moj facet ma zone

Chyba będe pierwsza :0

1.To nie jest Twój facet. Skoro ma żonę, to siłą rzeczy nie jest Twój.

2.To, czy go olewałaś na początku czy też nie, nie ma żadnego znaczenia. Znaczenie ma fakt, że facet od samego początku Cię okłamywał.

3. W wyszukiwarce netkobiet wpisz sobie żonaty i zobaczysz, co Ci wyjdzie. Żeby było łatwiej wrzucam Ci kilka linków:

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?pid=1237301#p1237301
http://www.netkobiety.pl/t45626.html

można tak w nieskończoność.

A, nawet jeśli ten pan jakimś cudem zdejcyduje się na rozwód, to ja bym mu na Twoim miejscu nie ufała - kłamał przez 7 miesięcy, więc potrafi oszukiwać i mu to nie przeszkadza. Masz ogromne szanse na to, że nawet jeśli z nim będziesz, to i tak zrobi Cię w bambuko.

Oklamal cię. Jaką masz pewność że wciąż tego nie robi mówiąc że nic go z żona nie łączy? Dlaczego nie powiedział od razu szczerze o swojej sytuacji? Wykorzystał cię. Z żona mają dzieci? Jeżeli tak to nie pakuj się z to. Z reszta jeżeli nie to chyba też lepiej dac sobie spokój skoro cię tyle czasu oszukiwał. Może powiedz mu że jedyną szansa dla was jest jego rozwód, że dopiero wtedy będziesz mogła myśleć o tym czy z nim będziesz.

Nikt nie podejmie za ciebie decyzji ani nie powie ci co masz robić. Myślę że tak w głębi serca wiesz jak postąpić. Pamiętaj tylko że raz straconej godności nie da się łatwo odzyskać. Jeżeli pozwolisz mu na takie traktowanie, już zawsze będziesz ta druga. A w końcu będziesz miała żal do samej siebie że byłaś tak naiwna. To on ma o ciebie walczyć i udowodnić ci że jesteś jedyną kobieta w jego życiu, a na chwilę obecna niestety nie jesteś.

wiem ze nikt za mnie nie zdecyduje i wiem ze musze go zostawic bo juz nie moge tak zyc ... dziekuje

Zaczyna się związek, gdy jest się wolnym, a nie gdy jest się z kimś jeszcze związanym. Takim oszustwem rani się kogoś.
Tylu jest samotnych facetów, a autorka zajmuje się jakimś żonatym kłamcą, dlaczego?
Poza tym założę się, że ma seks z obiema paniami i mu z tym dobrze - wszak to męskie marzenie mieć haremik

Gdyby chciał to przez te dwa lata na pewno by się rozwiódł albo chociaż złożył pozew, skoro żona jest mu nie przychylna sprawa zwyczajnie ciągnęłaby się trochę dłużej.
Widać jemu taki układ pasuję.
Ma was dwie. A Ty tkwienie w takim patologicznym układzie tłumaczysz miłością.

Suuuucham...? Powinna "zawalczyć o normalność"? Czyli co? Od dwóch lat ma romans z żonatym facetem, dowiedziała się po pół roku, a ciągnie to do dzisiaj. Gdzie tu "normalność"? Ja nawet nie winie jej już o ten romans, nie o to mi chodzi. Chodzi mi o to, gdzie "normalność" w byciu z facetem, który od 2 lat ją oszukuje? Ją i żonę zapewne...tak tak, tą straszną żonę, pewnie właśnie jej mowi jak to bardzo tęsknił gdy jej nie było... Tak właśnie robią zdradzające żony gnojki. Żona zarabia za granicą, głowy nie truje, co dwa miesiące wystarczy poudawać "przykładnego mężulka", a na boku kochanka. Żyć nie umierać...
Facet nie ma dzieci, nie kocha żony, nie żyją razem na co dzień... proszę o wyjaśnienie gdzie tu jest problem...? Czemu z tym rozwodem tak ciężko, że przez dwa lata pozwu nawet nie złożył? Facet po prostu wybrał sobie wygodne życie, żonie nie piśnie słówka na temat rozwodu, bo jeszcze się zgodzi i co wtedy...skończy się sielanka... A autorka w swej naiwności wierzy w "jego wielką miłość i pragnienie dzidziusia". Oby tylko nie dała sobie go zrobić, zanim ukochany dostanie rozwód, bo będzie to się ciągnąć nadal i nic się nie zmieni, a nie daj boziu jeszcze zostanie na koniec sama z dzieckiem.
Jedyna opcja...zażądać złożenia pozwu przez niego i dopilnować aby to zrobił, w przeciwnym razie wywalić na zbity pysk gnojka... to byłaby normalność.

Chyba się naoglądałaś komedii romantycznych.
Zawalczyć o normalność? Albo oboje chcą tej normalności, on się rozwodzi i razem tworzą najzwyczajniejszy w świecie związek, rozwodzi się bez próśb i gróźb i walki kochanki.
I skąd pewność, że żona wyłącznie papierowa? Nikt pod łóżkiem im nie siedzi, nawet autorka wątku.
Żona pracuje za granicą, pewnie zarabia lepiej niż jej mąż. A on grzecznie siedzi w kraju i zamiast bawić się rączką ma naiwną dziewczynę, która go wyręcza, oczywiście ona tłumaczy to wielką miłością, bo jakżeby inaczej.
Ten układ jest patologiczny, a najbardziej ucierpi autorka wątku, głupota często boli

Z czego wynika patologia? Są jakies dowody?
Czy wyłącznie kulturowe usadowienie (dość rozgarnietej) europejki?

Dlaczego komplikujesz sobie zycie? Odwrót na piecie i tyle.

Najlepiej przestań się oszukiwać: zastanów się czy gdybyś miała męża też byś szukała pocieszenia w ramionach innego mężczyzny? Nie? On nie miał oporów.

Gdyby Cię kochał - nie oszukałby Ciebie w tak perfidny sposób.
Facet tymczasem nie ma żadnych zahamowań i nawet teraz deklaruje Ci wielką miłość (a o rozwodzie milczy).. żal mi jego żony, która nic nie wie i zapewne nigdy się nie dowie z jakim draniem się związała. Na dodatek On odwraca kota ogonem i udaje że nie rozumie Twojego zdenerwowania. Klasyk. Czego tu nie rozumieć? On zachowuje się zresztą tak, jakby to nie był dla niego pierwszy raz gdy zdradza..
Nie łódź się że On ją zostawi dla Ciebie - będzie Cię zwodził dopóki sama nie odejdziesz.

Szkoda Twojego czasu. Myślę, że im szybciej to zrozumiesz - tym lepiej.
Zresztą zrób co uważasz, współczuję że zostałaś oszukana ale jeszcze bardziej tego że nadal dajesz sobie wciskać kit i sama się oszukujesz..

Otóż chodzi mi o tłumaczeniu tkwienia w gównie wyższym uczuciem.
Kobiety, które tak robią są gorszę od karalucha. Facet może na nie napluć, zdeptać a one wstaną otrzepią się i powiedzą "kocham cię". Męczennice w imie milości...

Zapewne odbierają naszą monogamię jak my ich poligamię. Jako coś niezrozumiałego i nienormalnego.

Oczywiście nie chodziło mi o ilość partnerów. Gdyby układ był jasny, facet ma żonę ona jest tą drugą. Samo życie, zwykły skok w bok. Ale jeśli kobieta daje sobie watę nawijać na uszy obietnicą wspólnej przyszłości i dziecka, która jest blokowana przez zła okrutną żonę. Jak w bajce trzeba pokonać złą czarownice.
I tu niektóre kobiety piszą, że jest szansa, że żona papierowa. Dla mnie to jakiś obłęd w myśleniu kobiet. Potem, niejako na własne życzenie, są bite, zdradzane, oszukiwane, cierpią i trwają w związkach niby z miłości, same podkładają katowi głowę pod topór, z poczuciem poświęcenia się dla wyższej idei.

Oj, agnik, ale pojechałaś - zdradzanie żony nie implikuje automatycznie bicia kobiet.

Mówię ogólnie, że kobiety takim sposobem myślenia pozwalają wytłumaczyć wiele krzywd jakie dzieją się im w związku Nie mówię, że od razu musi być cały pakiet zdrada, oszustwa i bicie

A nad czym się tu zastanawiać? Żona daleko, a męskie potrzeby robią swoje. Żona raz na dwa miesiące wpadnie, a nie każdy mężczyzna ma ochotę na "rękodzieło"! A przecież gdyby powiedział prawdę od razu, to z ciepłego łóżeczka nici
Odstaw go od łoża, zobaczymy, czy będzie chętny siedzieć z tobą tylko pijąc kawkę i rozmawiając o pogodzie.

A rozwód to nie taka znów skomplikowana sprawa, jakby powiedział prawdę żonce to na pewno zgodziłaby się na rozwód z jego winy, może nawet sama złożyłaby pozew. Toteż pewne, że żona żyje w błogiej nieświadomości.

A tak na marginesie: czy tu aby nie ma opcji finansowej? Żonka za granicą zarabia pewnie lepiej, jak odejdzie w siną dal, to ten twój cukiereczek zostałby z własną pensją (jeśli pracuje), stopa życiowa by się obniżyła

Tylko nie wiadomo, czy ten pan byłby chętny na rozwód z własnej winy...

Ja mam na myśli to, że być może to małżeństwo nie jest wcale takie papierowe jak autorka wątku twierdzi i być może jaśni pan wcale nie zamierza od żony odchodzić. Rozrywka z kochanką to jedno, a rozwalanie małżeństwa to drugie

Choć zawsze powtarzałam sobie że nigdy prze nigdy nie zwiążę się z żonatym facetem i  kiedy kol wiek nadarzała się taka okazja od razu posyłałam takich facetów do diabła... lecz tym razem nie potrafiłam .. po porostu się zakochałam Od połowy czerwca przychodził do nas do baru ale nie rozmawiałam z nim tylko tyle co podać i to było na tyle... ale miał coś takiego w sobie ze gdy przychodził serce biło mi mocniej, jego oczy... No po prostu czułam się tak jakbym miała podejść pocałować.. Nie nosił i nadal nie nosi obrączki...

W lipcu jakoś tak się stało że zaczął mnie jednego dnia obserwować ale tak perfidnie i żebym też ja to widziała wtedy pomyślałam co za koleś dziewczyny nie widział czy co. Jego wzrok czułam na sobie  nawet będąc za zamkniętymi drzwiami na zapleczu czy za  barem,a kiedy wychodziłam na sale aż mi ręce sie trzęsły ze skrępowania... Tylko kiedy nasze spojrzenia się spotkały pomyślałam co za oczy warto byłoby się z nim umówić.. Wcześniej byłam dwa lata sama po trudnym związku dla mnie który przypłaciłam zdrowiem po mimo mojego młodego wieku mam 22 lata. Myślałam więc, że jest wolny... Niestety następnego dnia zagadaliśmy oboje do siebie... w trakcie rozmowy okazało się że ma żonę i dwoje dzieci:(((( Po mimo tego przyjęłam jego zaproszenie na spotkanie następnego dnia. Tym razem nie potrafiłam odmówić nie wiem dla czego przynajmniej w tamtej chwili nie wiedziałam teraz wiem ze pokochałam go kiedy tylko zobaczyłam po raz pierwszy.

Poczekał do końca mojej pracy poczekał razem na taksówkę i zapytał czy może mnie przytulić wtedy poczułam się najbezpieczniejsza kobieta na świecie. Był z kolegą, moja zmienniczka też była bo ona akurat tego dnie miała wolne więc wcześniej posiedzieliśmy sobie trochę na tarasie.

W nocy biłam się z myślami ze tak nie powinno być że powinnam mu powiedzieć że nie spotkamy się ale nie potrafiłam odmówić przez dzień było to samo ale i tak wieczorem pojechałam  i tak wzięłam spędziłam z nim cudowny wieczór szampan my we dwoje piękna pogoda i długi spacer który trwał do 4 nad ranem. Od tamtej pory jesteśmy razem do dzisiejszego dnia. Nie postawiłam mu ultimatum ani nie dałam żadnego wyboru wręcz przeciwnie powiedziałam że gdyby przyszło mu do głowy zostawić dzieci to o mnie może zapomnieć. Nie chce rozbijać rodziny ale chcę tylko tyle żeby on był do puki obojgu nam starczy sił.

Teraz jest jeszcze ciężej bo on jest we Wrocławiu w delegacji a tutaj był w Katowicach ale mieszkali w Chorzowie. Kiedy był tutaj widywaliśmy się codziennie i po mojej pracy i on przyjeżdżał do mnie bo ja mieszkam w innej części Chorzowa niż jest moja  praca. Tu was rozczaruje to nie było oparte na seksie do późnych porannych godzin chodziliśmy na spacery. przychodził do mnie do pracy czekał na mnie. Jeśli pogoda nie dopisywała odprowadzał mnie na przystanek ale potem rozmawialiśmy przez telefon do rana. Pewnie każdy myśli że mu zależy tylko na jednym ale tak nie jest...Wiem że nie szuka innej dziewczyny tam bo kiedy kończy prace o 19 to my od 21 rozmawiamy ze sobą przez telefon do 3 nad ranem kilka razy zdarzyło się nie spać nam cała noc.

Jego żona się nie dowie ponieważ on nie pochodzi z sąd i wtedy kiedy zjeżdża do domu...jest to co drugi weekend ja sie nie odzywam do niego ale on wtedy kiedy tylko może zadzwoni ale robi to każdego dnia kiedy tam jest jak zjeżdżają we czwartek a w niedziele wracają tak nawet wtedy znajdzie czas na to żeby się odezwać.
Pojechałam do niego na początku miesiąca do Wrocławia widziałam że go to cieszyło spędziłyśmy ze sobą cudowne 5 dni które pozostaną w naszych sercach do końca. Teraz planujemy jego przyjazd tutaj a później znów mój do niego i też na tak długo.

Mówimy sobie zawsze że dla czego on się tak wcześnie urodził a ja tak późno. Kochamy się do szaleństwa oboje.
oboje chcemy żeby to trwało do puki się da. Szczerze najchętniej bym chciała żeby zostawił swoją żonę ale wiem że sa dzieci i nie dopuszczę do tego NIE ODBIORĘ IM OJCA.

Dla tego jest mi ciężko nie wiem już co mam robić proszę pomóżcie mi ((

Przeczytaj, jeszcze raz, to co napisałaś. Przede wszystkim nie jest "Twój", jak już ktoś zauważył, ale zastanawiające jest to, że nawiązał z Tobą romans tuż po ślubie!!!
Przecież nikt go na siłę do ołtarza nie zaciągnął, znali się ze swoją żoną ileś tam lat, pokochali (przynajmniej ona), a jemu tuż po ślubie się odwidziało? Na prawdę wierzysz, że Ciebie potraktuje inaczej?