problemy z dzieckiem

A skąd wiesz, że będzie tak samo?
Prawie wszystkie dzieci idące po raz pierwszy do przedszkola przeżywają trudności z adaptacją do nowego miejsca w którym nie ma mamy i w którym nie są pępkami świata.
Czy córka przed pójściem do przedszkola miała kontakt z innymi dziećmi, czy zdarzało jej się zostać bez Ciebie z innym członkiem rodziny lub koleżanką, sąsiadką? I czy tez wtedy histeryzowała? I ile lat ma córka?
Może na początek spróbuj zaprowadzać dziecko tylko na krótki czas - np. godzinkę, dwie stopniowo wydłużając ten czas. Mówiąc kiedy po nią przyjdziesz używaj określeń znanych dziecku, czyli np. "po podwieczorku" a nie "za dwie godziny". Dziecko przecież nie wie ile jest te dwie godziny. Znajdź jakieś bajki w których dzieci chodzą do przedszkola, może to ją przekona. ewentualnie daj jej ze sobą maskotkę i powiedz, że np. misiu będzie się opiekował nią w zastępstwie mamy. Nigdy nie wyrażaj się negatywnie o przedszkolu w obecności dziecka. Staraj się jej przedstawić przedszkole jako miejsce najatrakcyjniejsze na świecie. Może zaproś do domu koleżankę z przedszkola. Może jak się pobawią razem w domu poczuje się raźniej mając obok siebie lepiej znaną osobę.
I życzę powodzenia i cierpliwości. Jest duże prawdopodobieństwo, że córka w końcu polubi przedszkole na tyle, że zaprzestanie tak dramatycznych protestów.

Witaj,
Zanim zacząłem pisać odpowiedź na Twój post mocno zastanowiłem się nad zaistniałą sytuacją, nie mniej jednak pierwsze, co przykuło moją uwagą to krótki czas, przez jaki Twoja córka uczęszcza do przedszkola. 2 tygodnie to stosunkowo mało dla małego dziecka, aby się w pełni zaaklimatyzować w nowym otoczeniu. Myślę, że trzeba dać czas "czasowi", a problem sam się zacznie rozwiązywać z wiekiem. Aczkolwiek nie pisze tu, aby dać Ci radzić, abyś tylko czekała.

Nie wiem, jak Twoja córka funkcjonowała zanim poszła do przedszkola, ale najpewniej najwięcej czasu spędzała z Tobą, więc reakcja wydawała by się prawidłowa w momencie, gdy ma sama zostać w przedszkolu pełnym nieznanych jej osób. Dlatego proponuje abyś stopniowo poznawała ja z nowymi ludźmi, pokazywała nowe miejsca- nie tłumacz jej po co , dlaczego po prostu zainspiruj ją, np że to "Nasza wspólna wycieczka". Następnie stopniowo spróbuj zainicjować nowe znajomości w jej życiu np. wspólna zabawa z dziećmi w piaskownicy. Oczywistym, jest, że nie bd się z Nią bawić łopatką w piaskownicy, ale Ona bd miała świadomość, że gdzieś jesteś obok i ta przysłowiowa pępowina stopniowo się bd oddzielać miedzy Tobą, a córką. Piaskownica to jeden z przykładów, ale takich sytuacji będzie potrzeba, jak najwięcej, aż do momentu, gdy przestanie się bać sama zostać w przedszkolu, bo najwidoczniej w tym jest problem. Oczywiście prób wysyłania córki do przedszkola nie zaprzestawaj.

Samodzielności musimy uczyć dzieci od najmłodszych lat na miarę ich możliwości, aby w przyszłości, było samodzielne.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.