domowy złodziej!!!

Z biegiem czasu na pewno zrozumie że to co robiła było poniżej krytyki i będzie jej wstyd ale puki co jest młoda i głupia wielu ludzi w mlodosci podbiera kase rodzica czy rodzinie...
myśle że najlepszym sposobem bedzie niestety trzymanie wszystkich wartościowych rzeczy poza jej zasięgiem no i rozmowa jeżeli nie chcesz za jakiś czas (o ile jestes jej opiekunem) odbierać jej z komisariatu bo sie okaże ze teraz jej do glowy przyszlo obcych okrasc - oczywiście nie jest powiedziane ze tak sie stanie ale lepiej dmuchac na zimne.

Pozdrawiam

Marto, ona chyba z tego wyrośnie. Ja również w gimnazjum jeszcze podkradałam swojej siostrze kosmetyki lub ubrania. Bo mi się podobały a swoich takich jeszcze nie miałam. Ale z wiekiem z tego wyrosłam. Ona pewnie też chociaż kosmetyki i ubrania trudno porównać do telefonu lub 300zł. Może kradnie bo nie ma swoich rzeczy? Może chciałaby mieć swój telefon? Może potrzebowała pieniędzy na swoje wydatki? Jeśli ma wszystko co jej trzeba to może powinnaś podjąć jakieś szczególne kroki bo od domu się zaczyna, później tak jak napisała koleżanka wyżej możesz ją odebrać z komisariatu.

mnie problem wydaje się poważny. Mnie rodzice uczyli że kradzież jest występkiem  podłym. Nikomunic nie ukradłam żeby niewiem jak mi sie podobało. Gorzej bylo z moim bratem. Był wtedy w tm samym wieku co twoja siostra. Podkradał pieniądze. Coraz większe sumy. Na początku oczywiście czlowiek baranieje i sam nie wie czy wydał, czy może zgubił. Jednak kiedy mieliśmy pewność, zaczęliśmy z tym walczyć. Rozmawialiśmy, tłumaczyliśmy,czasem były i krzyki. Do znudzenia powtarzaliśmy, że jeśli czegoś potrzebuje niech o to poprosi, ale niech liczy się z tym że nie zawsze jesteśmy w stanie spełniac  jego prośby, bo mamy ograniczone środki, bo na pieniądze ciężko pracujemy. Mieliśmy obawę, że kiedyś może to sie przerodzić w coś powazniejszego, więc przedstawiliśmy mu wizję więzienia.
Nie wiem czy wyrósł z tego, czy w końcu cos trafiło? Jednak daw lata to było ciągłe pilnowanie portfela.
Faktem jest że  wtym feralnym okresie miał towarzystwo z "grubym" portfelem i sądze że chciał im dorównać. Na szczęsie miał jaka taka zdolność rozrożniania dobra od zła i w pewnym momencie zerwał kontakty, jak radzi nieznajoma85 dobrze przyjrzeć się znajomym.

Chada wiesz jaki wpływ na większość nastolatek mają zakazy i nakazy?
Sama byłam krnąbrym dzieckiem, też zabrakło mi ojca jak miałam 11 lat

Niby dziecko - owszem.
Ale niech to dziecko ma poczucie, że jest traktowane jak dorosłe. Co nie znaczy, że ma być tak traktowane. Ono ma mieć takie wrażenie... Z resztą dzieci w wieku 15 lat potrafią być bardziej dorosłe niż nam się wydaje. A często też tylko im się tak wydaje - ale to temat rzeka...

Ale o co mi chodzi.
O to aby w siostrze wzbudzić zaufanie, aby uważała Cię za przyjaciółkę - może nawet nią się staniesz?
Łatwiej jest mieć wpływ na kogoś jako przyjaciółka, niż jako matka - a nie oszukujmy się wiele sióstr matkuje

Sama mam problem z siostrą, ale uważam że jestem na jak najlepszej drodze aby jej pomóc. Kiedy zaczęłam być jej przyjaciółką miała niecałe 16 lat. Znam ją, więc wszystko co robiłam, robiłam sposobem.
Dziś zwierza mi się z największych tajemnic, przychodzi po radę - a też nieciekawie zaczynało się z nią robić

Dlaczego doprowadziłam do tak dobrych relacji między nami? Dlatego, że sama byłam buntownikiem. bo uważałam się za dorosłą będąc szczeniakiem i domyślam się co taki podrostek może oczekiwać

I to jest chyba najważniejsze

My tylko możemy coś doradzić, aby Autorka mogła spojrzeć z każdej strony. A to jak dotrzeć do młodej - to najlepiej będzie wiedziała rodzina.

Jeśli chodzi o moje i wielu znajomych doświadczenie, to im więcej mieliśmy nakazów, im twardszą ręką próbowano nas wychowywać, tym gorzej to im wychodziło, tym bardziej się buntowaliśmy.

Sąsiadka, kiedy dostała żelazne zasady, próbowano wychowywać ją twardą ręką, to wyprowadziła się z domu w wieku 17 lat.
Dziś ma może 22 lata i stoczyła się na samo dno. Troje dzieci jej zabrali, czwartego wyrzekła się zaraz po porodzie. Mieszka w melinie, pije, ćpa...
Strasznie...

Ja osobiście wyrosłam z głupot, a co najśmieszniejsze to były więzień sprowadził mnie na dobrą drogę.
To dzięki niemu usiadłam na tyłek

Marto, na pewno nie udawaj, że nie zauważyłaś i nic nie wiesz. Powinnaś zdecydowanie porozmawiać z siostrą, zapytać dlaczego. Z mamą też porozmawiaj, bo to ona jest od wychowywania. Czy siostra dostaje jakieś kieszonkowe? W tym wieku to dość ważne...

W razie jakby rozmowa nic nie dała, to trzeba przetrzepać tyłek, jak już ktoś sugerował. Z nadmiernego cackania się wyrastają potem różne elementy.

Siostrze trzeba dać do zrozumienia, że źle zrobiła.