dosyc tego pijaństwa?

Bez przesady mój chłopak też ma dużo znajomych i okazji by się znalazło, ale on nawet jak zdarza mu się pić jedno piwko dziennie przez kilka dni w tygodniu to już mówi, że musi przystopować. Jego znajomi mają takie samo podejście, chociaż też to młodzi faceci, ciężko pracujący. To nie jest normalne. 4, 6 piw dziennie! Hmm ja bym postawiła jakieś ultimatum, że albo przystopuję trochę i ustali sobie np stopniowe ograniczanie albo Ty nie będziesz tego tolerować. Od siebie mogę powiedzieć , że to nie jest normalne i nie wierzę , że naglę z wiekiem mu przejdzie, jeśli sam sobie nie narzuci czegoś.

Piwo to nie jest napój chłodzący,to alkohol.Można być alkoholikiem weekendowym,alkoholikiem w garniturze, pijącym whisky czy wino z górnej półki bądź nalewki.Alkoholik to nie jest tylko przewracający się menel-leżący zapity w rowie.Tych ludzi łączy jedno ten sam mechanizm uzależnienia.I choć mężczyźni średnio uzależniają się od 12-15 l.regularnego picia,kobiety od 3-5 l.z uwagi na różnice w zawartości tkanki tłuszczowej i wody w organizmie(kobiety mają jej % mniej stąd szybciej uzależniają się)to jest to średnia,którą należy rozpatrywać indywidualnie,gdyż dochodzą do tego predyspozycje psychiczne,uwarunkowania genetyczne.Twój chłopak pije regularnie,jest w ciągach alkoholowych,choć organizm jeszcze nie domaga się psychika tak,jest blisko uzależnienia.Uświadom go.Masz rację,że "czepiasz się",jest o co.

Hmm.... wiem, że muszę z Nim porozmawiać ale nie wiem jak do niego dorzeć, żeby poskutkowało. Najgorsze jest to, że on ma kumpli, którzy nie mają dziewczyn, są już przed 30-stką (kilka lat starsi od niego), mieszkają z rodzicami i gdy mają wolne spotykają się "na piwko". Ile razy, gdy siedzimy razem wydzwaniają, żeby wyszedł z nimi a jak on nie chce śmieją się i szyderują, że "baby" sie słucha he nie powiem, wcześniej nie pił tyle raz na jakiś czas tylko np. w weekendy, wiecej czasu spędzaliśmy razem a teraz.... niby spedzamy razem czas, ale przyjdzie wieczór to "chodż pójdziemy na piwko" a jak mówię że nie to zły jest, ale się słucha i nie pije. Problem jest jak pracuje i po pracy nie przyjedzie do mnie bo jest zmeczony, ale na piwo z kolegą to już nie....\
ale jak zacząć rozmowę, żeby zaraz sie nie zdenerwował tylko zaczął ze mną rozmawiać normalnie??

Niestety, ale to już raczej poważniejsze stadium alkoholizmu. Dla niego to nic złęgo, tlumaczy ze to normalne i ze nie pije duzo - typowe u ludzi uzależnionych, nie widzą problemu. Z czasem będzie sie to niestety u niego pogłębiać, a silny nacisk z zewnatrz (koledzy) jeszcze to pogłębi szybciej i mocniej. koledzy odejdą albo przestaną pic, a on będzie pił nadal - duże prawdopodobienstwo z tego co piszesz.

z tego co mi kolezanka mowila to są 4ry fazy alkoholizmu (ponizej wklejam co mi pisała koleżanka oraz poniżej tego dokladne rozwinięcie problemu z jednej strony z neta):

rozwinięcie:

Myślę, ze Twój facet jest już dalej niz na początu drugiej fazy. Słusznie się niepokoisz.

hymm, ja również obawiam się o to. najgorsze że ojciec osoby z którą byłam bardzo długo zmarł właśnie przez alkohol.

Obecnie nie jesteśmy razem, ale wiadomo, że myślę o tym całymi dniami. Jeśli chodzi o alko, to był, w naszym związku od początku. Pierwsze okazje były typowo wkndowe, młodzi pełno znajomych więc nie widzieliśmy problemu. W jego przypadku zdarzało się dość często picie w mieszkaniu piwka, 2-ch, wtedy nawet nie myślałam o konsekwencjach i czasami zaczynałam mu towarzyszyć.

Obecnie on pije w samotności (to drinka, to piwo, praktycznie codziennie) w wkndy ilości dość znaczne, ale że ma wysoką tolerancję nie zachowuje się jak alkoholik. Niestety wtedy łapie dziwne fazy, że ktoś mnie podrywa, że jestem nie dobrą kobietą i inne, a rano śmieje się ze swojego upicia. :-(, na drugi dzień oczywiście piwo na kaca.

;-(((((/

bbasia, pisze się  "w języku", nie "w języki".
Nie lubię wytykania komuś błędów, ale to tak poza tematem.

Póki zdrowie mu pozwala i wszyscy w koło, łącznie z Nim (prócz Ciebie) nie widzi żadnego problemu, to Twój chłopak będzie pił.
Będzie pił też dopóki będzie miał kasę, to po pierwsze, a po drugie dopóki będzie miał z kim pić.
Najgorsze jest to, że takiemu nie wytłumaczysz, iż przesadza.

Jeśli czujesz się z Tego powodu nieszczęśliwa, koniecznie mu o tym powiedz. Nie tłamś tego w sobie. Niech wie, że jego "relaks" po pracy, sprawia Ci ból.
Jeżeli nie powiesz mu, że jest Ci źle, to On będzie myślał, że wszystko jest zupełnie ok.
Praca, kumple i piwko w ramach odchamienia się. No wszystko ok przecież, nie?
Tylko gdzie w tym wszystkim jest czas dla Ciebie, dla Was?

Musisz być silna. Postaw się temu nałogowi i nie daj sobie wmówić, że jest ok. Bo na pewno On będzie dążył do tego, abyś tak właśnie myślała.
Powodzenia!

Ja też mam dziwnego pecha do facetów kochających codzienne piwka...
Ale prawdziwym wódko/browaro/koniako maniakiem był moj pierwszy chłopak. Raz nawet przypalił mnie papierosem po pijaku, blizne mam do dziś, tak na pamiątke

Nataluszek masz całkowitą rację, ile razy wspomnę mu, że przesadza z alkoholem denerwuje się, i odwraca kota ogonem, że to ja jakas obrazona chodze i sie czepiam o wszystko....

Wczoraj też mieliśmy sprzeczke, miał wolny dzień, więc troche sprzątał w ogrodzie, trawe skosił i takie tam prace. Przyjechałam do niego jak już wszystko ogarnął, nie zdazyłam wysiąść z samochodu, a on już wyciaga pieniądze i mówi, żębym mu po piwko do sklepu pojechała. Oczywiście zdenerwowałam się i nigdzie nie pojechałam, powiedziałam mu, żę nie musi pić po pracy tylko możemy spokojnie sobie posiedzieć bez alkoholu, na co on sie oburzył bo miał w planach jechac do kolegi na piwko. Ja oczywiscie miałam kierowac a on by z kolega sobie wypił. Normalnie aż sie zagotowałam z tego wszystkiego. Owszem ja nie pije, raz na tydzien jakies piwo smakowe wypije albo i rzadziej więc obmyślił sobie że moge pokierowac, nie zgodziłam się. Zdenerwował się na mnie i się czepiał, że sie obraziłam na niego. A co miałam zrobic jechac po piwko i zawiezc go do kolegi zeby sie napił? Juz przechodzi wszelkie granice.....

Jak z nim rozmawiałam wczoraj to powiedział coś w takim stylu, że przeze mnie pije bo żebym z nim zamieszkała i żebyśmy się zareczyli byłoby inaczej, razem byśmy byli i nie nudziłby sie w domu, po pracy by wiedział, że ktoś na niego czeka, lepiej by tak było.... ale ja nie chce dla mnie jest jeszcze za wczesnie a jego zachowanie daje duzo do myslenia wiec jakos mi do tego sie nie spieszy....

To nie prawda, że pije przez Ciebie, a to że jak będziecie razem mieszkać również jest kłamstwem. Jemu się tak tylko wydaje, że nie będzie się upijał bo będziesz czekać na niego w domu czy też nie będzie mu nudno. Będzie dokładnie tak samo, uwierz mi. Jeżeli teraz nie potrafi opanować swojego picia to wspólne zamieszkanie nic nie zmieni. Może być nawet jeszcze gorzej, więc przyjrzyj mu się dokładnie póki jeszcze nie jesteście zaręczeni. Właśnie siedzę przed komputerem, po mega awanturze z moim chłopakiem, z którym razem mieszkamy a on śpi na kanapie pijany. Mam dość takiego życia - i dobrze Ci radzę jak Twój chłopak się nie opanuje to nie ma co dalej w to brnąć... Później tylko będziesz żałowała i myślała, dlaczego tak daleko sprawy się potoczyły i że nie tak sobie wyobrażałaś swoje przyszłe życie. Wiem z autopsji. ;( A najgorsze jest to że strach porozmawiać z takim co pije i nie widzi tego że robi wielki błąd, bo ta rozmowa nic nie wnosi oprócz kłótni. Ile razy próbowałam ten temat poruszyć. Okej ograniczył alkohol ale na krótko, potem znów to samo i tak ciągle... Kiedy już myślę, ze jednak może się udać to swoim piciem wszystko znów rujnuje.

Kontrolowanie nic nie daje (nie jesteś jego żandarmem). Ale wydaje mi się że twój chłopak ma problem z alkoholem - a tłumaczenie że pije coś mi przypomina( mój mąż alkoholik też tak mówił).
Postaw mu ultimatum i nie pozwalaj sobą manipulować bo potem stanie się to jego sposobem na życie, a picie po parę piw dziennie prowadzi do jednego ALKOHOLIZMU.
Mój mąż początkowo pił na imprezach,póżniej zaczął pić po pracy po parę piw z kumplami-niby dla relaksu,a następnie były wieczorne drinki jak byłam w pracy. Teraz jest alkoholikiem który stara się walczyć z tą podstępną chorobą ale a ja jestem osoba współuzależnioną.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.