Zaufaj kobiecej intuicji

Witam, na początku chciałam Was wszystkich prosić o wyrozumiałość gdyż pierwszy odważyłam się napisać na forum internetowym, tak więc moja wypowiedź może być trochę nieskładna z powodu dużego stresu. Chciałabym opowiedzieć swoją historię, aby przestrzec wszystkie kobiety przed popełnieniem takiej głupoty jaką ja zrobiłam a zarazem prosić o Wasze zadanie na ten temat- drogie czytelniczki . Swojego pierwszego faceta poznałam jakieś 3 lata temu. Na początku nie zrobił na mnie dobrego wrażenia ( upił się a przy tym sporo palił ). Z czasem jednak tak się stało, że zaczął do mnie dużo pisać. Na początku byłam bardzo sceptyczna i traktowałam go jako znajomego jednakże on był cwany. Zaczął mnie "czarować". Pisał piękne smsy, maile. Komplementów nie było końca. Po 3 miesiącach pisania uległam i spotkam się z nim. Niestety nic dobrego z tego nie wynikło. Na szczęście w przeciągu następnych 4 miesięcy widziałam go tylko kilka razy razy mimo że jak mówił traktował mnie jako swoją dziewczynę. Dlaczego tak mało się widywaliśmy bo nie miał dla mnie czasu.. A ponad to ciągle mnie zawodził.. Nie przyjeżdżał na umówione spotkania a całą winą obarczał mnie. Wszczynał kłótnie bez powodu. Mówiłam że to mnie boli i że nie powinien tak postępować. Ale to pogorszyło sprawę. Potem oczywiście przepraszał mówił że jest debilem i że tak wiele do mnie czuje. Ulegałam ale do czasu. Na końcu to ja nie wytrzymałam i powiedziałam, że mam dość takiego traktowania bo ja byłam wobec niego bardzo w porządku. Bardzo chciałam żeby był przy mnie szczęśliwy i nigdy nie popatrzyłabym na innego mężczyznę bo nie umiałabym go w żaden sposób skrzywdzić. A co zrobił "mój" facet? Zaczął mnie wyzywać.. tak bardzo, że kobiety bardziej już obrazić się nie da. Potem też dowiedziałam się że prawdopodobnie cały czas tęsknił za swoją dawną miłością. Chciałam to wszystko skończyć, zapomnieć ale niedawno napisał, mówił że mnie bardzo przeprasza, że nie chciał mi zrobić przykrości itd. Wymieniłam z nim kilka maili bo chciałam żeby mi to wyjaśnił ( w końcu przepłakałam z nim wile nocy). I na tym chciałam to skończyć. Jednak jedna myśl nie daje mi spokoju. Dowiedziałam się przypadkiem, że ma nowa dziewczynę, która jest traktowana jak księżniczka, obsypywana kwiatami, zapraszana do kina, kolacje itd. W jednej chwili zdałam sobie sprawę, że ja nawet szacunku od niego nie mogłam oczekiwać mimo że starałam się bardzo aby wszystko było dobrze. Wiem że źle zrobiłam, że w ogóle się z nim spotykałam i pewno wiele z Was mnie za to skrytykuje, ale bardzo chciałam wiedzieć jak to jest mieć kogoś obok, móc przytulić. Teraz cały czas doskwiera mi samotność i to okropne poczucie, bo po tym wszystkim długo czułam się jak śmieć. Powinnam zaufać swoim początkowym przeczuciom i intuicji i nigdy się z nim nie spotykać choćby nawet jeden raz.