Problem z ojcem chorym na zespół otella.

Mam ojca prawdopodobnie z zespołem otella,(nigdy nie był u psychologa, bo nawet nie próbuje zaostrzać sytuacji, po prostu się boję). Jego zazdrość w stosunku do mamy jest uwalniana co jakiś czas, to jak mała tykająca bomba, która wybucha, ale nigdy nie wiesz kiedy, najczęściej jest to po alkoholu i wystarczy mały pretekst do tego by się zaczęło. Były wyzwiska, rękoczyny, i nawet nie wiem jak to opisać ale też np. ściąga bieliznę i onanizuje się rzucając wyzwiska w stronę mamy. Tak już jest od ok. 10 lat. Kiedyś mój ojciec leczył się też na nerwicę. Ostatnio sama stałam się obiektem wyzwisk, bo przecież jestem dla niego "ciężarem" i powinnam być wdzięczna za to, że mam co do garnka włożyć. Moja mama jest do tego stopnia zaszczuta, że właśnie tak myśli i mówi, że przecież jest dobrym ojcem, bo mam to czego chce i nie żyje na ulicy, i że tata gwiazdki by mi przychylił. Tylko ja się o nią martwię, ponieważ zaraz odejdę z domu a ona z nim zostanie. Nie słucha moich argumentów, nawet na terapię nie chciała iść ze mną bo się go boi. Nie wiem co mam robić, żeby jej pomóc, żeby od niego odeszła. Nie chce mnie słuchać. Chyba będzie musiał próbować ją zabić żeby coś do niej dotarło.. Co mam zrobić? Pomóżcie, proszę..