Zrezygnował ze mnie dla rodziców,czy wróci... :-(

Czyta czyta, ale wiele z tych paru slow sie nie doczyta. Napisz ciut wiecej, skad taka decyzja meza i dlaczego u rodzicow a nie calkiem sam.

nie było tam prywatności,we wszystko się jego rodzice wtrącali,za nim obstawali ciągle. Wszystkiemu byłam winna ja. Zycie nas tam kosztowało więcej niż dotychczas wynajmując. On nie widział żadnych minusów tam. Prosiłam wielokrotnie Zebyśmy wrócili do swojego miasta,mieszkali sami razem ale on nie chciał. Już minął miesiąc a on nie chce tu wrócić do mnie,do dzieci.

Twojemu męzowi najwyraźniej zbrzydła tzw. dorosłość i zatęsknił za starymi dobrymi czasami kiedy mama i tato się wszystkim martwili. Istnieje szansa, że odpocznie, zrelaksuje się, nacieszy byciem pępkiem wszechświata i księciem na ziarnku grochu, po czym oprzytomnieje i przypomni mu się, że ma przecież żonę i dzieci. Możliwe również, że po jakimś czasie rodzice wyjdą mu bokiem albo sami go przepędzą.. było nie było, stary koń nie będzie z rodzicami mieszkał - to już ty sama wiesz, jak wyglądają ich stosunki. Istnieje również trzeci scenariusz, w którym niestety mąż zostaje u rodziców bo życie dorosłego człowieka go przerasta i w głebi duszy już od dawna chciał się z niego "wypisać".

Nie napisałaś za dużo więc cięzko powiedzieć. Wiem, że niezbyt to wszystko pocieszające ale ja na twoim miesjcu nastawiałabym się na to, że będę musiała sobie dać radę sama (i że, rzecz jasna, dam!) bo nawet gdyby wrócił z podkulonym ogonem to nie wiem, czy bym go przyjęła po czymś takim.

To chyba nie jest kwestia "podporządkowania" sobie męża ale zupełnie naturalnych oczekiwań wobec niego - na przykład tego, żeby stanął w jej obronie (lub przynajmniej próbował załgodzić sytuację unikając stawania po czyjejkolwiek stronie) jeśli teściowie na nią nieustannie napadają, a nie wręcz ich popierał nie widząc (lub udając, że nie widzi) co się dzieje bo jemu najzwyczajniej jest tam dobrze. Na dodatek twierdząc, że istniały dwie opcje i dziewczyna miała wybór, trochę upraszczasz sprawę. To tak jakbyś jej powiedzała - albo siedzisz z mężem i robisz jak jemu się podoba, albo się wynieś ale nie narzekaj (nawiasem mówiąc, taka postawa bardziej przypomina podporządkowanie sobie kogoś i ona się najnormalniej nie dała).

Czy jest ktoś tu? kto czytał moje posty? ktos ma ochote mi coś doradzić?

Nie chodzi o zmienianie kogoś ale o jakieś podpowiedzi.podniesienie na duchu. może co tu zrobić żeby męża jakoś odciągnąć od rodziców,żeby wrócił do nas tu

Nie potrafię sobie poradzić psychicznie z tym. Dziś mija 2 m-ce jak wyprowadziłam się od teściów i męża. Myślałam,miałam ogromną nadzieję że mąż przyjdzie tu do mnie,do dzieci. Że będzie tęsknił,zrozumie że to my jesteśmy najważniejsi. Myliłam się bardzo. On wciąż twierdzi że razem możemy być ale tylko tam,z jego rodzicami,w innej miejscowości. Nie rozumie że ja i dzieci tam nie chcemy,tu wolimy mieszkać,żyć. Jednego dnia twierdzi że mnie kocha,że tęskni  a drugiego że nie kocha i nie chce mnie znać. Wciąż zwala na mnie,że ja odeszłam od niego,że ja rozwaliłam małżeństwo. A to nie prawda.ja odeszłam od teściów,nie z nimi ślub brałam. Ja tak bardzo kocham męża ale teściów nie znosze,mam wiele żalu do nich z przeszłości. Mąż stawia mnie pod ścianą mówiąc albo z jego rodzicami albo rozwód. Nie pójdę tam,mam powody  a najgorsze że nie dociera do mnie fakt że przez to zostaje zupełnie sama. czekają mnie sprawy w sądach o alimenty (bo mąż grosza nie chce dać na dzieci od 2 miesięcy),o rozwód z człowiekiem którego kocham. Czekałam od końca września że przyjdzie. Boże ile ja płakałam,tłumacząc mu co mogłam co czułam napisałam mu ze 3000 smsów na pewno.bardzo długi list. nic to nie dało. W poniedziałek sprawa o alimenty. prosiłam wróć,wycofam sprawe. Nie chce pieniedzy,chcę żyż z tobą. to co wyjmiesz na alimenty to i tu mieszkanie się opłaci a z nami będziesz. Ale nie,on klepie tylko jedno jak nakręcony żebym przyszła tam do niego skoro tak go kocham. On wogóle nie patrzy na mnie,czego ja chce,co ja czuje,co tam czułam. Dodam też,iż jego rodzice wciąż mają jakiś dziwny wpływ na niego. oni zawsze byli przeciwni naszemu związkowi i wiem że oni czekali na to że ja się wyprowadze,że to się rozpadnie. teść nie raz mówił żeby się rozszedł ze mną,da alimenty i będzie miał spokój. chyba się mąż w końcu posłuchał ojca, teraz w wieku prawie 30 lat,mając 2 dzieci do wychowania. Bardzo to długa historia naszego życia. Sama do końca nie wiem po co tu pisze,zwłaszcza że niewiele osób do mnie coś pisze :-(  . Po prostu ja bym chciała z nim nadal być. Nie wiem,może ja już zle myślę. tak mi mówią.że nie powinnam chcieć go znać. Kocham go ale czy warto czekać,mieć nadzieje?  najgorsze że nie umiem przestać myśleć o nim. zapominam na góra 10 min.  Prosze,po prostu napiszcie co o tym sądzicie.

Prościej.
W życiu w imię nawet najpiękniejszej miłości żadna siła by mnie nie zmusiła by mieszkać czy to z teściami czy ze swoimi rodzicami. Nigdy.
Zawsze ku temu dążyłam i udało się.
W tym temacie racja leży po Twojej stronie.

I dzieci ma w pompce dla mnie Twój pożal się Boże mąż jest skreślony.

Jedyne co może wywołać jakieś oprzytomnienie z jego strony to rozwód, zasądzenie wysokich alimentów i fakt, że sobie dobrze radzisz bez niego.

Znając go (choć już i mylić się mogę) to wydaje mi się jeszcze że on mnie wciąż kocha. tylko że on nagle chce wziąść mnie pod tzw but. Ja zawsze miałam swoje zdanie i nie dawałam sie podporządkować całkiem facetowi. jego to chyba zaczęło męczyć,denerwować. Przykład z jego domu jest taki,że ojciec rządził wszystkim i każdym. jak to sam się nazwał-jest głównym dyktatorem. Mój mąż idąc tam mieszkać ze mną myślał że ja będę sie obawiać teściów,w niczym nie sprzeciwie mu,będę cicho jak mysz po miotłą.  żona miała stać sie nagle jak jego matka  według niego..... a przecież dotąd mieszkaliśmy sami. zaczeliśmy żyć sami. bywały sprzeczki ale zawsze razem prawie 9 lat.  tam 3 m-ce i rozpadło się wszystko a ja tak kocham tego drania

Istnieje możliwość, że on nie wie o czym mówi. Alimenty to zazwyczaj wysokie i stałe obciążenie, które bardzo przeszkadza. Do tego jeżeli nie ma kogoś to brak kontaktu z dziećmi w końcu zacznie mu przeszkadzać. Raczej bierze na przetrzymanie, ale bez zdecydowanych kroków to się szybko nie skończy.

Ale dzieci są jego i on musi na nie łożyć. To jego obowiązek.

@smutna2441, jak zrobisz tak jak napisałem, a on będzie miał papier w ręku to zmieni przynajmniej podejście.

Dzisiaj 12:11:43

@smutna2441, jak zrobisz tak jak napisałem, a on będzie miał papier w ręku to zmieni przynajmniej podejście.

więc uważasz że jedyną szansą jest wyrok o alimentach lu rozwodzie?      wcześniej chyba nie ma szans :-(

Tak nawet jak po wyroku zacznie płacić alimenty na dzieci,to jedynie przestanie im brakować niektórych rzeczy a potrzebnych jak np buty na które obecnie nie mam dla dziecka. A starsza córka bardzo tęskni za tatą,często płacze że chciałaby żeby tata tu był,że po inne koleżanki to tata do szkoły przychodzi a po nią nie przyjdzie....mi owszem brakuje i pieniędzy na potrzeby,ale dziecio bardzo taty brakuje. Tłumaczyłam mu to ale on ma to gdzieś

Tak, nie powinnaś z tym zwlekać i powalczyć o wysokie alimenty. Jak będzie trzeba to wszystko odkręcisz. Bardzo możliwe, że on sobie z pewnych rzeczy nie zdaje sprawy. Traktuje tą sytuację jak zabawę. Takie przeciąganie liny.

Rozwód, wysokie alimenty i układanie życia na nowo (bez niego) jest teraz najważniejsze.

Gdyby chciał wrócić to nie zgadzaj się na to od razu, ale pozwól mu powalczyć o rodzinę, którą już raz zawiódł.

BYŁOBY dziwne, gdyby było inaczej.

Noooo... zakrawa mi to na chodzenie po cieniutkim lodzie.
Przeciąganie liny mówisz? CZY "Ja Wam pokarzę!!!" ?
A skąd GWARANCJA, że sąd zamiast WYSOKICH alimentów NIE zaleci podjęcia pracy i samodzielnego utrzymywania SAMEJ SIEBIE? (dzieci to wiadomo. Acz oboje rodziców MA obowiązek w dziedzinie ich utrzymania. Natomiast co do wysokości...).
Myślicie, że fakt KTO KOGO opuścił zostanie przez sąd pominięty?
Ja bym tak daleko posuniętych scenariuszy nie rzeźbiła.
Już sam fakt porzucenia miał nim wstrząsnąć a efekt nie został osiągnięty.
Może czas pomyślećO tzw. dobru dzieci? (zamiast tylko o własnych URAŻONYCH niewątpliwie uczuciach)
Np. CO można zrobić z tęsknotą córeczki? może... (posypią się gromy) UDOSTĘPNIĆ jej kontakt z ojcem, za którym tak strasznie tęskni? Choćby tylko po to, by jej święta "osłodzić" i by były (mimo wszystko) bardziej "odświętne"?
Zapytać CZEGO ONA POTRZEBUJE?
pozdrawiam

Właśnie czego ona najbardziej potrzebuje to ja bez pytania wiem.  Taty co dzień w domu jak zawsze

coś musi być na rzeczy
nagle mąż postanowił mieszkac z rodzicami>? jaki był tego powód?

domyślam sie że jest ci ciezko
ciezko z uwagi na fakt, ze w tej chwili masz żal do meża że nie stanał po twojej stronie

z drugiej zaś strony zastanawia mnie dlaczego tak bardzo upierasz się na tym aby on zmienił decyzję??
a moze weż go pod włos?/
opracuj z nim jakiś kompromis, ustal jak miałoby wygladac to wasze mieszkanie wspólne  z teściami td

jesli nie wypali to będziesz miała jasną sytuację
ja w ten sposób bym udowodniła jemu i teściom że tobie zalezy
jesli sie nie powiedzie to nie będziesz miała wyrzutów sumienia że wszystkiego nie zrobiłas

wydaje mi się e unoszenie sie dumą jest złym doradca, cierpią najbardziej tutaj jednak dzieci ..

TY uparłaś się przy swoim. W zasadzie wiesz WSZYSTKO bez pytania. Czego by chciały Twoje dzieci - TEŻ wiesz lepiej niż, być może, one same. Bo tak NAPRAWDĘ liczy się tylko to CO Ty chcesz. I kropka. DRAMAT w tym, że w tym przypadku trafiła kosa na kamień (Czy przez minione 9 lat mąż zawsze ulegał twoim działaniom? W TAKIM wypadku wyprowadzka to klasyczny szantaż)
TYM razem ON zrobił DOKŁADNIE TO SAMO (co i TY) - "zaparł się zadnimi nogami"...
Klasyczny pat.
Golono-strzyżono.
Do kompromisu muszą dążyć OBIE strony. TU nie dąży NIKT. "PO mojemu, po głupiemu" BĄDŹ WCALE (biedne dzieci)
Przypuszczam, że gdyby Twój mąż Tu pisał, obraz sytuacji wyglądałby zgoła inaczej. Chociażby dlatego, że Ty nie pracujesz, ale chcesz odebrać prawo głosu "jedynemu żywicielowi". NIKT by nie chciał być w takiej sytuacji (wiesz jak to w przyrodzie się nazywa? ).
Może odpowiedz na pytania Chabra05 i ONEJ... ??? Może to zmieni jakoś ten nie ciekawy obraz...
TUTAJ trzeba mądrego do mediacji a nie kolejnych "szantażowych" kroków.
Ale to TYLKO moje zdanie... (jak sobie życzyłaś)

chaber05 nie ma czegoś takiego, że sąd nie zasądzi alimentów.
A kto się tymi dziećmi ma zająć gdy autorka pójdzie teraz z miejsca do pracy?

No i po sprawie,alimenty przyznane. nie odzywa się wogóle do mnie teraz,jak by nie znał,nie wiem nawet czy zamierza dać na dzieci te alimenty. Unika odpowiedzi. Wrócić póki co nadal nie chce.

"Obraził się" chłopina jak nic... Raczej nadzieją na powrót w tej sytuacji nie ma co się łudzić.
Bardzo wysokie te alimenty - da się utrzymać 3 osoby i opłacić opłaty? Tak pytam pod kątem czy jako "straszak" się sprawdziły?
Owszem w razie niepłacenia alimentów można zwrócić się do komornika, TYLE, że postępowanie komornicze to TEŻ nie takie hop-siup. Może potrwać parę miesięcy - chyba, że poda mu się wszystko "na tacy": pracodawcę, jego adres itp.
Teoria sobie a praktyka sobie. W tym czasie zaś za coś trzeba egzystować chociaż faktycznie NIE OPŁACA się nie płacić. Gorzej jak wpadnie na genialną myśl, żeby płacić nie w całości... Bo wtedy i komornik niewiele pomoże wszak płaci "ILE MOŻE".
Cóż - trzymaj się smutna i spraw, by dzieci MIMO wszystko miały udane święta

teście nie są starzy aż tak,jedno ma 60 lat drugie-teść 55 lat. ona ma emeryture a jego zwolnili  i robic mu sie nie chce, brakuje na płacenie za dom wiec robią i mówią wszystko tak,żeby przypadkiem nie poszedł stamtąd za żoną. on tam daje sporą kase i robi wszystko koło domu im. a na mnie zwyczajnie dupe wypiął. Dzieci kocham i je ja wychowuje,on nawet by ich nie chciał,płacić chyba będzie ,tak mówił. ja jednak ciągle mam nadzieje że wróci. zrozumie że my jesteśmy jego rodziną. młodsze dziecko ma 9 m-cy. po co je chciał.... a teraz o rodziców dupy sie martwi

Bardzo możliwe, że tak się stanie, ale nie powinnaś go naciskać tylko spróbować poukładać sobie życie na nowo tj. organizacyjnie - nie, że od razu nowy mąż Jak zobaczy, że sobie dobrze radzisz i już go nie potrzebujesz to może powalczy o Ciebie i dzieci. Z teściami to może być chwilowa sytuacja. Najbardziej odpycha desperacja i presja. Wtedy będzie się bronił i odsuwał, bo i tak w razie czego ma gdzie wrócić - wie, że zawsze go przyjmiesz.

EDIT
Paradoksalnie musi przestać Ci zależeć, żeby wrócił, żeby szybciej wrócił...

Pisałem wcześniej, że z jego strony to może być takie przeciąganie liny. Najwyraźniej traktuje całą sytuację jako przejściową tzn. liczy, że weźmie Ją na przetrzymanie i Ona niedługo wróci do niego dziećmi. W kwestii dzieci to jedyne co mi przychodzi do głowy. Nie wierzę, żeby je olał. Raczej chce zrobić Jej na złość, bo wie, że przez to cierpi i szybciej wróci tj. dla dobra dzieci.

EDIT
On się może z tym bardzo męczyć...

EDIT2
Nie wyobrażam sobie, żeby normalny facet w takiej sytuacji olewał dzieci. Nie czuje potrzeby układania sobie z nimi stosunków na nowo, bo wie, że niedługo będą razem. Innej możliwości nie widzę.

Mam nadzieję że on mysli jeszcze o życiu z nami,że faktycznie chce mnie przetrzymać... tylko że on mówi że chce rozwód. Kochani ja nie rozumiem tego wszystkiego. Napisał mi że żałuje że mnie poznał ,że już nie chce ze mną żyć. nienawidzi,nie kocha. a jeszcze pare dni temu twierdził że kocha,że tęskni ale co mu z tego. dziś mówi że nie chce żyż ze mną a po chwili mówi żebym przyszła tam do niego ,bo czemu on musi tu.....  Ja mu powiedziałam że gdyby tam sam był to dawno bym wróciła,nawet bym nie poszła stamtąd. ale nigdy w życiu z jego rodzicami już.... i tak że tam poszłam.... zawsze mnie nie lubili. jak w pracy byli a jego ojciec dowiedział sie od sąsiadów że ja tam byłam w jego mieszkaniu to powiedział że następnym razem jak się dowie że tam byłam to wezwie policje powie że coś mu w domu zginęło a byłam tam ja. mąż tam nigdy nie mógł mnie przyprowadzić,on wogóle tam nie mógł nikogo przyprowadzać. było tylko 2 kolegów którzy mogli tam wejść, nikt więcej. ten dom był jak więzienie jakieś a ojciec jego strasznie rządził i rządzi. dziwi mnie że nagle mąż tak go słucha

Ja wam powiem,z poprzedniego związku mam dziecko.z dawnych lat.  I ten mój mąż te moje dziecko te 9 lat temu zaakceptował,kochał,wychowywał do tej pory. dbał żeby choćby pampersów mojemu synowi nie zabrakło. kochany był i opiekuńczy. wŁAŚNIE za te dziecko jego rodzice skreślili mnie na samym początku,nie dawali mi szansy,nie chcieli poznać.  no i dziwi mnie ta różnica,iż wtedy byłam tylko jego dziewczyną a dziecko nie było jego i był kochał ,był jak ojciej.jak mąż. A teraz minęło kilka lat, ja jestem jego żoną, ma 2 swoich dzieci i te ma w dupie. tyle czasu miał gdzieś czy te dzieci jedzą czy nie.... oczywiście że nic im nie zabrakło, dbałam i dbam o to ale chodzi o fakt. Teraz jak jesteśmy jego prawdziwą rodziną to nagle wypiął się na mnie. Jego rodzice od początku byli przeciwni nam ale mąż wtedy nie patrzył na nich. żyliśmy sami,bez nich i szczęśliwi.miał 20 lat. teraz ma prawie 30 i nagle słucha rodziców a mnie nie chce znać.....    :-(

smutna2441 nie wiem co mam Ci powiedzieć, być może wychowanie Twojego męża w domu, w którym rządzi ojciec i panuje jego dyktatura to klucz do sedna sprawy, może on się go boi mimo, że dorosły chłop z niego, może innego stylu nie zna...
Przykro czyta się to co piszesz.
Olać tych jego rodziców, olać to co myślą, ich problem, szkoda tylko, że to wpływa na Wasze małżeństwo, on żeniąc się z Tobą z Tobą stworzył rodzinę, to Wy powinniście być mu najbliżsi.

Chcesz z nim być, a on swoim zachowaniem pokazuje, że po prostu nie jest Ciebie wart, kochającej żony, z tego co piszesz bardzo oddanej.

Kochana, przede wszystkim nie ma tu Twojej winy, chcesz stworzyć z mężem dom w którym będziecie Wy i dzieci i słusznie, że się tego trzymasz. Stosowanie szantaży, gróźb to nie dialog między dorosłymi ludźmi.
Przykro mi.

EDIT:

Pytanie na jak długo?

Na Twoim miejscu poczekałbym na chwilę jego słabości tj. kiedy się do Ciebie zbliża i szczerze porozmawiał, żeby się dowiedzieć o co tak naprawdę chodzi z jego rodzicami. Normalny facet w jego wieku woli mieszkać z żoną i dziećmi niż z matką, więc pytanie co go skłoniło do takiej zmiany. Jak będziecie rozmawiać to nie rób wyrzutów, nie atakuj, ale przywołuj najlepsze wspomnienia z Waszego życia np.: kiedy się poznaliście, urodziło się dziecko, odniósł jakiś znaczący sukces zawodowy itp., żeby na nowo wróciły te emocje.

Jasne. Masz rację, że dla dzieci to zbędne cierpienie, ale może on liczy, że to długo nie potrwa i im to wynagrodzi. Możliwe, że też się z tym męczy.

Wtedy oddali się od swojego celu.

Właście o to w tej grze chodzi. Matka ma ulec dla dobra dzieci. Z tego samego powodu kobiety godzą się na bicie i wykorzystywanie przez całe lata.

A może oni chcą go złamać np.: szantażem? Mogli powiedzieć, że jak nie odejdzie to nic po ich śmierci nie dostanie. Różne są pomysły, więc pierwsza sprawa to trzeba z niego wyciągnąć o co chodzi. Rodzice są w takim wieku, że naturalnie są uciążliwi. Nie wierzę, żeby z nimi mieszkał całkowicie dobrowolnie.

Nie wiadomo co go trzyma. Ja bym tak szybko nikogo nie skreślał z życia. Raczej trzeba zrozumieć o co chodzi naprawdę.

Gdyby trzeba było, w co nie wierzę, to na zawsze. Może go zmusić do płacenia alimentów, ale do niczego więcej. Nie ma obowiązku wrócić do żony i dzieci jak nie będzie tego chciał.

Pytanie dlaczego dopiero teraz... Trzeba poszukać czynników zewnętrznych. Jak się wybiera pępowinę to trzeba się liczyć, że któregoś razu ucieknie do rodziców, ale u @smutna 2441 tak nie było, a przynajmniej coś innego pisze.

@smutna2441, przeczytaj uważnie moje kolejne wypowiedzi. Znajdziesz tam trochę wskazówek. Honor powinnaś mieć, ale mądrym działaniem możesz pomóc mu wyciągnąć właściwe wnioski. Krótko mówiąc, zero ataków, zero nacisków, otwarty kontakt z dziećmi, ale bez namawiania, a jak się z nim spotkasz to przypominaj najlepsze fragmenty z Waszego życia, żeby je poczuł, a jak go zaprosisz i przyjdzie to zrób tak, żeby dobrze się poczuł i nie chciał stamtąd wracać. Do tego szczera rozmowa przy okazji. Jak przestaniesz uczestniczyć w jego grze to ją zakończy.