Ciągle myślę o byłej dziewczynie mojego chłopaka

Moim zdaniem odczuwasz winę dlatego ciągle o niej myślisz. Napisałaś, że nie raz słyszałaś jak do siebie mówią i td. Takie niestety jest życie. Jak się nie weźmiesz w garść to stracisz go a ja wątpię byś tego chciała. Masz faceta, jesteś szczęśliwa więc po co wciąż wracasz do przeszłości? Żyj tym co masz teraz a nie tym co było kiedyś.

Mam podobne zdanie jak Róża27
Czujesz się winna rozpadowi jego związku i stąd Twoje myśli, ich związek był dobry i nie słyszałaś od niego żadnych skarg na nią więc tym bardziej Cię to "uwiera" gdyby była zła i nie dobra miałabyś pewność, że on do niej nie wróci, a tak boisz się, cóż mleko się już rozlało albo uporasz się jakoś z tą myślą, albo zadręczysz faceta, uwierz jemu w końcu znudzi się ciągłe wałkowanie tematu swoje eks, dla niego to zakończone.
Trudno cokolwiek tutaj doradzić, musisz postarać się jakoś uporać się z jego byłą, magiczne sposobu na to obawiam się, że nie ma.

A odbiegając trochę od tematu mam wielki szacunek do mężczyzn którzy nawet po rozstaniu z kobietą wyrażają się o niej w kulturalny i miły sposób.

Uwazaj by jeszcze przypomnisz mu jaka byla wspaniala.  Pamietaj, ze ty jestes lepsza skoro Cie wybral. Zamiast przypominac mu o eks, powinnas jego cala uwage skupic na sobie. Jak sie kogos kocha to wadpie czu moznabyloby tak latwo od siebie odejsc.

A ja myślę, że nie chodzi tylko o poczucie winy, ale też o to, że wbrew temu co mówisz, nie jesteś pewna uczuć swojego chłopaka. To znaczy wiesz, że on Cię kocha, ale mimowolnie porównujesz się do jego byłej i nie jesteś pewna czy on darzy Cię takim (a nawet wiekszym) uczuciem niż ją. Przecież byłaś obserwatorką ich szczęścia i wiesz jak się kochali.

Wizyta u psychologa nie jest złym pomysłem może on rzuci nowe światło na wasz związek.
Prawda jest taka, że nie możesz już tego zmienić, on zostawił ją dla Ciebie, ten punkt musisz zaakceptować.
Chociaż z drugiej strony spójrz na to w ten sposób gdyby ich związek byłby silny i gdyby ją naprawdę kochał to by jej nie zostawił, a jednak to zrobił.
Może też ta Twoja obsesyjna myśl wynika z tego, że podświadomie boisz się, że on Ciebie też zostawi dla innej tak jak zrobił to dla Ciebie.
Widziałaś, że tamtą kocha wydawał się szczęśliwy, a mimo to ją zostawił i teraz boisz się tego samego.
Każdemu w końcu skończy się cierpliwość i jemu niewątpliwie też więc nie zadręczaj go tym, tym sposobem możesz coś w nim ruszyć, jego na pewno zacznie ( o ile już nie zaczęło) zastanawiać dlaczego tak Cię to gryzie.
Jeśli chodzi o byłą cóż mnie ona jakoś specjalnie nie ruszała to integralna część życia mojego faceta i choćbym nie wiem jak bardzo się wkurzała to tego nie zmienię. Więc to bez sensu katować się czymś na co nie mam wpływu.
Nie wiem w sumie nigdy się nad tym nie zastanawiałam, po prostu o niej nie myślałam za wiele.

Myślę, że w głebi swojej podswiadomości jesteś przerażona. Ktoś wyżej o tym już pisał. Przeraża Cię lekkość tego świata. Otchłań powtarzalności.
Jesteś z Nim i jest to kwestia przypadku. Ten przypadek polega na tym, że sprzyjały Wam okoliczności. Zostawił swoją dziewczynę, bo Ty byłaś bliżej. Równie dobrze mogło być na odwrót. Widziałaś jak ją kochał, a teraz podobnie traktuje Ciebie. Nasze życie nie ma ciężaru unikalności, jedyności. 
Życie jest gorzkie. Jedna z gorzkich prawd polega na tym, że nasze życie już ktoś przezył.
"Wiecznie toczy się bytu kolisko"

Nie rozumiem toku rozumowania, przez samą wypowiedź też ciężko przebrnąć. To, że związek trwał tyle lat nie oznacza, że musi trwać dalej, nikt nie jest na siebie skazany do końca życia tylko dlatego, że przeżył z partnerem kilka lat. Czasem, drogi partnerów z różnych przyczyn się rozchodzą. On zmarnował jej 6 lat życia, a może ona zmarnowała jemu?

A w jakich chwilach dokonujesz tych porównań? O czym wcześniej myślisz, co się przed tym dzieję?
Czy czujesz się pewnie w związku?
Jak się miewa Twoja samoocena?

Cierpienie jest tu kwestią drugorzędną. Smutne jest to, że wszystko jest dziełem ślepego przypadku. Powtórzeniem podobnego przypadku z przeszłości. Miłość jest zwiewna, lekka i ulotna. Niewiele zjawisk ma ciężar ostateczności. Chyba, że melancholia za tym co nigdy nie nastało, a zawsze przemineło. "Wszystko to marność i pogoń za wiatrem"

Witam serdecznie po jakimś czasie.
Mój problem zmniejszył się i stwierdzam to z mega radością, aczkolwiek czasami jeszcze zdarzają mi się mniejsze lub większe dołki, jednak mój ukochany pomaga mi wyjść z każdego niemalże bez szwanku.
Bardzo się z tego powodu cieszę, bo myślałam że już nigdy nie uporam się z tym przekleństwem. Na szczęście obeszło się bez rozmów z psychologiem, a to wszystko dzięki mężczyźnie życia, który stale i cierpliwie upewniał mnie w swoich uczuciach.