Boję sie że będe sama.

Ja mam 20 lat i boje się,że zostanę sama

Autorko postu możesz zdradzić skąd jesteś?:)

Noooo pewnie. Bo jeszcze społeczeństwo Cię wykluczy gdybyś sama zaproponowała spotkanie. Zacznij narzekać jak zrobisz wszystko co możesz.

nie możesz szukać faceta na siłę jesteś młoda, baw się, musisz myśleć optymistycznie. nie zadręczaj się rzeczami typu "będę sama na zawsze", bo to w rezultacie nic Ci nie da.. wiesz zwykle bywa tak, że im bardziej człowiek się o coś stara, tym bardziej mu nie wychodzi najfajniejsze rzeczy i najbardziej wartościowych ludzi poznaje się zupełnie przypadkowo, w najmniej oczekiwanym momencie np. ja swojego jedynego poznałam zupełnie przypadkiem i nie byłam gotowa na jakiś poważniejszy związek (przynajmniej tak myślałam), ale widocznie było to przeznaczenie, bo już od 2 lat tworzymy szczęśliwą parę dlatego nie skupiaj się na tym, że jesteś sama.. staraj się poznawać nowych ludzi (ale nie w kontekście "on nie może być moim chłopakiem, więc z nim nawet nie będę rozmawiać), a z pewnością znajdzie się TEN jedyny, który zawładnie Twoim sercem powodzenia :*

Dziękuję neefriit :* Mam nadzieję, że to moje "przeznaczenie" mnie niedługo dopadnie.

Jasnę, że wierzę!

To ją pocieszyłeś, nie ma co.

Czasami trzeba po prostu dojrzeć do tego, żeby dało się zbudować jakiś związek. Zainwestuj w pewność siebie, porób interesujące rzeczy, zapisz się na jakieś kursy.
1. Tam będziesz mogła poznać nowych znajomych i ich znajomych i zawsze większa szansa, że wśród nich kogoś znajdziesz.
2. Posiadanie wielu hobby imponuje mężczyznom.
Moja znajoma pierwszego faceta tak na dłużej miała mając 25 lat i powiedziała, że bardzo ją to cieszy, bo wcześniej kompletnie nie była gotowa na związek.

Blondynka12 na pewno uda Ci się kogoś znaleźć
neefriit ma rację - najlepsze rzeczy dzieją się w najmniej oczekiwanym momencie skup się na czymś innym, a miłość Cię zaskoczy! Być może życie szykuje Ci jakąś miłą niespodziankę, tylko musisz uzbroić się w cierpliwość
A tym facetem, który się nie odzywa się nie przejmuj - to chyba jakiś ich patent, że nagle nie odzywają się przez dłuugi czas, a potem jak gdyby nigdy nic jest ok O.o

Dzękuję za ray to bardzo miłe co piszecie Podnosicie mnie na duchu :*

Nie - w mydło.
Dziewczyna umyta, dziewczyna zdobyta.

Witaj a nawet nie wiesz jaj ciężko być samemu

Kurcze a wiesz że ja też nie mam z kim iść na Hobbita?

Anjess83 wcale nikomu nie pomagasz tym postem

też kiedyś tak myślałam w najmniej oczekiwanym momencie wszystko się odmieniło ,także koleżanko młoda jesteś nie łam się i głowa do góry :-)

Nie zostanie Jesteś młoda, realizuj się, spełniaj marzenia. Miłość przyjdzie z czasem.
Ja jestem trochę starsza i nie jestem obecnie w żadnym związku, ale nie boję się jakoś szczególnie samotności ... będę się tym martwiła, jak będę starszą babuleńką i nie będę miała nikogo poza kotem

23 lata - naprawdę super okres w życiu - wykorzystaj to na maksa To co najpiękniejsze przed Tobą

3 randki- no to nie tak wcale dużo... Niektóre to chodzą na 3 randki w tygodniu i się nie poddają

Dlaczego?

Przestań, a sam chodzisz jeść, np. do galerii handlowych?

a tu ci powiem że zawsze jedzie ze mną kolega, na film również by pojechał ale nie ma kasy, a odemnie nie weźmie kasy

Ja gdybym sama nie szła gdziekolwiek, to nie wychodziłabym z domu wcale. Nie wiem co lepsze, siedzieć cały czas samej czy wyjść samej. Wolę wyjść.

Hej mam 21lat jestem z lublina. Też sie bóje ze zostaną sama akurat jestem samotna dlaczego tak ludzi są dziwi sie zachowanie?

hej Blondynka12 !!
Jestem niewiele mlodsza od Ciebie, a mam takie same myslenie. Szlak mnie trafia kiedy widze, ze wszyscy a raczej 99% moich znajomych maja drugie polowki. To dobijajace jak enty raz slysze pytanie : masz kogos ? spotykasz sie z kim ? a na odp " NIE " slysze: a to dlaczego? wez sie zakrec kolo jakiegos fajnego chlopaka, przeciez jest masa wolnych facetow. No wlasnie tylko ze ja na uczelni tez nikogo nie poznaje, nawet jesli wychodze gdzies to zazwyczaj mezczyzni interesujace sie moimi kolezankami. Dobijajace, bo ile mozna sluchac: idz na kurs, idz na spacer, na silownie, popros kolezanke o pomoc moze ona ma fajnego wolnego kolege ( to tez juz przerabialam) ale o i tak nic nie pomaga.  Nie wiem dlaczego innych spotyka to szczescie a mnie nie chce. To przykre, ze inni musza cierpiec zeby inni mogli byc szczesliwi. Bo w sumie mam rodzine, dach nad glowa, ucze sie, mam znajomych, moze nie jestem bogata ale biedna raczej tez nie, ale co z tego, wraca sie do domu to nikt nie czeka, kompletny brak motywacji do dzialania, nie ma komu sie wyplakac, nikt nie potrzyma za reke, nie powie nic milego. I masa wieczorow przeplakanych w poduszke, tylko zeby nikt nie uslyszal.

Nie wiem co pisac... to kolejna samotna wiosna, a ja na prawde sie boje, ze samotnosc jest mi pisana. Doskonale rozumiem osoby, ktore w tej kwestii narzekaja do potegi, macie 100% zrozumienia u mnie, bo ja tez probowalam, walczylam, wychodzilam do ludzi na sile czasem chociaz w ogole nie mialam humoru,checi itd i to nic nie przenosilo efektow. A tak na prawde wiele znajomych sie odcina, bo nie chca sluchac o samotnosci, smutku, przygnebieniu skoro oni maja partnerow/partnerki i sa szczesliwe/szczesliwi.

A co do wychodzenia samej... no czasem trzeba zakupy zrobic, cos zalatwic w urzedzie, ale czuje sie bardzo nie swojo, a jeszcze jak sa obok mnie pary przytulajace sie, trzymajace sie za reke itd .... to sami wiecie jakie to uczucie...

A z drugiej strony nie warto sie pakowac w bagno, jakies dziwne uklady, czy zwiazki fizyczne... takie uklady faktycznie moga wniesc w nasze zycie wiecej zlego niz dobrego, ale trzeba sobie uswiadomic i wytlumaczyc, ze z tej relacji nic zdrowego i dobrego nie bedzie. Ze mozemy jeszcze bardziej cierpiec niz kiedy bylybysmy samotne.

Jestes sama, bo wszyscy wpędzają Cię w schemat desperacji, tego ze jestes gorsza. Zaczelas w to wierzyc, wiec odpychasz.

Bo liczy sie wygląd, ale to juz inny temat. Musi fizycznie zaiskrzyc, a dopiero pozniej wspolne tematy, badz nie. Nawet bez wspolnych tematow mozesz zostac kochanką, a juz bez wyglądu zostaniecie przyjaciolmi (jesli beda tematy).

Inni sa zdrowi, inni maja kase, inni maja kogos. Ciagle zazdrosc, ciagle robienie tego co inni, ciagle chec posiadania tego co maja inni - szczęścia? Serio? Tylko tak naprawde zwiazek to kolejne krzywdy, kolejna szansa na rozstanie i skrzywdzenie kogos, kolejne problemy - nie tylko jednej osoby, a dwóch. Ustępstwa. Wiec szczescie to na pozor, jako zazdrosc.

To jest typowy problem nieszczęśliwych i nie akceptujących samych siebie. Takim ludziom trudniej kogos znalezc, a juz w szczegolnosci jak nie są aktywni zyciowo i nie wyglądają powyzej przeciętnej. Jakies smutki, płacze i brak komplementów z zewnątrz... no daj spokoj. Daj sobie sama komplement! A nie dasz, bo jestes nieszczesliwa. Ale wiesz? Tu jest plus bo przyciągniesz takiego, ktory bedzie chciał Cie pocieszyc, rozwiazac Twoje problemy. Toskycznie. I pewnie go zostawisz dowartościowując się tym i na jakis moment będąc szczęśliwą.

A, zapędziłem się. Czemu tak mowie? Bo mialem taką ktora opisywala tak siebie w ten sam sposob. Znalezlismy sie, bylo fajnie i mnie zostawila - a po miesiacu mowila, ze jest szczesliwa. Wiadomo, bo dowartosciowalem ją, pomagałem, rozumiałem, czula sie kobietą docenioną. Więc przynajmniej ja juz takim pocieszycielem nie będe, ale uwierz mi, sporo takich i na pewno chcieliby - tylko sie reklamuj.

I nawet wlasnie. Masz pewne wymagania, a pozniej wybierasz na odwrot, lub obniżasz je tylko po to, by ktokolwiek Cie zauwazyl. To bledne kolo, bo OSZUKUJESZ SIEBIE I KOGOS. Pozniej nagle rewidujesz swoje oczekiwania i jednak nagle są wyższe...

No to wybacz najwyrazniej ja bede tylko przyjaciolka dla wszystkich, bo nie mam wygladu... przez co juz mnie wiele przykrosci spotkalo ! Co tez jest cholernie bolesne. Tak przyznaje zazdroszcze, ale juz wczesniej podkreslilam, wiele mnie zlego spotkalo w zyciu. Z wygladem tak samo, wielu kobietom zazdroszcze ladnych rysow twarzy, gestych wlosow itd, ja nawet jak sie narobie przed lustrem to i tak wygladam jak siedem nieszczesc. Zazdroszcze bo ladniejszym jest latwiej w zyciu, a juz kobietom w szczegolnosci. Taka jest prawda i nikt mi nie wmowi ze jest inaczej.

Akurat tak sie sklada ze to ja zostawalam sama, niedoceniona, randki sie szybko konczyly, nawet w sumie sie nie rozwijaly.

Poza tym ja nie chce pocieszyciela na chwile...

a co do oczekiwan ... nie to nie bylo tak ze zmienialam je, wybieralam na odwrot itd... ja mowilam ze to byl taki wymarzony, ale marzenia czasem sa tylko marzeniami i nie znajduja odzwierciedlenia w rzeczywistosci. Wiele kobiet mowi : ma byc TYLKO brunet wysoki, najlepiej niebieskie oczy itd. Ja tez tak mialam przez pewien czas(czasy nastoletnie, jeju kiedy to bylo ) ale jak poznalam tego niskiego blondyna to dostrzeglam w nim wiele pozytywnych cech, fajne nastawienie do zycia, interesujace hobby, ze byl kulturalny, uprzejmy, a to ze mial niecaly 1,70m a nie 1,90m nie mialo dla mnie kompletnego znaczenia. Z reszta przed nim poznalam jeszcze kilku niewysokich mezczyzn, ktorych moglabym w podobny sposob opisac.

Inaczej by wygladala sytuacja jakbym sobie wziela takiego dresa, nie wyksztalconego, bez pracy, bez przyszlosci spod sklepu monopolowego, bo tylko taki na mnie spojrzal. Jakbym miala do wyboru TYLKO TEGO PANA albo samotnosc to bym wybrala samotnosc...

Koleżanko skąd zaraz takie czarne myśli Wygląd Wygląd wygląd!!!! ja też nie jestem ''Kenem'' więc wygląd dla mnie nie ma aż takiego znaczenia. Pisząc z kobietami po różnych forach więc zauważyłem że 90% kobiet uważa że nie są ładne. Jedna ma krzywy ząb gdzieś tam z tyłu szczęki, druga ma niekształtne uda, a trzecia ma nierówne piersi. uwierzcie mi dziewczyny że faceci też nie są idealni, a mimo to znajdują tą swoją połówkę. Więc wiara w siebie to połowa sukcesu!!!

U mnie to nie wiem czy o wygląd chodzi - nie uważam się za jakąś brzydulę- jestem raczej taka normalna - i może przez to niezauważalna. Nie obnoszę się ze swoją samotnością - wręcz przeciwnie, wśród ludzi zazwyczaj jestem uśmiechnięta. Może mi po prostu nie jest pisane znalezienie miłości.

Ale ja tez na codzien wsród ludzi sumiechnieta, nawet w zwyklym sklepie potrafie zamienic kilka slow z ekspedientką, radosna, mila, serdeczna. Nic po mnie nie widac, ze cos mnie martwi. Chetnie pomagam, udzielam rad, nie jestem samolubna, jesli ktos potrzebuje pomocy- trzeba cos mu wytlumaczyc, to robie to   Płacze w domu zazwyczaj nocami, zeby nikt nie slyszal, albo wyplakuje sie przyjaciolkom.
  Tylko jak sie otworzyc na te nowe znajomosci, skoro ich nie ma. Dawno juz nikogo nie poznalam. Portale randkowe... odpadaja, juz sie przejechalam. Jak dawac szanse na randkach skoro ich nie ma. Koleżanka probowala mnie umawiac na spotkania przez dalszych znajomych  z ich dalszymi kolegami itd,  ale nic z tego nie wychodzilo. Jak tylko widzieli moje zdjecie to rezygnowali ze spotkania. Ale staralam sie...

Ja bym osobom w młodym wieku polecała dołączać do różnych grup,  zwłaszcza hobbistycznych, gdzie moża pobyć ze sobą polubić się i przebywać dłuższy czas z różnymi osobami.
Moje znajome które nie miały całkowicie powodzenia na portalach i na dyskotekach, tylko tak poznały kogoś.

Ja też lubię sama wychodzić, ale tak się chyba ciężko poznać partnera do życia, nigdy mi się to nie zdarzyło, no poza zaczepkami turystów o drogę czy coś tego typu.