwko bo lubisz od czasu do czasu a możesz też zostać alkoholikiem:)

dopóki robicie przerwy i nie czujecie ciśnienia na kolejne palenie i wy się dobrze z tym czujecie to nie ma obawy, ja tylko chciałam zaznaczyć że w takich sprawach jest NAPRAWDĘ CIENKA GRANICA, KTÓRĄ ŁATWO PRZEKROCZYĆ. I nam dużo czasu zeszło zanim się zorientowaliśmy że tą granice przekroczyliśmy. Nie będe Cie namawiała do nie palenia bo nie po to się tu udzielam, sama lubiłam sobie zapalić i nie czuje się uzależniona od trawki bo ją odstawiłam bez żadnych skutków ubocznych, ale po akcjach z moim facetem ostatnio wręcz znienawidziłam blanty.

Ludzie różnie reagują na narkotyki. Niektórzy mogą ćpać co popadnie i nic im nie jest a inni się od byle czego uzależnia i koniec. Tak jak z alkoholem: prawie wszyscy piją, ale tylko wyjątki zostają alkoholikami.

Ale z tego co słyszałam od ludzi, którzy mieli partnerów albo dzieci z uzależnieniem to pomaga tylko jedno: dać wybór albo idziesz na odwyk albo kop w dupę i nie wracaj dopóki z tym świństwem nie skończysz na dobre. Wszystko inna zawsze kończy się poprawą na krótki czas a potem powrotem do dawnych nawyków.