czy mu jeszcze zalezy?

zależeć napewno zależy, tak jest mi się wydaje, zawsze na początku związku jest pięknie i kolorowo, a czemu to później przemija sam nie znam na to odpowiedzi. będzie dobrze :-)

Mieszkanie ze sobą to nie jest wieczna randka. Chłopak nie będzie całymi dniami przesiadywał z Tobą, jakby był na randce. Może jak mieszkaliście osobno, to nie odczuwałaś tak mocno tego, że on wychodzi do kolegów, że ma własne życie i własne sprawy. A teraz, gdy wraca do mieszkania każdą chwilę ma spędzać z Tobą? Chyba nie. Każdy potrzebuje czasu tylko dla siebie, dla znajomych. Musisz go zrozumieć po prostu.

A czy mu zależy? Tego nie wiem. Zabiera Cię na spacer? Robi śniadanie? W tych drobnych gestach pokazuje, że mu zależy.

Kiedyś mieszkałam w mieszkaniu z parą. Dziewczyna tak go osaczała i kontrolowała, że chłopak chodził do kolegów, rodziców, nawet do babci, bo miał jej już serdecznie dość. Kłociła się raz z nim, że przyszedł od kolegi pol godziny pozniej, albo ze siedzial obok dziewczyny na wykladzie

A wracając do Ciebie, to moze chlopak nie jest jeszcze gotowy na mieszkanie razem i Twoja ciągła obecność go męczy.

hejka, nie powinnaś się martwić na zapas faceci nie są naszymi niewolnikami. musi gdzieś wyjść z kolegami he ewentualnie musisz z nim porozmawiać szczerze i otwarcie na spokojnie naj lepiej wieczorem. a wszystko się wyjaśni.

Chyba masz rację.. No tylko co ja teraz miałabym robić? Mówić mu za każdym razem żeby nie wracał..? Jeszcze wyjdzie odwrotnie że to ja tego nie chce.. skoro juz zamieszkaliśmy razem to ciężko byłoby znowu sie cofać i wracać do samego początku i mieszkać osobno.. co mogłabym zrobić żeby za mną zatęsknił? Przecież to jest bezsensu żebym chciała żeby nocował gdzie indziej , skoro zdecydowaliśmy sie na mieszkanie razem to chyba normalne ze wraca? i nie widzę w tym nic zlego że tego oczekuję..
Pozatym ma taką pracę że i tak co jakiś czas wyjeżdza z pracy na jakieś 2 tygodnie, wtedy mamy czas ze zatęsknimy..

Tyle par mieszka ze sobą i zastanawiam się czy w każdym takim związku tak się po czasie dzieje?

Jestem z moim partnerem od ponad roku, zamieszkaliśmy razem...
I muszę powiedzieć,że u mnie tak się nie dzieje.
Nigdy nie robię mu wyrzutów,że idzie z kumplami na piwo, czy gdziekolwiek.
Ufamy sobie.
Nie wymagam niczego więcej.
Natomiast gdy chcę spędzić z nim wieczór, a On akurat coś planuje ...zawsze coś wymyślimy, bądź połączymy tak by każdy z nas był zadowolony.

Wiesz, ja sama oczekuję od niego trochę wolności. I myślę, że w tej kwestii się rozumiemy.

Najgorszą rzeczą jest wsiąść na faceta, i oskarżyć go ,że woli kumpli od Ciebie.
Więc nie rób tego..
Pewnie tak nie jest.
Zadbaj o to by nie wkradła się rutyna. Trochę fantazji i wyobraźni a wszystko powinno być okej.

Owszem i miałam na myśli,żeby w ten sposób nie robić. Nie miałam na myśli,że już to zrobiłaś.Tak zapobiegawczo napisałam.

Oczywiście, ze wolałabym. I u mnie tak jest.
Więc zastanawiam się czym jest spowodowane ,że Twój facet nie chce wracać do domu, tylko leci do rodziców spać.

Hej. Wyżej już opisywałam troche mój związek ale pod innym kątem. Pisałam że mój chłopak zmienił się od kąd zamieszkaliśmy razem. Ale nie tylko z tym jest mi ciężko.
Otóż chodzi o jego pracę. Jest żołnierzem. poprostu jakkolwiek bym sobie nie tłumaczyła i próbowała go zrozumieć to nei umiem sobie poradzić z tą jego pracą.
Psychicznie wykańcza mnie każdy jego wyjazd na tydzień, dwa. Łapie doła i mam ochote tylko płakać jeśli z własnej woli zostaje tam dłużej.. Wiele osób nie potrafi mnie zrozumieć, mówi praca jak praca.. Zależy dla kogo  Mnie potwornie męczy to, że jest kim jest, Poprzedni związek właśnie z żołnierzem dał mi nieźle w kość i może stąd te uprzedzenia.
W tym tygodniu np mówi że sam zapisał się na skoki z helikoptera mimo iż wiedział że to się wiąże z jeszcze dłuższym przesiadywaniem tam.. prosiłam go żeby nie skakał, zeby pracował tak jak do tej pory, obiecał że sie wypisze ,jednak dzis napisał smsa że niby się nie dało.. ale wiem że poprostu chciał. bo to nie pierwszy raz kiedy mnie okłamał..
Szuka innej pracy, jednak idzie mu to opornie.. i wiem że byłabym najszczęsliwsza na świecie jesli znalazłby inną pracę tylko boję się że juz nie wytrzymam 
Nie mogę go oglądać w mundurze, nie umiem słuchać o wojsku, poprostu kompletnie nie umiem się z tym pogodzić.
Dzisiaj znowu jestem załamana.. i zastanawiam się czy w końcu tego nie skończyć? mój związek to ciągłe zamartwianie.. nie mogę tak dłużej.. i czuję że jeśli nie zmieni tej pracy to ja nie będę szczęśliwa..
Co robic ? Skończyć to w końcu, przez pół roku za nim płakać ale potem być szczęśliwą.. czy tkwić w tym dalej neiwiadomo ile?
Boję się samotności strasznie, boję się że już nikogo nie znajdę i to mnie powstrzymuję..
ale.. niechce takiego życia jak teraz.. niechce życia z żołnierzem... ;(