związek a relacje ze znajomymi

Wiesz, to w miare normalne u świeżo zakochanych. Dopóki ich całkiem nie zaniedbasz to chyba zrozumieja;P.

To jest przeginka w druga stronę i nie zyczę Ci tego, ale na takim czymś się można nieźle przejechać. Przyjaźnie trzeba umieć pielęgnować, bo często trwają dłużej i ofiarują Ci więcej oparcia niż związek.

a jesli osoba z która do tej pory spędzałaś najwięcej czasu nagle odejdzie?
Do kogos pójdziesz? Wtedy zostają przyjaciele, oni są zawsze, partnerzy/partnerki przychodzą i odchodzą, a przyjaciele zostają.
Dlatego warto, przynajmniej raz na jakiś czas spotkać się i porozmawiać, nie zapominać o nich zupełnie.

Ale nie moge powiedziec ze nie macie racji bo macie,a co do tego ze nie spotykam sie z moimi kolezankami to byla moje decyzja i z jednej strony moje podejscie do zycia i zachowanie zmienilo sie na moja korzysc.

Koleżanka/kolega nie, ale przyjaciel/przyjaciółka to co innego. Nie szczęścia takiego jak partner, ale innego rodzaju. No i wsparcia jak tego partnera nie masz albo rzuci Cię w cholerę. O ważnych ludzi trzeba dbać.

A nie boisz się, że możesz skończyć tak samo jak ona - z tym wyjątkiem, że po 19 miesiącach braku kontaktu, to nie wiem, kto by chciał wysłuchać...

piotrusiowa - Na pewno bywają chwile, że NIE JEST Ci z tym dobrze, że od 19stu miesięcy z NIKIM się nie spotkałaś poza swoim chłopakiem.. w ogóle jak to możliwe? Ale fakt, niektórzy wybierają taki rodzaj związku gdzie nie są im potrzebne wyjścia, spotkania z innymi znajomymi, bo ukochany jest przyjacielem, chłopakiem i kochankiem w jednym. Czy to dobrze na dłuższą metę? Hmmm.. jeśli przyzwyczaisz go do tego, a nagle poznasz jakąś nową super koleżankę, z którą będziesz chciała spędzać czas? ...czy on tak od razu Ci na to pozwoli? Jeśli tak to ok, więc nic na siłę, jeśli nie chcesz teraz wychodzić, spotykać się to nie...ale może być tak, że nowa sytuacja (Twoja nowa koleżanka) będzie dla niego dziwna i będzie robić Ci problemy o zwykłe wyjścia z innymi ludźmi, a wiem po sobie, że będzie to wtedy dla Was ciężki okres w związku...

Witaj Scorpio

Wcale nie przeszkadza mi spotykać się ze znajomymi,choć jestem
w związku. Nie znaczy to że zostawiam jego samego i idę sobie....
Można mieć przyjaciół czy też znajomych z lat szkolnych nadal....
Zależy to na pewno od wyrozumiałości... nastawienia itp.
Tak jak napisała Krokodyl na początku związku,człowiek jest
oczarowany swoim partnerem.... i nie analizuje że ktoś może chcieć
się spotkać.Ale od czego jest  zrozumienie owego znajomego....
W związkach długoletnich... ludzie też się spotykają,nawet tylko  na
kawę i to wystarcza. Fakt zmienia się dużo bo i pojawiają się dzieci
więc jak wiadomo trzeba się nimi zająć itd.... Potem są spotkania
typu....a co masz? jak dajesz rady? ............................:P

Trzeba po prostu znaleźć złoty środek żeby to wszystko ładnie połączyć i żeby nikt przy tym nie ucierpiał Najlepiej, skoro mowa o znajomych, jeśli ma się ich wspólnych.(pomijając np. Twoją najlepszą przyjaciółkę, z którą spotykać się możecie we dwie, bo tematów Waszych rozmów nie powinien znać absolutnie nikt ). Wychodząc razem do znajomych nie ma problemu odnośnie tego kto, kiedy, gdzie i z kim wychodzi i co będzie robić druga osoba. Można poznać go ze swoimi znajomymi.. polubią się lub nie jeśli to drugie - trudno. Na pewno nie powinno się rezygnować z chłopaka lub znajomych na korzyść tego drugiego. Bo co to za znajomość, która 'zabiera' Ci to, co dla Ciebie ważne?

Taaa... Ja też to przeszłam. Przez pierwsze dwa lata byliśmy totalnie nierozłączni (chodziliśmy do jednej klasy), w ławce razem, przerwy razem, po szkole razem, weekendy razem... Kumple (bliższych koleżanek raczej nie miałam) mieli do mnie o to żal i często kłócili się w tym temacie z moim facetem, a mi, choć było trochę głupio, to jednak endorfiny robiły swoje.

Potem NA CAŁE SZCZĘŚCIE poszliśmy do różnych szkół, więc widywaliśmy się raz, może dwa razy w tygodniu. Wtedy zrozumiałam, jak bardzo brakuje mi mojej paczki i rozpoczęłam budowanie relacji na nowo. Przeprosiłam, prosiłam - zrozumieli (tym bardziej, że sami wiedzieli, jak to jest się zakochać). Od tamtej pory nie tylko odzyskałam swoich dawnych przyjaciół ze szkolnej, gimnazjalnej ławy (mija już 8 rok znajomości, a my nadal mamy świetny kontakt), ale i poznałam masę nowych, fantastycznych ludzi, dzięki temu, że się na nich otworzyłam. A facet jak był, tak dalej jest

Pewnie są ludzie z inną opinią, niż moja, ale ja nie polecam zamykania się w tym małym, dwuosobowym świecie. Rozumiem, że zakochanie i chęć oddychania ukochaną osobą swoje robią, ale prędzej czy później to mija - związek się albo rozpada, albo wskakuje na wyższy, bardziej stonowany level. Wówczas człowiek dostrzega, że poza partnerem nie ma nikogo, do kogo mógłby otworzyć gębę, a gwarantuję, że taka ochota najdzie go dość szybko.

Nie wchodźmy naszym połówkom na głowę i nie dajmy im wejść na swoją

TAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA?A jak byś zabierala kolezanke/przyjaciolke na kazde spotkanie ze swoim chlopakiem,a pozniej by sie okazalo ze ta super kolezanka/przyjaciolka dopiera ci sie do faceta co bys zrobila?kopnela bys ja w d....e i wtedy nie masz nikogo.I krol1986 jest super bo rozumie co jest grane.

O kurcze, nie spodziewałam się tak wielu odpowiedzi;) Ja zawsze sądziłam, że właśnie należy znaleźć jakiś złoty środek. Wiadomo spotkania z ukochanym są ważne, ale na przyjaciół też trzeba mieć czas. Może rzadziej niż wcześniej, ale jednak;) No i cóż, zawsze tak myślałam a jednak się posypało, ale teraz napewno będę starała się to zmienić. Jeśli moi znajomi nie zrozumieją i nie będą chcieli się ze mną widywać znowu to znaczy, że nie byli nic warci. Ale i tak spróbuje..

No to jak sobie dobierasz takie "przyjaciółeczki" to do kogo masz pretensje?

Idąc tym tropem: Ty przejedziesz się na swoim ukochanym, prędzej czy później. i co wtedy? będziesz SAMA

A może Piotrusiowa przejechała się już na kimś hm? Tylko nie chce się przyznać

Normalną sprawą jest że będąc w związku więcej czasu poświęcasz swojemu partnerowi, czyli ten czas któy kiedyś był dla twoich znajomych teraz jest dla twojego chłopaka, ale przecież nic nie stoi na przeszkodzie żebyś się spotkała co jakiś czas ze znajomymi nawet bez chłopaka, on na pewno to zrozumie, tylko powiedz mu że idziesz gdzieś z koleżankami macie babskie spotkanie czy coś takiego, każdy czasem potrzebuje odmiany.

To, że bierzecie ślub i nie w głowie ci, że on odejdzie w cale nie znaczy, że tak się nie może stać. Nie zrozum mnie źle, ja Ci tu nie prorokuje. Ja próbuje Ci uzmysłowić, że w życiu ważne jest żeby dbać o bliskie osoby, aby w razie potrzeby mieć na kogo liczyć.
To, że przyjaciółka postąpiła tak, a nie inaczej, nie znaczy, że wszystkie tak robią. Trzeba po prostu ostrożnie dobierać przyjaciół lu nie szafować tym słowem

Piotrusiowa, zgadzam się z koleżanka powyżej. Chowanie faceta przed ludźmi nic nie da. Jakby chciał znaleźć okazję, to sam znajdzie. Zaufaj swojemu facetowi i zacznij żyć jak dawniej. Po co się izolować? Chcesz tak w 4 oczy przeżyć całe życie?
Oczywiście znajomych trzeba dobierać odpowiednio. Spotykaj się z takimi, którzy na to zasługują i są fair wobec Ciebie.

A ja nie widzę związku, między jego potencjalną zdradą (która się może zdarzyć niezależnie od tego, co Ty zrobisz), a Twoim spotykaniem się z innymi. Przecież nie musisz go wszędzie zabierać ze sobą, a jedno popołudnie bez niego chyba wytrzymasz, prawda?