chlopak namawia mnie na seks

Jak miałam 18 lat tez miałam chłopaka, ktory namawiał mnie na sex - a ja ciagle bałam sie ciazy, chociaż wiedziałam wszystko o antykoncepcji. Teraz, z perspektywy czasu poprostu widze, ze nie byłam gotowa. Ograniczałam sie tylko do pieszczot, dopiero po roku, kiedy zdałam maturę, wszystkie blokady puściły.

Daj sobie wiecej czasu...

Ja rozumiem, że możesz nie być gotowa albo bać się wpadki. No, ale to co, z poprzednim się nie bałaś? Zapewne stwierdzisz, że też się bałaś, ale coś tam coś, on nalegał. No, ja myślę, że pewnie się bałaś, ale liczyłaś, że go w ten sposób zatrzymasz. W dodatku przecież taki przystojny był. To nic, że Cię źle traktował, grunt, że przystojny.

Obecny chłopak jest "porządniejszy", czujesz się pewniej, to Ty "dyktujesz warunki". No, przecież skoro wytrzymał 2 lata, to i więcej pewnie wytrzyma. A może chodzi o to, że jest fajny, miły, uczynny, ale nie ma tego "czegoś"? Jest Ci z nim dobrze, ale nie czujesz pożądania (przecież napisałaś, że nie jest zbyt przystojny).

Ja się Twojemu chłopakowi nie dziwię, młody facet, wiadomo, że "ma swoje potrzeby". Dwa lata, to może nie jest nie wiem jak długo, ale jak na staż związkowy biorąc pod uwagę Wasz wiek, to całkiem niezły wynik. To prawda, młoda jesteś. Ja też w Twoim wieku nie byłam gotowa na podjęcie współżycia. Jednak różnica między nami polega na tym, że Ty już w tym wieku miałaś za sobą inicjację. Rozumiałabym jeszcze, gdybyś była dziewicą. Tutaj jednak mimo wszystko coś mi pachnie tym, że wpadka nie jest jedyną przyczyną, a Twój partner. Pytanie, czy Ty go faktycznie kochasz? A może po prostu dobrze Ci z nim, dba o Ciebie, przy okazji był pocieszeniem po rozstaniu, ale ognia nie ma?

Też bym się na miejscu Twojego chłopaka zaczęła niecierpliwić po dwóch latach, wiedząc, że z innym dużo wcześniej "to" robiłaś i jakoś nie miałaś takich problemów. Nie jestem zwolenniczką wskakiwania sobie od razu do łóżka, ale w pewnym momencie przychodzi taki moment, że tego po prostu się chce.

Wpadka? Większość wpadek bierze się z tego, że "geniusze" uważają stosunek przerywany za jedną z metod antykoncepcji albo liczą sobie dni płodne "na oko" czy za pomocą kalkulatora internetowego (nie mam tutaj na myśli obserwacji cyklu za pomocą specjalnego i stosunkowo drogiego jak na statystyczną nastolatkę, sprzętu). Poczytaj sobie chociażby na tym forum. Co chwilę jest jakiś post typu "ratunku! chłopak wszedł we mnie na chwilę, wyjął przed wytryskiem. czy mogę być w ciąży?". Śmiać się chce. Jak się dba o antykoncepcję, to raczej ciężko wpaść. Tabletki są bardzo skuteczne, możesz je nawet z gumkami połączyć i jakby z tego dziecko wyszło, to nazwij je "Chuck Norris".

mogłabym się przełamać ale wiem ,że nie byłoby mi przyjemnie.Jak wytłumaczyc mu to ,że jeszcze musi troche poczekac ? on uwaza ze jesli teraz nie chce tego zrobic to bede mu kazala czekac az do slubu.On twierdzi ze nie da rady tak dlugo czekac.

wydaje mi się, że jesteś po prostu wygodnicka, znalazłaś jelenia (a tak naprawde fajnego, miłego chłopaka), który daje Ci co chcesz, ale Ty mu nie dajesz tego czego on chce, bo  NIE JEST TAK PRZYSTOJNY, jak  troglodyci, którym mówiąc brzydko dupy dawalaś, mimo, ze traktowali Cię jak śmiecia. Ot logika.

Nie znamy wszystkich aspektów Twojego związku.
Przedstawiłaś chłopaka w samych superlatywach z jednym, acz bardzo dla Ciebie ważnym felerem. Nie jest tak przystojny, jak tamten. Czyli fizycznie nie bardzo Ci się podoba.
Nie kwestionuję tego, że masz psychiczne opory przed oddaniem się kolejnemu mężczyźnie, bo masz złe wspomnienia.
Nie zmienia to jednak faktu, że stopniowo pozbawiasz partnera poczucia wartości, jako mężczyzny, bowiem (znając Twoją historię) nie może zrozumieć, że oddałaś się jakiemuś łazędze, który Cię nie szanował, a bronisz się przed zbliżeniem z człowiekiem, który ma Cię za bóstwo.
No właśnie, on nie wie jeszcze, że kryterium fizycznej atrakcyjności jest do Ciebie ważne.
Gdyby się dowiedział, prawdopodobnie upokorzony, powiedziałby Ci "do widzenia".
A przecież jest Ci potrzebny, prawda?
Zwodzisz go więc.
Nawet mogę to zrozumieć, jako komentator Twoich wpisów. Ale on może mieć inne zdanie.

To powiedz do niego dzisiaj; jutro: Poznaj mnie ze swoimi rodzicami. Postaw sprawę jasno.

Edit: Jezusie, gdyby każda kobieta patrzyła na faceta: "Nie jest tak przystojny jak poprzedni", to ten swiat zszedłby na psy.
Przecież są cenniejsze cechy niż wygląd. Zachowanie, sposób traktowania, inteligencja. Poważnie postrzegasz swojego chłopaka jako "mniej przystojnego od poprzedniego"? Mój poprzedni chłopak także był przystojny. Mój obecny ma trochę więcej ciałka, ale jako, że jestem w nim zakochana, to nigdy nie powiedziałabym, że jest "mniej przystojny" od ex, xD

Dlaczego kwestia urody obecnego jest tak ważna, że musiałaś ją tutaj zaakcentować?
No i nie dziw mu się, że po 2 latach chce seksu, kiedy dziewicą nie jesteś! Przez dwa lata nie nagrałaś na niego ochoty, z innym to zrobiłaś, bo był "przystojniejszy". Teraz nam piszesz, że obecny też ładny.
Może dorośnij do związków?

To postaw sprawę jasno i tyle. Powiedz mu, ze chcesz poznać jego rodziców. Sama to zaproponuj c:

W sumie nie wiadomo co poradzić, jak nie chcesz to nie musisz tylko ten człowiek ma pewnie myśli że "ha, dała dupy komuś kto traktował ją ja gówno, ja traktuję ją jak damę, ale nic w zamian nie dostanę" o ironio...

Jeśli jesteście razem 2lata i Ty mimo tak długiego okresu nie poszłaś z nim do łóżka to jaka jest szansa, że on "jeszcze trochę poczeka" i się doczeka? Moim zdaniem marna. Jeśli rzeczywiście problem tkwi w Twojej psychice to powinnaś pójść do specjalisty, natomiast jeśli jest to związane z tym, że po prostu nie czujesz tego czegoś do obecnego partnera to wg mnie powinnaś dać mu spokój. Facet jest dla Ciebie dobry, troskliwy, daje prezenty- to się podoba każdej kobiecie. W pierwszym poście zaznaczyłaś, że Twój partner co prawda nie jest tak przystojny jak ten pierwszy, ale traktuje Cie jak królewne. Pisałaś również, że nie chcesz seksu bo boisz się wpadki. Kiedy posypały się na Ciebie nieprzychylne komentarze to wyskoczyłaś z tym, że on Cię nie poznał z rodzicami, co niby ma świadczyć o czym? O tym, że nie traktuje Cię serio? Przecież jest to totalnym zaprzeczeniem tego co napisałaś o tym facecie w 1 poście. Mam wrażenie, że to jest teraz znowu jakaś Twoja kolejna wymówka i nie chcesz stanąć przed faktem, że rzeczywiście z ówczesnym partnerem czegoś Ci brakuje i ciągnie Cię do przystojnych cwaniaczków. Jakbyś sobie to uświadomiła i przyznała się sama przed sobą to cóż, wypadałoby coś z tym zrobić i np zostawić chłopaka w spokoju, ale czekaj, przecież on Cię traktuje jak księżniczkę, a która tego nie lubi...

Są kobiety, które są gotowe na seks i mają z niego satysfakcję dopiero po ślubie. Być może do takich należysz. Jeśli nie masz przekonania, żeby to zrobić w tym momencie, czy nawet za pół roku, to tego nie rób. Jeśli wiesz, że by Cię to zraniło, to nie ulegaj. Nic nie jesteś winna chłopakowi. Dobrze napisałaś, on Cię wspiera, ale Ty jego też. I to powinno wystarczyć na tym etapie znajomości. Jeśli chłopakowi zależy na dziewczynie, to potrafi czekać nawet kilka lat. Tylko postaw mu sprawę jasno. Niech Cię nie naciska, powiedz, że jak będziesz gotowa, to dasz mu znać, ale musi się też liczyć z tym, że może to nastąpić dopiero po ślubie. Co do poprzedniego chłopaka, chyba przeżyłaś tamte relacje jako wykorzystanie, dobrze byłoby przepracować ten temat, np. na terapii.

Co do jego rodziny spróbuj wybadać sprawę dyskretnie, po 2 latach razem, to jednak jest podejrzane.

Tylko, że autorka wątku nie wstrzymuje się od seksu z powodów religijnych, także dlaczego stawiasz tezę, że ślub w sposób magiczny miałby spowodować odblokowanie się na kwestie seksu. Tak naprawdę to nawet nie wiemy czy to jest jakiś poważny związek, ona opisała tylko tyle, że on jest dla niej dobry

Co ona z siebie daje. Kocha go w ogóle?

Mężczyzna czekający wiele lat na seks? Według mnie świadoma zgoda faceta na abstynencję seksualną przez wiele lat może wynikać tylko z religijności faceta i pary albo niestety jakichś zaburzeń na tym tle. Są na tym forum historie par, które czekały do ślubu, a po ślubie okazywało się, że w łóżku kompletnie się nie układa, facet jest jakiś oziębły, nie chce się kochać, kobieta popada w depresje. Czekanie x lat na swoją ukochaną brzmi bardzo pięknie i wzniośle, ale jest wg mnie naiwnością, bądźmy realistami. Ja oczywiście nie krytykuje i nie oceniam par, które decydują się czekać do ślubu, ale uważam, że to powinna być świadoma decyzja obojga i postawienie sprawy jasno, a nie, że dziewczyna zwodzi faceta "jeszcze trochę poczekaj", a seksu jak nie było tak nie ma, a miesiące i lata mijają.

Albo cię nie pociąga albo nie jesteś jeszcze na tyle rozbudzona seksualnie albo tak bardzo boisz się wpadki. Jakakolwiek z tych kwestii jest właściwa, powinnaś jeszcze poczekać. Nic na siłę. Zrób to kiedy będziesz tego naprawdę pragnęła i będziecie odpowiednio przygotowani z zabezpieczeniem.

Niedojrzała w tym przypadku jest wyłącznie dziewczyna. Mając przykre doświadczenia z seksem i nie będąc na niego gotową nie powinna wiązać się z nikim. Ten chłopak nie jest winien jej przeżyć i nie on powinien ponosić ich konsekwencje. A prawo do czułości i seksu partner powinien mieć. Dwa lata oczekiwania to długi czas. To  jest kwestia indywidualna, od temperamentu mężczyzny zależy, ile jest w stanie poczekać. Ale  jego potrzeby są tak samo ważne jak jej potrzeba poczekania. Wiec szczerze powinna się określić i pozwolić mu zdecydować, czy zależy jej na niej na tyle, ze wytrwa.
Dopóki tego nie zrobi, oszukuje go i postępuje egoistycznie.

I tu się nie zgadzam. Według mnie za wytrzymanie dwóch  lat posuchy w związku każdemu należy się szacun. Ja sobie tego nie wyobrażam, musiałabym być naprawdę zakochana w tym kimś. Nawet wśród znajomych takiego przypadku nie znam.
A on może i to rozumie, tylko  wspiera po swojemu, i uważa, że tymi dwoma latami udowodnił,  że można na nim polegać i mu zaufać.
Bo z tymi rodzicami to slabiutka wymówka dziewczyny jest, chyba bardziej na użytek forum.  Ona jego trzyma na dystans, a on ma ja traktować na tyle poważnie, by przedstawić rodzicom.

Cleo, rozumiem Cię, ale się nie zgodzę. Jeżeli ona do tego czasu sama nie przejawiala chęci poszukania pomocy, to nie rozumiem Twoich pretensji do niego. Jak napisałaś, jest młody, ma prawo nie znać się na psychice kobiet, nawet swoją pewnie nie całkiem ogarnia. A ona w tamtym czasie powinna oczekiwać pomocy od rodziców przede wszystkim,  nie od niego, bo była nieletnia. Wiec lekarze nadal z rodzicami.
A'propos,  w świetle prawa z seksem nie czeka się do 18, tylko do 15 roku życia.
Jest młoda, nie może się zmuszać, oczywiście, ale rozumiem jego i podziwiam cierpliwość. Mnie byłoby trudno.

Jest takie przysłowie ,że jak kocha to poczeka , ale on już chyba stracił nadzieje .Jest ze mną nadal , bo mnie kocha , ale twierdzi ,że mam taką blokadę ,że możliwe ,że zacznę dopiero uprawiać seks jak bede chciala miec dzieci. On jest dojrzały jak na swój wiek ja z reszta też.W tym roku wyjezdzamy razem na wakacje . Zastanawiam sie jak to bedzie wyglądać .Będziemy spać cale 8 nocy w jednym łóżku i zero seksu , boję się z jednej strony ,że ulegnę a z drugiej że pewnie z 10 razy sie zastanowie zanim podejme jakis krok.Co zrobic w tej sytuacji ?

Bądź z nim całkowicie szczera. Jego naleganie świadczy, że kończy mu się cierpliwość. Ale na pewno chciałby, żebyś kochała się z nim z chęcią, a nie z przymusu. Jeśli czujesz, że nie dasz rady,  nie zmuszaj się, bo nabawisz się traumy na całe życie,  a szkoda by było, bo seks to naprawdę fajna sprawa.
Ale powiedz mu, ze prawdopodobnie nie może liczyć, że coś się wydarzy. I... niech on postanowi,  zostaje i czeka, czy odchodzi.

Popieram przedmówczynie. Jeśli nie czujesz się z jakiegokolwiek powodu, nie powinnaś tego robić. Nieważne, czy to brak zaufania do partnera, czy denerwujesz się z innej przyczyny. Wartościowy facet poczeka, aż poczujesz się pewnie, aż będziesz gotowa.

Wartosciowa kobieta bierze pod uwage uczucia partnera, nie uwaza siebie samej za wielki prezent od losu.

Wartosciowy facet poczeka? Rownie dobrze mozna powiedziec, wartosciowa kobieta uprawia seks ze swoim facetem.

Tak, zagdzam sie z tym.

Ale cos mi nie pasuje tutaj ogolnie w tym temacie. Mam takie wrazenie, ze autorka jest wygodnicka, a on jej nie pociaga bo nie jest przystojny i zly jak byly.

Jesteś młoda, na garnuszku rodziców, jeszcze się uczysz. Masz prawo się bać i jest to jak najbardziej uzasadnione. Moja rada : wybierz metodę antykoncepcji, przejdź się do ginekologa. Świadomość, że sama zabezpieczasz się przed ciążą na pewno pomoże Ci uspokoić nerwy związane z wpadką. Jeżeli chcesz jakoś rozwiązać ten problem, tak żeby wilk był syty i owca cała, możecie zacząć podchodzić do tego stopniowo, małymi kroczkami. Nie musisz być od razu boginią seksu. Zacznijcie od pieszczot, nakręcajcie się wzajemnie, w końcu przyjdzie odpowiedni moment w którym autorka się przełamie. I tak jak wyżej najlepiej bądź wtedy też zabezpieczona, nie będziesz się wtedy tak zamartwiać. Myślę że w tym temacie trzeba wziąć też pod uwagę wiek w jakim autorka zabrała się za zbliżenia. Zakładam że miała wtedy 14-16 lat. Nie były to też pewne regularne stosunki, od taki jednorazowy wybryk pod wpływem nacisków i chwili. Więc zakładam że wiedzę o seksie ma naprawdę znikomą. Inaczej bym podchodziła do tematu w którym autorka we wcześniejszym związku regularnie uprawiała seks a teraz po prostu nie ma na to ochoty. Wtedy dopatrywałabym się innych rzeczy takich jak problemy/nieatrakcyjność partnera/niepewność związku. Nie rozumiem dlaczego na autorkę poleciała fala hejtu. A już na pewno nie rozumiem "wygodnictwa", tak jak partner autorki się o nią troszczy tak ona sama o niego pewnie też.Autorka ma wątpliwości, bo ma prawo je mieć. Nie rozumiem dlaczego ma ją coś przekreślać dlatego że "nie dała jak stała", dobrze że zastanawia się też nad konsekwencjami <ciążą>. Co do rodziców partnera, powinnaś z nim o tym porozmawiać, dlaczego nie chce zapoznać Cię z nimi.  Na pewno jest jakiś powód i pewnie nie taki że wstydzi się Ciebie czy waszego związku. Może czeka aż to rodzice zainteresują się partnerką syna ? Tak jak to jest na przykład w moim przypadku ; )

Atakujecie autorkę, a w sumie  to mało wiadomo o tym chłopaku. Dwa lata chodzenia i o rodzinie zero wiedzy. Nie wiadomo jaki jest oprócz tego, że lepiej obchodzi się z autorką niż poprzednik. Jeśli intuicja podpowiada nie, to nie i już. Autorka musi przewidzieć, jakby się jej chłopak zachował w razie ewentualnej wpadki.  Dziewczyno forum nie może odpowiadać za twoje decyzje. Zaufaj sobie.

Ogólnie napisałam. Zgadzam się pod warunkiem, że autorka tego chce. Uważam, że nie powinna ulegać presji tylko posłuchać własnej intuicji.

A jakby zachorowała i nie mogła mieć seksu? Ludzie nie są ze sobą tylko dla seksu. Jeśli on nie może wytrzymać bez seksu to jest to uzależnienie i wymaga leczenia. Autorka powinna się zastanowić czy nie zmienić chłopaka na takiego który nie będzie naciskał.

Ja bym zaryzykowała stwierdzenie, że autorka potrzeby pewnie ma, tyle tylko, że obecny parter nie wywołuje chęci ich rozładowania, czyli klasycznie brak pożądania.

Wmawianie oziębłości i/lub niskich potrzeb seksualnych osiemnastolatce z bardzo infantylnym stylem wypowiedzi jest diagnozą bardzo, bardzo na wyrost.
Dziewczyna nie dojrzała ani do seksu, ani do związku. Lekarstwem jest czas.

W innym wątku autorka pisze, ze się regularnie masturbuje. Czyli rzeczywiście oziębła nie jest i potrzeby ma. Zostaje wiec tylko opcja ze chłopak jej nie pociąga. A wtedy to już można znaleźć wiele powodów na to żeby nie uprawiać sexu. Od strachu przed ciąża po ból głowy

Dla jego dobra, błagam Cię, zostaw go.

A jakby Twój partner zachorował i nie mógł Cię szanować? Ludzie nie są ze sobą tylko dla szanowania się. Jeśli nie możesz wytrzymać bez bycia szanowaną to jest to uzależnienie i wymaga leczenia.

Cześć , cześć Dopiero odkryłam ,że tyle tutaj nowych postów się pojawiło , nie zaglądałam tu dawno. Odwołując się do Twojej wypowiedzi to tak :

1) po pierwsze to nie jest tak ,że ja jestem oziębła w stosunku do niego , my nawzajem się pociągamy.
2) uprawiamy seks oralny i nic poza tym więcej do tej pory się nie wydarzyło ,więc nie prawdą jest ,że on mnie nie pociąga
3) jestem jeszcze bardzo młoda i z tego wynikają moje obawy na temat ciąży
4) nie prawdą jest ,że jak zaspokoję swoje instynkty macierzyńskie to będę miała inne wymówki ..chcę uprawiać seks , bo mam tez swoje potrzeby ,ale aktualnie jedyną moją obawą jest to co napisałam w pkt 3
5) nie bawię się nim i staram się być dla niego taka jaki on jest dla mnie , a jest dla mnie kimś ważnym.
6) są takie sytuacje ,że mamy dużą ochotę ,żeby to zrobić tj.ostatnio  , ale pojawia się też taki problem ,że ludzie w naszym wieku nie mają czasami nawet tego gdzie robić , bo np. rodzice są w domu itd.

Było by miło , gdybyś nie uważał ,że jestem oziębła seksualnie , ale wybacz boginią seksu w wieku 18 lat też nie będę

Angela a Ty jesteś pierwsza dziewczyna swojego chłopaka? Musisz Go zrozumieć że 2 lata to dużo jak dla chłopaka.