witam ..nie wiem za bardzo od czego zacząć i być moze ta wiadomosc nie bedzie do konca zrozumiała dla wszystkich . dwa lata temu poznałam chłopaka który juz po pierwszym naszym spotkaniu był dla mnie kims wyjatkowym. bardzo fajnie mijał nam wspólnie spedzony czas jednak on niedługo potem wyjechał . po kilku miesiacach dowiedziałam sie ze ma dziewczyne , zakochał sie i jest szczesliwy, bardzo to przezyłam ale tez jakis czas później poznałam kogos - zakochałam sie i byłam szczesliwa ...niestety w moim związku nie układało sie za dobrze i z biegiem czasu zwiazek ten musiałam zakończyc wtedy tez pojawił sie ten pierwszy , zaczelismy coraz wiecej rozmawiac . on ciagle jest z ,,nia" - choc nie raz wspominał ze mu sie z nia nie układa. a ja czuje ze moje uczucie do niego wcale nie wygasło a wrecz odwrotnie coraz bardziej sie umacnia. na pewno nie zrobie nic przeciwko tej dziewczynie ale tak strasznie za nim tesknie tak bardzo mi go brakuje . wiem ze on bardziej traktuje mnie jako kolezanke moze przyjaciółke. chciałabym nie myslec o nim , poznac kogoś i zapomniec ale to takie trudne . co radzicie ? czy ktoś przeżył podobna historie ? postawić wszystko ma jedną kartę i wyznac mu co czuje ?
Podobne tematy
Mówi się że ważne żeby dwie osoby równoczesnie chciały na raz tego samego i tylko wtedy jest możliwe aby coś zbudować. Żeby wyjawic uczucia trzeba mieć też sporo odwagi ąby zmierzyć się z upokorzeniem odtrącenia. Kiedy wiem że sytuacja mnie zaczyna przerastać i męczyć podejmuje wysiłek wyzewnetrznienia się pod warunkiem że osoba której to mówię wybierze. A jesli nie wybierze mnie to znikam bo wiem że zapomniec jest lepiej niz tkwic. Podam Ci trzy sytuacje z życia:
1) raz miałam chłopaka i po 9 miesiącach męki bo kochałam innego rzuciłam go dla innego. Nie musiał mi nic obiecywać, po prostu czułam że kocham go a on mnie i zrobiłam to. Odeszłam. Natychmiast sie spiknęlismy kiedy się dowiedział o rozstaniu ale ostatecznie nic nie wyszło bo to był najlepszy przyjaciel mojego byłego chłopaka i sie wycofał:P (wniosek: nie zawsze trzeba mówić o uczuciach zeby zachęcić druga osobe do odejścia, po prostu druga osoba musi wiedziec i czuć że chce odejść)
2) chciałam zareczyn z chlopakiem ale on nie i nie. Prosiłam ,rozmawiałam. Nie liczył się z moimi uczuciami wiec postawiłam ultimatum. Albo sie zaręczamy albo papa. Zareczyliśmy się a i tak sie rozleciało po pół roku (wniosek: jak ktos na prawde czegos nie chce to nawet pod presją nie wytrzyma bo wewnetrznie nie będzie czuł że tego chce)
3) chciałam być z facetem by było nam dobrze ale migał sie od rozwodu, kręcił. Postawiłam znów sprawę jasno że albo tworzymy cos razem albo wracaj skad przyszedłeś. Odszedł. (wniosek: każdy robi to co chce. Można mówic o uczuciach, nie mówić, prosić, grozić, manipulować a człowiek i tak ostatecznie zrobi to co będzie mu w duszy grało najbardziej).
Jeśli temu chlopakowi zalezy na Tobie mozesz mu delikatnie powiedzieć o swoich odczuciach i zobaczysz jak zareaguje. Czy sie przysunie czy zleje to. A jak zleje to to odpuść bo z czyjąś miłością nie wygrasz.
dziękuję bardzo za odpowiedz. każda rada jest dla mnie bardzo cenna. cięzko jest mi zająć sie czymkolwiek innym bo zastanawiam sie jak mam postapic zeby było dobrze.
może jeszcze jakaś rada?
nie stawiaj nigdy roweru koło lodówki!!!!!!!!!!!!!!!!!
Powiedz mu - w sytuacji dzisiejszej tylko się męczysz. A tak, będzie jasne - odwzajemnia Twoje uczucia, macie szanse coś zbudować czy nic z tego. Nawet jeśli odpowiedź będzie brzmiała "nie" to i tak plus - bo wiesz na czym stoisz i możesz zamknąć pewien rozdział i pójść dalej.
Powodzenia 
nie stawiaj nigdy roweru koło lodówki!!!!!!!!!!!!!!!!!
przetestowałeś?
- Dzenaro
- Net-Facet
- Nieaktywny
Moim zdaniem powinnaś z nim o tym porozmawiać, aby rozwiać wszelkie swe wątpliwości, bo możesz kiedyś tego żalować, tym bardziej, że on o niczym nie wie, najgorsze są niedomówienia, ale w razie czego nie pakuj się w związek, jezeli tamten nie zostanie definitywnie zakończony! Bylem kiedyś w podobnej sytuacji. Z moją bylą partnerką, z którą rozstaliśmy się, patrząc teraz z perspektywy czasu z jakże blachego powodu. Po przeszlo 20-stu latach mieliśmy okazję spotkać się i porozmawiać, mając już każde z Nas wlasny świat, swoje życie, dom i Rodzinę. To moja chora ambicja i Jej wielka chęć bym byl szczęśliwy doprowadzila do tego, że każde z Nas by nie cierpieć opuścilo rodzinne miasto i podążylo w innym kierunku, a wystarczylo TYLKO porozmawiać. Co dziwnego, po tylu latach, byla masa wzruszeń, lzy i żal do samych siebie, to jest aż nie do uwierzenia! Ale to już nie wróci, czasu nie zawrócimy niestety, trzeba konsekwentnie żyć obecnym życiem. Natomiast Ty nie masz nic do stracenia, rozmowa w Twoim przypadku nic nie pogorszy, możesz jedynie wiele zyskać. Życzę powodzenia
po dosc długim czasie znów sie pojawiam z ta sama sprawa. wtedy nie odwazylam sie powiedziec udawałam przed nim i przed sama soba ze to tylko przyjaźn az do ostatniego spotkania, kiedy oboje chcielismy czegos wiecej ( ja z powodu uczucia - on pozadania ) gdybym tylko chciala to byłby moj a ja jego ale tylko fizycznie ( znaczy ja jego uczuciowo) - powiedzialam mu ze nie zrobie tego jego dziewczynie i dlatego ze wiem ze on nic nie czuje do mnie . Zapytałam czy nie bylby w stanie obdarzyć mnie uczuciem . okazał sie na tyle uczciwy ze wyznał ze faktycznie za daleko sie posunelismy ( to byl tylko namietny pocałunek - tylko i az )
Mam metlik w glowie pragne go, kocham go i boje sie ze go wystraszyłam.
Jest szansa ze jego pożądanie zmieni sie w cos wiecej - w milość ?
10 2013-09-17 16:33:44 Ostatnio edytowany przez Kerty (2013-09-17 16:36:16)
po dosc długim czasie znów sie pojawiam z ta sama sprawa. wtedy nie odwazylam sie powiedziec udawałam przed nim i przed sama soba ze to tylko przyjaźn az do ostatniego spotkania, kiedy oboje chcielismy czegos wiecej ( ja z powodu uczucia - on pozadania ) gdybym tylko chciala to byłby moj a ja jego ale tylko fizycznie ( znaczy ja jego uczuciowo) - powiedzialam mu ze nie zrobie tego jego dziewczynie i dlatego ze wiem ze on nic nie czuje do mnie . Zapytałam czy nie bylby w stanie obdarzyć mnie uczuciem . okazał sie na tyle uczciwy ze wyznał ze faktycznie za daleko sie posunelismy ( to byl tylko namietny pocałunek - tylko i az )
Mam metlik w glowie pragne go, kocham go i boje sie ze go wystraszyłam.Jest szansa ze jego pożądanie zmieni sie w cos wiecej - w milość ?
Moim zdaniem - nie zmieni się to pożądanie w żadną miłość. Poza tym - chciałabyś być z facetem co to uprawia seks z koleżanką/przyjaciółką jednocześnie mając dziewczynę? Na Twoim miejscu zakończyłbym znajomość, bo wierności z jego strony to raczej nie uświadczyłabyś (a jego dziewczyna to już w ogóle skoro tak się zachowuje).
Skutek zakończenia tej znajomości dla Ciebie byłby najprawdopodobniej taki, że solidnie przeżyłabyś to rozstanie ale uważam, że warto podjąć ten krok. Dla własnego dobra.