Banicja, na którą sama siebie skazałam

Autotko, tak przeczytałem Twój post i mam dwa pytania.
1.Po co ci właściwie w tym momencie życia facet.

2.Piszesz,ze nie wieszjaki on ma być,może dobrze się nad tym zastanowić?Czego oczekujesz,jakie cechy chcialabys widzieć u poartnera,a czego byś nie zaakceptowała.

Może to Ci pomoże?

Tak takie rzeczy to tylko w Simsach.:-) Myslalam o spisaniu cech,bo może właśnie to pomogloby ci w poszukiwaniach.Jak się wie czego się chce to łatwiej to zdobyć.
24lata. -mlodas-uwiez na słowo.Ale rozumiem,ze fajnie jest mieć kogoś bliskiego
.Brzmisz jak bardzo aktywna osoba,może wiec poszukać wśród ludzi o podobnych zainteresowaniach ,którzy podobnie jak Ty spędzają wolny czas?
Tyle ode mnie.Ale moje zdanie nie jest jakieś superwazne,bo sama mam z tym problemy.W moim wieku.Bywa.

Fajnie sobie gaworzycie dziewczyny i moja osoba tu pewnie jak 5 koło u wozu ale jeszcze gwoli sprostowania

Powiem ci więcej ,nie musi być nawet wcale "źle" .Wielu ludzi (i całe szczęście) podchodzi dziś do terapii jak nie przymierzając do kursu np. Gry na gitarze,szydełkowania.
Nie mniej jednak krąży jeszcze stereotypowa opinia że na terapii siedzi skonfundowany psychiatra w kitlu z petem w ręku ,posłucha posłucha i tyle z tego
Jeśli jest w tobie coś co czujesz że cię ogranicza ,jest silniejsze od ciebie to warto przynajmniej spróbować.
Nie zajmujesz miejsca bardziej potrzebującym, bo grupa będzie składała się z ludzi z twoim właśnie problemem ..
Są inicjowane różne sytuacje, które mogą się zdarzyć w życiu a ty musisz temu podołać ,jest przy tym wiele śmiechu i zabawy i nauki za razem
 

Wiesz jak się leczy lęk wysokości ? Wchodzi się na dach
Odnośnie karteczki z wytycznymi ,to powiem wam tylko tyle, że ja kiedyś też taką napisałem i dzisiaj śmiejemy się z niej razem z żoną, bo nic się nie zgadza (jesteśmy już 15 lat razem )

Psychiatra powiadasz? Hmm... Nie mam dobrego przekonania co do lekarzy psychiatrów, uważam że większość wciska ludziom leki psychotropowe zamiast leczyć problem u podstaw, wola otumanić człowieka. Wolałabym może psychoterapeutę jak już. Nie widzę sie w czymś takim, bo już od podstawówki nie lubiłam tych zabaw w kółkach i nigdy mnie to nie śmieszyło niestety.

Wiem jak się pokonuje traumy, trzeba się z nimi zmierzyć. Ja dużo wiem, dużo czytam o psychologi, o samorozwoju, ale to tylko teoria. W praktyce niestety nie jest tak łatwo. Kiedyś po wypadku miałam traume jazdy samochodem więc starałam sie z nia zmierzyć znów wsiadając do auta i opanował mnie taki lęk na pustej drodze, że chciałam uciec i wiesz co zrobiłam? Walnęłam w drzewo To zabawne walnąć w drzewo na na pustej drodze jadąc 40 km/h będąc trzeźwym Myślę, że wchodząc na dach można dostać zawału, bo emocje są tak silne. Nie wiem czy to dobra metoda dla mnie, raczej wole jakieś małe kroczki bo taka głęboka woda sprawia że zaraz tonę.

Czyli chcesz mi powiedzieć Paweł, że mogę sobie tę karteczkę włożyć głęboko w ... 4 litery No przecież każdy psycholog, spec od coachingu tak każe. Mało tego, każą się trzymać tylko tych wytycznych z kartki, żeby się nie przejechać. Jak to mówią: kompletnie zwariowałam już teraz

No i dobrze zrobiłam, bo jak się później okazało już dawno chcieli to skończyć, ale nie mieli jaj by to zrobić. Wiem co to samospełniająca się przepowiednia, ale to silniejsze ode mnie. Nie chce już walczyć z tym strachem, dlatego staram się go zaakceptować. Po prostu jest i tyle. Nie wiem czy to do końca tak, ale moje obawy kończą się gdy zaczynam się zaangażowywać. To trwa dość długo, pół roku albo rok zanim kogoś do siebie dopuszczam, ale jak już to zrobię to niestety jest zbyt szybko. Taka już jestem, taka skrajna albo maksymalnie w cieniu albo na słońcu. Nie potrafię tak w związku trzymać kogoś na dystans. Z zimnej suki robię się czuła i milutka Może w tym leży problem ?

Oj Oj Whiskey , Jak z takim impetem bez zastanowienia czytasz słowa ludzi, to nie dziwię się że czujesz się obco
Na terapii właśnie nie siedzi psychiatra , tyle czytasz jak piszesz o psychologi a są momenty w których mam mieszane uczucia z kim mam do czynienia,teraz mam wrażenie, że nie z osobą która ma jakikolwiek problem, tylko żeby sobie podyskutować.

??????
Tu się powstrzymam od komentarza ,powiem ci tylko tyle
Wiesz że najlepsi kucharze świata mówią że nie wolno patrzyć gotując w "recepturkę"? Mam nadzieję że rozumiesz analogię  
Zastanów się zanim odpiszesz teraz OK?

Już cię lubię za przypalanie wody na herbatę :D:D:D:D:D Pasowali byśmy do siebie, bo ja nawet kanapki nie umiem posmarować masłem :D:D:D
W jakim sensie ekscentrycznej i pierdzielnietej? Napisz cos wiecej

To właśnie trzeba szukać kogoś kto umie gotować, żeby z głodu nie zdechnąć. Tam, że facet nie umie gotować to nie jest jakieś wielkie halo. Niby jest to równouprawnienie, ale jak patrze po swoich znajomych to dalej ten stary styl panuje, że kobieta to kura domowa a facet siedzi przed TV.
Wiesz u mnie jest z tym dobrze, że ja umiem robić sobie kanapki i herbatę też robię, bo znajomi kupili mi czajnik elektryczny W tym zwykłym wygotowywałam wodę, bo o nim zapominałam. Większość przypalonych rzeczy jest z wygotowywania wody, bo coś wstawię na kuchnie i zapominam. Mało tego potrafię nawet zrobić kotleta No i to tyle z jadłospisu, zup zero, sosów zero, żadnych gołąbków, bitek - czarna magia
Hmm ekscentryzm i pierdzielniętość objawia się w moim sposobie bycia. Po prostu jestem szalona i nieprzewidywalna. Jak jestem w jakimś sklepie to zakładam jakieś głupie przebrania i kogoś parodiuje, śmieszy mnie to. Uważam, że dystans do siebie i świata to podstawa, ale ludzie są niestety głównie spięci. zawsze faceci mi mówili: weź sie zachowuj, nie rób trzody bo wstyd z Tobą gdzieś pójśc. No cóż jak trzeba sie zachować to potrafię byc poważna, ale jak nie trzeba to szaleje . W domu tak samo nawet jak sama jestem

Może to dlatego Ci sie podoba styl pisania, bo ja kiedyś sie tym trochę zajmowałam. W szkole pisałam przemówienia na apele szkolne i zawsze miałam 6 z wypracowań Później pisałam felietony jak robiłam w biurze, bo tez sie skapnęli że jakos barwnie to ubieram w słowa. W sumie zawsze wybierano mnie na jakiegos tam lidera grupy, bo podobno mam charyzmę. Później na studiach zaczęło mnie to męczyć, bo zrobili ze mnie troche taka maskotkę grupową. Ej, powiedz coś śmiesznego, weź jeszcze raz ten kawał opowiedz, sparodiuj tego wykładowce. Ludzie zapominają, że tacy "clowni" niestety też maja swoje emocje i nie zawsze latają z uśmiechem.  Dlatego po latach trochę to ucichło we mnie, już nie wyrywam się pierwsza z grupy do odpowiedzi, bardziej jestem obserwatorem. Otwieram się jedynie przy bliskich mi osobach i pokazuję jaka jestem. Wtedy bylam za bardzo otwarta i niestety to nie wyszło mi na dobre.
Co tworzę? Hmm różne rzeczy. W sumie staram sie spróbować wszystkiego co mnie zaciekawi. Grałam kiedys za młodu na gitarze w kapeli metalowej, później malowałam graffiti, byłam tez fotomodelką, jeździłam też trochę na desce póki mi stawy w kolanach nie poszły. Może to co robię zawodowo zostawię dla siebie, ale coś bardziej przyziemnego, jednak dalej dział artystyczny tyle że połączony z logicznym myśleniem i matematyką

No mi sie najlepiej gotuje siedząc na kanapie i patrząc jak facet mi gotuje, a ja tylko go wspieram i mowie: jakie to pyszne, jaki Ty jesteś zdolny, co ja bym bez Ciebie zrobiła Jak widać jestem sama i jakoś z głodu nie umarłam hehehe Nie no dobra, mogę obrać ziemniaki, pójdę już na ten kompromis

Już mi to mówili, już to słyszałam. Niestety okazywało się, że te szaleństwo kończy się na przejeździe autobusem na gapę. Chyba byłam bardziej kreatywna od nich czy coś. Zawsze jak mowie, że jestem szalona to słyszę: ej ja też! I dupa jest. Niestety mężczyźni maja spaczone myślenie na temat siebie samych i opowiadają mi niestworzone historyjki, ale w rzeczywistości sa zupełnie inni dlatego, nie wierze w żadne internetowe znajomości itp Mam gg, ale nie korzystam. Tak jak tutaj piszę nie nawiązuje znajomości przez internet, to się tak niewinnie zaczyna zawsze. Wybacz

Gdybyś nie miał na imię Tomek to pomyślałabym, że jestes moim eks, bo brzmisz tak samo Wiesz jaki był z nim problem? Piotruś Pan. Wieczne dziecko. On nie chciał dorosnąć w każdej kwestii swojego zycia, nie umiał poświecić czegoś dla kobiety. Tak jak Piotrus zostawił Wendy w tej bajce tak tez i on zostawił mnie. Własnie w tym się zakochałam, że był taki luzacki i zabawny. Potrafił sie śmiać z siebie, ze mnie. Myślałam, że odnalazłam osobe która mnie rozumie, był troskliwy ale to tylko do czasu. Jak zachorowałam i obniżył mi sie nastrój to mnie wykopał, bo przecież dzieci ciągle są radosne, a ja wtedy byłam zdołowana i smutna. Powiedział, że to go wykańcza, nie umie już słuchać moich obaw co do zdrowia, że marudzę i zrzędzę, że musi od tego uciec, bo czuje że się dusi. Zwyczajnie sie wtedy bałam i to prawda, że nie tryskałam optymizmem. Życie nie jest zabawą, związek tak samo raz będzie dobrze a raz źle. Dlatego boje się teraz takich osób, bo to był jeden ze związków, gdzie rozstanie bardzo przeżyłam.

A wierzysz w ufo? Pewnie nie, bo nie widziałeś. Ja też nie wierze w internetowe znajomości, bo żadna nie przetrwała próby czasu i zawsze ludzie okazywali się na żywo inni niż się opisywali.

Nie widzę sensu rozmawiać z osobą z drugiego końca Polski Nawet jeśli jest najzajebistsza na świecie, to co mi po tym skoro nigdy nie spojrzymy sobie w oczy i nie spijemy razem piwka. Strata czasu a mam go jak na lekarstwo

Często to słyszę, no cóż mogę powiedzieć. Nie zaprzeczam. Robię to nieświadomie Jak się tyle razy parzysz ogniem co ja, to juz po raz enty cięzko jest nawet na ten ogień patrzeć z bezpiecznej odległości

Nie skreślam o ile sa z okolic Warszawy i szybko przechodzimy na realna rozmowę Wystarczy mi, że mam rodzeństwo za granica i widzę się z nimi raz na ruski rok, nawet się przytulić nie mogę jak gwiazdka jest i życzenia złożyć. Dodam, że emocjonalnie jesteśmy bardzo związani, więc tym jest trudniej. Nie dziw się więc, że na sama myśl o kontakcie z kims przez klawisze robi mi sie nie dobrze.

Nie oceniam Cię, sam to zrobiłeś. Dopowiadasz sobie historię. Nie czuj się skrzywdzony i nie bierz tego tak personalnie, jestem tylko zamknięta w sobie dziewczyną, której nigdy nie poznasz więc po co te emocje? Wyluzuj Jeśli poczułeś sie obrażony to przepraszam, nie miałam na celu kogos porównywać i nie twierdzę że musisz być taki jak on. Przypomniałeś mi po prostu negatywne emocje, ale to nie Twoja wina, że jesteś podobny do jakiegoś tam idioty. No ale moja wina tym bardziej to nie jest. W sumie niczyja tylko moja, że takich idiotów do siebie dopuszczam, że w ogóle kogoś dopuszczam.

No to dobrze, jeśli Tobie tak łatwiej to czemu z tego rezygnować. Mnie niestety ta myśl dobija, że nie mogę tej osoby dotknąć, popatrzeć, przytulić itp. Na dłuższą metę po prostu ta myśl mnie wykańcza. Nie chce nikogo obrazić, ale te osoby które siedzą w necie zazwyczaj maja problemy z realnymi znajomościami albo wola sobie kreować w marzeniach tą drugą osobę i własnie tylko na tym kreowaniu bazują. Dla mnie to jest normalne, że jeśli gadam z kimś bardzo długo i jest fajnie to chce tą osobę w końcu poznać. Nie dla wszystkich jednak. Niektórym takie wirtualne życie wystarcza bo boja sie skonfrontować z rzeczywistością, tak im wygodniej po prostu Później w rzeczywistości już nie jest tak fajnie i łatwiej jest zerwać kontakt. Takich ludzi się wystrzegam jak ognia. Nie mam zamiaru stać się czyjąś zabawką po prostu, takim właśnie simsem

WTF o kurcze jesteś jak ja, myślałam że jestem jedyna na tej ziemi

Otoz to wielu w stolicy to ludzie nie stad tak jak i ja, sam sie tu wybralem to poza kims z pracy lub rodziny nie ma sie wielu znajomych to siec zostaje i przypadkowo poznane osoby. Woli sie real a tam jedynie przy okazji wspolnych zajec, imprez, reszta ludzi to 'obcy'. Wygodne, bezpieczne ale singlowi to tylko szkodzi jesli nie chce nim byc na zawsze.
Mialem jedna znajomosc typowo sieciowa, meczace bo pare mcy pisania a 1 mail na tydz, pozniej rzadziej, na spotkanie nastawienie negatywne, jeszcze dziwnie pytala czy nie o seks chodzi a gdzie jesli bym przyjechal by usiasc w publicznym miejscu:D...

Teraz mam rozwód
Bo zarabiałam więcej od męża wcześniej nikt moi poprzedni ex nie chcieli robić nic w domu bo mówili że ich praca jest walniejsza bo zarabiają więcej ode mnie.
Jestem bardziej samodzielna, potrafię coś naprawić nawet samochód, też bardziej działam niż mówię.
Oto moja historia, mam już kogoś na oku ale chyba w trakcie rozwodu nie wypada , chyba nie wiem jak to prawnie jest.
Oto ma hista
http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=58203&p=2
Znów się zapędziłam Doubler

Wierzę w znajomosci przez neta. Mam znajomych ktorych poznałem przez neta i z niewielką grupką ludzi utrzymuję kontakt do dzisiaj, a to już ponad 9 lat - jak nie 10. Jak widzisz da się i w cale nie okazali się inni niż się przedstawili. Rzecz w tym, ze nic z tego większego nie wynikło, ale tu akurat to ja nie chciałem

Mi odległośc nie przeszkadza, a to, ze ktoś mieszka daleko nie znaczy ze nie da się spotkać i wypić piwka czy pójsc na kawę, a jak juz cos zaiskrzy to spotykac częsciej...

Śmiej się śmiej... Ten sie śmieje, kto się śmieje ostatni

Tu sie zgodzę, jestem otwarty i kontaktowy ale to zalezy z kim i gdzie. Prawdę mowiac nie mam problemu z nawiazywaniem znajomosci, ale to wszystko na prawdę zalezy od sytuacji, bo tez nie zawsze mi się udaje. Nie jestem idealny

Wiesz, zgodzę sie z tym, ze odleglość to olbrzymie utrudnienie (tym bardziej jesli jest duza), ale wiele osob w ten sposob tworzy związki i wielu się udaje. Sam w rodzinie mam kilka takich przykladow gdzie związki na spore odlglosci sa udane. Jak widać jesli ktoś chce, to się da... Jesli ktoś chce sie spotykac to znajdzie sposob by to zrobic, jesli ktoś nie chce, to znajdzie powod - proste.
Jedyny problem w znajomosciach  na odleglosc jest taki ze widuje się zbyt rzadko, czesto nie ma tej osoby z ktorą się jest w momentach kiedy sie jej potrzebuje. Nie przyjdzie np w dniu kiedy jest komus źle i chcialby sie przytulic. To najwiekszy problem, ale da sie z tym zyc i da się przezwycieżyć jesli sie tylko chce. Ale to moje zdanie w tym temacie bo znam kilka osob ktore ulozyly sobie zycie bedąc wlasnie w zwiazku na odleglosc a teraz są po slubach i sobie razem zyją.

powtórze się: jak ktoś chce, to szuka sposobu, jak ktoś nie chce, to szuka powodu...

Nie tylko ty masz z tym problem...

Nie raczej nie. Nie znam tu nikogo z okolic to raz, a dwa to nikt mnie tu nie podrywa Jestem staroświecka w tym temacie. To raczej marny pomysł. Wyspa "banicja" nie jest miejscem z którego tak łatwo można uciec

Buahahaha padłem! Bredzisz człowieku. Skończ już te bezsensowne wywody...

Na tym forum jest masa chetnych ludzi do spotkania chociazby żeby porozmawiać sobie, posiedzieć z kimś przy kawie/herbacie/soczku i nie siedzieć samemu w domu. Jedna osoba z tego forum znalazła tu drugą połówkę (o innych nie mam pojecia, ale na pewno jest tu takich wiecej), wiec przestan gadać brednie chlopie, bo nie masz pojęcia o czym mówisz.

Jesli z kims sie tu komus na forum dobrze rozmawia albo go ciekawi co pisze, to piszcie na mejla tym osobom albo na gadu jesli mają udostępnione numery w podpisie czy profilu. Mozna tak poznac na prawdę ciekawych ludzi

Nie mam pojecia o kim mówisz, możliwe, że mówimy o tych samych osobach, możliwe że nie. Nie będę tu rzucał nickami czy imionami by sprawdzić o kim mowa. Nie śledzę zbyt mocno tego forum wiec nie wiem co, kto i kiedy pisze
Porozmawiam z ta osobą dzisiaj jeśli będę miał okazję, zapytam co i jak i dowiem się czy są jeszcze razem, ale nawet jeśli mówimy o tych samych osobach to... Nie ma znaczenia, że już nie są razem. Chodzi o sam fakt tego, że nawet na tym forum MOZNA KOGOŚ POZNAĆ, a to, czy ten związek przetrwa, zalezy od wielu czynników i w dużej mierze obojga zainteresowanych. Ale to tylko moje zdanie

edit: tak, mowilismy o tej samej parze, co nie zmienia faktu ze podtrzymuje to co powiedzialem czyli ze mozna tu kogos mimo wszystko poznać, a to czy związek się utrzyma, zalezy od obu stron.

Zazdrościsz, że Tobie nie stoi? "On potrzebuje prostownika, a Ty Prostamolu"
Lubię młodość i świeżą energie co w tym złego? Nigdy nie zakochałam się w starszym do siebie facecie, nigdy mnie takowi nie pociągali. Zazwyczaj rok młodsi albo równolatkowi. Spotykałam się z kilkoma 30-latkami i myślałam, że umrę z nudów. Przechwałki, nadbudowywanie ego, psychoanalizy. Praca, dom, praca, dom. Ja przy takim facecie jak Ty to zanudziłabym się na śmierć. Ty byś raz że nade mną nie nadążył, a dwa to że wiecznie chciałbyś dominować i mnie pouczać. Taki poważny facet, rosły mężczyzna. No i te gadki.... ile to kobieta się musi nagimnastykować przy nim, bo on już tyle widział i wszystkie rozumy pozjadał. Chłopie ja mam w nosie latanie koło jakiegoś starego piernika, gotowania mu obiadków czy robienia za kurę domowa. Ja szukam partnera, a nie jakiegoś samca alpha, który mi będzie rozkazywał co mam zrobić. Zdejmij garniturek bo Cie ostro ciśnie chyba.

peeter no chyba troszkę przesadzasz. Tomek pisał, że przełożył swoje wirtualne znajomości na real. Przecież za komputerem siedzi zwykła osoba, a nie jakiś cyborg. Prawdą jest niestety, że w sieć uciekają najczęściej osoby wykluczone z życia społecznego np. wstydliwe, zamknięte w sobie, z problemami emocjonalnymi itp. To dlatego tak bardzo boje się wirtualnych znajomości, bo każdego człowieka którego tu spotykam dotyka jakiś problem, a że psychika ludzka jest niezmierzona i niezbadana to boję się trafić na jakiegoś psychopatę Wolałabym żeby ktoś podszedł i zagadał, ale teraz czasy są takie, że ludzie uciekają do sieci np na spotted żeby szukać osób z reala co dla mnie jest chore. Jak moja mama czy ciocia opowiadają, że kiedyś na zabawach tanecznych mężczyźni normalnie zagadywali i poznawali dziewczyny i to byli normalni faceci, a nie podrywacze to aż się wierzyć nie chce. Mojej mamie się z kolei nie chce wierzyć jak można gadać przez net, nie widząc się. Ostatnio z mama oglądałam TV i leciała Trędowata i powiedziałam jej, że w tych czasach jej zachowanie i zwodzenie już by nie przeszło. Koleś dawno by sobie odpuścił, na pewno by za nią nie latał. Dla mnie to jest po prostu chore, żeby samica latała za samcem.. Nawet w przyrodzie takie przypadki występują jak na lekarstwo.

Albo ludzie którzy co kilka lat zmieniają miejsce zamieszkania jak ja, albo kończą jakiś etap w życiu np kończą szkołę, zmieniają prace itp.

To prawda, na to nie ma reguły. Moje związki w połowie były poznane w realu, a w połowie w internecie i wszystkie tak samo mi nie wyszły.

W internecie jest identycznie. No może ta ulica to faktycznie jest dobry motyw dla typowych wyrywaczy kobiet, ale np gdzieś w pracy? Chociaż jak robiłam jeszcze za biurkiem( ohydna, niewdzięczna robota swoja droga) to trafiłam kiedyś na gościa, który bezczelnie wlepiał we mnie gały i stwierdził, że jak ostatnio tutaj był to tez tak ładnie wyglądałam. Niestety to mnie tak onieśmieliło i zamurowało, że czym prędzej podbiłam mu pieczątkę i wręczyłam papierek. Więc może jednak marzymy o czymś co w realu by się nie sprawdziło... W takich relacjach na żywo lubię to, że wolniej się otwieram i zachowuje większy dystans, a gadając  z kimś przez neta dlugi czas mam wrażenie, że znam tą osobę dość dobrze i że na wiele mogę sobie pozwolić. Błąd

Nie ma nic złego, ale w relacji damsko-meskiej to facet ma po mnie sięgać. Moje koleżanki tez podrywają pierwsze facetów i ja tego nie krytykuje, bo może tak lubią, ale ja czułabym sie co najmniej dziwnie. Kiedyś się odważyłam i sama zrobiłam pierwszy krok i to było pudło, bo sie okazało że facet nie był nieśmiały jak mi sie wydawało, a po prostu tego nie chciał.

A no to ja tutaj tez nie widzę nic złego, bo to nie średniowiecze żeby robić za księżniczki i królewny Mi chodziło bardziej o ten pierwszy krok takie zainicjowanie, albo chociaż na bąknięcie, że facet byłby zainteresowany.

Tomku nie robimy tego, bo chcemy być adorowane i to nie jest program społeczny tylko naturalny porządek przyrody Zauważ np. pawie pokazują swoje piękne ogony i ten który ogon jest najbardziej rozłożysty i podoba się samicy wygrywa. To oznacza, ze ma dobre geny i to samce latają koło samicy, a ona sobie wybiera i przebiera. Tak samo jest z lwią grzywą, która tez ma pokazywać jego "wyższość" nad resztą samców. Chce po prostu pokazać że w przyrodzie prawie we wszystkich gatunkach jest tak, że samiec walczy o uwagę samicy. No chyba że szukasz modliszki, która pierwsza Cie zaatakuję, wykorzysta seksualnie a na końcu zje

Słuchaj juz pół biedy jak on znajdzie inna babkę, która go pierwsza wyrwała to można sobie pluć w brodę. Z doświadczenia Ci powiem, że zazwyczaj sie okazuje ze to on za nią latał jak głupi

Walka to domena mężczyzn i my kobiety nie chcemy tego zmieniać rozumiesz? Skoro facet nie umie walczyć o kobietę to ma za mało testosteronu, a to się przekłada na to że nie będzie tez walczył o to by wychować potomstwo. Skoro kobieta jest na tyle silna by sama sobie wychować potomstwo to pomyśl po co będzie szukała samca? Chyba tylko do zapłodnienia To jest odwieczny mechanizm zbadany już wielokrotnie i to co nazywamy przysłowiową chemią. Ta chemia to nie jest jakieś kosmiczne połączenie dusz to bzdura. To zwykła odpowiedz chemiczna naszego mózgu na wygląd przeciwnej płci i to nie koniecznie piękny wygląd a chód, zachowanie czy ruchy które świadczą, ze ta osoba nadaje się genowo by robić z nią potomstwo Ludzie po 3 latach gdy chemia mija często się rozstaja, bo klapki znikają i się okazuję ze charakterologicznie w ogole do siebie nie pasują. No ale cóż, natura płata figle i daje nam zadanie się rozmnożyć i odchować potomstwo a nie trwać  w miłości do końca naszych dni, dlatego jednak trzeba brać sobie trochę tę naturę na poprawkę

Mi jednak bardzo odpowiada mężczyzna który robi pierwszy krok, bo już w tym momencie zyskuje u mnie punkty, że się odważył. Nikt nie każe się Wam domyślać, ale puszczenie oczka czy uśmiech to powinien być dla Was znaczący sygnał, ze jesteśmy chętne i zainteresowane poznaniem. To jak uniesienie furtki do góry, by lew mógł wkroczyć na ring i działać.

Nie potrzebuję psychoanalizy. Teksty o tym kiedy i czy jestem podniecony to nie twoja kwestia, ani ja o tym nie będę rozmawiał. Tak samo jak generalizowanie twoje, bo spotkałaś paru 30latków i się nudziłaś. Myślę, że związek to dawanie obopólne i jeśli ktoś niewiele oferuje to i niewiele dostaje.
Partnerstwo piszesz - ale to również gotowanie obiadów, prasowanie czasem koszuli, czy gimnastykowanie się, nie bo tak trzeba, ale bo tak się chce. Ja zawsze gimnastykuję się by kobiecie było dobrze, by czuła się wyjątkowo, by coś też naprawić, wyrazić swoje zdanie w jakiejś kwestii lub rozwiązać problem. Ty przedstawiasz się jako wolna, niczym nie skrępowana osoba, kocha zmiany, to i takowe osoby poznajesz. A że takowe do związku się nie nadają to też fakt.
Nie noszę garnituru, więc nic mnie nie ciśnie, ale może ciebie za mocno coś...
Pozdrawiam.

Whiskey, to z numerem telefonu ciekawe ale są o wiele bardziej hm ... długofalowe zabawy. Nie zawsze są 'fajne' ale są.

Rajtuzki powiadasz ... No tak, już niedługo a płeć piękna będzie biegać w kozaczkach i innych botkach. Byleby nie białych.

Mi tak raz jedna dziewczyna zrobila, tyle ze dawala po 3 cyfry przez 3 dni i na koncu kazala to sobie poskladać
Odezwę się na mejla na dniach

Nie mam nic przeciwko poznawaniu sie z netu - byle zaowocowalo spotkaniem i juz, apelowac mozna jednak duzo na darmo, w sieci sa inne srodki wyrazu wiec to samo zdanie moze brzmiec dziwnie czy groznie jak nie dodasz emotikona czy zartu. Chyba to dla inych nowoczesne ze siedzi w domu i zdalnie niby randkuje, niby "sa z kims" wysylajac smsy, znam to sam i widze tez na co dzien, niestety to nie jest prawdziwy kontakt z drugim czlowiekiem:|
Wsrod internautow i to tych bardzo aktywnych jasne ze sa jacys zwichrowani ale to jak wszedzie, ktos z intuicja i - jedynie w realu - moze stwierdzic ze kogos lepiej unikac, nie tu to oceni.
Niedojrzalosc to glowny problem ktory poza samotnoscia daje mase problemow o ktorych glupio czytac jesli sa to ludzie po 30, powinni juz wiedziec co robic w danej sytuacji, chwala sie bagazem zyciowym i widze nic im to nie dalo.
Denerwuja sie przy tym jak im cos wytknac bo wstyd ich tak doluje, wola wyobrazenia ze jest ok i jak niektore marudy stad ze nie ma dla nich wlasciwego partnera - ja sadze ze wiele do siebie pasuje ale nie daja sobie szans - i to z glupich powodow.
Mity to tez cos co ludzi oddala jak siec ktora miala laczyc:/ Ciagle sie je pielegnuje choc to czesto cyniczne bzdety jak takie ze facet wylacznie mysli o seksie i jak znalezc kolejna zdobycz a nie by sie wiazac z ktoras. Inny flagowy jak konczy sie rzekomo seks na 1 randce i najrozniejsze inne chocby o singlu w pewnym wieku ile niby ma wad oraz ze jest sam nie przypadkiem, pechowo zupelnie nie biorac pod uwage gdzie mieszka, pracuje, jaki ma tryb zycia, jak wyglada lub jaki ma gust. Chce sie powszechnie czegos ale polaczen rzeczy nieprzystajacych wrazliwy romantyk jednak o wygladzie i zachowaniu maczo-dresa, rzekomo nowoczesny o otwartym umysle a mimo to staromodne zalety sa w cenie jak i sklonnosc faceta do poswiecen, beznadziejnie dlugiego uwodzenia. Wiele kobiet tkwi w tym ideologicznym szpagacie a ta figura jak wiemy nie sprzyja poruszaniu sie do przodu...
Telewizja wlasnie uczy myslenia ktore nie sprawdza sie a co nie film inna bajka, tu super podryw dla kolesia ktory zabija waga i wzrokiem;) A to wystepuja rozni 'herosi' tez odpedzajacy sie od kobiet czy ckliwe story w ktorych parenascie odcinkow opowiadaja o 'uczuciach' obcego faceta do innej oczywiscie kolejnej z dlugiego sznurka jego kochanki, rzecz kuriozalna bo w zyciu nawet kobieta nie powie co czuje, jej kochanek tez nauczony ze to dla niej objaw slabosci i tak wszyscy tkwia w swoich okopach czekajac cale lata na ruch drugiego. W bilansie nic z tego nie ma a jak sie ktos pomadrzy to jego jedyna frajda.

Tylko nie wiem czy chodzi Ci o jego odciągniecie czy przyciągniecie, bo to tez średnio działa Są mężczyźni bardzo zdeterminowani w swoich psychopatycznych założeniach i dopiero spełnienie celu ich zadowoli.

Za czym bym nie nadążyła? Za jego siedzeniem z piwem czy może za słuchaniem opowieści z jego pracy? Dla mnie byli za mało spontaniczni i rozbrykani. Daj spokój bo to nie odpowiedzialne.... nie wyrażaj się tak bo to brzydkie... Dla mnie taka osoba to staroć, co ja miałabym z nią robić?
Taka młoda.... A co ma wiek do doświadczenia? Ja mentalnie czuję się jakbym miała z 50 lat jeśli chodzi o to co mnie spotkało w  życiu ze strony facetów. Nie mam tej świeżości myślenia co kiedyś, za dużo w życiu przeszłam i widziałam i to nie chodzi tylko o relacje damsko-męskie. Sama jestem sobie winna, bo każdy mówił: spróbuj, trzeba walczyć o swoje szczęście. A teraz mam emocjonalny tupolew w głowie, tak mi się opłaciło to próbowanie

Żeby uczyć się na błędach najpierw trzeba je zauważyć u siebie bądź u kogoś. Ja nie wiem gdzie popełniłam błąd i nie wiem gdzie oni popełnili błąd. Czy to leży po jednej stronie czy po obu, czy pojawiłam się w złym momencie ich życia, czy to może ja mam problem bo wybieram zły typ faceta? Niestety nie zakochuje się w statecznych ,dojrzałych facetach. Co w tym fajnego i ekscytującego?  Życie jest za krótkie żeby je spędzić na kanapie czy w biurze.