Dlaczego kobiety nie ubierają się ładnie??:(

chętnie ubrałabym się się 'bardzo ładnie' do baru kiedy wychodzę ze znajomymi, ale jak pomyślę o samotnym powrocie z przystanku późnym wieczorem zakładam zwykłe dżinsy i sweter.
często nie mam ochoty zwracać na siebie ponadprzeciętnej uwagi dlatego ubieram się zwyczajnie.. a nie 'bardzo ładnie'.
może dużo dziewczyn tak ma? nie wiem. a może nie potrafią dobrać sobie 'ładnego' stroju? też tak bywa.

to też trzeba wziąć pod uwagę.....(dla jednych strojem takim będzie obcas spódniczka i dekolt , dla innych dżinsy i koszula) ale ogólnie domyślamy się, że chodzi o strój który podkreśla kobiecość.

Każda kobieta ma swój styl ubierania się i ubiera się w to na co jej portfel pozwala. Nie każdego stać by codziennie chodzić wypucowanej w markowych ubraniach. Ja cenię wygodę i nie lubię się zbyt stroić. Nawet się nie maluję bo tego nie potrzebuję .

Ja podłączyłabym się pod post vinngi . Jest czysto, ładnie pachnie zakryte co ma być zakryte, odkryte co ma być odkryte i tyle wystarczy.

Mój strój codzienny to niemodne od stu lat jeansy z rozszerzanymi nogawkami, proste topy (najczęściej białe ) jak jest chłodniej dopasowana bluza albo kurtka typu softshell.

Nie ładnie? Nie kobieco? Szczerze? Nie bardzo mnie to interesuje, wolę 100 takich kobiet niż 1 "pasztet" w leginsach z koczkiem na środku głowy i chińskich trampkach albo infantylna romantyczka w zwiewnej sukience i szpilkach, w których porusza się jak słoń w składzie porcelany

A co to znaczy: ładnie się ubrać, Avo?
Pewnie dla każdego coś innego, a poza tym nie wszystkie kobiety chcą się ubierać ładnie. Niektóre chcą oryginalnie, inne wygodnie, jeszcze inne nie chcą się wyróżniać z tłumu..

A ja tam wolę rozmawiać z kobietami niż na nie patrzeć. Mam przyjaciółki, których styl ubierania nie bardzo mi się podoba, ale są tak cudownymi osobami, że w ogóle nie zwracam uwagi, w co są ubrane.

Może to też być problem z pieniędzmi. Kupiłabym sobie jakąś ładną bluzkę, sukienkę, ale częściej wybieram zwykłą bokserkę, bo będzie pasować do tego co już mam. Lumpeksów się boję, a jak są wyprzedaże to ja akurat nie mam pieniędzy ;/

tu trafiłaś!
My często już rano mamy cały plan na dzień, więc jeśli mam iść po zajęciach na zakupy, przejść się jeszcze w 5 innych miejsc w sumie zrobić 8km po mieście, to obcasy w taki dzień odpadają. Ale kto powiedział, że żeby "ładnie" wyglądać trzeba założyć obcasy? Ja w 90% moich wyjść ubieram płaskie buty, głównie dla własnej wygody, ale nieskromnie uważam, że dobrze się ubieram.

Nalezy jednak oddzielić kobiety, które nie zwracają na to co zakładają, ale i tak wyglądają super, bo mają już taki styl i to da się wyczuć, po prostu dla niektórych kobiet wystarczy jakiś jeden element żeby całokształt był na plus. Ale są i takie kobiety, niestety, (jak jedna forumowiczka powyżej) która z premedytacją pisze, że nosi sto lat temu modne rozszerzane dżinsy. I idąc ulicą często starsze babki wyglądają lepiej od młodych kobiet, ja nie wiem od czego to zależy, ale czasami to aż nie mogę się napatrzeć gdy mija mnie taka zadbana pani. To też rzecz gustu.

Ale jakby nie patrzeć, to kwestia indywidualna i nam nic do tego jak ktoś się ubiera, możemy tylko sobie napisać coś w komentarzu i tyle. Ja też mam wiele koleżanek, które jakoś nie szaleją za modą i to niczego im nie ujmuje przecież.
Nie możemy się tez spodziewać, że Polki będą super ubrane gdy zarabiają grosze, to jest chore gdy w sieciówkach ceny są takie same jak w Niemczech, Anglii, Irlandii, a nasze płace są niższe 4 razy od ich...to jest dopiero szok.

Też trzeba przyznać że kiedyś ubrania były lepszej jakości, ja ostatnio (od roku) nic nie kupuję, bo po prostu nie mam takiej potrzeby, tylko buty uwielbiam. Teraz lepiej zainwestować 5dych w dobrą książkę niż w bluzkę która po 5 praniach będzie się nadawała do ścierania kurzu.

Nie wiedziałam, że ulica to jakiś catwalk i obowiązkowe jest ubieranie się: a) zgodnie z najnowszymi trendami, b) po to, by inni odczuwali przyjemność.

Bubuś, do kąta!

Też chyba stanę w kącie, bo jak wyjeżdżam na miasto na motocyklu, to nie wożę w kuferku szpilek i kiecki. Najczęściej łażę sobie w ciuchach moto i ciężkich buciorach. No i pewno nie zaliczam się do kategorii ładnie ubranych

Pewne stare przysłowie " Nie szata zdobi człowieka " Ale wydaje się , ze kobiety ba facet też powinien umieć się ładnie ubrać dziś nie są takie strasznie drogie ciuszki nie koniecznie musimy nosić firmowe ale czysto i ładnie być ubranym to już się patrzy na kogoś inaczej... Ja uwielbiam być ubrana elegancko ale zawsze jak wyjdę z domu wydaje mi się , ze jednak ktoś jest lepiej ubrany odemnie i to mnie tak strasznie złości eh..

Ja się nie ubieram "ładnie" bo jest z tym za dużo roboty Trzeba myśleć o tym co z czym pasuje, jaki kolor, jakie dodatki - i nagle się okazuje, że to w praniu, tamto trzeba uprasować, a przy jeszcze innym się guzik urwał - i pół godziny zmarnowane na kombinowanie stroju

A tak to sięgam na półkę, biorę bluzkę/podkoszulek, parę spodni i wiem, że w KAŻDEJ kombinacji będzie to ze sobą pasować

"Ładne ubieranie" pozostawiam sobie na większe wyjścia a nie zakupy i drogę do pracy

Raczej głupio by to wyglądało, gdybym tak podbiegała do każdego, kto wedle mojej opinii jest dobrze, czy źle ubrany sprawdzając, jaki jest .

Po prostu stwierdzam fakt, iż siedząc na przykład w kawiarni ze znajomymi tudzież z mamą miło jest zawiesić oko na kimś, kto jest dobrze ubrany. Lubię obserwować ludzi, a tym bardziej lubię to robić, gdy widzę ładnie przyodzianych ludzi.

Lubię być ładnie ubrana, dobrze wyglądać, ale dobrze w swoim własnym odczuciu i gdzieś mam co inni o tym sądzą. Ja mam swój własny styl - lubię rzeczy z brązowej skóry lub jej imitacji, jakieś folkowe, albo etniczne motywy czasami, ale raczej inspirowane bardziej daleką północą niż Afryką. Lubię bardzo odpowiednio zaaranżowany styl militarny jak dwurzędowe płaszcze, ciężkie buty, kurtki-pilotki, noszę się też nierzadko w stylu rockowym. Ja się ubiorem bawię. Nie założę sukienki i szpilek w pastelowych kolorach, bo akurat taka moda. Mam swoje pomysły. Nie znoszę tandetnych plastikowych bransoletek i sztucznej biżuterii. Jak zakładam biżuterię to ze srebra, z naturalnymi kamieniami, kością, masą perłową i innymi naturalnymi materiałami. Noszę się trochę awangardowo - np do różowej, zwiewnej sukieneczki zakładam skórzaną, czarną kurtkę, glany i odważne dodatki. Zimą miałam wełniany, czarny płaszcz w stylu wojskowym i kaszkiet. Skórzane, sznurowane do kolan buty, brązową torbę noszoną na długim pasku. Moja koleżanka określiła to mianem "mały powstaniec"
Nie oznacza to, że nie mam t-shirtów, bo mam, ale też staram się wybierać jakieś ciekawsze. Lubię obcisłe spodnie, mini spódniczki, bluzki z dekoltem. Na obcasach chodzę bardzo rzadko, bo mnie kręgosłup od tego boli.
Nie zmienia to faktu, że jak nie mam ochoty się stroić to idę gdzieś w zwykłych spodniach i bluzie. Podobnie jak wracam ze stajni, albo zamierzam pojechać do stajni, to jestem ubrana w strój do jazdy konnej i mam gdzieś czy to się komuś podoba, nie będę się przebierać sto razy żeby komuś zrobić lepiej. Mam gdzieś co ktoś o mnie myśli. Fajnie jak ludzie się ciekawie ubierają (to znaczy z jakimś pomysłem na siebie) ale nie przywiązuję do tego większej wagi.

Kiedyś, podczas spotkania z moją koleżanką w kawiarni, rozmawiałyśmy o makijażu i dbaniu o siebie, jakoś tak ten temat wypłynął. I wtedy koleżanka wypaliła: "Ja staram się dbać o siebie, to znaczy wiesz, na spotkanie z Tobą dziś akurat nie chciało mi się malować - bez urazy, hihihi, ale na pewno jakbym miała spotkać się z facetem, to bym nałożyła makijaż". Z jednej strony pomyślałam, że fajnie, że kumpelka czuje się przy mnie swobodnie, ale z drugiej jakoś tak idiotycznie się poczułam. Bo ja byłam ubrana w spódnicę i buty na obcasie, byłam umalowana i zadbałam nawet o biżuterię, bo wydawało mi się, że miło jest wyglądać nieco lepiej niż "prosto-z-łóżka" kiedy już gdzieś z kimś idę...

A widzisz! A ja bym pomyślała, że jesttes lekko stuknieta (bez urazy ;D )
Makijaż uznaje tylko jako dopełnienie sstroju wieczorowego, ewentuaalnie makijaż dzienny jeżeli ktoś ma problemy ze skóra - ale malować się na wyjście na kawę?!
Nie rozumiem po co? Wstydzisz się swojej naturalnej twarzy?
Ja się zawsze obawiam takich ludzi bo dużą czesc z nich jest w pewnym sensie niewolnikami swego wyglądu.

Moi przyjaciele i tak wiedzaa jak wygladam bez makjazu - świetnie, ze ktoś pokazuje mi się takim, jakim jest, bo to znaczy, ze się nie ukrywa przede mną pod warstwa pudru i szminki. 

Jeżeli to będą jej urodziny - świetnie, niech sobie blyszczy - ale na co dzien? Miałoby to być oznaka jakiegoś szacunku dla mnie, bo moja kolezaanka założyła sobie dodatkowa bransoletkę czy pierscionek?
A co mnie obchodzi jej biżuteria?

Jeżeli przyjdzie brudna lub w starych dresach to się spytam co się stało, ze tak wygląda, a nie będę odbierać to jako brak szacunku (?!)

Rozumiem dress-code obowiaazujacy w firmie, bo się firmę reprezentuje, ale jak dla mnie to moi znajomi mogga do mnie nawet w szlafroku przychodzić - tym większy plus dla nich, ze ssie czują w mojej obecności swobodnie i naturalnie a nie zastanawiają jak to odbiore jeżeli spodni w kant nie wyprasuja

Nie chodziło mi w rzeczy samej o ciebie, ale ogólnie pewien sposób podejścia do własnego wwygladu - a patrząc na sytuacje z kolezankaaa - dlaczego odebtalas to jako afront w swoją stronę a nie na przykład jako okazanie trochę bardziej ludzkiej twarzy swojej koleżanki?

Ja bym to potraktowała bardziej jako komunikat "nie przyłożyłam się dziś do swojego wyglądu, bo czasem mam tego dość, na szczęście nie jest to randka z facetem, który będzie mnie oceniał i obserwował dlatego cieszę się, ze nie muszę się spinac, tylko pozwolić sobie na oddrobine lenistwa i po prostu cieszyć się spotkaniem z tobą"

Albo - druga opcja - koleżanka ma taki zwyczaj, że nie stroi ssie na wyjścia na kawę ale widząc ciebie - w makijażu, kieccę, biżuterii - poczuła się zaklopotana i zrobiło jej się głupio że wygląda jjak szra myszka i próbowała się wytłumaczyć, a pierwsze co jej przyszło do głowy to to, co powiedziała.

Wiesz - to jak z prezentem na Gwiazdkę - dajesz komuś drobiazg a ktoś ci daje pięknie opakowany prezent, błyszczący, kolorowy z zawartością czterokrotnie przekraczającą wartościowo twój prezent i... Totalna konsternacja. Zamiast się cieszyć z prezentu, który dostałas w głowie kolacze ci "kurde, co ona sobie teraz o mnie pomyśli? Ze mi nie zależy, albo ze taka biedna jestem?"

Tak samo mogło być z twoja koleżanka - ona sobie wpada, w codziennym stroju i nagle widzi przed sobą ciebie w "gwiaddkowym opakowaniu" - i konsternacja - więc próbuje się jakoś tam wytłumaczyć - "bo co ona sobie o mnie pomysli" i z tego wszystkiego zamiast uratować sytuacje wkopuje się jeszcze bardziej bo swoimi tłumaczeniami sprawia, ze naprawdę czujesz się dotknięta..

Pomyśl, ze ona miała gorzej

---
Sorry za literówki - zdecydowanie muszę pomyśleć o nowym telefonie, bo wykonczylam klawiaturę

No, ja bym to odebrala tak jak Anemonne, ze w sumie dla mnie to nie warto bylo sie porzadnie ubrac. Mam taka kolezanke i wierz mi, ze przynajmniej z jej strony to jest komunikat w stylu "nie jestes wazna, wiec ja sie nie wysilam", co naprawde mile nie jest.

Ja tam na codzien szpilek nie nosze, a i tapety tez jakiejs drastycznej nie, ale do glowy by mi nie przyszlo pojsc z kims na spotkanie w starych, workowatych ciuchach. Kazdy, a szczegolnie osoba, ktora lubimy i szanujemy ma prawo miec jakas przyzwoita wersje estetyczna nas samych.

Widziałam dzisiaj dwie "ładnie" ubrane.
1. Figura typu "jabłko" z dużą ilością fałdek w miejscu talii i małymi piersiami zapakowana w obcisłą bluzeczkę z mega dekoltem ozdobionym cekinami. Poniżej czerwone, króciutkie spodenki, z "nogawek" których wystawały pośladki. Buty na koturnie + brak umiejętności poruszania się w nich.

2. Dziewczę również nie zaliczające się do chudzinek, aczkolwiek proporcjonalne. Mimo to pięknie popsuło swoje proporcje obcisłymi różowymi spodniami 3/4, japonkami z błyszczącym czymś na górze i różowym czymś przypominającym za małą marynarkę. Wypindrzone, wytapirowane i z długimi pazurami. Gazetki w stylu "Życie na gorąco", którymi obłożyła się w pociągu, idealnie pasowały jej do image'u.

Obie zapewne uważały, że ubrały się ładnie. I na pewno mnóstwo czasu poświęciły na takie wypindrzenie się. Obie baaardzo przykuwały wzrok. O dziwo - głównie kobiet

Nie jestem Benitą, ale przeczytałem Twój post i pomyślałem jedno: ktoś uciekł z cyrku

To był żart, ale pewnie o tym wiesz. Parę razy zajeżdżałem do hipermarketu w drodze na przejażdżkę rowerem. Musiałem wzbudzać nie lada zainteresowanie (czułem wzrok na sobie) będąc w koszulce rowerowej z wypchanymi tylnymi kieszeniami - żele energetyczne i batonik - spodniach z pampersem i butach rowerowych, które stukają jak damskie obcasy. Szczerze powiedziawszy nie zwracałem uwagi na tłumy i to, co o mnie sobie pomyślą.

ja zazwyczaj jestem ubrana na styl metalowo-gotycki, nawet wykonywana praca pozwala mi na to z czego sie ciesze to jest moj styl jak sie komu nie podoba niech nie patrzy

Ja jak gdzieś z kimś wychodzę (nieważne czy facet, czy koleżanka) To nie wychodzę jak prosto z łóżka, ale nie widzę też sensu ubierać się nie wiadomo jak oficjalnie. Makijaż jak robię to głównie oczu i raczej delikatny, ale nie mam oporów iść gdzieś bez makijażu - mam ładną twarz i uważam, że bez makijażu jest tak samo ładna jak pomalowana. Poza tym nie rozumiem malowania się w celu uprawiania sportu, zwłaszcza latem. Ja sobie cenię możliwość wylania sobie zimnej wody na głowę bez strachu, że coś mi się rozmaże. Na zawody mi się zdarza pomalować, ale w jeździectwie to nic nadzwyczajnego - nawet koniom się pastuje pyski oliwką żeby błyszczały

Nie podobają mi się sportowe torby z wielkim logo i białe adidaski w miejscu innym niż siłownia tudzież jakikolwiek inny obiekt sportowy albo park. Jak ktoś wraca z treningu choćby i w dresie i musi wejść po coś do sklepu to nie ma się czego wstydzić, ale jak ktoś tak przychodzi do restauracji na obiad albo na randkę to już słabo. To tak jakbym przyszła z kimś na spotkanie w butach z ostrogami i w kasku, najlepiej jeszcze z subtelną nutą końskiego potu na sobie
Na uczelnię czasem przychodzę w spodniach do jazdy konnej (czystych oczywiście), bo zimą nie ma się gdzie przebrać, a wracając do domu mam stajnie po drodze, ale akurat to co ktoś o mnie pomyśli na uczelni nie obchodzi mnie absolutnie, poza tym wyglądają jak awangardowe rurki i czasem używam ich w jakichś moich wymyślnych stylizacjach

Nie uważam (poza sytuacjami oficjalnymi) że swoim ubiorem okazuję ludziom szacunek lub jego brak. Ja zwyczajnie gwiżdżę na to jak się ktoś poczuje jak na mnie spojrzy. Ja się muszę dobrze czuć ze sobą.

Ja wychodzę z założenia,że ładnemu we wszystkim ładnie.Więc jestem ładnie ubrana cała dobę:)

Swój człowiek

Jakże bardziej wolę takie chodzące oryginały, które może nie wyglądają jakoś super modnie i kobieco, od tych wypięknionych, co to godziny spędzają przed szafami i lustrami a wcześniej trwonią czas w sklepach.

A w efekcie i tak wyglądają, jak pół miasta w tych samych fatałaszkach made in China

Też nie rozumiem czasami dlaczego niektóre kobiety ubierają się tak, a nie inaczej. Dziwię się kobietom, które poza zwykłymi jeansami, t-shirtem i adidasami nic innego nie założą. Jeszcze ok, gdyby to były fajne, kolorowe ciuchy, styl sportowy też może się ładnie prezentować. Ale zwykle są to szare/czarne nijakie ubrania, zero polotu. Nie rozumiem dlaczego te dziewczyny nie chcą się w ogóle wyróżnić z tłumu i świadomie wybierają bycie szarą myszką niewidzialną w tłumie. Z drugiej strony są znowu dziewczyny, które ubierają się zawsze modnie, ale niekoniecznie ładnie. Nie każdemu wszystko co modne pasuje. Widziałam kilka dni temu taką dziewczynę, która miała na sobie bardzo ostatnio modny komplet: staniko-top + spódnica z podwyższonym stanem. I ok, to by się mogło nawet ładnie prezentować, ale... no szczupłego brzucha to ta dziewczyna nie miała. Chciała być ładna i modna, ale zamiast wyglądać ładniej, podkreśliła swoje mankamenty figury. Nie była gruba, ale ten strój dodał jej kilka kilo i jakoś zepsuł proporcje sylwetki. Nie rozumiem, naprawdę. Przecież chyba każdy ma w domu lustro...?

Osobiście nie uważam się za eksperta modowego, ale zawsze sobie coś tam z nowych trendów wybiorę co mi się podoba. Ubieram się raczej kolorowo i przede wszystkim mam swój własny styl. Dużo dziewczyn w ogóle nie ma swojego stylu i swojego zdania: albo ślepo kopiują stylizacje z magazynów modowych albo chodzą w tych samych jeansach i koszulce przez kilka lat.

Tego też nigdy nie rozumiałam i zawsze mnie to bawiło. Kupa tapety, eyeliner i później wszystko i tak z potem spływa z twarzy. Nie wygląda to zbyt apetycznie.

Nie trzeba chcieć, ale ja po prostu osobiście nie rozumiem tych, którzy nie chcą Nie mówię o zakładaniu ubrań w neonowych kolorach, żeby się wszyscy na Ciebie gapili, ale wystarczy jakaś drobna wstawka, która jest inna, Twoja, świadczy o Twoim indywidualizmie. Nie wiem, ja zawsze czułam potrzebę podkreślać, że nie jestem ludźmi, a jedną, niepowtarzalną osobą. Każdy jest niepowtarzalny A czemu za pomocą ubrań? Bo to chyba najłatwiejsze, najbardziej widoczne + każdy się jakoś na co dzień ubrać musi, więc to wychodzi przy okazji. Nie mówię tu absolutnie o strojeniu się codziennie godzinami przed lustrem.

No cóż, dla każdej z nas najważniejszy jest raczej własny komfort. Ja nie lubię wyróżniać się strojem, tak już mam, dlatego szczerze mówiąc nie obchodzi mnie, jeśli będę miała podobny strój do setek dziewczyn- jeśli mi się podoba, dobrze się czuję, to nie będzie mi przeszkadzać, że mam podobny. Choć często pewnie mam coś "oryginalnego" siła rzeczy, bo sporo wyławiam ciuchów w lumpeksach
Tak samo ja mogę się dziwić jak dziewczynom może chcieć malować się codziennie, a inne dziewczyny np że się prawie nie maluję, a mogłabym to i owo zatuszować No kwestia gustu, dziwić się można, ale i tak każdy ma prawo ubierać się jak chce

Hehe. Ja okresle to w ten sposob. Nie wyobrazam sobie, ze wstaje o 5.30  rano ogarniam sie ubieram sie "ladnie" (juz zakladajac ze owe ladne ciuchy mam przygotowane od dnia poprzedniego bo rano nie mam na to czasu) i tak ladnie ubrana wychodze z psem. Po spacerku z czworonogiem lece w ladnych ciuszkach na autobus na ostatnia minute i wpadam z rozbiegu w butach na obcasie w tlum ludzi poruszajacej sie komunikacja miejska. Juz pomijajac fakt ze ten tlum ludzi o godzinie 6.20 rano wyglada jak wataha zombie i zaden z nich nie patrzy gdzie stawia uginajace sie nogi... dojezdzam w miejsce pracy i musze sie przebrac i... zwinac "ladne ciuchy" w jaknajmniejsza kulke zeby zmiescily sie do mojej szafki... W tym momencie juz mozna sobie wyobrazic jak te rzeczy beda wygladaly po wyjeciu po pracy... Po pracy zazwyczaj ide na jakies zakupy wiec ...po 9 godzinach pracy juz w wygniecionych ladnych ciuchach i butach na obcasie wychodze z 4 siatkami pelnymi zaopatrzenia niezbednego w domu ze sklepu i zapycham do domu... Juz widze jak w takiej sytuacji maluje sie usmiech na mojej twarzy ktory mialby byc niczym wisienka na torcie. A w rzeczywistosci wygladalabym jak wsciekla kocica swiezo po kapieli, mokra od potu, wymieta chocby wyciagnieta psu z pod ogona, obwieszona tobolkami, ledwo trzymajaca sie na nogach. Moze troszke wyolbrzymiam, ale jestem pewna ze nie wygladalo by to "ladnie" wiec reasumujac po powrocie do domu jedyne co przyszlo by mi do glowy to "Chcialam dobrze, a wyszlo jak zawsze!"
Pozdrawiam

Że co, słucham?

Jaguar, tak sobie wlasnie pomyslalam - albo dziewczyna lubi prowokowac wygladem, albo w jakis sposob sytuacja ja do tego zmusza. Tak czy owak - ciekawa sprawa do obserwacji . Ja lubie tez patrzec na kobiety i wyobrazac sobie, co i jak bym w niej zmienila - takie PRZED i PO metamorfozie

I to jest dopiero smutne

Mam pytanie troche z tej beczki - a jak chodzicie ubrane w domowych pieleszach? Jak juz wrocicie z tych spotkan i zmyjecie te tapety? Powiem szczerze, ze znacznie lepiej sie poczulam, jak porzucilam rozwleczony dres na korzysc czegos milszego oku. I mąz zachwycony

Rzesy przedluzylam sobie RAZ - choc kosmetyczka uzyla podobno tych najkrotszych, to i tak czulam sie jak porcelanowa lalka. Nigdy wiecej

Przyznam, że zwykle zmieniam ciuchy jak wrócę do domu, bo jednak niewygodnie się siedzi w jeansach. Zwykle więc zakładam legginsy/spodnie dresowe (ale normalne, nie jakieś powyciągane), a koszulkę często zostawiam tę, w której chodziłam cały dzień.  No i standardowo ściągam stanik, bo mi te fiszbiny zawsze się wszędzie wbijają.