facet DDA - czy będzie jak ojciec

Nie, nie każdy powiela błędy ojca.
Nie każdy postępuje tak jak rodzic

Dla mojego brata najgorszą obelgą jest powiedzenie "jesteś jak ojciec", nawet jeśli chodzi o te lepsze sytuacje.

Brat jest czuły, troskliwy. Wiele lat z żoną.

Owszem, nie zawsze postępują tak jak powinni, ale są tylko ludźmi, mają prawa do błędów
Ale pomimo, że oboje są DDA, wychowywali się w patologicznych rodzinach, to sami tworzą fajny związek.

Nie piszę o sobie, bo akurat mój mąż, pomimo rozrabiania wywodzi się z tzw dobrego domu.
Ja jestem DDA

No nie zauważyłam póki co żadnych przejawów agresywności po alkoholu, do nieprzytomności się nie upija, jak ja mówię, że np. nie chcę pić to on też nie pije.

Tylko widzę, że zaczęłam strasznie się spinać na byle słowo "piwo, picie" z jego strony, bo patrze jakby przez pryzmat ojca, z innymi facetami nigdy nie miałam takich myśli mimo, że pili więcej albo częściej..

Trochę martwi mnie to, że wiem, że za gówniarza sporo pił, nie wiem w sumie czy to może mieć jakiś wpływ i związek na to co będzie.. Z drugiej strony gdzieś na forum DDA przeczytałam, że niektórzy też tak mieli i nie spowodowało to wpadnięcia w nałóg później..

DDA/DDD nie oznacza jedynie wyższego prawdopodobieństwa popadnięcia w nałóg...
Sam fakt, że ktoś jest dzieckiem alkoholika w ogóle nie oznacza tego, że można u niego znaleźć jakiś powielający się w społeczeństwie syndrom - to błędne założenie. Alkoholizm rodzica to nie tylko fakt nałogu, często to całkiem inne konsekwencje, jak nie radzenie sobie z sytuacjami stresowymi w miarę zdroworozsądkowy sposób; brak pewności siebie; tłumienie potrzeb; problemy z bliskością (szczerością i otwartością) w kontaktach z innymi ludźmi, i wiele wiele innych.

Ocean - osoby, które w dzieciństwie mogło spotkać niewłaściwe zachowania rodziców - mogły przyswoić sobie nieadekwatne wyobrażenie o świecie - ale niekoniecznie muszą zaraz być alkoholikami. Mogą po prostu same nie umieć postępować, jak to się mawia "zdrowo" w różnych typowo codziennych sytuacjach. Raczej poczytaj o tym, jakie ew. problemy w zachowaniach u tej osoby może to powodować

Poza tym, też troszkę bym przestrzegała przed nadużywaniem owych pojęć. Bez względu czy to DDD czy cokolwiek innego - bo przyznaję, zauważyłam w naszym społeczeństwie jakby kolejny syndrom - "wewnętrznej potrzeby bycia publicznie naznaczonym" Nie naśmiewam się z nikogo, absolutnie - tylko myślę, że czasem nadużywamy tego....
Z jednej strony swobodnie mogę powiedzieć, że należę do grupy osób z syndromem DDA. Z drugiej - było mi to tylko kiedyś potrzebne do znalezienia jakichś pierwszych wskazówek, co w moim postępowaniu może zwiększać prawdopodobieństwo tzw. "życiowych niepowodzeń" w relacjach z ludźmi. Od pierwszej zajawki do kolejnej aż po przemyślenie, czy coś akurat powiela się w moim przypadku. I kolejnych kroczków Troszkę tak jak z zasadami zdrowego odżywiania Znajdziemy zasady i oooooo! A ile osób wyciąga z nich wnioski i stosuje stale w życiu

Ryzyko zawsze jest. Nie wiem, czy większe, bo żadnych badan statystycznych na ten temat nie widziałam
Powiem tak
Mojego brata można było uznać za alkoholika - w całokształcie. Od 8 lat nie pije w ogóle praktycznie, choć czasem potrafi szklankę piwa czy lampkę wina jednak wypić w towarzystwie. Odbyło się podobno bez leczenia jakiegokolwiek. Teraz ma inny nałóg Windsurfing
Ja w nałóg nie wpadłam dotąd, choć alkohol pijam.
Ryzyko u mnie jest przeogromne, tym bardziej że np. już mam jeden poważny nałóg - papierosy. W dodatku takie szybkie wpadanie w nałogi wyzwalają - tak wg mnie - życiowe niepowodzenia i nieumiejętność radzenia sobie z nimi.

Na to może zwróciłabym uwagę - czy ktoś jest silny, słaby, czy tylko chce być za takiego uznawany. I czy dana osoba jest świadoma, że w sytuacji stresowej może zacząć postępować "niezdrowo". Bo jeśli już się coś o sobie wie, to można starać się unikać czynników "zagrożenia"

Nie każdy DDA musi pić. Myślę, że w alkoholizm popadają Ci którzy mają słabszą psychikę i nie radzą sobie w życiu.

allegra - no nie znając tematu DDA ciężko zauważyć te symptomy, bo po prostu się to aż tak nie rzuca w oczy
Ale gdybym nie wiedziała o jego ojcu... Na pewno spokojniej podchodzilabym do tego związku i nie spinała się na myśl, że on wypije piwo z kolegami czy gdzieś na imprezie ze mną, traktowałabym to jak u każdego innego kolegi, bo widzę, że teraz patrzę na to przez pryzmat jego ojca...

Trochę martwi mnie też jego przeszłość, w sensie że wcześnie zaczął pić przez starszą siostrę... Ale to ponoć też o niczym nie przesądza od razu...
Chyba muszę trochę wyluzować i obiektywnie oceniać sytuacje..

A gdyby jego ojciec był złodziejem, też bałabyś się, że i on zacznie kraść? Chłopak ma swój rozum i o tym co piszesz widać, że racjonalnie podchodzi do tematu.
Myślę, że gdyby zaczęło coś się dziać, to szybko to zauważysz i nie ma co się zamartwiać na wyrost.

Macie rację, nie ma co panikować chyba na samym początku.. Bo fakt, zaczęłam tak strasznie o tym mysleć i analizować dopiero po tym, jak dowiedziałam się o jego ojcu, wcześniej nie ruszało mnie nigdy, gdy koledzy jacyś więcej pili na imprezach czy gdzieś tam..

No widzę, że ma strasznie niską samoocenę, bardzo dużo rzeczy niepotrzebnie bierze do siebie.. Nie jest (chyba, tak mi się wydaje) z tego typu ludzi, co mają przerabaną przeszlość ale zupełnie na nich to nie oddziałowuje i potrafią totalnie się od niej odciąć bez żadnej pomocy kogokolwiek.. W sumie to chyba mnie w połączeniu z tym wszystkim najbardziej martwi..

No właśnie też tak mi się wydaje, że zauważę, jak coś bedzie nie tak.
To chyba po prostu przez wpajane całe życie w domu teksty "patrz na rodzinę faceta, on będzie taki jak jego ojciec itp" mam takie rozkminy do przodu...

Ocean, problem zaczyna sie wtedy, kiedy ktos swojego picia nie potrafi kontrolowac. Nie ma takiego wyznacznika, ze jak codziennie sie pije to juz alkoholizm a jak dwa razy do roku to nie. Sa ludzie, ktorzy kazdego dnia pija kieliszek wina/piwo, ale nie mieliby zadnych problemow, gdyby ktoregos dnia nie mogli go wypic- wiec zadne uzaleznienie. Sa tez tacy, co pija raz na jakis czas, ale jak juz pija, to na umor, nic nie jest ich w stanie powstrzymac, bez wzgledu na okolicznosci- wielki signal ostrzegawczy.

Takze dopoki Twoj chlopak pije z umiarem, potrafi odmowic, to nie ma sensu sie nakrecac.