początek końca....... przyjaźń, romans.......

godna potępienia.......że czuję się szczęśliwa

Nie wiem dlaczego nie mam żadnych wyrzutów sumienia, bo chyba powinnam mieć prawda??
I na pytanie gdyby mozna było cofnąć czas.............  zrobiłabym to samo.

Chodzi mi po głowie czy ma to rację bytu czy zakończyć to wbrew sobie.

nie powinnas miec zadnych wyrzutow sumienia.maz jest za granica,opuscil Cie,ale dobrze ,ze wysyla pieniadze za ktore mozesz godnie zyc i miec czas na swoj romans.bo gdybys nie miala co do gara wlozyc to bys nie miala czasu myslec o romansach na boku.jakkolwiek uwazam ,ze jesli jestescie ku sobie to powinniscie jak najszybciej wniesc sprawy rozwodowe do sadu i jak najszybciej zamieszkac razem.tyle ,ze wtedy moze sie ukrucic kasa z zagranicy wiec trzeba to wykombinowac tak aby wilk byl syty i owca cala. ogolnie uwazam,ze to w porzadku,mialas prawo sie zakochac i powinnas dazyc do swojego szczescia.

Nie to nie jest w porządku, moim zdaniem powinnaś to zakończyć jak najszybciej bo tu nie chodzi tylko o ciebie i o niego.. Są jeszcze wasze dzieci twój mąż jego żona. Pomyślałaś chociaż przez chwile jak może czuć się twój mąż gdy o wszystkim się dowie a dowie się napewno? Wyjechał za granice żebyście ty i dzieci mieli wszystko a w podziękowaniu za ciężką prace ty mu wbijasz nóż w serce.. Tak się nie robi. I zapamiętaj sobie bardzo uważnie jedną rzecz jeżeli twojemu kochankowi byłaś w stanie zawrócić w głowie do tego stopnia, że jest w stanie zostawić dla ciebie żone i dzieci to równie dobrze znajdzie się kiedyś taka dla której zostawi ciebie. Kij ma ZAWSZE dwa końce.

Wy to sie nie znacie,za przeproszeniem.dziewczyno ,az sie trzesiesz z tesknoty za nim.po prostu zacznijcie szukac mieszkania.Twoj maz i jego zona dadza sobie rade. nie boj sie, na pewno Wam sie ulozy!za jakis czas bedziesz sie smiala z tych obaw pomysl ,ze juz niedlugo bedziesz miala przy sobie osobe z ,ktora jestes szczesliwa ,a to przeciez najwazniejsze.ile wspolnych wspanialych lat przed Wami.

Wiem, że nie jest w porządku. Chciałam to zakończyć, ale on twierdzi, że nie wyobraża sobie żeby mnie nie było, że nikt go tak dobrze nie rozumie...... i że nie pozwoli na to. W sumie ja też nie chcę.
Tylko nurtuję mnie pytanie co dalej...... czy jest jakis złoty środek na to wszystko?? Żeby było dobrze??

Najbardziej rozchodzi mi się o dzieci, moje, jego. Bo one nie są niczemu winne.

Powiedział mi, że jeżeli będzie taka potrzeba możemy wyjechać nawet na koniec świata i zacząć wszystko od nowa, razem.......
Wiem co on czuję, ale chciałąbym wiedzieć, być pewna na 100% że to jest to. Żeby nie było to tylko zauroczenie. Fascynacja? Czy można mieć w ogóle taką pewność. Nie chcę go zawieść.

A mój mąż nie tylko pracuję za granicą, on tam mieszka.

Mam mętlik

Nie no, super robisz, kazdy powinien robic tak, jak Ty. Niech druga polowa jedzie za granice, a ta, co zostala w kraju, powinna zaczac sie puszczac. Brawo.

Kobieto, rujnujesz zycie swojemu mezowi. Nie wiem, czy macie dzieci, po tym, co przeczytalam, mam nadzieje, ze nie...

Doczytalam, ze masz. Wspolczuje im.

Wiesz, jeśli to taka poważna sprawa "do końca życia" to nie musisz podejmować decyzji dzisiaj... Ani w ciągu najbliższego miesiąca.
Zdecydowanie za szybko na jakiekolwiek deklaracje. A tym bardziej na radykalne kroki.

Twoje małżeństwo chyba jest fikcją. Po co je ciągniesz? Zapewne jesteś finansowo zależna od męża.
Czy nie lepiej byłoby się rozwieść niezależnie od dalszego ciągu historii z kochankiem? W tym małżeństwie zawsze będzie Ci czegoś brakowało. A najbardziej męża...
Czy gdyby Twój mąż wyraził chęć (i poparł słowa czynami) ratowania małżeństwa to byłabyś zainteresowana?

Złoty środek nie istnieje. Oboje podjęliście kiedyś bardzo wiążące decyzje - o ślubie, posiadaniu dzieci. Nie da się tych decyzji odkręcić. Każda nowa decyzja będzie kolidowała z tą starą.

Właśnie o to chodzi, że ja zawszę kierowałam się tym, że na pierwszym miejscu ja, uważam, że jeśli sama o siebie nie zadbam to nikt tego nie zrobi, i że szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko....

Ale sęk w tym, że boję się, że jego dzieci mnie nie zaakceptują, że będę tą złą że on nie będzie miał z nimi kontaktu, bo jeżeli mój wybór miał by go skrzywdzić, to chyba bym usunęła się z jego życia. Z bólem.

Cyniczna, rujnuję życie mężowi, a może wyświadczam mu tylko przysługę?? Tego nie wiem. I my zyjemy tak od początku naszego małżeństwa...... na odległośc, i przez cały ten okres, siedziałam w domu, opiekowałam sie dziećmi, bo mam, i nie chodziły mi takie głupotki po głowie, ja tego nie planowałam, stało się.......

N4VV, autorka poprosiła:

więc stosuję się do jej prośby. W przeciwieństwie do Ciebie staram się uargumentować poszczególne twierdzenia...

Prorok nie. Ale trochę po tym świecie chodzę i wystarczająco dużo widziałam, żeby zaryzykować twierdzenie, iż 99% takich wielkich miłości kończy się wielkim dramatem. Dla wszystkich stron.

Tak? A jakie? Ona sama wie o swoich motywach dużo. Ale o jego wie tyle, co on jej powie. Może on lubi mieć kogoś na boku? Może po kilku latach ma w zwyczaju wymieniać żonę na nowszy model? Może nie ma w zwyczaju ratować małżeństwa gdzie pojawiają się problemy? Którykolwiek z powyższych motywów nie rokuje dobrze dla ich potencjalnego związku.

Przemyślałam.
Autorka nie wspomina nic o jakimkolwiek innym mężczyźnie, w jakiejkolwiek relacji w czasie trwania swojego małżeństwa. Tak więc podtrzymuję twierdzenie, że jest to pierwszy lepszy.

Przemyślałam.
7 lat w tym przypadku ma niewielkie znaczenie dla oceny "przydatności do związku". Te 7 lat to znajomość internetowa. Przez internet mogę udawać i królową Eskimosów. Nawet przez 7 lat. Do weryfikacji mojego królewskiego pochodzenia potrzeba jednak trochę wspólnego życia w realu.

Oczywiście, że nie jest. Śmiem jednak twierdzić, że wymienione przeze mnie problemy + setki takich, których nie wymieniłam są dużo bardziej prawdopodobne w takim związku "z przypadku" niż sielanka przerwana jedynie wstąpieniem do sądu po papiery rozwodowe.

Źle wnioskujesz. Kłuje mnie natomiast fakt, że ktoś na własne życzenie pakuje się w kłopoty. Bardzo chciałabym temu komuś pomóc. Ty chyba nie.

Nie przypominam sobie w swoim życiorysie żadnej sytuacji kiedy zabierałabym się za żonatego. Sama mężatką również nigdy nie byłam, więc chyba musisz dalej szukać wyjaśnienia, dla których uważam, że autorka robi głupotę. Mimo, że nie wiem po co Ci to wyjaśnienie odnośnie mojej osoby potrzebne.

o ja pier....
Co o tym sądzi jego żonia, co ona czuje w takim momencie, dlaczego on to robi ?

... i nie będzie to miłe dla Ciebie. Ten typ tak ma.

Nikt Ci nie kazal, moglas sie na taki uklad nie godzic.
Jesli Ci to nie pasuje, to mozesz odejsc. Droga wolna.

Ale zdrada jest czyms ohydnym. Niewazne, jaki jest Twoj maz, moze byc nawet damskim bokserem - NIC nie usprawiedliwia zdrady.
Chcesz byc z kims innym? Najpierw odejdz od meza. Czy zdajesz sobie sprawe, ze jesli to sie wyda i maz wniesie pozew o rozwod z Twojej winy, to mozesz wszystko stracic? Wyobraz sobie wyrzut i rozpacz w oczach Twoich dzieci - bo oto znalazlas sobie innego faceta, czym w ich mniemaniu zrujnowalas malzenstwo, a tym samym ich maly swiat. Zastanow sie, czy chcesz do tego doprowadzic.

Piszesz, ze zawsze myslalas o swoim szczesciu - to zle, bo masz dzieci i czasy egoizmu wtornego powinny byc dla Ciebie jedynie milym wspomnieniem. Najwazniejsze dla Ciebie powinno byc dobro Twoich dzieci, a Ty sie martwisz, czy dzieci Twojego kochanka Cie zaakceptuja? Co z Ciebie za matka...?

Sama powinnaś pomyśleć co jest dla ciebie najlepsze. Ja cię nie potępiam. Jeżeli naprawdę zakochałaś się to powinnaś powiedzieć o tym mężowi. Bądź z nim szczera bo on na to zasługuje. Pamiętaj jednak,że jeżeli twoja miłość do tego mężczyzny okaże się tylko zauroczeniem do męża już wrócić nie będziesz mogła, bo ja wątpię że on ci to wybaczy.

Nie powiedziałam, że jak mi wyjdzie z przyjacielem to dostane rozwód. Baaa nawet wcześniej o tym nie myślałam, teraz nawet nie wiem czego ja chcę za dużo tego wszystkiego, nie umiem sie skupić, na dodatek jak ta głupia czekam za wiadomością od niego, bo w końcu od wczoraj jak wrócił do domu nie mam żadnej informacji, dla tego, ze żona go za bardzo kontroluję i nie ma jak się odezwać.

Jeżeli zdecyduję sie postawić wszystko, to tylko dlatego, że będę miała pewność, że oboje tego chcemy. Nie chcę podejmować pochopnych decyzji.

Tak, nie muszę podejmować dzisiaj decyzji, wręcz sama mu powiedziałam, że póki co musi tak być, że czas pokarzę.... ale trwanie w takim zawieszeniu to też nic dobrego, przynajmniej dla mnie

1. Ukrywa przed żona, bo niby jak inaczej, teraz, ma otwarcie powiedzieć, że ma "romans" (nie używamy tego słowa). A to, że chce być mnie pewien chodzi o to, że chcę mieć pewnośc, że i ja tez tego chcę, że chce jego, że boi się, że on mnie rozczaruję, boi się, że nie da mi tego na co zasługuję itp
2. Tak, zona tak mu powiedziała, że jak odejdzie od niej to wywiezie dzieci, on coś podejrzewa, bo któregoś spotkania został u mnie na noc, miał wyłączony telefon i wszyscy go szukali, włącznie z żoną. Zabrała mu laptopa, sprawdziła hiostorię, co prawda pousuwał istotne rzeczy, ale zauważyła zmianę u niego, ze niby jest nie obecny, że nie jest tak jak kiedyś.
3. Nie patrzałam na to z tej strony. Szczerze mówiąc jestem zadowolona, że jednak nie ma tajemnic.
4. Co do pisania sms-ów, nigdy tego nie robił tzn pisał na gg iż tak uznaliśmy, że będzie najbezpieczniej, no ale po ostatniej akcji, żona siedzi z nim przed kompem i patrzy mu przez ramię co robi, nawet ostatnio chodziła z jego telefonem i sprawdzała co piszę, a jak spał to przeszukiwała mu auto.  Teraz podobno są razem na wyjeździe, niby mają się zbliżyć do sibie bo tak żonka chciała, a on nie miał ochoty jechać

Czy chce ze mnie zrobić kochankę? Wydawało mi się, że nie, nie wiem dlaczego ale czuję, że jestem dla niego ważna hmmm nie potrafię tego wyjaśnić, aczkolwiek pisząc tu nabieram wątpliwości.
No ale jeżeli miałaby być to relacja opierająca się  tylko na seksie ( często nie kończymy), to czy marnował by swój czas na rozmowy ze mną, średnio 15h na dobe, czy opłacałoby mu się przyjeżdżać do mnie ponad 100km tylko po to by na chwilkę mnie zobaczyć, czy to, że planuję swój czas pracy pode mnie, żeby tylko była okazja żebyśmy mogli na chwilkę być ze sobą, że to, że się złości jak ma jechać do domu też nic nie znaczy, że to, że jak jest juz w domku myśli żeby jak najszybciej z niego wyjechać, też nic...... czy tak się traktuje "KOCHANKE" bo ja juz sama nie wiem

Czytam i na swój sposób jestem przerażona... Tak sobie z kochankiem wspólnie ustalacie, oszukujecie i knujecie jak zrobić idiotkę z kobiety, która na różne sposoby stara się ratować swoje małżeństwo. Porażająca lektura. Chyba już czas najwyższy, skończyć tę maskaradę. Nie sądzisz ?
A Ciebie podziwiam, że potrafisz zaufać człowiekowi, którego świadkiem mataczenia jesteś. Bywa, że miłość między ludźmi wygasa, ale przyzwoici ludzie w podobnych sytuacjach,  nie postępują tak, jak Twój kochaś. Miej proszę na uwadze, że i z Tobą kiedyś może postąpić podobnie...

Tak, żona próbuje ratować ich małżeństwo, mało tego powiedziała, że zdrade mu wybaczy, jednorazową.... chciałam zniknąć, ale on nie chcę, twierdzi, że nie potrafi bez ze mnie funkcjonować.
Tylko ja sama nie wiem czego ja chcę, jestem z nim szczęśliwa, chcę żeby był zawszę blisko mnie.... I nie wydaję mi się, żeby mogło być inaczej.
Co do rozwodu, on sam poruszył ten temat, co prawda nie powiedział że się rozwiedzie ale zapytał się czy potrafiłabym z nim być, żyć.....

Póki co milczy hehe a jest w domu, ciekawi mnie czy faktycznie nie może bo żona kontroluję, a może czas najwyższy ściągnąć różowe okulary? Nie fajne uczucie bo sie złoszcze.

Alterego mąż zaraz po ślubie wyjechał zagranice, czyli 9 lat temu, a z "przyjacielem" znamy sie od 7 lat, właśnie jego poznałam w necie jak byłam poza granicami kraju. I przez te wszystkie lata tylko i wyłącznie pisaliśmy az do teraz, czyli jakieś pół roku, a od 3 m-cy wszystko nabrało na sile. Wiem, że musze uważać, w końcu trzeba mieś świadomośc tego co się robi a dzieci są w wieku 8 i 2 lata, tak samo u niego

Standardowo nasuwa się porównanie do małpy która nie puści jednej gałęzi dopóki nie będzie odpowiednio mocno trzymała drugiej.

A czy wiesz że druga strona małżeństwa jest Twój mąż? Wiesz że on też ma takie samo prawo do szczęścia jak Ty? Wiesz że właśnie dyskutujesz m.in. o tym kiedy i w jaki sposób zniszczyć mu życie? Decydujesz o jego przyszłości, o czymś co najprawdopodobniej odciśnie na nim duże piętno i być może przesądzi o reszcie jego życia a na co on kompletnie nie ma wpływu. Czy w ogóle myślisz o tym żeby chociaż zminimalizować ewentualny ból osoby której kiedyś ślubowałaś że spędzisz z nią resztę życia i nie opuścisz aż do śmierci?

Witam 

Ech..... Tak, wiem, pamietam, że mam męża, i nie zdradzałam go zaraz po ślubie w jakikolwiek sposób. No chyba, że rozmowa, luźna rozmowa jest juz zdradą, która z biegiem czasu traciła na sile aż do teraz.

Może zacznę od początku, tak w skrócie.......
Poznałam męża, wielka miłość-on nie zawszę był w porządku, potem ślub, pół roku sielanki i mnie zostawił, wyjechał, miało być tylko dla poprawy naszego budżetu, miało być na chwilę. No ale praca, a raczej zarobki bardzo mu sie spodobały, że nie chętnie chciał wracać. Spakowałam sie i pojechałam z dzieckiem do niego. Nie byłam tam szczęśliwa, nie potrafiłam się odnaleźć, wytrzymałam pół roku, wróciłam. Mąż nadal pracował, pracował... znów próba- pojechałam tym razem na rok i w między  czasie poznałam "przyjaciela" to miała być forma odskoczni od rzeczywistości, chciałam z kimś pogadać, nic więcej..... z mężem nie układało mi się dobrze, więc wróciłam (nie z powodu internetowej znajomości) wtedy mało co mnie to obchodziło. No i tak żyliśmy sobie do tej pory, mąż tam ja tu on pare razy w roku mnie odwiedził, ja próbowałam wbrew sobie jechać tam (nie czułam się tam szczęśliwa), mieszkać no ale nie umiałam. Pomimo, że mieszkaliśmy, żyliśmy w ten sposób ja starałam się być dobrą zoną, aczkolwiek momentami mój mąż na to nie zasługiwał, w ogóle po tym wszystkim on nie zasługuję na cokolwiek, no ale nie istotne....... nie chce wracać do tego co było bo jest mi wstyd samą przed sobą. No ale kochałam, nie zdradzałam...... byłam zamknięta w "złotej klatce"
Aż w tamtym roku coś we mnie pękło. Chciałam, zeby wrócił, zebyśmy ratowali to co zostało, postawiłam wszystko i powiedziałam, że jak  nie wróci rozwiodę się, nie wrócił, a ja wymiękłam ale się nie rozwiodłam.
Chce podkreślić, że przez te 7 lat internetowej znajomości nie było zdrady, żadnej, po prostu miałam kogoś komu mogłam sie wygadać, bo po prostu nie miałam komu i nie chcę się teraz wybielić.
A resztę historii to już znacie....

Tak, pierwszy raz zdradziłam

Nie czytasz uważnie....... piszę, że nie gadałam, a pisałam a te rozmowy nie były jakieś intensywne, w ciągu roku zaledwie 3-4 maile, nic więcej. I one służyły mi, mu żeby się wygadać, od tak, obcej osobie..... nic więcej. Dopiero od pół roku, zaczęliśmy rozmawiać przez tel, gg, skype........spotkania teraz.
Wiesz mi że nigdy nie kontrolowałam męża, nie szpiegowałam i gdyby miał taką znajomość jak ta, aczkolwiek taka która była przed pół rokiem nie miałabym nic przeciwko, bo to nie było nic złego. Może wyjaśnie.... rozmowy w stylu co tam u ciebie jak dzieci i w ogóle....... nic strasznego i zagrażającego komukolwiek. No chyba, że będąc w związku małżeńskim nie wolno z nikim pisać, rozmawiać.....

Napisałam, że momentami nie zasługiwał.... a to różnica. Bo widzisz jakkolwiek by się nie działo, ja byłam w porządku, to że coś mu się nie podobało, a zareagował w taki a nie w inny sposób też nie skłaniało mnie do zdrady..... po prostu gdzieś tam zatraciłam samą siebie
Nie sądziłam, że mogę być szczęśliwa, zyłam tak jak powinno być, tak jak mąż mnie wyszkolił...... czyli dom, dzieci..... nic więcej

Wygadac sie moglas mezowi, to raz.
I napisalas, cytuje: w ogóle po tym wszystkim on nie zasługuję na cokolwiek, no ale nie istotne...

Maz Cie wyszkolil, och, jaka Ty biedna. Tak Cie wyszolil, ze po 2 latach zaczelas pogaduszki z innym facetem. Fantastycznie Cie wytresowal, nie ma co. I tak ostro, ze nie moglas nawet miec swoich zainteresowan... Biedactwo.

To sie kupy nie trzyma, co piszesz. Nie rob z siebie ofiary, bo nia nie jestes.

ależ historia

facet kocha kochankę
tak bardzo ja kocha, że rozmawia ze swoja zoną i pozwala kochance, żeby słuchała..
łamie podstawowe zasady szacunku i lojalności wobec drugioego człowieka..
kurcze, ja nawet jak słuzbowo z kims rozmawiam i pozwalam innym osobom posłuchać, to zawiadamiam drugą stronę, że beda świadkowwie tej rozmowy.. bo chcę się informacjami podzielić

wyobrażam sobie tę żonę, podejrzewa romasn.. może jest jedną z tych kobiety, które pisza tutaj, że podejrzewają męża o romans, że chcą ratowac to małżeństwo, że kochają swoich partnerów i prosza o radę, co zrobić, żeby on ją zauwazył? żeby pokochał znowu?

zona podejrzewa, zaczyna sprawdzac męża, grunt jej się pali pod nogami, nie wie co się dzieje, bo przecież ona chce dbac o rodzinę...

kochanka NIE WIDZI że facet jest KOOTAS - nie dlatego, że ją posuwa,... dlatego, że zamiast interesowac się swoimi dziećmi, spędzac czas z rodziną, to on ma dla rodzinki trzy dni a pozostałe spędza z kochanką.... facet kłamie zonie, oszukuje, wystawia ją na posmiewisko przed kochanką, lekcewazy, poniża, cieszy się, że udało mu się usunąć na czas archiwum gg (ulga, że weź i spryt iście królewski)  - kochanka nie widzi, że facet, z którym się związała to taki ostatni sort - tchórz, oszust, kłamca.....

kochanek nie widzi, że jego wybranka nie dba o małżeństwo, bez skrupółów zdradza męża i ma go głeboko gdzieś. nie dba o niego nawet w kategoriach zwykłej ludzkiej przyzwoitiości - że przecież nie rób drugiemu co tobie nie miłe
jedno się zasłania, że mąż nie da rozwodu - no jasne, że nie da - bo to męzowie dają rozwody a nie sąd.. ale żeby sąd dał rozwój musi być powód - wystarczy, że ujawnisz przed sądem kochanka i rozwód masz na pierwszej rozprawie biedna kobieto ....

drugie się zasłania - że odeszłoby od żony, gdyby kochanka go zechciała.. co to oznacza, że w rqazie czego ta zła, kontrolująca żona, niekochana i lekcewazona, zdradzana i poniżana - MA NIC NIE WIEDZIEĆ - bo w razie czego wróci do domku powie - kocham cię i porządnie, po małżeńsku wypieprzy.. i wszystko wróci do normy.. bo facet nie musi kochać swojej zyciuowej partnerki... nioe musi o nią dbać.. nie musi jej szanować... on przecież żyje w innej lepszej rzeczywistości z kochanką, z która 15 godzin dziennie wisi na telefonie...

podsumowując powiem tak:
z całego serca, szczerze, spontanicznie i używając wszelkich istniejących na tym świecie dobrych mocy - ZYCZĘ - waszym prartnerom - ŻEBY WAM WYSZŁO....

najwyższy czas odejść i przestać unieszczesliwiać, wykorzystywać i deptać po dwójce niewinnych ludzi..

tylko mi dzieci żal

ludzie sprowadzają dzieciaki na świat i niemają za grosz odpowiedziaolności - bo dupoa zaswędzi...
żal...

PORAŻKA

dla mnie wasz związek to taka mała, śmierdząca porazka....

w każdym waszym geście, w każdym czułym słowku, w każdym ukłądzie - kryje się kłamstwo, oszustwo, wasze tchórzostwo, asekuracja i egoizm

PORAZKA

Hmmmm... w takim razie nie jest tchórzem ten co działa szybko i sprawnie i szczerze? Jak mąż w wątku gdzie odszedł z przyjaciółką żony:   Mój mąż odszedł z moją przyjaciółką, co robić? http://www.netkobiety.pl/t53282.html  . Powiedział, że kocha tamtą, wynajął miezkanie, wyprowadził się. Jak dla mnie żaden bohater...

To może bohaterem jest ten co się nie zakochuje... raz zakochał się w żonie, a potem motylki zabija jak tylko zobaczy. Może to jest dobra droga? Wielu tak mówi... może... może...

Ja tylko uważam, że dla romansu rodziny się nie rozbija tak długo jeśli cokolwiek łączy jeszcze męża i żonę. Romans zawsze jest na boku, poza życiem.

kenobi - ja rozumiem twoje podejście - romans na boku nie może i nie dotyczy małżeństwa i trzeba się bzykac tak, żeby się partner nie dowiedział
ja to naprawde rozumiem
tylko, że nigdy nie masz pewności, że partner się nie dowie

a więc zawsze w zdradzie trzeba przewidzieć konsekwencje, że dowie się o tym zona/maż

ze statystyk wychodzi, że zdradza 70%? dowiaduje się koło 50% a rozstaje koło 25....
więc wiesz - szanse na ujawnienie romansu są duże

więc zakłądanie, że romans nie dotyczy partnera - jest z gruntu fałszywe...

i tyle

nic, co robimy w zyciu, nie jest ba boku, pozazyciem
jest zawsze częscią tego zycia kenobi....
mówisz jak mój maż

ten romans nie powinien mnie dotknąć, bo mnie nie dotyczył
mój mąz nigdy nie wiązał suczy z naszym zyciem, nie opowiadał jej o naszych sprawach, nie wprowadzał w swoje zycie i swoje sprawy
mój mąz nigdy nie zastanawiał się, która wybrać, i nigdy mu nawet przez mysl mu nie przeszło, że miałby zastąpić mnie - ją
mój mąż nigdy nie powiedział o mnie złego słowa i nigdy tamtej nie mówił o uczuciach
mó mąż nie zaangazował się emocjonalnie i to nie miało dla niego znaczenia
mó mąż tego nie planowqał i nie planował kolenych spotkań
nie dopuścił do tego - żeby bzykanko z kolezanką stało się elementem rozkłądu jego dnia, tygodnia miesiąca....

czyli mó mąz spełnił warunki twoje kenobi - romans na boku, poza zyciem
poza prawda, poza rzeczywistością

czy sądzisz, że z tego powodu, gdy dowiedziałąm się o romansie, było mi łatwiej??
w czasie, kiedy mój mąż bzykał koleżankę (na boku, poza życiem) ja byłąm wciązy i straciłam dziecko
wiesz co sobie pomyslałam -jak się dowiedziałąm o zdradzie??przecież zastanawiałam się, czemu straciłam dziecko, dlaczego nie mogłam go mieć, czym zawiniłam, żeby nie móc przytulać i kochać mojego dzieciaka??

to było jak objawienie.. myśl

przecież to maleństwo nie mogło się urodzić - było dzieckiem ze zniszczonym scenariuszem na życie - byłoby dzieckiem kłamstwa, zakłąmania, oszustwa, egoizmu....

ja mogłam nie wiedzieć o tym romansie
mó mąż mógł uważać, że ten romans jest poza naszym życiem

ale to NIE BYŁ CZAS NA DZIECKO I MIŁOŚĆ DO DZIECKA

i niestety to dziecko straciłam

wtedy zrozumiałam..
to dlatego - się nie mogłes urodzić...
bo nie był spełniony warunek podstawowy - kochająca się rodzina, w której ludzie dbają o siebie nawzajem

kenobi - twoje poglądy są tak samo utopijne, jak poglądy tych, którzy uważają, że romans to coś, co im się słusznie należy (ach ci źli partnerzy....) i że to wielkie szczęscie...

to odwrócony wektor tego samego - nieprawdziwej utopii o zdradzie

zdrada nie dzieje się na boku
zdrada nie jest szczęsciem i spełnieniem, które mnie spotkało

zdrada to złapanie wielkiego, smierdzącego gówna w czystą dotychczas rekę i pierdolnięcie tym gównem na środek living roomu we włąsnym domu

i zaufajmy, że nikt nie zauważy, żesmy ubabrani w gównie a w naszym domu smierdzi...

ciszajakja niech to szczęście nie będzie miało przełożenia bycia z kimś, czy pojechania gdzieś, ale niech oznacza przede wszystkim spokój w sercu, balans tego, co się myśli, co się robi i kim się jest.

dzięki End aluzja.   moje poglądy są utopijne.

Oczywiście, że każdy zasługuje na szczęście... wasi partnerzy również, czego zdaje się kompletnie nie bierzesz pod rozwagę...

Kpisz czy co?
Pomyliłaś portal.

"To, że mamy związki małżeńskie przekreśla nas jako ludzi żeby być szczęśliwym?" teraz mam autentycznie wrażenie, że napisała to 16-latka, nie kobieta..... dojrzała.

ciszajakja sama już musisz rozważyć, co będzie słuszne; nie co da Ci szczęście, bo to szczęście można rozpatrywać na wielu płaszczyznach; dla mnie byłoby to spełnione poczucie godności, równowaga życiowa, życie zgodne z wyższymi wartościami, dla Ciebie  jest to chwilowe szczęście u boku tchórza - wybacz, ze tak nazywam Twego ukochanego, ale mężczyzna, który pcha się tam, gdzie nie powinien, który rozwala związek kobiecie, sam będąc związany już z jedną i czuje się komfortowo z tym, to tchórz.