dziwne zachowanie babki

ja mam z nią najmniejszy problem, bo jej unikam, a poza tym ona się mnie raczej boi, bo sobie nie pozwalam. ale tata ma z nią nieciekawie, ponieważ jest co co chwila oskarżany o jakieś knucie przeciwko niej i od czasu do czasu biega na obdukcje, bo twierdzi, że ją pobił.

Nie pytaliśmy, kiedyś myśleliśmy, żeby wysłać ją na leczenie, ale prawda jest taka, że ona uważa się za mądrzejszą od lekarzy. rodzina dookoła jej broni, bo z nią nie mieszka. kiedyś wzięła wyciąg z banku i pojechała do wujka i stwierdziła, że ukradliśmy jej pieniądze z banku. zrobiła taką awanturę tam, a wujek ma problemy z ciśnieniem, więc musiał jechać do szpitala. a to wszystko przy pracownikach firmy jego żony.

Drogie dziecko.Wolno mi tak do Ciebie się zwracać bo mogłabym być Twoją matką...Nie pomyślałaś że babcia może być chora na Alzheimera?Ale wróć,nie!20-latki nie myślą o tym,że ktoś może zachowywać się w określony sposób z choroby...Dla nich to jest złośliwa upierdliwa baba...Smutne.

Moje drogie dziecko.Ja przeżyłam chorobę mojego dziadka,który zmarł 6 lat temu.Jednym z powodów śmierci była demencja starcza.Dodatkowo bardzo ciężko chorowała niemal równocześnie,moja babcia[żona dziadka]która zmarła 5 lat wcześniej niż on.Przeszła wylew.Babcia leżała 4 miesiące,na oddziale paliatywnym.Wracając do mojego dziadka,był chyba z powodu tej choroby,człowiekiem bardzo agresywnym,nieprzyjemnym,i wszystkim w rodzinie[mojej matce i jej bratu]dał się nieźle we znaki.I teraz dojdę do meritum.Sama jestem osobą od urodzenia  niepełnosprawną,poruszająca się jedynie przy pomocy wózka,i wciąż,mimo 43 lat,wciąż mieszkam z rodzicami.Wiem wiec,jak ciężko żyć gdy się ma w rodzinie osobę chorą,dodatkowo będąc samemu zdanym na opiekę innych ludzi.Więc z łaski swojej nie pleć głupot jak to Ty cierpisz,z powodu choroby swojej babci,bo nie sądzę że cokolwiek przy niej robisz.Dziękuję.

Droga kaffe. Przykro mi, że życie nie obeszlo się z Tobą łagodnie ale nie podoba mi się ton z jakim zwracasz się do littledragon. Dziewczyna szuka pomocy i wsparcia a Ty występujesz jako wywyższająca się i pouczająca. Ani twoja niepełnosprawność ani doświadczenie życiowe nie daje Ci prawa by tak odnosić się do innych. Littledragon nie jest Twoim dzieckiem.

Nikt nie zasługuje na szacunek z racji wieku. Co to za bzdura.
Moja babka jest niebezpieczna dla otoczenia, i zawsze była na starość nagle nie zmieniła się w wiedźmę. I nie mam o niej szacunku żadnego, wręcz kompletnie jej nie szanuje i  z chęcią uderzyłabym ją grabiami w głowę. I nie obchodzi mnie komu tyłek podcierała w przeszłości bo to o niczym nie świadczy.
Na taki sam szacunek zasługuje każdy na dzień dobry, a później może go stracić i nie ważne czy ma lat 20 czy 80.
Mój pradziadek w wieku 97 lat nie wiedział kim jest ani kim są jego bliscy, zakochał się i chciał popełnić samobójstwo. Ale to całkiem co innego.
A ta Twoja babcia była normalna kiedyś?

Po pierwsze każdy bez względu na wiek zasługuje na szacunek

Po drugie masz dopiero 43 lata a mówisz i pouczasz jak wszechwiedząca 100 latka

Po trzecie babcia chyba potrzebuje lekarza, bo jej zmienne zachowanie może być oznaką choroby.

ktos tu kogoś od dzieci nazywa czyżby to bohaterska babcia odnalazła forum i się wypowiadała?

Niestety są ludzie (głównie starsi), którzy uważają, że z racji wieku czy ilości chorób należy się im więcej albo chcą uchodzić za autorytety.
Zwróćcie uwagę, że bardzo dużo jest starszych osób zachowujących się pretensjonalnie i z lekceważeniem młodych niejednokrotnie mądrzejszych czy bardziej doświadczonych.
Kaffe. Mam wrażenie, że pisząc "Moja babcia,była normalną,zmęczoną życiem z chorym człowiekiem,kobietą" podświadomie dążysz by stać się taka jak ona bo była jakimś wzorem dla Ciebie. Masz dopiero 43 lata i do starości jeszcze bardzo daleko. Mieszkasz z rodzicami co świadczy nie tylko o Twojej więzi z nimi ale też o tym, że weszłaś w rolę tej poświęcającej się kobiety, której głównym celem w życiu jest dochowanie ich do śmierci. Sama z resztą też do końca się nie usamodzielniłaś, nie przecięłaś pępowiny.
To są moje przypuszczenia i nie chcę Cię urazić ale są osoby, które mają prawo myśleć inaczej i mieć zupełnie odmienne relacje z członkami swojej rodziny niż Ty.

Oczywiście, ja jako osoba zdrowa i sprawna nie mają pojęcia jak trudno żyć i walczyć na co dzień z ograniczeniami na jakie natrafiasz. Wiem, że cała masa marzeń jakie masz jest niemożliwa do zrealizowania, i pewnie stąd Twoje rozgoryczenie i żal - tak Cię odbieram. Natomiast na pewno każdy z nas jest daleki od osądzania Cię. Załóż nowy wątek, napisz coś więcej o sobie, pozwól, żebysmy Cię poznali Daj się polubić!
Napisałaś  na forum kilka postówa w nich atakujesz, dość ostro osądzasz.  Nie jest to ani grzeczne ani miłe, życie nawet jeśli nie jest bajkowe mamy tylko jedno i od nas zależy czy potrafimy cieszyć się tym co mamy czy nie. Czasem trudno się uśmiechać, kiedy wszystko jest  do doopy ale warto bo to my sami jesteśmy autorami własnych szczęść lub nieszczęść! Uśmiechnij się do nas choć przez chwilę

Uważasz nas za idiotów?

Pisałem, że mi przykro z powodu Twojej sytuacji

Pisałem, że to są moje przypuszczenia i nie mam zamiaru Cię urazić.

Nikt nie zna Cię lepiej od Ciebie samej ale warto wsłuchiwać się co mówią inni. Może dajesz się poznawać innym nie tak jakbyś chciała.