Gdzie szukać miłości?

Jest dokładnie tak jak napisałaś, miłości się nie szuka, miłość przyjdzie sama i jestem pewna, że na pewno tego nie przegapisz - nie ma takiej opcji :-) Poznać tą osobę można wszędzie i choć wydaje to się banalne - to jest prawdziwe :-) W momencie kiedy przestaniesz o tym myśleć pewnie trafi Cię strzała amora - tak zazwyczaj bywa.

Żeby nie zgłupieć polecam w wolnej chwili siłownię, trochę sportu bieganie, wyjście z przyjaciółmi, wykorzystaj ten okres samotności na hobby, rozwijanie lub odkrywanie pasji. Nie możesz siedzieć i myśleć o tym, jak bardzo Ci źle, jak bardzo samotna się czujesz, bo zwariujesz. Wiem to z doświadczenia. Życie bez połówki, wcale nie musi być gorsze od życia w związku.

Nie szukaj nikogo i niczego na siłę. Daj sobie czas na odbudowę siebie i swoich wartości, osobowości a przede wszystkim "obudzenie" w sobie nowej radości życia. Wszystko przyjdzie samo w swoim czasie

Trafi, nie trafi... Moim zdaniem na miłość trzeba mieć oczy szeroko otwarte, także serce. Sam to się najwyżej bałagan robi

Dzięki wszystkim za odpowiedzi.
Jestem praktycznie przez całe życie sama i nigdy nikogo nie szukałam na siłę. Więc to chyba nie tak, że jak się odpuści to się kogoś znajdzie. Ja już odpuszczałam bardzo wiele razy i nic...
Inną sprawą jest to, że ja zawsze trafiam na zwykłych dupków, którzy mnie wykorzystują i nie chcą się wiązać. Jestem dobrą i ciepłą osobą i potrafiłabym zrobić wiele dla drugiej osoby, niestety ta dobroć mi wychodzi tylko na złe.
Nie potrafię już uwierzyć, że kiedyś będę z kimś szczęśliwa, nie potrafię uwierzyć w miłość.
Nie chcę siedzieć w domu i załamywać rąk, ale nie wiem co mogłabym zrobić, żeby kogoś poznać. Poznać byle kogo to nietrudno, ale już gorzej z poznaniem wartościowej, samotnej osoby.
Mirrra cieszę się, że w końcu trafiłaś na tego właściwego:)
bezradnisia wiem co czujesz, jak sobie radzisz z samotnością?

Wiele się mówi, że miłość tylko uderza do głowy, że człowiek przez nią głupieje. I coś w tym jest. Pragnienie kochania i bycia kochaną jest jak najbardziej naturalne. Wszystko w swoim czasie, mimo że może się Wam wydawać, że to już koniec, że nigdy już nikogo nie spotkacie.  Mówi się też, że osoby samotne bardzo chcą żyć w związku, a z kolei osoby w związkach często myślą o wolności. Ale paradoks Nie załamujcie się Dziewczyny! Ludzie mają rację, że trzeba siebie odpuścić, a wtedy przekonacie się, że miłość do Was przyjdzie w najmniej oczekiwanym momencie. Np. uroda też ma tu nic do rzeczy. Zawsze znajdzie się mężczyzna, któremu się spodobacie bo "każda potwora ma swojego adoratora" Jeśli naprawdę chcecie rady to pamiętajcie: bądźcie otwarte na świat, towarzyskie i uśmiechnięte, bo nikt nie poleci na smutasa. Nuta tajemniczości na pewno przyciągnie uwagę. No i przebywajcie wśród ludzi! Nie zamykajcie się w domach! To taka podstawowa recepta na zwrócenie na siebie uwagi. Ale miłość przyjdzie zobaczycie Nawet w zwykłym warzywniaku możecie spotkać tego jedynego Życie przynosi niespodzianki.

A Ty Eventin i Bezradnisio nie przejmujcie się tymi gnojkami, którzy Was skrzywdzili. Nie warto, nie pozwólcie by przez nich zamknęły się przed Wami drogi do spotkania lepszych i wartościowych mężczyzn. A że oni wolą niezobowiązujące spotkania to tylko świadczy o tym, że są niedojrzali, nieodpowiedzialni i nigdy nie zapewnią nikomu poczucia bezpieczeństwa. Trzymajcie się i życzę Wam szybkiego spotkania tego jedynego, odpowiedniego i wartościowego mężczyzny, który Was doceni i pokocha takimi jakimi jesteście, a jesteście wyjątkowe i wrażliwe, pamiętajcie o tym! ;*

Pamiętaj, że wolnością też trzeba się cieszyć, póki jest. Jest wiele zalet bycia singielką. Miłość przyjdzie na pewno, ale to lepiej zostawić losowi, tak mi się wydaje

soul classic dzięki za świetne słowa pocieszenia;) Też sobie zawsze powtarzam tak jak Ty...
Ja się zastanawiam co robię źle, że ciągle trafiam na niewłaściwe osoby. Wydawało mi się, że jeżeli ja okażę komuś serce to ten ktoś okaże je mnie. Ale to tak chyba nie działa. Trzeba zapomnieć o przeszłości i iść naprzód...ale to takie trudne.
Z tym uśmiechem i otwartością coś jest, bo zauważyłam, że ludzie dobrze reagują na uśmiechnięte osoby. Tylko mnie czasami trudno jest się śmiać na siłę, kiedy serce cierpi.
Czuję, że uciekają mi lata, że je marnuję, a mogłabym z kimś budować coś trwałego, przeżywać piękne chwile.
To prawda, że życie singielki ma swoje uroki, ale co zastąpi tak naprawdę ciepło drugiej osoby i bliskość?
Sama się budzę, sama zasypiam, sama idę przez życie...

Bernadetka88 ja też się często zastanawiam czy we mnie jest problem, że mnie ciągle krzywdzą czy po prostu trafiam na nieodpowiednich facetów? Witaj w klubie w każdym razie:)

Bernadetka88 ja też się często zastanawiam czy we mnie jest problem, że mnie ciągle krzywdzą czy po prostu trafiam na nieodpowiednich facetów? Witaj w klubie w każdym razie:)

Mimo wszystko myślę, że najgorszy etap w samotnej egzystencji to chyba obwinianie siebie za napotkane niepowodzenia...wtedy już tylko krok od utraty poczucia własnej wartości i zdziwaczenia, dlatego staram się jak mogę utrzymać, iż to faceci, którzy z niewiadomych przyczyn stają na mojej drodze, znaleźć się na niej nie powinni...

Zatem cóż tu zrobić...jedyne sensowne rozwiązanie to chyba oczekiwanie na los szczęścia i wiara, że jeśli ta upragniona miłość  jednak gdzieś tam, kiedyś  nas dopadnie:) tylko nie ma na to żadnej gwarancji...
z kolei aktywne poszukiwania również nie gwarantują powodzenia, można się chyba tylko sfrustrować i zniechęcić, bo to takie wymuszone i mechaniczne...poza tym gdzie szukać? na nędznych portalach randkowych???

piotr.c takie uczciwe, oddane, kochające to mają teraz wbrew pozorom najgorzej...jak sobie przypomnę co ja potrafiłam zrobić dla tych dupków (no inaczej ich nazwać nie można) to mi aż serce ściska. A oni się w ogóle nie starali. Czasami mi się wydaje, że faceci wybierają destrukcyjne kobiety, a odrzucają miłość takich, które by dla nich dużo poświęciły.
Co do młodości to ona jednak szybko przemija...ja jestem trochę starsza od bezradnisi, nie zmienia to faktu, że jestem tak samo samotna jak ona.

Bernadetka88 też się nie chce za wszystko obwiniać, bo wiem, że ja byłam dobra dla nich. Nie wiem w czym jest problem, że zawsze się muszę sparzyć, może takie typy właśnie przyciągam.
Portal randkowy? Tam chyba rzadko można spotkać kogoś hmm...normalnego.

malenkatajemnica tak, ale czekanie dobija...

Myślę że powinnaś dać sobie czas by zapomnieć o poprzedniej znajomości. Zaczynając nowy związek z takim a nie innym bagażem doświadczeń, których sobie nie poukładałaś jest całkiem prawdopodobne że jak się ktoś pojawi będziesz tą osobę niesłusznie podejrzewać o różne rzeczy. Uporządkuj siebie. Jeśli masz możliwość zapisz się na jakiś kurs :tańca, szydełkowania, makijażu, angielskiego, idź na ściankę. Może masz rower albo rolki? Byłoby super gdyby mogła ci czasem towarzyszyć koleżanka, kuzynka czy ktoś po prostu bliski ale nie musi.
Ja się zwyczajnie przeprowadziłam by zacząć samodzielne życie, z dala od domu rodzinnego.
Swojego męża poznałam półtora roku temu przez internet. Na stronie randkowo - społecznościowej ale jeśli szukasz kogoś to nie znajdziesz. Będziesz trafiała na samych frajerów bo nie dasz szansy porządnym. A to ciężko stwierdzić kto jaki jest. Decyduje przypadek ale może przynajmniej z kimś pogadasz. Moja rada - nie pisz że jesteś samotna itp bo widzą cię wtedy jako ofiarę swoich podbojów.

Dasz radę Byłam w podobnej sytuacji a teraz? Doszłam do wniosku że musiałam swoje przeżyć żeby się ukształtować dla tego z którym jestem. Ty też będziesz szczęśliwa Tylko nie myśl o sobie jak o przegranej a o zaczynającej się bawić super kobiecie - wartościowej i pięknej.

Witam wszystkich
Samotność to nic przyjemnego, przez co nie można normalnie funkcjonować, zabiera życiową energię. Ja też dziewczyny nigdy nie miałem, nie trzymałem za rękę nie całowałem się. Jestem nieśmiały, mam własne kompleksy, wstydzę sie spojrzeć prosto w oczy dziewczynie która mi sie podoba (nie umiałbym chyba jej tego powiedzieć). czasami dopadaja mnie ciężkie dni poczucia zwiększonej samotności. W przeszłosci miałem koleżanki ale one mnie zwyczajnie wykorzystywały bo im nie odmawiałem kiedy któraś o coś prosiła. Kiedy ja o coś poprosiłem to już dla mnie nie miała żadna czasu W tej chwili nie utrzymuje z żadną kontaktu. Ja tak samo na codzień widuje te same twarze i trudno mi jest nawiazywać nowe znajomości a tym bardziej z kobietami.  Nie jeżdzę po dyskotekach bo mi sie źle kojarzą ( z upijaniem się i ludzmi szukającymi przygód). Kiedyś podczas pisania jedna zaproponowała mi żebym z nią pojechał to jej odmówilem mówiąc że źle się czuję a tak naprawdę nigdy nie tańczyłem, nie byłem na żadnej dyskotece i bylo mi głupio przyznać sie do tego, wstydzę się tego.
Ja werzę w miłość, mam cichą nadzieję że kiedyś w końcu poznam kogoś przed kimś się otworzę, przestanę się krępować, będę mógł tej osobie bezgranicznie zaufać i mnie nie zawiedzie, przytulić się do niej, spędzać z nią wspólnie czas. Chicałbym żyć myślą że ktoś mnie potrzebuje, ktoś za mną tęski, będzie myślał o mnie kiedy mnie w tej chwili nie będzie. Samotność najbardziej dokucza mi w dni kiedy każdy sie dobrze bawi np. w Sylwestra a ja?? siedze sam w domu z rodzicami i się tak męczę bo nie mam gdzie i z kim go spędzić Nie wyobrażam siebie w przyszłosci kiedy wracam do pustego domu gdzie nikt na mnie nie czeka a gdy kłade się spać nie ma sie do kogo przytulić i każdy kolejny dzień ucieka w samotności i myśl żeżyje się tak z dnia na dzien sam dla siebie

Bo w tym cały jest ambaras, żeby Dwoje chciało naraz;)

To akurat prawda !

Może Ty Sweil poznałaś kogoś na forum i dasz dobry przykład?

Bo to był zły Romeo.;)

Nie ulega to wątpliwości

Albo Don Juan Netkobietos

Za to ten don juan pewnie opowiada kolegom: bo to zła kobieta była...

Nie ma sprawy.

A on o sobie: A że nie okazałem się w pełni rycerzem, i marnym wędkarzem więc ze swoim robakiem poszedłem  tylko na ryby. I przy okazji zalałem robaka

Szuka zapewne iddylicznego ideału o którym piosenki od dawien dawna śpiewają i poeci od starożytności sławią i opiewają

No właśnie się zastanawiam czemu niektórzy są netfacetami a Ty nie     Już wiem czemu! Bo Ty jesteś tu incognito
Ja nie wiem czy taki don juan jest wystarczająco romantyczny by szukać ideału... Raczej zalicza wszystko co się rusza Choćby dla sportu

Przypuszczam, że operacja zmiany płci tu na forum jest mniej skomplikowana niż w realu Niestety nie wiem jak Ci w tym pomóc.
Trochę zmonopolizowaliśmy ten wątek

Hurrra!!! Jestem w końcu netbabeczką!

Normalnie jak awans w wojsku

Przeczytalam wszystkie posty w tym watku i wiekszosc pisze ze na milosc trzeba poczekac....zastanawiam sie ile trzeba czekac,bo moj czas oczekiwan mozna juz w latach opisywac...

Chyba w pierwszej kolejności nalezy znaleźć miłość w sobie do samej siebie, później będzie z górki ...
Jak same siebie kochamy i doceniamy to ktoś inny, dobry również nas pokocha. I o dziwo nie okaże się dupkiem

Kiedyś oglądałam dokument, gdzie młodzi ludzie poznali sie w czasie wojny, ona miała z 18 lat on ze  3-4 więcej. Wojna ich rozdzieliła. Spotkali się po ponad 50 ciu latach.Teraz sa już od paru małżeństwem (chyba jeszcze  zyją). Obydwoje twierdzili, ze warto było czekać ( chociaz on miał wcześniej żone, z która się rozszedł po jakimś czasie) nawet do niemal 80 tki.

dokładnie realizuj siebie, a wszytsko z czasem mam teraz taki sam czas -mega zraniona, ale wyszłam na prostą.. a miłośc , wierzę, że każdy ma kogoś przeznaczonego chociaż bywałam ostatnio w dużym dołki - nie myśl , rób swoje