Kocham Araba, ale boję się go kochać

Czego się dokładnie boisz?

Nie dziwię Ci się - że się boisz- tyle słyszy się o nieszczęściach Polek decydujących się na związki z obcokrajowcami-szczególnie Tych-którzy wychowani są w odmiennej kulturze.A przecież Każda z Nich mówi--eeeeeee mnie to nie dotyczy,mój partner jest zupełnie inny.Tego akurat nie wie nikt. Jak jest w Twoim przypadku....... ?????? Lepiej dmuchaj na zimne.Jeśli zdecydujesz się - zostaw sobie jakąś furtkę- uczucie -uczuciem....... a życie-życiem.Rozczarowanie też boli.

Dziewczyny ale nie wszyscy Arabi sa zli, tak samo jak w Polsce ludzie sa dobrzy i zli.
Moja przyjaciolka tez wyszla za maz za Hindusa, religia rozna, kultura rozna a mimo to sa bardzo szczesliwi.

Właśnie ja się tego boję, że do ślubu będzie wszystko ok, a później ciach i co ja zrobię? A niech mi jeszcze dziecko zrobi to będzie mnie gnębił do końca życia. A jak wyjadę z nim po ślubie to mogę juz nie wrócić, a na pewno będzie mi chcial pokazać rodzinę. On tu mieszka 4 lata, ma swoją firmę, ustatkował się, ale boję się zapytać czy myśli wrócić do siebie i co z nami. Może za wcześnie na takie pytania

co do Araba... jak pojedziesz do niego do kraju to staniesz się przedmiotem, który nie ma nic do powiedzenia, oni z kobietami mogą zrobić wszystko włącznie z pozbawieniem życia, oczywiście jeśli jest muzułmaninem

dokladnie jesli masz wątpliwości nie wychodz za niego. i tyle...

*wszyscy ludzie są równi*

Znam dwa takie malzenstwa.
W przypadku jednej z nich problemy zaczely sie jeszcze przed slubem. Jej przyszly maz zaczal domagac sie zmiany wyznania, choc od samego poczatku D. deklarowala, ze nie zamierza zmieniac wiary. Stanelo na tym, ze slubu nie bedzie, dopoki nie bedzie w pelni muzulmanski - ze on tak nie moze i jego dzieci musza znac Allaha. Kochala, to zmienila.
Z kolei A. bez zajakniecia przeszla na islam jeszcze przed zareczynami. Klopot pojawil sie po slubie, kiedy tesciowie zaczeli wtracac sie w jej zycie... Jest mezatka juz trzy lata, z czego ostatnie poltora roku jej maz spedzil u rodzicow.

Nie wiem, na ile to kwestia wychowania, na ile religii, na ile kultury. Ale dziewczyny zmienily sie nie do poznania. A ja nie takiej milosci bym chciala.

A nie możesz po prostu z nim porozmawiać o tym? Zastanawiasz się co by było gdybyście wyjechali do jego kraju, co będzie po ślubie a nie wiesz jakie on ma plany. Popatrz też jak to wyglądałoby  z jego strony. Ty nie zgodzisz się na zmianę religii, nie poznasz jego rodziny, ale może Ty chciałabyś, żeby on zrobił to dla Ciebie? Nie mówię, że masz za niego wychodzić i że to będzie dobry wybór, bo tego nie wiem. Chodzi mi tylko o to, że warto byłoby z nim porozmawiać o swoich wątpliwościach.

Jak to wyczuc? No wlasnie, wyczuc! Bedziesz czula, kiedy zacznie sie zmieniac i powinnas zauwazyc, ze staje sie inny/nie trzyma sie tego, co wczesniej mowil/obiecywal.
Zdecydowana wiekszosc oszukiwanych, zranionych kobiet dobrze wie, ze cos jest nie tak - wiec z wyczuciem nie ma problemow - pytanie zawsze brzmi: Co z tym zrobisz? Czy zaufasz swoim przeczuciom i czy bedziesz umiala zareagowac odpowiednio szybko, by uniknac wiekszego rozczarowania.

Mysle, ze tego z cala pewnoscia nie wyczujesz. Musisz poczekac i poobserwowac sytuacje...

Kiedy kochamy, podejmujemy to ryzyko, ze ktos nas zrani.
I niezaleznie od narodowosci ukochanego mysle, ze mamy takie same szanse, zeby to byl dobry zwiazek, jak i zeby skonczyl sie lzami. Odwagi. Masz dziecko, masz swoj "powod, by zyc" i co by sie nie dzialo, na pewno dasz rade.

Przebywałam jakiś czas w towarzystwie Arabów i teraz wiem czego się boisz. Ale współcześni wyznawcy islamu nie są tak rygorystyczni jak ich ojcowie. Znam takich, którzy mają żony w ekstrawaganckich i wyuzdanych jak na islam strojach, bez chałatów, zasłon na twarz itp. Jednocześnie nie respektują zasad swojej religii, tak jak i my postępujemy z naszą. Jednak wszyscy młodsi, których znam są babiarzami i tylko szukają okazji do zdradzenia żony. A Polski mają u nich ogrooooooomne wzięcie Jeden z nich chciał mnie wziąć jako drugą żonę, hm... Może nie powinnam oceniać Arabów przez parunastu facetów, ale niestety, opinię już sobie wyrobiłam - w końcu nie wszyscy Polacy to złodzieje i pijacy, i dlatego całkiem prawdopodobne, że Ty masz u boku symapatycznego Araba z dobrymi zamiarami Wiktorzyno, jeżeli Tobie się uda, jestem skłonna zmienić zdanie

jezeli moge sie wtracic to powiem tak pracowalam przez 2 lata z Arabami (turkami) wyznawcami islamu i sczerze mam mieszane uczucia dla mnie byli w porzadku naprawde mozna bylo pogadac posmiac sie czasem poplakac ale nie chcialabym sie wiazac z zadnym z nich 95% z nich mialo kochanki i to nie po jednej, widzialam setki razy ich "dziewczyny" naprawde wiekszosc z nichy (bez wzgledu na wiek) to pijacy hazardzisci kłamcy robili naprawde duzo aby tylko poderwac dziewczyne na jedna noc.
Znalam tylko jednego normalnego ktory w Polsce studiował, pracował był przede wszystkim kulturalny, spokojny i bez nałogów.
Nie nie wiazalabym sie starałabym sie nawet nie zakochać ...
Wiktorzyno nie da sie budowac zwiazku na nie pewnosci, miłość się czuje ona zaślepia, może się po fakcie okazać ze osobą którą tak kochaliśmy jest zupelnie kimś innym, Ty masz wątpliwości już teraz, szczerze wg mnie wogóle nie znasz tego Araba pytanie ile jesteście razem albo ile się znacie?

co do ortografi ja jestem teraz w niemczech i pisze na niemieckiej klawiaturze i niewiem jeszcze zabardzo jak sie poprawia zeby pisac poprawnie

To, że masz niemiecką klawiaturę nie znaczy, że nie można na niej pisać poprawnie po polsku. Nie chodzi mi o polskie znaki diaktryczne, ale pisanie rzuca i szczerze przez "ż", przygód przez "u", czy "pożatku" zamiast "porządku" nie ma nic wspólnego z niemiecką klawiaturą. Co do notki, to niemiecka klawiatura też nie ma nic do tego, że nie stosujesz interpunkcji.

Zwracam uwagę, ponieważ jak już pisałam dostałaś wcześniej upomnienie w notce admina i nie widać poprawy.

Oj kobietki... ja sama osobiście znam takie małżeństwo, on jest muzułmaninem, a ona katoliczką i są wręcz idealnym małżeństwem, niejedni by im pozazdrościli, co do kwestii wyznania on jest przy swojej religii, a ona przy swojej i wzajemnie to szanują, jedynie na co się zgodzili to, ze dzieci będą kultywować jego wiarę. Życzę  szczęścia

to chyba jedyny naprawde pozytywne wpis ja tez zycze sobie duze szczescia i wyczucia gdy bedzie cos nie tak i tego ze nie bede miala klapek na oczach z milosci

Tak dziekuję, ale co będzie jak on zacznie nalegać? Ja też może nie teraz, ale kiedyś chcę być prawdziwą żoną, a nie tylko konkubentką. To jest takie pogmatwane.
Na dzień dzisiejszy wiem, że muszę go sprawdzić, czego on chce, czy chcemy tego samego, a potem zobaczę.

Mam jedna kolezanke, ktora ma dziecko z Arabem i on grozi ze coreczke porwie itp, itd. Od blisko 6 lat ona zyje w stresie, bierze prochy, bo sa grozby, sledzi ich, tragedia, kiedys to sie moze stac. A jest to bardzo mozliwe, bo Arabi sa bardzo zawistni, nie chodzi im o to zeby cos zyskac, ale o to ze jesli kobieta sprzeciwila sie mezczyznie, to teraz musi cierpiec. Druga moja znajoma poznala Palestynczyka. Mieszkali w Wawie okolo 3 lat razem, po tym czasie ona zdecydowala sie odwiecic jego rodzine, poniewaz on znal jej rodzicow i planowali slub. NIGDY wiecej jej nie zobaczylam. Jej rodzice tez nigdy wiecej nie widzieli corki.

Nie wiem dlaczego boicie sie islamu skoro nic nie wiecie o tej religii

kora powiem ci cos nie mow ze to arabowie czesciej sa zli znam takich ktorzy robili takie same rzeczy zonom i nie byli arabami

Badz ostrożna lecz nie zadreczaj się mitami innych ludzi tylko żyj chwilą nie przysparzaj sobie dodatkowych problemów n

ja znam dwa malzenstwa, tzn jedno znalam.
ona polka, on arab mieszkajacy w szwecji od lat. wzieli slub, wszystko ok ale... on ja caly czas ponizal z tego wzgledu ze.... nie byla dziewica kobieta kiedy sie z nim zwiazala miala 36 lat, on troche starszy... ekhm

drugi przypadek to moj nauczyciel od francuskiego, zona polka, starsza od niego o 8 lat... piekna, zadbana... wzieli slub, on sie przeprowadzil do polski, kilka razy byla z nim w tunezji i wszystko bylo okej... tylko ze on na ktorejs lekcji spokojnie (jakby to bylo normalne) powiedzial mi, ze to jest przejsciowe malzenstwo...

jeszcze znalam jeden zwiazek, pan Arab mieszkal w Polsce z taka babka (znajoma moich rodzicow) no i malzenstwo sie rozpadlo w koncu z nie wiem jakich powodow... i kobieta ciagle zyla jak na bombie, czy on nie wroci po corke ktoregos dnia

Zakochałam się w nim bo jest bardzo przystojny...:)
Swietne podejście

Typowe niestety.. faceci z tych wlasnie krajow, szukaja naiwnych mlodych dziewczyn ktore bylyby ich kluczem do legalnej migracji. "jestes piekna, kocham cie, bla bla bla" a chodzi tylko o wize i zaproszenie do danego kraju.

Ja na twoim miejscu nie wychodziłabym za mąż bo teraz jest dobrze a później może byc inaczej. Jeżeli go kochasz to być sobie z nim , poznaj go dokładnie , jego rodzinę i wogóle jakie ma plany.? Czy chce mieć z toba dziecko i czy będziesz musiala zmieniac religie . Najgorsze będzie to jak zrobi Ci dziecko i poźniej porwie Ci go i ucieknie do swojego kraju i co wtedy zrobisz . Oczywiście wcale tak nie musi być ale dużo się takich przypadków słyszy. Ja też bym chciała miec faceta obcokrajowca ale nad małżeństwem bym sie grubo musiała zastanowić .

A ja tam kocham mojego Idrissa i jest mi z nim dobrze

Chyba wszystko zależy od tego jak się rozumie pojęcie "Arab". Dla mnie to bardzo nieprecyzyjne. Nie można wszystkich wrzucać do jednego worka. I akurat niestety Pakistan jest dość szczególnym krajem, nigdy bym się nie związała z facetem z tego kraju. Poznałam kilku Pakistańczyków i wszyscy mają w sobie taką samą miłość do własnego kraju, a jednocześnie nienawiść/baaaardzo krytyczne spojrzenie na Europę i jej mieszkańców. Nie asymilują się, krytykują i narzekają, a niektórzy nawet ubliżają kobietom właśnie. Niech mi nikt nie mówi, że tak nie jest, bo z jednym takim pracowałam i on akurat nigdy nie okazywał mi ani żadnej koleżance z pracy pogardy, nigdy też nie rozmawiałam z nim o religii (nie mogę więc powiedzieć, że każdy Pakistańczyk źle traktuje kobiety), ale do krytykowania Europejczyków i tutejszych tradycji i zwyczajów był pierwszy. Nie podoba się? To niech wraca do siebie, po co siedzi w kraju, który mu nie pasuje? A inny był sąsiadem mojej koleżanki i miałam z nim raz małą dyskusję, bo akurat przyszłam w odwiedziny. Dowiedziałam się, że nia mam prawa się wypowiadać, bo tu nie mieszkam, a na dodatek jestem kobietą. A chodziło o to, że gość totalnie nic we wspólnej części mieszkania nie robił (były dyżury, każdy miał tydzień sprzątania na zmianę), bo on przecież nie będzie po innych sprzątał! A sam syfił na maksa i oczekiwał, że kobiety będą za niego zasuwać... I jak on się na mnie patrzył z nienawiścią i pogardą za każdym razem jak przyszłam do koleżanki ubrana w szorty i top... No skandal przecież chodzić w letnich ciuchach latem! Niemniej jednak żeby nie było: mam kolegę, którego tata pochodzi z Iranu i tworzą bardzo fajną, szczęśliwą rodzinę. Kolega nie jest muzułmaninem, bo tak wybrał, a tata niczego mu nie narzucał. Tak samo jak pracuję z gościem z Bangladeszu, który także jest muzułmaninem i to naprawdę fajny facet, zawsze pogodny i życzliwy dla wszystkich.

Przepraszam bardzo, że tylko opisałem relację, która zaszła. I użyłem prawdziwych nazw własnych (również kraju).
Wiadomo, że są zawsze wyjątki i nie można wszystkich szufladkować. Ale jaką masz pewność? Zaryzykujesz życie swoich dzieci? Swoje życie?

Dziewczyny mysle, ze w duzej mierze z arabskimi mezczyznami jest tak jak z europejskimi. Sa tacy, od ktorych trzeba sie trzymac z daleka i tacy, dla ktorych warto zaryzykowac. Oczywiscie roznice kulturowe i religijne sa znaczace, lecz przy odrobinie checi i zrozumienia z obu stron mozecie dojsc do porozumienia.

Sama jestem w zwiazku z - jak tu sie wyrazacie Arabem( choc wedlug mnie to troche obrazliwe)- od przeszlo 2 lat i jak do tad uklada nam sie swietnie. Mamy swoje drobne problemy, ale ktora para ich nie ma i powiem, ze rzadko nasze niesnaski dotycza roznic kulturowych.

Musze powiedziec, ze moj partner, ktory jest syryjczykiem jest jednym z najlepszych i najbardziej wyrozumialych mezczyzn jakich spotkalam. Chociaz jest starszy ode mnie 7 lat, bylam jego pierwsza kobieta w zyciu, to zabawne, ze mimo iz mialam 23 lata, gdy zaczelismy sie spotykac, to ja musialam go uczyc wielu rzeczy jesli chodzi o cialo kobiety . A zanim zostalismy para znalismy sie rok, wiec mialam szanse poznac tego czlowieka zanim zdecydowalam sie z nim spotykac.

Jednym z najbardziej niesprawiedliwych stereotypow na temat Arabow jest to, ze sa agresywni wobec kobiet. Nie moge reczyc za wszystkich, ale troche poznalam juz srodowisko islamu i powiem, ze tak jak w Europie sklonnosc do bicia mezczyzna wynosi z domu i wlasnych sklonnosci, nie jest to spowodowane religia. Kiedy pytalam o to mojego mezczyzne powiedzial, ze gdyby uderzyl ukochana kobiete, jakakolwiek kobiete, to tak jakby podniosl reke na mamusie (Tak wielu Arabow to maminsynki). Oczywiscie namawiam Was dziewczyny do ostroznosci, bo damski bokser nie ma na czole wypisanego, ze lubi bic kobiety.

Zbyt wielka i dokuczliwa zazdrosc, oraz proby ograniczania wolnosci ubioru, makijazu, jak i proba odgrodzenia od przyjaciol i rodziny powinna zwrocic wasza uwage, na to, ze cos jest nie tak. Jesli nie ufa od poczatku, pewnie nigdy nie zaufa.

Mam nadzieje, ze troche pomoglam tym z Was, ktore zastanawiaja sie nad zwiazkami z obcokrajowcami. Pozdrowienia

P.S. Arabscy mezczyzni, to czesto straszni flirciarze. Nie dajcie sie wyrwac za szybko, bo nie beda was szanowac wogole i nawet nie pomysla o trwalszym zwiazku. Niech sie troche chlopaki pomecza =P

Jestem tutaj nowa no i w podobnej sytuacji

Ja to w ogóle jestem ciekawy czy jest jakikolwiek przypadek Polki, Europejki (chrześcijanki), która po okresie bajery, nie jest nieszczęśliwa po wdepnięciu w takie g...o

Chyba szanowny admin nie wie że niemiecka klawiatura ma inne rozłożenie klawiszy.
A ludzie mają swoje przyzwyczajenia.
Pewnie też ma niemiecki system operacyjny więc ąę,óćźż nie ma.