Pobawil sie mna, a jak sie mu znudzilam zostawil mnie jak lalke.

Mówił Ci przecież co pewien czas, abys nie robiła sobie nadziei...

kurde noo to, ze mowil, ze nic z tego nie bedzie go troche usprawiedliwia
ale z drugiej str zle sie zachowal, wiaodmo, ze moglas sobie pomyslec , ze mowil tak, ale przeciez wszystko sie moze zdarzyc, i wierzylas, ze jednak sie zakocha
rozumiem Twoj bol i rozczarowanie

tak czy tak pora zapomniec o nim, starac sie nie myslec o nim, a na rozladowanei energii polecam sport bieganie, lub po prostu wyzyj sie na czyms, poboksuj poduszke czy cos

Nie boli nie to, ze sie nie zakochal. Nie boli mnie to, ze nagle stwierdzil, ze to koniec. Mial pelne prawo tak zadecydowac. Boli mnie, ze w momencie kiedy przestalo mu na mnie zalezec brnal w to dalej, najprawdopodobniej z wygody. Boli mnie to, ze zaprzeczyl to, co miedzy nami bylo. Ze nie byl ze mna szczery, chociaz wiedzial, ze mu ufalam.

Wiesz, tez mi sie tak wydawalo...ze on po prostu ucieka przed tym co czuje. Ale przejrzalam na oczy. Jak mowil mi te wszystkie straszne rzeczy byl esencja obojetnosci. Jak lod. Jak nie on. Zobaczylam go takim, jakim byl naprawde. On mnie po prostu wykorzystal. Robil ze mna co chcial, bylam na kazde jego zawolanie. Jak byl chory siedzialam z nim przez trzy dni, dla mnie to bylo normalne. on widzial, ze dla mnie to bylo cos wiecej. Nie konczyl tego, bo bylo mu tak wygodniej.

Świat by zwariował gdybyśmy i my kobiety takie były.....ludzkie uczucia nie miałyby najmniejszego sensu. Jak zwierzęta?????? Tylko zaspokajanie popędów????? Nie....tak nie może być!!!
A ty kochana domi pozbieraj się...bądź dumna i nie daj mu satysfakcji, że Cię zranił. Widzę, że to kawał drania!!!!

Ty się ciesz kobieto, że masz ten okres. Nie myślmy o tym, co by było jakbyś wpadła <olaboga>. Ten facet to prostak, nie chciał Cię ranić, właśnie Ci co tak gadają najwięcej sprawiają bólu. Skoro chodził z Tobą do łóżka, to powinien czuć się zobowiązany wobec Ciebie, a tak to oznacza że tylko jedno mu w głowie i patrzy na kobiety jak na kolejny obiekt seksualny, a tak przecież nie można. Wykorzystał Twoje uczucia i nawet jeśli w stanie desperacji z braku sexu zechce wrócić- odrzuć go, jesteś zbyt wartościową kobietą by żyć z takim gnojkiem.
Pozdrawiam i życzę sukcesów w przyszłym 'związku'.

A wiec to bylo tak... W sumie masz racje, przez ostatni miesiac to ja inicjowalam spotkania. Ale kiedy przez kilka dni sie nie odzywalam, to predzej czy pozniej dzwonil on. Raz nie odzywalam sie do niego przez weekend. W poniedzialek zadzwonil z pretensjami dlaczego sie do niego nie odzywalam. To nie bylo takie proste. Nie jestem glupia, przeciez gdybym od poczatku widziala, ze mnie zlewa nie szlabym dalej.. Ja bylam swiecie przekonana, ze jego tez do mnie ciagnelo. W zeszlym tygodniu zaprosil mnie na kolacje do niego do domu, polaczana ze sniadaniem. Nie bylo w tym mojej inicjatywy..

Boze, najgorsze jest to, ze mnie na tym szmaciarzu wciaz zalezy..

Moim zdaniem nic nie usprawiedliwia takiej gry z jej uczuciami, tekst "Nigdy nic z tego nie będzie" to tylko zasłona dymna do zaspokajania własnych zachcianek bez troski o drugą osobę i wszystkie chyba dobrze wiemy, że ktoś, kto gra fair po takim tekście znika, żeby nie zranić.
Ty chciałaś miłości, on chciał seksu i błędnie pomyślałaś, że dając mu to, czego pragnie on Ci się odwdzięczy i zmieni zdanie. To była pomyłka, a błędy zdarzają się każdemu. Najważniejsze, żebyś wyciągnęła wnioski i nie brnęła już nigdy więcej w taki układ. Popieram Twoją przyjaciółkę - skasowanie nr i urwanie kontaktu to pierwszy krok do tego, żebyś odzyskała szacunek do siebie - bo takie czekanie, aż ten nr znów Ci się przyda jeszcze bardziej pozbawia Cię poczucia godności.
Co do sentymentów, weź się w garść i schowaj je w kieszeń, powtarzaj sobie, że teraz staniesz na nogi i nie pozwolisz się upokarzać. Z czasem ból zelżeje.

To nie było takie proste. On mi wysyłał mnóstwo sprzecznych sygnałów. Widywaliśmy się codziennie. Rozmawialiśmy aż do rana. On mi mówił, że jestem ideałem.. Która by nie pomyślała, że on może jednak cośc zuje, tylko się przed tym broni?

I co? Zadzwonisz???

To, że facet mówił, aby nie robić sobie nadziei, nie znaczy, że może wykorzystywać zapatrzoną w niego kobietę. Mógł od razu na początku powiedzieć, że nie chce z nią być.
Domi, otrząśnij się, zapomnij o tym draniu, abyś znowu nie przyciągnęła podobnego chamidła.
I nie dzwoń do niego za trzy dni, ani nigdy, aby się dalej upokarzać.

Nie ma takiej opcji! Nie ma takiego numeru! Nie mam po co do niego dzwonic. On i tak tego nie zrozumie. nie mam go za co przepraszac.

a może On jest w jakimś "stałym  związku ??? stąd te słowa od samego początku , żebyś nie robiła sobie nadzieji.....znalazł sobie du.... na boku (bardzo Cie przepraszam, ja oczywiście tak o tobie nie myślę) zobaczył , że zaczyna Ci zależeć i zaczął Cie unikać....

skąd Ty go wytrzasnęłaś ???

Twoja przyjaciolka ma racje dziewczyno !!
zapomnij o nim ...
co to za facet ktory nie docenia wlasnej kobiety..
i jest z nia jedynie z laski ??
to ze czujesz sie ponizona to jasne i to powinno Cie kierowac do myslenia ze stac Cie na kogos lepszego !!!

No i właśnie takie gnojki siedzą później na męskich forach dla samców alfa (:F) i wypisują jak to się im udało podejść kobietę. Jak dla mnie to brzmi jak jeden z takich właśnie zakompleksieńców co nie wiedzą na jakim świecie żyją... Ciesz się dziewczyno, że to już koniec.

ech głupia sprawa musisz zapomnieć, nie warto żyć wspomnieniami

On nie mowil, ze mu na mnie nie zalezy. Powiedzial to dopiero tydzien temu!!!! Czasami zachowywal sie tak, jakby zalezalo mu niewiele, ale zawsze po tym jak przeginal z tym zachowaniem i mialam go dosyc robil cos takiego, ze stwierdzalam, ze moze sie jednak zakochuje.
Kiedys sie wkurzylam, to bylo jakies poltora miesiaca temu, i przez pewien czas nie odbieralam telefonu. Chcialam zobaczyc co sie stanie. Nastepnego dnia znalazlam na komorce 21 polaczen nieodebranych od niego, dostal szalu i wydzwanial do mnie co pol godziny... Poza tym robil mi od czasu do czasu sceny zazdrosci. Ja zawsze wychodzilam z zalozenia, ze osoba, ktorej nie zalezy nie moze byc zazdrosna, no bo skoro ktos cie nie obchodzi, to gdzie jest miejsce na zazdrosc?

Nie mam innego faceta obok siebie, on byl zazdrosny w sytuacjach nieistotnych, o kawe z kolega, o mezczyzn, ktorzy sie na mnie patrzyli na ulicy, o bluzke z dekoltem...

Bylabym po prostu glupia. W tym przypadku bylam juz wystarczajaco.
Najgorsze jest to, ze bardzo mnie to wszystko zranilo. Nie moge spac spokojnie, caly czas mysle o tym, co mi powiedzial. Minelo juz dziesiec dni. Ile czasu musi minac zanim o nim zapomne i zaczne zyc dalej? Moja mama mi mowi, zebym nie przesadzala, bo nie wygladam na specjalnie zmartwiona. Ale to tylko pozory. Co jakis czas wszystko to, co razem z nim przezylam (trwalo to krotko, ale bylo bardzo intensywne) do mnie wraca. Z jednej strony go nienawidze i powtarzam sobie, ze nigdy mu tego nie wybacze. Z drugiej strony chcialabym, zeby byl przy mnie, chociaz wiem, ze to byloby...coz..nierozsadne? Glupie? Niepotrzebne?
To jest okropne, czsami lapie sie na tym, ze mam ciagle nadzieje na to, ze kiedys jednak bedziemy razem... Po chwili czuje sie taka zalosna, sentymentalna i naiwna, ze sama siebie chce przekonac, ze to bez sensu i ze takie myslenie do niczego nie prowadzi. Jetsem oaza sprzecznosci.

A jak udalo Ci sie te zeby zacisnac? Wiem, ze w moim przypadku minelo niewiele czasu, zaledwie dziesiec dni...z czasem moze przestane o nim obsesyjnie myslec... Wczoraj na ulicy zobaczylam od tylu faceta, ktory z sylwetki i ze sposobu poruszania sie wygladal, jak on. Z daleka wydawal sie naprawde identyczny. Serce mi zamarlo. A potem zacisnelam zeby, zeby nie plakac. Ale to i tak nic nie dalo, bo potem, jak wrocilam do domu, to sie i tak rozplakalam...:(

Pozwoliłam sobie na płacz. A płakałam przez pierwszy tydzień-dwa bez przerwy. Kiedy chciałam pobyć z kimś, dzwoniłam po przyjaciół, miałam to szczęście, że nie zostawili mnie samej. A gdy stwierdziłam, że potrzebuję tylko własnego towarzystwa, puszczałam ich do domu.
Nie negowałam tego, co czuję - miałam ochotę skończyć to wszystko i nie widziałam celu - to nie wmawiałam sobie, że "jutro będzie lepiej", myślałam za to, że jestem na jakimś dnie. Ale z dna można się już tylko odbijać. Wyjechałam na 2 tygodnie. A potem rzuciłam się w pracę, to był mój substytut miłości.
I nagle się okazało, że z każdym dniem boli jakby mniej. Aż pewnego dnia, jakiś miesiąc po rozstaniu budziłam się z suchymi oczami. W ogóle oczy, serce mi wyschły i przez jakiś czas chodziłam taka wyjałowiona. Ale dziś już wiem, że tak po prostu musiało być i że chęci do życia wracają, gdy się im na to pozwala. Nie rozgrzebuje w sobie jakiejś złudnej nadziei.

Hm..Traktowal mnie jak kobiete do lozka, ale potem sie wypieral, ze ze mna w ogole sypial? I kontynuowal ta znajomosc, bo bylo mu mnie zal?
Moze. Po tym osobniku mozna spodziewac sie wszystkiego. Ja nie wierze w ani jedno jego slowo. Wszystko to, co mowil i robil nie trzyma sie kupy. Jest chodzaca sprzecznoscia. Chcialabym jak najszybciej zapomniec o jego istnieniu. Po co mi taki facet? Po co komukolwiek taki facet?!
Najgorsze jest to, ze nie wiem, co bym zrobila, gdyby chcial sie z emna pogodzic, przeprosic mnie, itd. Z jednej strony chcialabym go kopnac w zadek i pokazac, ze mam go gdzies. A zdrugiej strony bardzo bym chciala z nim byc. Wiem, ze to jest glupie, bo z racjinalnego punktu widzenia taki zwiazek nie ma racji bytu... Ale nie ma chyba takiej opcji, bo jak na razie minelo 12 dni, a on sie do mnie nie odzywa, wiec chyba naprawde koniec.

witam Cie!!!
ja mialam podobna sytuacje i nie wiem jak sobie poradzic...
tu znajdziesz moja historyjke!

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=6303

tez cierpie ale wiem ze tacy faceci maja pusto w glowach i mysla ze moga miec kazda kobiete na swiecie!

On bardzo brzydko się zachował, bardzo i to nie ulega wątpliwości. Ale wybacz... troche jesteś sama sobie winna. Jakby mężczyzna, z którym sypiam powtarzał mi, że ten związek, to nie związek i zebym nie robiła sobie nadziei, to albo starałabym go traktować tak jak on mnie (czyli chyba jak przelotną znajomość), albo uciekała gdzie pieprz rośnie. A ty bez sensownie wierzyłaś, że on sie zakocha:/ No, ale stało się. Twoja przyjaciółka ma 100% racji. Chyba nie chcesz go prosic o powrót. Daj sobie spokój i szalej:) to najlepsze lekarstwo.

skończ z tą myślą, zyj dalej! Na świecie jest tyle wspaniałych facetów, że szkoda marnować czas nad takim jednym typem!