Co zrobić z samotnością

Cześć, mam na imię Ania.
Od jakiegoś czasu marzyłam o przeprowadzce do Wrocławia. W tym roku się udało, ze sporą pomocą Mamy. W połowie kwietnia więc się przeprowadziłam, jednak wbrew planom musiałam szybko przyjechać do rodzinnego miasta, by pozałatwiać sprawy związane z byłą pracą. A potem były spóźnione matury. Dzisiaj jadę tam w końcu na dłużej. Niestety ostatnio zdałam sobie sprawę, że ja sama nie wiem, czy chcę tam jechać. Mieszkanie to właściwie pomieszczenie na mieszkanie przysposobione. Jest pokój z naprawdę mini aneksem kuchennym i łazienką. Jednak chyba nie czuję się tam jak w mieszkaniu. Wejście odstrasza, bo od oficyny, bez oświetlenia na zewnątrz, ani dzwonka czy domofonu. W samym mieszkaniu jest strasznie cicho, choć mam komputer swój i radio, to brakuje prowizorycznych rzeczy jak stały internet, czy antena do telewizora. Nie mówiąc już o braku kuchenki gazowej czy piecyka. Okej, może się pospieszyłam, ale nie było innego wyjścia, by szukać pracy. W każdy razie chodzi o to, że czuje się tam cholernie samotna. Co prawda mam psa, który zdaje się wyczuwać mój nastrój i być smutny a w dodatku nie chce zostawać sam. Poznałam sąsiadów pode mną, ale nie są to jakieś większe znajomości, choć zaoferowali pomoc w szukaniu lepszego mieszkania. Mam znajomych pod Wrocławiem co prawda, ale coraz mniej ich widuję, niektórych wręcz prawie w ogóle. Przykro mi się robi, gdy wszędzie widzę rodziny, pary, grupy znajomych a ja sama, albo z psem. Wszędzie odgłosy rozmów, zapachy domowych obiadków, to wszystko przytłacza za bardzo i nie mam pojęcia, co zrobić, by to zmienić. Zaczynam miewać myśli o powrocie do domu, ale przecież nie po to się wynosiła. I obiecywałam sobie, że nie pozwolę sobie na rezygnację. Wiem, że żeby dać radę bez załamek i płaczu, potrzebuję ludzi i zajęcia. Pracy szukam, ale na razie bez większego efektu, szkołę zamierzam zacząć od września, więc też nie bardzo mam jak kogoś tam poznać. A jestem zbyt wstydliwa, by tak ot zaczepić kogoś na mieście. Pomóżcie, co mam zrobić, by nie czuć się taka przybita? Zaczyna mi brakować tego, co w domu mnie wręcz wkurzało, żeby nie powiedzieć brzydko.