Marcinkowe dania-co zabrać ?

Weszłam, bo sam temat wątku mnie zaciekawił Czy możecie napisać coś więcej o tej tradycji? W jakiej części Polski jest to kultywowane? Jakoś nie wiedzieć czemu, obchodzenie w jakiś szczególny sposób św. Marcina kojarzy mi się z okolicami Poznania.

"11 listopada
Opiekun żołnierzy, koni, zimowych zapasów i jesiennych uczt, jako rzymski legionista napotkał pewnej chłodnej nocy obdartego i ledwie trzymającego się na nogach żebraka. Niewiele myśląc, odciął połę swojego żołnierskiego płaszcza i okrył biedaczynę, wręczając mu przy tym sakiewkę pełną złotych monet. Tej samej nocy ujrzał we śnie Chrystusa ubranego w darowaną żebrakowi opończę, który mówił do otaczających go aniołów: ?Patrzcie, jak mnie Marcin, katechumen, przyodział?. Na takie dictum nasz święty od razu przyjął chrzest, a wkrótce wystąpił z armii, aby całkowicie poświęcić się Bogu. Jedynymi istotami, które mogą mieć coś za złe Marcinowi, są gęsi. Jest on bowiem patronem ich jesiennego uboju, a świętomarcińskie uczty, popularne w calusieńkiej Europie, nie mogą obyć się bez dużej ilości gęsiny przyrządzanej na setki sposobów. Było nie zdradzać świętego gęganiem, kiedy skrył się w pełnej drobiu komórce przed chcącymi go wybrać na biskupa wiernymi! Chociaż nawet gdyby gęsi siedziały cicho, i tak by się im nie upiekło (sic!). Po prostu na początku listopada są najtłustsze i najlepiej nadają się na stół. W Dzień Świętego Marcina definitywnie kończyły się prace w polu, po 11 listopada nie wypędzano już bydła na pastwiska aż do wiosny. Można było za to zjeść świętomarcińskiego rogala, opić się wina i powróżyć sobie w kwestii nadchodzącej zimy, przywołując ludowe przysłowia, np. ?Gdy Marcinowa gęś po wodzie, Boże Narodzenie po lodzie? albo ?Jeśli na Marcina sucho, to Gody (czyli Boże Narodzenie) z pluchą?."

Tekst: Weronika Kowalkowsk

Dzięki, ale to na ciepło podać, czy na zimno też?

na cieplo do gesi

Muszę przyznać, iż wzruszyłem się czytając ten temat. Tak się bowiem składa, że mam na imię Marcin. Nie chciałbym nosić żadnego innego imienia. Z przysłów związanych z dniem św Marcina znam jeszcze takie: "Gdy na Marcina liść trzyma, sroga będzie zima", "Gdy Marcin za chmurami niestateczna zima przed nami".

Witam
Cieszę się, że stałam się przyczyną do pozytywnych odczuć

A żeby nie zapomnieć,
już dzisiaj składam serdeczne życzenia wszelkiej pomyślności

Z całego serca wielkie dzięki! Zapewne wiecie, że imię Marcin jest pochodzenia łacińskiego. Powstało ze słów: "należący do Marsa".